Jump to content

Pawpaw


Dennis29
 Share

Recommended Posts

Helaas Mellie zijn de pawpaw alleen in optimale omstandigheden tendele zelfbestuivers. Helaas worden de planten als zelfbestuivend verkocht terwijl de werkelijkheid erg tegenvalt... De rassen Sunflower en Prima1216 zouden zelfbestuivers zijn maar het valt tegen. Een 2e goed ras geeft wel vruchten van formaat en goede hoeveelheid. Dus advies is wel om een ander goed ras er bij te zetten!

We hebben inmiddels nagnoeg alle Petersonrassen en daarnaast ook nog een collectie aan bekende en onbekendere rassen zoals Sotsji. Geloof dat we nu een stuk of 18 rassen hebben staan en er komen er nog meer bij, zooooooo heerlijk fruit

Create your own edible landscape http://www.eetbaargoed.nl (Bijzondere eetbare fruitstruiken e.d.)

Link to comment
Share on other sites

Hmm.... goeie vraag. Weet ik niet meer. Kijk even of ik de bestelling terug kan vinden. Van 2012 ofzo denk ik. Even terug in de tijd.

 

Edit: zo het was flink zoeken in het archief van aankopen, maar dan heb je ook wat.

Häberli´s Prairiebanaan Prima. In april 2014 gekocht. Wel bloemen. Geen vruchten helaas. De pitjes die ik had gezaaid, zijn jonge zaailingen. 1 dood getrokken. Wat is dit voor gek onkruid? Toen zag ik er nog 1. Groeit het nou ook hier? Daar zag ik de pit van en herinnerde me dat ik wel 7 maanden eerder de pawpaw pitten had gezaaid. 7 maanden later man.... niet normaal! Uiteindelijk van 4 zaailingen, 1 zelf vermoord. 1 opgegeten door slakken en de laatste 2 koester ik.

Link to comment
Share on other sites

Sinds vandaag ben ik ook de trotse eigenaar van pawpaw sunflower. Schijnt goed zelfbestuivend te zijn. Iets bitter in de nasmaak van de vruchten aldus Goldfish. Goede bestuiver ook volgens de kweker. Ben een weekendje op pad met Spitskool en leuke kwekers hier in de regio staan op het program. Mooi man

Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Dit mag niet ontbreken in je moestuin:

Image Image Image Image Image

Afgelopen weekend heb ik meerdere pawpaws geproefd bij Hans Kluyt in Nijverdal. Heerlijk! Ik had al een tiental bomen, daar heb ik er nog maar een paar bij geplant. Paar dagen later bij kwekerij Asimina op bezoek voor meer bomen, waar ik de Sunflower vrucht mee kreeg.. Gelukkig heb ik daar maar 1 boom van want man wat zijn die dingen vies. Volgend jaar eindelijk m'n eigen pawpaw vruchten, ik kan niet wachten!

Link to comment
Share on other sites

Als bestuiver heeft hij zeker wel nut, vind de vrucht gewoon echt niet lekker in vergelijking met andere soorten. Heel flauwe milde pawpaw smaak met een bittere nasmaak. Als je voor echt lekkere vruchten gaat kun je misschien overwegen er nog een andere soort bij te zetten.

Link to comment
Share on other sites

Hmm,zojuist de pawpaw van Goldfish gegeten. @Goldfish dat was toch ook sunflower? Prima nagerijpt met banaan. Zat overduidelijk bittere nasmaak aan namelijk.

Inderdaad niet heel smakelijk. Wel aardig bij gebrek aan beter, maar herinner me nu wel de smaak weer van vorig jaar. Had toen per post van moesvriend Bart een lading pawpaw gekregen. Erg lekker.

Link to comment
Share on other sites

Vandaag ook even in Nijverdal geweest om 4 pawpaws te halen:

Mooie planten. Het zijn de volgende rassen geworden:

1. Allegheny

2. Maria's Joy

3. Tropical Treat

4. Shenandoah

 

Vorig jaar al een Prima 1216 geplant.

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

Dat zijn mooie rassen martijn. Aanbevolen voor de smaak of verhouding vruchtvlees vs pitten.

 

Vorig jaar een Sunflower geproeft. Wat was die vies met bittere nasmaak. Ik heb een prima 1216, als die ook zo smaakt dan gaat hij er direct uit.

Link to comment
Share on other sites

Op advies van Hans kluyt en naar wat ik gelezen heb op internet. . Ga er vanuit dat de Peterson rassen zeker goed zijn. Hoop dat er tenminste 3 van de 4 pawpaw rassen lekker zijn. Tijdens bezoek ook een vrucht geproefd van een zaailing. Deze was .

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

Dit mag niet ontbreken in je moestuin:

Image Image Image Image Image

De laatste jaren komen de betere Amerikaanse rassen (Peterson) op de markt.

