Naar bed gegaan om 20h30. Ik heb deze week de ochtendploeg, dat wil zeggen: opstaan om 04h30, aan de slag om 05h45.

Gisteren, na thuiskomst er toch nog "een lap op gegeven" en een stuk gespit. Morgen (01/05 dus) pak ik de kanten en paden aan. Later dan voorzien, maar een mens mag ook eens lui zijn. Toch?

Gisteren ook nog wat "keukenkruiden" uitgeplant: peterselie, nog wat basilicum en tijm.

Ook nog iets leuks van vorig jaar teruggevonden: tijdens het werk toen, heb ik een poos om de minuut (denk ik) een foto gemaakt en die gemonteerd tot een time-lapse filmpje. Speedy Gonzales at work. Het is wat te groot om hier te plaatsen, ik bekijk even wat ik ermee kan aanvangen.

Vandaag zal er niet veel gebeuren: ik heb de kleine beloofd dat ik haar ophaal na school en dat we samen spaghetti gaan maken. Bij nader inzien heb ik meer zin in Moussakka. Wellicht kan ik haar overtuigen: beide staan ex aequo op 1 in haar lijstje favoriete gerechten...

Mijn suggestie van twee rijen frambozen met een grasperkje ertussen werd op groot enthousiasme onthaald. Dat gaan we dus doen. Wie flink meewerkt, zoals zij de afgelopen dagen gedaan heeft, mag ook beloond worden:

Ik ben dan maar beginnen spitten, onderwijl zoveel mogelijk onkruidwortels verwijderend. Begonnen om een uur of negen. Het is middag en ik ben ongeveer halverwege. Straks maak ik het spitwerk af. Daarna volgt het opkuisen van de kanten en paden. Ik weet inmiddels uit ervaring dat daar steeds veel meer tijd in kruipt dan men denkt...

Overal Stinkende Gouwe, ook in de moestuin:

Zowat alle fruitboompjes staan in bloei, dit is de kers "Kordia":

Ik wil ook graag vanavond nog enkele rijen frambozen planten. Die zijn vorig jaar geplant geweest op een andere plek, waar ze overduidelijk te weinig zon kregen en dus niet veel gedaan hebben. Een eenzame rank, per ongeluk verzeild in de moestuin, heeft het dan weer goed gedaan. Die heb ik enkele weken terug verknipt zodat ik 10 stukken met een knop had en in een bloempot gezet. Dat heeft me 7 - 8 nieuwe planten opgeleverd, die dus vanavond de grond in moeten, samen met wat ik verder nog uitgraaf aan frambozenplanten.

Ik denk aan twee rijen, een meter uit elkaar ongeveer, met om de 20 cm een plant. Suggesties en commentaren welkom: ik ben geen kleinfruitspecialist . Misschien dat ik tussen de rijen wat gazon zaai, zodat de kleine ongehinderd en liggend in de zon frambozen kan eten. Of zoiets. Ik moet er nog even over nadenken.

Sinds ik hier en daar gesproeid heb met een selectief herbicide klaagt de madamme over haar lavendel die het niet goed doet. Er is dus weer een rondje verdachtmakingen en geroddel met de buren in de maak, het kunstje is al vaker vertoond. De kortste afstand tussen die lavendel en waar ik gesproeid heb bedraagt een meter of dertig...

Dat de lavendel het niet goed doet, lijkt me volkomen logisch: de vorig jaar op dezelfde plaats geplante lavendel is dood gegaan. Dat heb je als je lavendel plant op zo ongeveer de enige plaats in de tuin, waar vrijwel nooit zon komt. De madamme heeft geen groene vingers, al denkt ze zelf van wel. Maar dat terzijde.

De lavendel en zijn leefomgeving, foto gemaakt om 13h45. De "muur" uit staalplaten in de achtergrond: het oosten.

De opkomst van een forse hoeveelheid Sint-Jacobskruiskruid baart me zorgen. De bladrozetten zijn al overal te zien, het zijn er honderden, zoniet duizenden. De manier waarop en de mate waarin die plant op korte termijn hele terreinen kan koloniseren dwingt respect af. Toch moet ze weg! Handmatig rooien is onbegonnen werk, gebruik van herbiciden is weinig doelmatig. Ik overweeg biologische bestrijding en ik ben dus op zoek naar een bron van de enige natuurlijke vijand: de zeldzaam geworden Sint-jacobsvlinder.

Het sproeiwerk is inmiddels achter de rug. Ik heb er eigenlijk een bloedhekel aan, maar soms kan het niet anders...

Er werd enkel gesproeid waar de onkruiddensiteit erg groot was en op plaatsen waar niet deftig kan gemaaid worden met grasmachine of bosmaaier. De rest verwijder ik zoveel mogelijk handmatig, in de loop van de komende dagen.

Morgen komt ook het nog op te kuisen restant van de moestuin aan de beurt.

