Geheel niet Jorieke,
ik heb niet de exclusiviteit om hier iets te schrijven.
Juist dat iedereen zijn of haar steentje kan bijdrage aan een steeds grotere kennis van zaken op een forum als dit, is het mooiste wat er is.
De Stevia (Stevia rebaudiana (syn. Eupatorium rebaudianum)) dus.
Een paar jaar geleden las ik op het internet over een zoetstof die vele malen zoeter zou zijn als suiker.
Een zoetstof die al tientallen jaren zonder problemen werdt gebruikt in een aantal landen op de wereld.
Ook las ik dat de Europese unie dit goedje al vele jaren als zoetstof verbood.
Formeel om redenen van volks gezondheid.
Er zou namelijk nooit zijn aangetoond dat het niet de gezondheid zou kunnen aantasten.
Een drogrede, omdat dat van zo vele ingredienten nooit is vast gesteld.
Daarbij komt dat er van de zoetsof Aspartaam (E951) de verdenking is gerezen kanker te kunnen veroorzaken*.
Deze vermoedens waren er ook al toen Aspartaam begin jaren 80 werdt toegelaten.
Vermoedelijk is de halskoppigheid om Stevia als ingredient te verbieden, ingegeven door de sterke zoetstof lobby.
Daar ik de laatste jaren nogal (erg) wantrouwend ben geworden ten opzichte van de overheid ben ik mij gaan intereseren in (de) Stevia.
Eerst als gebruiksmiddel.
Echter bleek dat je het enkel kon kopen als zalf.(het zou goed werken tegen wondjes, schaafplekken en lichte brandwonden)
Of als poeder om bijvoorbeeld zalfjes van te maken.
Formeel danwel.
De echte reden was als zoetstof, maar dat mocht dan weer niet van de Voedsel- en Waren Autoriteit.
De plant zelf vond ik voor een paar jaar op één van de vele middeleeuwse markten die hier jaarlijks worden gehouden.
Ik heb er direct twee gekocht.
Eén plante ik in een pot, een ander ging in de volle grond.
Die in de pot groeide veel sneller, daar hij steeds in de volle zon gezet kon worden.
De stevia in de volle grond overleefde de zeer strenge winter van twee jaar geleden niet.
Ze moeten echt binnenshuis overwinteren.
De potstevia werdt in een onverwarmde kamer in huis gezet.
In het redelijk donker, en kreeg spaarzaam water.
Vervolgens vroeg ik mij er vervolgens af: nu heb ik zo`n plant wat doe ik er mee?
Wel ik heb veel blaadjes geplukt van de plant, en deze blaadjes vervolgens gedroogd.
Ik deed dit in de rest warmte van de oven, nadat we wat hadden gebakken.
Zo over twee roosters verspreid ging het snel.
Vervolgens de gedroogde blaadjes in een granieten vijzel geheel fijn gemaakt.
Enkel de kleine bladnerfjes haalde ik uit de poeder.
Want poeder dat was het geworden.
Groen, heel fijn poeder.
Na een vinger in dit poeder te hebben gedoopt en deze vinger vervolgens in mijn mond stopte, proefde ik op mijn tong smeltende zoete kristallen.
Zoet, maar zeker geen vervanger van suiker.
Het heeft namelijk een wel heel apparte smaak.
De smaak van stevia zeg maar.
Ik moet er niet aan denken om bijvoorbeeld cola te drinken die met stevia is gezoet.
Wat overigens al tientallen jaren door Coca Cola in Japan gebeurd.
Wat doe ik er wel mee dan?
Eigenlijk alleen in mijn thee doen, in plaats van suiker.
Dan heb je als ware een Stevia kruiden thee.
Waarom ik een vijzel gebruikte en geen één of andere keukenmachine (zoals zo`n ouderwetse elektrische koffie molen)?
Ik heb van het koken geleerd dat kruiden die je op zo`n manier verwerkt veelal door de machine opgewekte wamte van structuur en smaak veranderen.
Ik was bang dat het ook met de stevia dat zou gebeuren.
Dit jaar wil ik in plaats van poeder, gaan experimenteren om er een vloeibare zoetstof van te maken.
Bijvoorbeeld door extractie of gewoon door er een thee van te maken, en deze nadat het is afgekoeld, in een flesje te doen.
Wie weet meer over deze plant, de gebruiksmogelijkheden en de prodkuktie van dit groene goud?
*
http://www.es-m.be/gezond/zoetstof.htm