Ben benieuwd of de Freestone pawpaws in Nederland al beschikbaar zijn:

 

http://www.nuttrees.net/pawpaw.html

Freestone Variety Pawpaws

 

Marshmallow, honey dew, and cantaloupe freestone-varieties of pawpaw-trees came from a historical-property in Kentucky that has three very old trees. The fruits are tasty, well-formed, blunt-ended, blemish-free, and quite large (250g - 300g on average). The flavors are tropical melon-like with a trace of banana and the flesh-texture ranges from somewhat chiffon to firm. The seeds are easily removed because they do not have a seed-sack. The fruits ripen in the mid-season and the pulp freezes exceptionally well. Freestone fruits were used successfully in the pawpaw creme-brule’ recipe served at Boone Tavern in Berea, KY.

 

Marshmallow Pawpaw - fruit has a tropical melon-like flavor and it is the sweetest of the three freestones. As the name suggests, the flesh-texture can be more chiffon than the others with the fruits average about 250g on the parent tree.

 

Honey Dew - As the name suggests, honey dew pawpaw fruits can taste similar to a honeydew melon. They average 275g on the parent tree.

 

Cantaloupe Pawpaw - has the largest fruits, averaging 300g on the parent tree, and tastes as the name suggests. The tree has been observed with clusters of 3 to 4 pawpaw fruits that are over 300g each, falling and splitting into two clean pieces.

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Nog een paar planten bijgekocht. Een Wabash en een Atwood.

 

foto van de eerste bestelling

360.jpg

 

KSU-AtwoodTM (KSU8-2) Dit is de eerste variäteit van Kentucky State

University breeding program. De KSU-Atwood™

Pawpaw rijpt vanaf oktober. De plant wordt

gewaardeerd vanwege de grote productie. De vruchten

hebben een rijke en goede smaak. Het is een zaailing

van Maryland. Het ras is door Kentucky State

University Horticulture Program in 2009

geïntroduceerd. Het ras is vernoemd naar Rufus B.

Atwood, die de president van de Kentucky State

College (nu een universiteit) van 1929 tot 1962

geweest is. Vrucht: groene-blauwe schil, geel-oranje

vruchtvlees, weinig zaden en een gemiddeld gewicht

van 120 gram. Krijgt tot 150 vruchten per plant op het

terrein van KSU. Het ras vormt van nature sterke

zijwaardse vertakkingen, waardoor een grote productie

mogelijk is.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 months later...
  • 4 weeks later...

De pawpaw lijken goed het jaar in te gaan. De knoppen zijn goed zichtbaar en veel rassen gaan bloeien. Verder beginnen sommige planten groot te worden, dus hopelijk wordt het ook realistischer dat de planten productiever worden. Vorig jaar twee vruchten, maar één stiekem door een bezoeker geplukt (onrijp / verdiende loon) en een plant is kapotgegaan, maar had wel een vruchtje hangen (de plant was waarschijnlijk gedeeltelijk geknakt en langzaam ingerot).

 

In ieder geval de meeste planten doen het goed en de planten die ik bijna wortelloos uit Bulgarije gehad heb zijn wonder boven wonder aangegaan. Omdat ze vrijwel geen wortels hadden heb ik de gehele top eruit geknipt en ze geheel opnieuw laten uitlopen. Verder regelmatig water gegeven. 

 

Ik vraag mij bij alle beschrijvingen van de rassen echt af of er echt veel verschil in smaak is. In de komende jaren kom ik het hopelijk achter. Vorig jaar nog een uitloper van een plant teruggevonden, waarvan ik dacht dat hij al twee jaar dood was (blijven gekke planten). 

Edited by permanatuurtuin
Link to comment
Share on other sites

  • 5 months later...

Voor t aan te planten voedselbos in ons dorp zou ik enkele pawpaw kunnen aankopen. Twee à drie. Ik heb al begrepen dat de sunflower niet erg smakelijk is. Belangrijk is natuurlijk ook dat de soort verkrijgbaar is. De vruchten worden natuurlijk pas over een maandje door jullie gegeten maar ik ben benieuwd naar de ervaringen.

We verhuren ons voorhuisje https://www.airbnb.com/h/backtothesixties meer weten?  vraag informatie via pb.

 

Waar de mol is is er hoop!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Hierboven staan zoveel goede rassen. Verder voor KCNL (Voedselbossen) een bestand gemaakt met een rassenlijst van Pawpaw. Hier kun je ook in kijken (staan tientallen onder elkaar). 

 

We hebben gelukkig pawpaw vruchten hangen. Ik hoop dat er snel eentje afrijpt. Vorig jaar heeft iemand van IVN stiekem achter mijn rug om een onrijpe vrucht geplukt. Dit was mijn enige vrucht, dus dit was pijnlijk. Gelukkig zijn onrijpe vruchten afschuwelijk.

