En er is zeker wel iets te melden.

Met een vriendin van ons heb ik met wilgentakken en plastic een klimconstructie voor de tomaten gebouwd welke tegelijkertijd een soort dakje vormt om een teveel aan regen op het blad moet tegengaan.

Of het gaat helpen is de vraag, want -zoals iemand al opmerkte- regen valt nooit verticaal. Maar alles is meegenomen om Phytophthora tegen te gaan.

Daarnaast hebben we dezelfde dag 4 soorten aardbeien geplant onder de pruimenboom. Ze slaan inmiddels goed aan, ook al is de bovenlaag van de compost waar ze in staan zeer droog. Een flinke regenbui zou wel fijn zijn.

De nieuwe pruim heeft inmiddels op de laagste takken in bloei gestaan. Zoals voorspeld dus vrijwel geen vruchten dit jaar, maar hij loopt in ieder geval uit als een dolle.

Dan mijn favoriete aanwinst van afgelopen maand: een vijvertje. Ik had niet gedacht dat dit zo'n verschil in sfeer zou brengen in de moestuin. Het is slechts een speciekuip met wat grind en 3 planten erin, maar het transformeert de sierhoek volkomen. Laat de insecten nu maar komen!

Het tomatendakje met olla in de grond

Bloesem in de pruim

Aardbeien onder de pruim

De vijver in aanbouw en voltooid

Nu ik in mijn tweede moestuinseizoen wel al in februari kon beginnen werd ik meteen bevangen door een ernstige vorm van zaaizucht.

De zaaitrays had ik vorig jaar al aangeschaft, dus ik dacht er helemaal klaar voor te zijn. Ik zaaide van alles in de trays en hing er 2 ledstrips boven die ik nog had liggen. Jammer maar helaas... De leds bleken veel te weinig licht te leveren voor de jonge zaailingen. Alles werd ielig lang.

Dankzij dit forum wist ik gelukkig welke lichtbron ik nodig had. Ik bestelde enkele battens en nu heb ik een bak licht die kan concurreren met de straatverlichting achter ons huis.

De slaplantjes en de tuinbonen moeten opnieuw, maar de bietjes en koolplantjes heb ik nog kunnen redden.

De erwten heb ik gisteren uit kunnen planten. De rest moet nog wat vlees op de botten krijgen.

Fruit

Inmiddels heb ik voor het eerst in 30 jaar weer eens een boom mogen aanplanten.

Een schitterende pruim van tweeëneenhalve meter hoog. Het is een Reine Victoria. Eronder komen aardbeien. Afwachten of die de waterbehoefte van de pruim overleven. Er ligt voldoende compost op, dus ik hoop dat dit de verdamping wat tegengaat.

Verderop heb ik nog een peer geplant. Een Beuré Hardy. Deze is niet zelfbestuivend, maar de rest van de tuinders kweekt Conference, dus dat moet goedkomen.

In de bakken langs de zuidkant heb ik een kruisbes, zwarte bes, braam en gele framboos neergezet. Ik ga ze allemaal langs draad omhoog leiden. Platte struiken als het ware. Regelmatig aanbinden zou het voor elkaar moeten krijgen.

Vorig jaar startte ik vrij laat op de tuin omdat we vrij onverwacht een stukje grond kregen toebedeeld. Onze vakantie in mei was al gepland, dus konden we pas in juni echt van start.

Ik had toen het geluk dat er nog wat gezamenlijk ingekochte champost (een restproduct uit de champignonteelt) over was. Zo had ik in ieder geval een aantal verhoogde bakken met grond waar ik iets in kon zetten.

Dit jaar was ik natuurlijk goed voorbereid. Ik heb de gehele tuin nu af wat de verhoogde bedden betreft. En aangezien ik volgens de 'no dig' methode werk moest er flink wat compost (champost) besteld worden. Na wat rekenen (blij dat ik vroeger goed heb opgelet bij wiskunde) kwam ik op 60 kruiwagens uit. 5 kuub!

Bij ons op het complex wordt de compost geleverd in februari. Ik heb het liever in oktober of november, zodat de grond niet de hele winter onafgedekt is. Maar februari is hier traditie. Een ander nadeel is dat de champost waar hier dus altijd voor wordt gekozen, wordt vermengd met paardenmest. Normaal geen probleem, maar deze was dit jaar nog niet volledig gecomposteerd. De berg van 19 kuub lag flink te dampen op onze gezamenlijke parkeerplaats. Ik heb onze 60 kruiwagens in 2 dagen uitgereden in de bakken en de boel is al flink afgekoeld. Ik hoop dat het zaakje over een maand, als de eerste plantjes de grond in gaan, weer enigszins tot rust is gekomen.

