Jump to content

MoesNique

Members
  • Posts

    239
  • Joined

  • Last visited

Posts posted by MoesNique

  1. Wat jammer Appelvrouw ....

     

    = = =

    Hier mochten we

    6 potjes Jam maken van dit keer een nog niet eerder geprobeerde combinatie 'rabarber, aardbeien met rode besjes'

    Persoonlijk vond ik het heel geslaagd.

    3 potten zoetzure rode bietjes

    1 flesje zoetzuur

    2 x 1,3ltr vriesbakjes met fijngehakte andijvie voor in de vriezer

    1 x 1,3ltr vriesbakje met fijngehakte Spinazie

    Twas weer een ware veldslag in de keuken

  2. Wat jammer Appelvrouw ....

     

    = = =

    Hier mochten we

    6 potjes Jam maken van dit keer een nog niet eerder geprobeerde combinatie 'rabarber, aardbeien met rode besjes'

    Persoonlijk vond ik het heel geslaagd.

    3 potten zoetzure rode bietjes

    1 flesje zoetzuur

    2 x 1,3ltr vriesbakjes met fijngehakte andijvie voor in de vriezer

    1 x 1,3ltr vriesbakje met fijngehakte Spinazie

    Twas weer een ware veldslag in de keuken

  3. @Appelvrouw: Balen! Had ik vorig jaar ook een paar keer. Maar dit jaar gaat het beter Sap + suiker mag gewoon amper meer koken. Want dan gaat het mis volgens mij.

    Stom he? De jam wordt soms niet dik, en de siroop is dan weer niet schenkbaar

     

     

    Jorieke, dit kan ook ontstaan door het gebruik van suiker soort.

    Gelei suiker heeft sneller de neiging om te siropen (vloeibaarder te worden)

    Daarentegen kun je bij Jam beter gewoon kristalsuiker gebruiken welke het verdikkingsproces langer vast houd.

     

    Geleisuiker mag maar heel kort koken om verdikking te bewerkstelligen en te behouden (max. 4 a 5 min), bij inwecken wordt gebruik van gelei suiker dus al moeilijker (tijd van verhitting ). Bij Jam inwecken gaat daar al snel 'verdikking' verloren.

    Bij siropen en sappen is gelei suiker weer perfect.

     

    Ik weet niet of je hier mogelijk ook aan gedacht hebt want je lijkt me al aardig bij de hand,

    toch ook voor andere lezers mogelijk een tip !

  4. @Appelvrouw: Balen! Had ik vorig jaar ook een paar keer. Maar dit jaar gaat het beter Sap + suiker mag gewoon amper meer koken. Want dan gaat het mis volgens mij.

    Stom he? De jam wordt soms niet dik, en de siroop is dan weer niet schenkbaar

     

     

    Jorieke, dit kan ook ontstaan door het gebruik van suiker soort.

    Gelei suiker heeft sneller de neiging om te siropen (vloeibaarder te worden)

    Daarentegen kun je bij Jam beter gewoon kristalsuiker gebruiken welke het verdikkingsproces langer vast houd.

     

    Geleisuiker mag maar heel kort koken om verdikking te bewerkstelligen en te behouden (max. 4 a 5 min), bij inwecken wordt gebruik van gelei suiker dus al moeilijker (tijd van verhitting ). Bij Jam inwecken gaat daar al snel 'verdikking' verloren.

    Bij siropen en sappen is gelei suiker weer perfect.

     

    Ik weet niet of je hier mogelijk ook aan gedacht hebt want je lijkt me al aardig bij de hand,

    toch ook voor andere lezers mogelijk een tip !

  5. Gisteravond, de laatste rode bieten van deze serie, geoogst

    zodat ze de nacht in zoet/zuur konden doorbrengen.

    De nieuwe zaailingen voor een volgende, laatste serie, is ook al weer onderweg.

     

    In de ochtend:

    De spinazie (1,5 kl) - ook hier een nieuwe volgende serie onderweg

    Twee kroppen Andijvie - nog dik 10 kroppen te gaan

    Wat rabarber, enkele bessen en enkele aardbeien - voor een nieuw te proberen Jam van deze combinatie vruchten

     

    Uiteraard behoren de eieren hier ook tot de dagelijkse opbrengst uit eigen tuin: 2 dagen leg, 61 eieren.