En naar het vijvertje aan de westkant van de tuin moet dringend gekeken worden: dat is op sterven na dood...

De uitlopers van de aardbeien heb ik gisteren meegenomen naar het werk, aan de straatkant bij de parking gezet met een bordje erbij "aardbeienplantjes, GRATIS". Na een minuut of tien waren ze weg.

Minder goed nieuws is dan weer, dat ook het Sint-Jacobskruiskruid boven de grond begint te komen. Nog heel wat werk aan de winkel, dus...

Ik werk in een drieploegenstelsel en ik heb dus elke dag wel een paar uur de tijd, maar ook niet meer dan dat.

Ik heb me voorgenomen enkel de grootste en krachtigste onkruidplanten te rooien, "van mijn hart een steen te maken" (zoals ze dat hier zeggen) en dan toch maar het klein grut te besproeien met een selectief herbicide. Mijn ervaring uit het verleden leert me dat dat niet echt een oplossing is, maar zo win ik in elk geval tijd.

Een mens moet elke dag iets doen dat een onmiddelijk en leuk resultaat geeft, vind ik. Hier stonden nog een paar supergrote emmers (een liter of 15 - 18), ooit een aanbieding in de Aldi. Ik heb er "kruidenpotjes" van gemaakt, maar dan in het groot. In de ene heb ik basilicum, bieslook en marjolein uitgeplant, in de andere oregano, tijm, basilicum en bieslook. In een mortelkuip heb ik drie rozemarijnplanten gezet. Het leuke is, dat die planten oorspronkelijk ook uit van die mini-keukenkruidenpotjes komen . Een soort van filosofisch statement, al is het me niet zo duidelijk, wat het statement dan precies is .

Een deel van het uit te planten goed dat in huis en in de kouwe bak stond is overgebracht naar de moestuin en zal tegen het einde van de week de grond ingaan: prei, diverse slasoorten, groene selder, frambozen enzovoort.

Dat wringt eigenlijk: het is zonde om zo'n stuk grond braak te laten liggen. Nogal wat mensen in het dichtbevolkte B en NL, waar open ruimte dus betrekkelijk schaars is, zouden een arm en een been geven voor zo'n moestuin... Ik heb dan maar besloten opnieuw te beginnen. Voor hoe lang? Dat weet ik niet en het kan me voorlopig even niet schelen. De buren zullen er alvast blij mee zijn: die zitten niet te wachten op een woestenij zoals het eertijds was.

Afgelopen zondag (21/04/2013) ben ik begonnen met een eerste opkuis. Op een paar uur was ongeveer de helft van de beteelbare oppervlakte opgekuist. Ik heb niet gespit, enkel de grond wat dieper geschoffeld en graspollen en onkruid zoveel mogelijk verwijderd. In de loop van deze week doe ik de rest:

Na de verhuis, destijds in 2011, is het verhuisde plantgoed, waaronder een rabarberkluit, gans de winter buiten blijven staan. Het heeft toen behoorlijk gevroren, maar tot mijn verbazing heeft de rabarber het destijds overleefd. Ik kon er zelfs vier nieuwe planten van maken, die het heel goed gedaan hebben in 2012!

Een paar weken terug heb ik een van die vier kluiten opgegraven en gesplitst, wat dan weer aanleiding gaf tot zes nieuwe planten.

Drie ervan heb ik weggegeven, de andere drie zijn geplant in het opgekuiste rabarberbedje. Het is de bedoeling dat dit hoekje op termijn helemaal dichtgroeit met rabarber:

Ook het aardbeienperk is al een beetje gekuist. Ik heb wat uitlopers opzij gelegd om aan te vullen:

Dit is een stukje van zo'n 15 m² in het oostelijk deel van de tuin. Het was vroeger een mestvaalt, palend aan een (inmiddels verdwenen) varkenshok. Er zit op dit plekje een pak goed verteerde mest in de grond, maar ook een forse hoeveelheid steenpuin. Vorig jaar was het vrijwel helemaal begroeid met "lastige onkruiden": brandnetel, stinkende gouwe en zo. Ik heb het toen een beetje opgekuist en een deel gebruikt als opslag voor hakseling. Op een deel werd tuindoek aangebracht en er werden een paar pompoenen op geplant, die het heel goed gedaan hebben.

Inmiddels is de stinkende gouwe in gans de tuin terug, zij het minder overvloedig dan vorig jaar. Het is nu zaak er zoveel mogelijk weg te halen, eer de planten in bloei/zaad komen! Over de rest rij ik dan weleens met de grasmachine. Stinkende gouwe is giftig en fotosensibiliserend, dat heb je dus liever niet in een tuin waar kinderen in spelen!

Wat ik met het lapje grond dit jaar ga doen weet ik nog niet. Misschien dat ik wat aardappelen onder het tuindoek stop. Ook het steenpuin in de achtergrond moet zo snel mogelijk weg.