De nateelt tel ik eigenlijk niet mee. Ik maak aan het begin van het seizoen een indeling die het volgende seizoen precies 1 vak opschuift... en daarmee uit! Anders raak je helemaal in de war met je vruchtwisseling. Voor de nateelt gebruik ik alleen veilige gewassen zoals tuinkers, sla, andijvie en veldsla. Een uitzondering is prei, want daar moet je ook goed mee wisselen, maar die doet het na de bonenfamilie vanwege de stikstof juist goed. Ik noteer in mijn schema ook altijd stevast dat de prei na de tuinbonen komen. Als je dat ieder jaar consequent doet en er minstens een jaar tussen laat voordat je het wortelbed met alle uien op die plek zet, heb je geen last van aantastingen.

Na de oogst van peulen zet ik niet opnieuw een bonenfamilie erop. De mineralen die de peulen genomen hebben, komen (grotendels?) overeen met wat andere bonen ook willen hebben. Een paar andijvieplantjes komen meestal na de peulen terecht.

Een andere leuke smokkeltruc is om de tuinbonen of peulen als "voorteelt" neer te zetten op het boerenkoolbed. Die gaan pas eind juni als plantje uitgepoot worden. Want als je in het voorjaar bijvoorbeeld raapstelen of radijsjes op je koolbed hebt staan en boerenkool of andere kolen als nateelt omdat dat bed dat jaar het kolenbed is, loop je dik risico op knolvoet.

Het zaaiseisoen is weer begonnen. Na het zaaien dient de zaaigrond licht vochtig te blijven. Een handige methode is om de potjes/zaaibakjes af te dekken met huishoudfolie waar enkele gaatjes in geprikt zijn. Zaaien in lege bakjes met deksel (bijv. boterkuipjes) of een zaaibakje met kap werken nog makkelijker. Zet de potjes/zaaibakjes vervolgens op een warme plek, zo rond de 20 graden. Op deze manier wordt er een vochtig en warm microklimaat gecreëerd wat essentieel is voor de ontkieming van in ieder geval vruchtgroenten als tomaat, paprika, peper, aubergine... Verwijder de folie na ontkiemen en zet de potjes/zaaibakjes op een lichte en iets koelere plaats.

Bij stokbonen is de oogstperiode gespreid over de gehele zomer. Naast dat ze steeds hoger zullen groeien bevordert regelmatig oogsten (2-3x per week) de aanmaak van nieuwe bloemen en peulen(bonen). De oogstperiode gaat bij stokbonen dus langer door dan bij stamboontjes. Je zaait de bonen dus niet in etappes maar allemaal in een keer. Bij stamboontjes (de struikjes) doe je dat wel, maar stokbonen geven veel meer oogst. Ik zaai zelf rond einde mei/begin juni 4/5 zaden per staak (alle staken zaai ik in een keer). Gespreid zaaien is dus naar mijn mening niet nodig, en ook onhandig, bij stok-bonen.

Ik heb hier op het forum al vaker een lans gebroken voor de pluk sla.
Jaren geleden kwam ik ze tegen bij de Duitse Lidl en sindsdien ben ik eraan verslingerd.
Alleen ijsbergsla kan niet vervangen worden door pluk sla dus die zaai ik er wel steeds bij.
Zoals reeds in voorgaande berichten aangehaald is het de bedoeling dat je pluk sla "iets" dikker zaait dan gewone sla en dan is het de bedoeling dat je de onderste bladeren er voorzichtig afplukt zonder het hart te beschadigen.
Ze schieten inderdaad niet echt door, blijven gewoon groeien en je blijft dus gewoon plukken.
Soms wel 2/3 maanden van 1 rijtje. Twee keer zaaien per seizoen levert dus het hele jaar verse sla.
Niet zoals bij gewone sla zaaien/uitplanten en dan in een keer 30 kroppen goed waarvan de het gros gaat doorschieten voordat je ze kunt opeten. En last but not least is pluk sla ook iets minder gevoelig voor ongedierte.
Gewoon proberen dus.

Op de voorgrond mijn verhoogde wortelbak. De aarde daarin is gezeefd zodat er geen stenen etc. in zitten en de grond heel luchtig is. Zo krijg je heel mooie rechte lange wortelen!