Typisch De Bokkenprins

De (gebruikte) bamboestokken die ik vorig jaar van een collega kreeg zijn in een seizoen vrijwel geheel weggerot. Ik vind bamboe er eigenlijk ook niet zo natuurlijk uitzien. Dus ging ik op zoek naar takken om de bonentipi's dit jaar van te maken. Een collega wees mij op De Bokkenprins. Bokkenprins is een bedrijfje dat zich bezig houdt met agrarisch natuurbeheer. Je kunt bijvoorbeeld je landje laten begrazen door zijn bokken en geiten. Hij knot ook wilgen en zijn geiten knabbelen alle bast van de gesnoeide takken. Vervolgens gaan deze takken weer naar geïnteresseerden die ze als stookhout of in de tuin gebruiken. Dat laatste geldt dus voor mij.

De tipi's die ik altijd in de tuin van Monty Don van het BBC-programma Gardeners World zie staan spreken me erg aan, dus ik heb eenzelfde look proberen te creëren.

Pergolatrap

Boven de compostbakken heb ik een witte druif gepland. Om de druif te geleiden heb ik een soort pergola gemaakt. Omdat ik meer dan 2 meter moest overbruggen had ik de aanschaf van dure houten balken al ingecalculeerd. Tot ik in onze berging de aluminium ladder tegenkwam die in ons vorige huis een functie had, maar hier al 13 jaar ongebruikt in de weg staat. De ladder is ook nog eens precies lang genoeg! Perfecte recycling.

Er komen nog wat wilgentakken tegenaan om het geheel wat natuurlijker te laten ogen. Nu kijken hoe snel de druif de ladder heeft bedekt.

Dit weekend was het tijd voor het afmaken van wat klussen. Maanden geleden had ik al twee koude bakken op de kop getikt.

Ik was op zoek naar iets van hout en in de juiste maat. De bedoeling is dat ze ieder op twee gestapelde palletranden komen. Dus iets vinden dat past was best moeilijk. Uiteindelijk werden het bakken van VegTrug. 100 bij 80 cm. Net iets minder lang dan een palletrand (120 cm), maar dat los ik op met een plankje.

De twee dozen stonden maandenlang in m'n werkkamer en zaterdag gingen ze dan eindelijk mee naar de tuin. Ik heb ze in ons gezamenlijk tuinhuis in elkaar gezet en ben niet ontevreden met het resultaat.

Warme snippers

Het andere klusje was het afmaken van de tweede compostbak. De planken aan de voorzijde moesten er nog in en de balken ernaast waar de druif langs moet gaan groeien moesten de grond in en aan de bakken bevestigd worden.

Uiteindelijk komen er nog deksels op. En waarschijnlijk komt er een oude ladder bovenop de balken om de druif te geleiden.

Na het voltooien van de tweede bak heb ik de inhoud van de oude compostbak verplaatst naar een van de nieuwe. Na het opnieuw waterpas zetten van die oude bak heb ik deze tot de nok gevuld met houtsnippers die nog over waren. De gemeente had een gigantische hoeveelheid op onze parkeerplaats afgeleverd. Voor iedereen gratis te gebruiken. Ik gebruik ze onder andere om m'n compost luchtig te houden. Af en toe een handje erdoorheen.

Tijdens het volscheppen van m'n kruiwagen kwam er een flinke damp uit de hoop snippers omhoog. Het blijft fascinerend hoe bacteriën zoveel warmte weten te genereren.

Toen we in april 2025 onze tuin kregen begonnen we met een 'tabula rasa'; een schone lei. Alles was omgespit door de vorige huurder (het is bij onze vereniging verplicht de tuin 'zwart' op te leveren...) en er lagen paden van stoeptegels.

Omdat ik no dig in verhoogde bedden wilde toepassen, moest ik flink wat bakken en compost gaan regelen. We besloten het eerste jaar slechts de helft in te richten en de andere helft in te zaaien met groenbemesters.

Afgelopen weekend was ik bezig om m'n compostbakken af te maken. Dankzij het zonnetje was het lekker druk op de tuin. Tijdens het klussen ving ik een gesprek op tussen twee medetuinders die mijn tuin bewonderden, maar zich ook verwonderden. Hoe kwam ik toch aan al dat materiaal?

Nou moet ik eerlijk zijn: we hebben er best wat geld tegenaan gegooid. Maar er is ook veel gratis of op een koopje gerealiseerd. Ik heb het afgelopen jaar nog nooit zoveel op Marktplaats gezeten. Als je maar een beetje geduld hebt kun je veel voor een prikkie regelen.

M'n compostbakken in aanbouw.