    Ik wrijf ze zometeen even schoon met een doekje en sorteer zo goed mogelijk wat 10 stuks doosjes uit voor de vaste dorpsbewoners welke regelmatig een eitje komen ophalen en weer nieuwe voorraad doosjes brengen.

     

    En nu gaan we de keuken in:

    De rode bietjes zijn al heerlijk op smaak en kunnen zo de weckpotten in.

    Onderwijl ik even van een kopje koffie geniet en de mooie berichten van juliie allen,

    staan de pannen op om het water aan de kook te brengen voor de spinazie en de andijvie.

    En uiteraard ga ik eens even op zoek naar het meest geschikte recept 'combinatie vruchten jam'

    Kook, Weck en invries werkzaamheden !

     

    moes89.jpg

     

    moes93.jpg

     

    En hier gaan we een keer een 'combinatie Jam van proberen' - ben zelf ook benieuwt naar de smaak:

     

    moes94.jpg

     

  6. Is zoiets als dit niets voor jou Jorieke ? Met een dergelijke zou men ook 'gerst' kunnen vermalen, dus je zou denken dat 'gemalen' gerst ook in eigen keuken gebruikt wordt.

    Persoonlijk mocht ik ook nog nooit vernemen dat je anders wat met gerst zou kunnen doen dan 'voer voor' of 'bier brouwen'

     

    Niet dat ik het zelf ooit geprobeert heb, toch vlg de kooktips:

    Gerst (hele korrels) - omdat bij gerst het kaf en de korrels sterk vergroeid zijn wordt gerst altijd gepeld voor consumptie. Alleen de buitenste onverteerbare laag kaf wordt verwijderd, een proces waarbij de meeste voedingstoffen behouden blijven.

    Gerst kan gekookt worden gegeten (net als rijst).

  7. ............. een zware trekker 80 cm diep ploegen en het onderste dus boven halen.

     

    Moi !!!!

    Een 'trekker' welke 80cm diep kan ploegen in zware kleigrond ????????

    Vergis je je daar niet, omdat er geen enkele trekker bestaat welke 80cm diep kan ploegen in kleigrond.

    Er bestaan wel ploegen die diep kunnen in klei, maar niet door een 'lb trekker'

    Hier zou dan een 'caterpiller met rupsbanden' aan te pas moet komen !

     

    Persoonlijk zou ik klei grond niet bezanden en ook niet aanraden.

    Uiteindelijk zakt dat zand telkens weer door en wordt de grond steeds minder water doorlatend (slipt dicht). Na een aantal jaren kun je dan totaal niets anders meer dan laten 'diepspitten'. Met diepspitten is het ook nog maar de vraag wat voor grond je boven haalt, dus ook bodemmonsters zijn daar zeker eerst aan te bevelen (meestal is die harde onderlaag geen fluit waard en grof gezegd 'zooi' met 0 voedingswaarde - muv mooie zwavelgronden, toch dat kan enkel bodemmonster uitwijzen). Een drainage buis zal ook zo'n 80-100 diep moeten eo afhankelijk van je slootdiepte (als een sloot niet diep genoeg is, heeft dat ook geen zin).

     

    Ik zou zeker dan ook eens dat 'stro of riet' 2 spaden diep eens proberen (persoonlijk geen ervaring mee). Toch daar gaat nogal geen ramp als dit onvoeldoende effect zou hebben.

     

    ps rommert, ik zie nogal wat agrarische bebouwing in de buurt liggen, dus ik zou hoe dan ook voorzichtig zijn met te diep opspitten.

    Als er in het verleden 'kuilbulten' gezeten hebben zou ik ook even naar je PH kijken en voorzichtig zijn met 'mesten'

    Zeker ook even denken aan 'kalk' (heeft ook een positief effect op leemlagen)

  8. ........

    En waarschijnlijk ten overvloede: biologische landbouw heeft dus niets te maken met de wetenschappen biologie en ecologie, en evenmin iets met biobrandstoffen.

    .......