Gratis of bijna voor niets

Wat voorbeelden:

Onze voorganger had een aantal plastic kuipen en wat handgereedschap achtergelaten. Gratis.

De palletranden heb ik allemaal in de loop van het jaar via Marktplaats kunnen kopen. De prijs lag telkens tussen de 4 en de 7 euro.

Twee broers op de vereniging hadden compost besteld waar ze niet tevreden over waren (er zaten wat plastic stukjes tussen). Ik kreeg 35 kruiwagens. Gratis.

De compostbakken zijn gemaakt van 10 palletranden, wat gevonden pallethout en een stuk dekzeil. Totale kosten: 50 euro.

Van een collega kreeg ik 15 bamboestokken, 15 pvc-buizen en wat stekjes. Gratis.

De gemeente dumpte enkele kuub houtsnippers op de vereniging. Gratis.

Van medetuinder Jan kreeg ik twee netten. Gratis.

Van vrienden kregen we een flinke speciekuip om er een vijvertje van te maken. Gratis.

Van een oud-collega en via Marktplaats kreeg ik twee bundels wilgentenen voor m'n bonentipi's en voor de netten over de bedden. Gratis.

Verscheidene grotere gereedschappen heb ik voor m'n verjaardag gekregen, zoals een kapmes voor het composthakken en een spitvork.

Eerste foto: de palletranden van 1,10 bij 1,10 meter van 4 euro per stuk. Het karton lag bij de papierbak. Tweede foto: de wilgentenen die ik van een geitenhoeder kreeg. De takken zijn kaalgevreten door z'n geiten zodat ze niet meer kunnen uitlopen.

Wat grotere uitgaven

De grote uitgaven zaten in een kruiwagen, een hark, een spade en een bats.

Ook de klepbank, de kleine compostbak en de twee koude bakken die nog geplaatst gaan worden waren niet gratis.

Daarnaast moeten de fruitstruiken en de druif nog geleid worden tussen stevige palen. Dat gaat nog best wat kosten.

Maar dat was het wel wat betreft de grotere uitgaven.

Ik ben Zeeuw van oorsprong en het is een cliché, maar ik ben echt zuunig. Ik speur flink wat af voor ik een aankoop doe.

Zo ziet het er na een jaar blijkbaar uit als een kostbare tuin, terwijl dat in werkelijkheid best meevalt.

Eerste foto: de klepbank. De duurste aankoop. 150 euro nieuw. Ik kan er al m'n gereedschap in kwijt. Tweede foto: de cirkel waar de pruimenboom komt. De tegels waren gratis. De gekregen speciekuip wordt een vijvertje.

Je kunt mij niet omschrijven als een luie moestuinier. Maar elk jaar spitten gaat me toch echt te ver.

Sinds we begin 2025 onze tuin kregen heb ik mezelf ondergedompeld in informatie over het kweken van groenten en fruit. Ik volg inmiddels diverse kanalen op YouTube (waaronder Huw Richards, Charles Dowding en GrowVeg). Verder probeer ik zoveel mogelijk botanisch wetenschappelijk onderzoek te achterhalen wat me zou kunnen helpen bij mijn zoektocht naar de beste weg.

Na wat gesprekken met een vriend die onderzoek doet naar bodemleven kwam ik tot de conclusie dat 'no dig' voor mij de ideale methode is. Dat valt ook nog eens mooi samen met mij aversie tegen spitten.

Old boys

Op de vereniging ben ik niet (meer) de enige die 'no dig' is gegaan. De jonkies doen niet anders en enkele 'old boys', zoals de Britten zo mooi zeggen, zijn ook om. Al is dat eerder vanwege fysieke beperkingen dan dat men zich echt om het bodemleven bekommert.

Veel van mijn buren spitten echter nog regelmatig twee spades diep. De stroken liggen vervolgens maanden braak. En in de lente komt het onkruid dan soms als een malle omhoog.

Zware klei

Een groot probleem op ons complex is de zware klei. De drainage is daardoor niet al te best. Maar je ziet ondertussen wel een flink verschil tussen de 'spitters' en de 'no diggers'. Bij de zwaar bewerkte percelen staan regelmatig grote stukken onder water. Op de no dig tuinen is dit veel minder. Ons stuk staat eigenlijk nooit onder. Dit krijgen we voor elkaar door het gebruik van verhoogde bakken, het regelmatig opbrengen van compost en houtsnippers op de paden. En door niet te spitten natuurlijk. Ook op de stukken waar ik nog niet aan toe ben gekomen staat nooit water.