    @RvO en @ evan: ik denk dat RvO hier een heel belangrijk punt neerschrijft m.b.t. de verwarringen die overal toch wel een beetje gaat en ook heel merkbaar is. @eva, zie bovenstaande bijdrage van RvO.

     

    @jina, in antwoord op je vragen m.b.t. het kip en ei verhaal

    & algmeen:

    Ik mocht me soms wel eens verbazen over die mooie 'gelijke grootte en kleur' eieren die je overal ziet (ongeacht het scharrel predikaat). Hier gaan in verschillende kippenrennen verschillende rassen - toch in rassoorten wel bij elkaar - en heel eerlijk 'ik heb zelden gelijke eieren in vorm, kleur of grote, ook niet van een bepaalde rassoort. Waar het aan ligt, vertel het me en ik ben wederom een streepje wijzer.

    En als hier een hen druk is in de leghokken, mopperen ze als de beste als ik eieren kom roven. Ze gaan daarin zelfs zo ver dat je op een fikse lel met een puntige snavel kunt rekenen als je het waagt de voorraad eiren onder ze vandaan te halen. Laat ik 'kuikentjes' geboren worden in de grote kippenrennen 'Nee', ik vind de bio cirkel des levens 'in gebruik van een kippenren' onverantwoord om kuikentjes tussen een horde volwassen hennen te laten gaan (ze zijn nog zo klein om van volwassen hennen slaag te incasseren ). Of ik slacht? ...... laat ik het zo zeggen; Ik maak zo nu en dan biologisch verantwoord weer wat ruimte in mijn kippen rennen. Een overpopulatie met gebrek aan ruimte is biologisch gezien ook niet verantwoord in een 'kippenren', toch..... of ga ik daar biologisch gezien mijn boekje al te buiten?

    Mogelijk gaat daar al te snel mijn eigen 'persoonlijke' visie van wat wel en niet verantwoord is in dat opzicht

     

    Uiteraard probeer ik bijvoorbeeld tijdens het MoesTuinieren altijd rekening te houden met de toepassing van ('verantwoord?) biologisch afbreekbare bestrijdingsmiddelen, bij de bestrijding van ongewenste gasten welke een grove aanval plegen op mijn gewassen. Toch daar gaat de discussie dan al snel 'in welk kader spreken we daar dan al van biologisch verantwoord?'. Laatste nadert dan al snel de 'gangbare verwarring bij discussie of een vraag'

     

    Ik blijf het vooralsnog zeer verwarrend vinden, daar er schijnbaar bij zeer veel ook geen lijnrechte,

    beknopte uitleg voor de 'de toepassing van de termen biologisch/ecologisch' te geven valt.

  9. Dank je voor een beetje verhapbaar antwoord t.a.v. de beiden begrippen:

    biologisch en ecologisch zijn dus zoals ik al een beetje vermoedde 'gelijk'.

     

    Toch blijft het een warboel in het te pas en onpas gebruik deze termen en worden ze naar mijn gevoel iets te gemakkelijk door velen van ons 'toegepast'. En ook zonder vragen door velen van ons mensen 'aanvaard' zonder goed te begrijpen wat daar nu werkelijk mee bedoeld wordt en wat dit nu werkelijk inhoud. We zien een etiketje en prijskaartje en denken 'oke, dit is gezonder'.

     

    Bijvoorbeeld bij enkel al zoiets simpels als 'de KIP en het EI' (niet van kolumbus, maar dus van dat kippetje)

    Voor die scharreleitjes betalen zeer veel mensen graag wat meer, en velen met het idee 'deze eieren zijn gezonder en vrij van chemische zooi' (een onwaarheid dus). Gevoelsmatig zou ik daar dus willen schrijven: velen worden daar toch een beetje misleid als het gaat om de toepassing en prijsverhogingen van bepaalde produkten en BEGRIPPEN van deze moderne hype tijd.

    Een binnenkip onder kunstlicht zou dus nog wel eens een gezonder ei kunnen leggen dan die 'scharreleieren te koop bij de super '

    Een zelfde dus met dat stukje kippenvlees: 'scharrelvlees' of 'biologisch verantwoord vlees' (een heel verschil dus)

     

    Een scharrel ei is geen 'biologisch' geproduceert ei

     

    Ik heb biologisch scharrelend kippenvlees rondlopen welke scharreleieren produceren (nope niet voor de handel of verkoop, voor mwa )

    Ofschoon: ik voer kippenvoer dat mogelijk geteeld is op grond waarin kunstmest schuil gaat of gebruikt werd.

    Dus waar trek je de grens. Sommigen vind ik daar persoonlijk net iets te diep en gevaarlijk discutabel verklaren 'meest gezond te telen of kweken'.

    Zoals een scharrel ei geproduceerd kan worden door een kip welke antibiotica's en andere ziektewerende stoffen bevat en chemisch geproduceerde voeders en legmelen verstouwt om de eiproduktie te versnellen etc.

    En dagelijks komen er meer en meer kretologieen bij welke ook toegepast worden op die etiketjes in de winkels, waarbij ik me soms echt afvraag: 'wat moet dit nu weer wezen'

     

    En hoe kun je biologisch tuinieren met 'kunstmest' toevoeging. Eigenlijk 'niet dus'!

    Tomaten mest, ditje mest, datje mest, korreltje voor luchtig zus en zo, en vochtvasthoudende middeltje, biologische koemest van koeienstront welke volgepompt met al mogelijk ziektewerende middelen en melkbevorderend voeder......... tja.

    Willen wij mensen daar niet een beetje geloven wat we allen zelf willen geloven?

    En wat heet verantwoord in al die begrippen en zoveel verschillende miljeu's, leefgebieden, verhillende waarden en normen....

    Ik hoop dat ik niemand boos maak als ik daar toch een beetje ervaar:

    er gaat heel veel misleiding in de toepassing van dit soort termen en dat zou best een beetje minder mogen.

     

    Men wordt eigenlijk voortdurend 'misleid' en daar gaat het meest gezonde nog wel 'je eigen moestuintje'

    En of je daar nu wel of geen kunstmest gebruikte of die eco slakkenkorrel op verantwoorde wijze - je weet wat er op je bord komt en wat je erbij gebruikt hebt om het te kweken/telen

     

    Als we scharreleieren kopen, dan betalen we net zo makkelijk een hogere prijs voor die chemisch gevoerderde (voer en legmiddelen) en chemisch onderhouden (medicamenten) kip welke enkel wat meer ruimte heeft gekregen om rond te lopen (en enkel daarvoor betaal je dus meer als je scharreleieren koopt).

    Grof, toch een waarheid als een koe.

     

    Dan dat etiketje !

    Hoe kan ik zeker weten dat onder dat etiketje geen diertjes werden gedood welke een gevaar vormden voor die gewassen?

    Dat zul je nooit zeker weten. Je weet enkel dat ze niet door toepassing van een geregistreerd verboden middel werden gedood. Vermoedelijk werden ze wel gedood, toch op andere wijze - want ook omzet telers laten hun gewassen door niets helemaal wegvreten.

     

    Grof geschreven, diertjes worden nog steeds gedood?

    Op biologisch verantwoorde wijze (middelen afbreekbaar door natuur)?

     

    Al bij al, is het eigenlijk toch een heel warrig iets, dat gaat in een zeer groot schaduw gebied.

    En overduidelijk dat ik daar ook niet alleen ga in de verwarring van 'gebruikte termen'.

     

    Ik ben toch dankbaar dat iemand hier probeerd daar wat meer licht in de duisternis te geven

  10. Het zal mijn leeftijd wel zijn (mogelijk vroegtijdige aftakeling),

    toch zo nu en dan zie ik door de bomen het bos niet meer m.b.t. de termen/begrippen: Ecologisch tuinieren eo Biologisch tuinieren.

    Een zelfde liedje op al die etiketje in de winkel met allen zo hun eigen prijskaartje !

     

    Zover ik daar in wijsheid ga, zie ik beiden gelijk met betrekking tot 'Moes-tuinieren'.

    Geen chemische bestrijdingsmiddelen, hormoon of andere groei produkten en alles 'zo' (is al subjectief) natuur, mens en diervriendelijk verantwoord mogelijk, toch?