Ik vel overigens geen enkel oordeel over welke vorm van bodembewerking dan ook (vooruit, misschien een beetje dan 😉). Ook de spitters halen mooie resultaten. Zolang er geen bestrijdingsmiddelen of kunstmest wordt gebruikt vind ik alles best. Maar voor iemand zoals ik die misschien toch wat luier is dan hij wil toegeven is no dig de ideale weg.

2025 was m'n eerste echte moestuinjaar. Ik had al eerder groenten gekweekt; in de jaren 90 achter m'n studentenflat in de gemeenschappelijke tuin en later op mijn balkon in De Pijp in Amsterdam.

Maar de droom een eigen moestuin te hebben bleef bestaan. Het probleem is dat er in Amsterdam eigenlijk geen echte moestuinverenigingen meer zijn. De verschillende volkstuincomplexen langs de ring A10 zijn grotendeels verworden tot recreatieparken met kleine villaatjes erop waar de barbecue-cultuur zegeviert. Geen hond die daar nog enkel moestuiniert. Er is nog een biologisch-dynamische vereniging in Nieuw-West, maar dat is voor mij 40 minuten met de auto...

In maart van dit jaar viel mijn oog op een kleine vereniging in Muiden. 20 minuten met de auto en hetzelfde op m'n speed pedelec. En ook nog eens precies tussen mijn huis en mijn werk. Er was volgens de website een wachtlijst van 2 á 3 jaar. Ik heb me meteen ingeschreven en tot mijn verbazing kon ik een maand later kiezen tussen 2 vrijgekomen tuinen. Ik koos de grotere van de twee: 85 m2. In verband met een geplande vakantie kon ik pas in juni beginnen met het gereedmaken van de tuin en het zaaien en planten. Een flinke achterstand, maar het resultaat was toch zeer naar genoegen!

Beginnersfouten

Natuurlijk maakte ik wat beginnersfouten.

Ik bond de kerstomaten niet op, waardoor ze uiteindelijk de paden opgroeiden. Maar wat waren ze heerlijk van smaak!

De champost die ik in de bakken stortte bleek ik niet goed genoeg aangestampt te hebben. Ik was bang om de boel te verdichten, maar wist niet dat dat met compost eigenlijk niet kan gebeuren. Hierdoor stonden veel zaailingen in te losse grond en vielen om of verdroogden.

De gezaaide wortels kwamen nooit op. Waarschijnlijk niet nat genoeg gehouden. Komend jaar een plank erover tot het opkomt.

De sla stond te zonnig en schoot uiteindelijk door. Wel lang van kunnen genieten. Maar in 2026 gaan ze achter de stokbonen.

Uitbreidende zadencollectie

Ook ik kan moeilijk inhouden als ik op een website met groentezaden rondneus. In het tuincentrum schiet ik meestal snel langs de rekken om niet in de verleiding te komen.

Natuurlijk heb ik nog heel veel over van afgelopen jaar, maar er ligt wel een uitdaging om nog diverser en verspreid over het jaar te kunnen oogsten. Dus moest er nog flink wat toegevoegd worden aan de huidige collectie.

Hieronder wat ik besteld heb bij Tabernel. Ze hebben een breed aanbod en ik las op het forum enthousiaste verhalen over deze leverancier.

Ik heb in ieder geval zin in moestuinjaar 2026!

Eerst moest er karton op. Gisteren kunnen scoren naast een stel vuilcontainers in Amsterdam.

En het onderstel van de twee koude bakken moest nog waterpas gezet worden. Vervolgens een kruiwagen of 20 naar ons stukje grond gebracht. Het eindresultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf.

Volgende week ga ik verder met de bouw van de compostbakken.

Het is een flinke inhoud en dat ga ik zeker niet met eigen tuinafval kunnen vullen. Ik heb bij onze buurtkroeg een bak staan voor koffieprut. En aangezien 80% van de leden van onze vereniging niet composteert ligt er altijd een flinke hoop bruikbaar materiaal op de parkeerplaats. Dus ik heb goede hoop op een volle bak aan het eind van komend seizoen.

Daarnaast heb ik nog wat houtsnippers op het nieuwe pad gekieperd. Is door de gemeente gebracht. Het is wilg, dus ik hoop niet dat het gaat uitlopen...

En er was nog oogst!. Een koolraapje, wat sla, mizunabloemen, snijbiet, paarse broccoli en boerenkool. Heerlijk van gegeten.

Volgende week verder met de compostbakken.

In de voorste 5 komt fruit. Frambozen, bramen kruisbessen, zwarte bessen en stepover peren. In de achterste drie komt de sierhoek met een Piet-Oudolf-achtig ontwerp.

Achter de sierhoek komen 2 compostbakken van gestapelde palletranden. Daarboven een pergola met druiven.