    Toch ook hier weer, wat heet verantwoord en al helemaal 'zo verantwoord mogelijk'. Ik kan me bijvoorbeeld niet voorstellen dat telers welke toch brood op de plank moeten krijgen hun oogst volledige laten opvreten door bijvoorbeeld - die slak (opletten dicussie over slakken gaan elders al genoeg), een zelfde liedje over 'kunstmest', valt laatste uberhaubt wel onder het predikaat/begrip 'ecologisch of biologisch' tuinieren?

    En wat is nu eigenlijk het beduidende verschil tussen 'ecologisch' en 'biologisch' ?

     

    Ik wil natuurlijk altijd een beetje slimmer worden, al zei het dan wat verlaat....

     

    Dus mijn vraag:

    Gaan hier algemene regels, richtlijnen en verschillen in en wie bepaald die eigenlijk ?

    Of verstaat, en past een ieder daar zo zijn eigen persoonlijk en emotionele voorkeuren toe in teelwijzen met een breedere zone 'zo min mogelijk' schade voor mens, dier en natuur ?

     

    ps: laten we elkander antwoorden respecteren

    ik zou hier echt een beetje meer duidelijkheid in willen krijgen

    want zelfs de etiketteer machines draaien overuren met deze termen onder een aangepast verhoogd prijskaartje

     

     

     

  11. Uiteraard gaan meningen en werkwijzen natuurlijk verschillend, toch.....

     

    zoals ik begreep gaat het om een stuk 'nog onbewerkte' grond, langs een slootkant,

    waar nu telkens dus een modderbende ontstaat bij regen (zeer natte vermoedelijk glibberige zooi dus) ?

    Scheinbaar ben je al aan het spitten geweest en mocht je toen merken dat dieper de grond snoei hard is (vermoedelijk aangereden trekker sporen, zoals ik begreep? ) ....

    Waarom denk je direkt aan drainage zo vlak langs een sloot in nog 'onbewerkte grond' ?

     

    Klei welke nog onbewerkt is, en waar vermoedelijk toch al wat overheen gelopen en gereden is met vanalles en nog wat, daarvan is de toplaag vermoedelijk 'gewoon aangedrukt' en daardoor ontstaat bij klei altijd en hoe dan ook een 'glibberige, moeilijk waterdoorlatende, modderbende met waterplassen'.

    Persoonlijk zou ik eerst gaan voor een bewerkelijk maken van je toplaag en die ook niet meer aandrukken/belopen daar waar je wilt gaan moestuinieren.

    Als je grond bewerkt is en je houd dan plassen op de losse bewerkte grond, dan wordt het nadenken over een zwaardere klus 'drainage'.

    Toch voor nu (en afgaande op de foto's in je update) denk ik persoonlijk dat je deze grond/toplaag eerst moet gaan bewerken en zeker niet meer moet aantreden/belopen daar waar je plantjes wilt gaan poten (let op: zaaien in kleigrond gaat moeilijker - dus wij gaan vaker voor 'poten van plantjes welke in bakjes opgekweekt zijn'. Als je grond losser wordt door het bewerken zal zaaien ook weer in beeld komen.

     

    In onbewerkte kleigrond, zal een kostbare en zeer veel werk omvattende drainage buis je ook weinig soulaas gaan bieden (deze zal door de kleikluiten dichtslippen bij onbewerkte grond)

  12. hai rommert,

     

    Die onderlaag kun je gewoon in tact laten, bovenlaag ad 70cm geeft genoeg drainage diepte voor een groententuin vermits je die (klei?)toplaag goed los en luchtig verwerkt.

     

    Hier dus een gelijk verhaal, zware kleigrond met zo'n 70cm diep een laag waar een beetje mini kraan voorover gaat als je daar doorheen wilt breken.

    Zonder kraan, vergeet het maar. Toch als de toplaag goed waterdoorlatend is, blijft er op zeker geen water staan.

    Met droog weer is zelfs ook de toplaag pikhouwel rijp , dus vast dat je daar 'klei' werken in herkent. Bewerkelijk, toch vruchtbaar en vochtvasthoudend in droge perioden (t heeft zijn nadelen, maar ook zijn voordelen).

    Hoe ga ik daar te werk:

    De bovenlaag (flinke spade diep) spit ik ieder najaar met grote plakken om (steekspade, plakken steken en de schop nat houden, werkt perfect - emmer water langzij houden dus). Kluiten zo laten liggen en de winter eroverheen. Na de vorst werp ik tuinaarde en mest op tijdens het lossteken van de kleikluiten en egaliseren. Raar maar waar, zandgrond is zwaarder dan klei en zal in de tijd naar beneden zakken en de onderlaag ook aandrukken en dicht laten slippen. Gebruik enkel teelaarde in de bovenlaag, is lichter en de klus wordt ieder jaar makkelijker. De onderlaag 70cm diep hoef je niet te doorbreken voor een moes of groententuin zolang je de toplaag (zeker in het begin) maar luchtig houd (luchtig lossteken en zo weinig mogelijk betreden daar waar het niet nodig is).

    Na enkele jaren wordt de grond steeds makkelijker te bewerken.

    Bij heel nat weer liefst de grond met rust laten en beslist niet aantrappen of dergelijke.

     

    Ik weet niet of je hier iets mee kunt

     

    ps: edit toevoeging

    Gebruik enkel teelaarde om de toplaag luchtiger en bewerkelijker te maken (lichte grond)

    (Zwart) zand is zwaarder, zakt dus sneller door de toplaag en drukt de onderlaag aan waardoor deze helemaal geen water meer doorlaat

    Eventueel om het bewerkelijker te maken zou je wat schuimaarde kunnen toevoegen (afval suikerbieten - een aardige boer wil je daar vast wel uithelpen)

     

    ps: die harde onderlaag wil je ook niet boven krijgen, want dat is 'bagger zooi'

  13. Dank jullie, duidelijk !

    Nu hoef ik daar in ieder geval niet meer te twijfelen aan mezelf

     

    Vraag beantwoord !

    mag wat mij betreft een 'slotje'

     

    Edit: Toevoeging "deze link" mocht ik zoeven ook nog eens goed lezen, dankzij een bijdrage van Tomenco

  14. Soms is het moeilijk onderscheid te maken tussen de dief en de hoofdstam welke zich prompt vertakt in twee.....

    Is er een 'hint' of 'tip' om daar verschillen te zien of keuze te maken in welke van de twee hoofd of oksel vormt

    (of kan ik daar net als bovenstaand zichtbaar op de foto maar beter de tomaat nog wat door laten groeien om beter zicht op de verschillen/vorm te krijgen?)

     

    In de toppen vind ik het bijzonder moeilijk om 'dieven te herkennen'

  15. Gevoelsmatig dacht ik wel zoiets, toch dit mocht ik nu nooit eens goed duidelijk vernemen of lezen !

    Super bedankt voor dit antwoord.

     

    Toch nog een vraagje...

     

    Soms is het moeilijk onderscheid te maken tussen de dief en de hoofdstam welke zich prompt vertakt in twee.....

    Is er een 'hint' of 'tip' om daar verschillen te zien of keuze te maken in welke van de twee hoofd of oksel vormt

    (of kan ik daar net als bovenstaand zichtbaar op de foto maar beter de tomaat nog wat door laten groeien om beter zicht op de verschillen/vorm te krijgen?)

     

    khoop dat ik daar even niet teveel vraag

  16. Nu we het toch over dat dieven hebben....

     

    'die oksel scheut'

     

    Zo nu en dan denk ik, 'wat een doodzonde om deze okselscheut weg te nemen - zo mooi stevig en overduidelijk zin in vruchten dragen'...

    vraagje: is het dan toch beter om bij de stamtomaat een dergelijke okselscheut te verwijderen? Of kun je die met gerust hart laten voortgroeien als de ruimte dat toelaat ? Ik dief meestal op gevoel, op ruimte en op het oog (zwak, of juist te enorm kolosaal)

     

    Wat zijn nu echt de noodzakelijke redenen om 'te dieven' ?

     

    Even een voorbeeld afbeelding:

    van wat ik dus bedoel met 'wat een doodzonde, deze dief had overduidelijk zin in vruchten dragen', achteraf dacht ik 'de ruimte was er nu nog geweest om hem gewoon lekker door te laten woekeren.... (was dat schadelijk voor de vruchtgroei/productie geweest?)

     

    moes80.jpg

×
×
  • Create New...