 

Dit jaar hebben we gelukkig meer vruchten hangen. Ze zijn wel voornamelijk klein, maar zien er verder mooi uit (overleese, prima 1216). Ik merk wel dat de planten eigenlijk toch gedurende het jaar een vochtige tot natte bodem nodig hebben. Ze hebben dan meer blad en groeien beter (heel logisch). Sommige stukken bij ons zijn aan een te droge kant. Wat zichtbaar is is dat sommige planten na een paar jaar eindelijk beter geworteld zijn. Ik denk dat dan de penwortel in orde is, of zich in ieder geval aan het ontwikkelen is. Nu zijn er toch al meer planten waar we ieder jaar kans maken om vruchten aan te krijgen. Ik denk wel dat het nog jaren duurt voordat we een krat aan vruchten hebben. Als je de planten niet volledig kunt vertroetelen, dan is er weldelijk uitval onder de pawpaw. Met name de jonge planten zijn zwak. Zeker planten die droog en in de volle zon staan doen het slecht. Het is echt beter om ze in de halfschaduw te planten en tijdens droogtes water te geven. Onder niet optimale omstandigheden hebben ze veel langer nodig om groot te worden. Zodra ze eenmaal gaan groeien dan gaan ze gelukkig redelijk snel. Bij ons hebben toch ookal verschillende planten het loodje gelegd of is in ieder geval de ent doodgegaan. Hopen dat de onderstam goede vruchten geeft. Ik geloof niet dat dit ooit een productieplant van Nederland wordt. Het zal eerder een liefhebbers item blijven, ook omdat niet iedereen de vruchten lekker vindt en er grote pitten in zitten. 

Edited by permanatuurtuin
Link to comment
Share on other sites

Ik heb ze zowel op 3 meter afstand (ik moet woekeren vanwege meer plannen en planten dan vierkante meters) staan als ook exemplaren op slechts 1 meter afstand (zeg maar een duo in een gedeeld groot plantgat)  Bij het laatste is dan het idee dat Paw Paws min of meer zichzelf snoeien wanneer kruisende takken elkaar te veel concurreren.   Of dat waar is in de praktijk valt voor mij nog te ontdekken.   

 

Qua bestuiving zal je toch echt met de hand aan de slag moeten gaan, dus het is meer de vraag: hoe goed is je conditie door te pendelen tussen bomen? 

 

Dit even los van de opvatting die ik laatst las dat in de vrijee natuur misschien wel 40% van de bomen toch enige mate van zelfbestuivendheid zouden kunnen vertonen.  Of windbestuiving kan werken is ook voer voor discussie.  Ik heb foto's gezien van enorme bijna 30 jarige bomen in het Noorden van Nederland die vol hingen met vruchten en waarvan ik zeker weet dat de eigenaar niet zo gek is om die handmatig aan voortplanting te helpen. 

Link to comment
Share on other sites

Heb nu ook gepland om ze zo'n 4 meter van elkaar te planten. Dan staan ze het meest geschikt (halfschaduw) en staan ze ook geen andere bomen in de weg. Het bestuiven met de hand is geen probleem, maar als de natuur zelf meewerkt is het mooier.

 

Het is jammer dat ze niet goed tegen volle zon de hele dag door kunnen, daar heb ik namelijk genoeg plaatsen voor. 

Link to comment
Share on other sites

4 uren geleden, Flup zei:

Het is jammer dat ze niet goed tegen volle zon de hele dag door kunnen, daar heb ik namelijk genoeg plaatsen voor. 

Mijn indruk is dat dat redelijk meevalt w.b. de aak genoemde UV-gevoeligheid met de exemplaren, zaailingen,  die ik heb uitgeplant in het open veld van het parkbos. Daar staan er nu een 12 tal plantgaten met meestal 2 of 3 verschillende zaailingen sinds 3 jaar (telkens bijgeplant). In ieder geval hoef je daar niet echt bang meer voor te zijn vanaf ze pakweg 1 meter groot zijn....zo groot zijn mijn grootste gezaaide exemplaren nu zo wat.  Aan de zonnekant heb ik - tijdelijk - wat boomstronken gestapeld half rondom tot een hoogte van ca. 70 cm en ook als tijdelijke beplanting bij een aantal stekken van zwarte bessen op voorhand. Eventueel kunnen die weer wijken als de pawpaws groter worden. 

 

Ook in de moestuin staan ze niet speciaal uit de zon, daar staan nu 3 groepjes van elk 3 planten op ca. 1,50 meter afstand.  Wel wat achteraan aan de noordzijde zodat ze tzt geen licht gaan wegnemen van de groenten.

 

De reden waarom ik ze dichter bij elkaar zette, pakweg 1,25 a 1,50 is dat het een soort fruithagen moeten worden. De groeivorm en groeigrootte laat zich naar mijn indruk redelijk sturen. In Zomergem bij de Kruisbessenproeftuin staan er enkele exemplaren van toch al wat langer en die al een heel aantal jaren dragen. Ze zijn echt struikvorm en zeker niet hoger dan een meter of 2 daar. Maar ik heb ook solitaire bomen gezien die na een 15 jaar een meter of 4 hoog zijn geworden en echt een boomvorm hebben met een kruin waar je onderdoor kunt lopen. 

 

Veel essentieler is het om de pawpaw's goed aan de gan te krijgen (ik heb zeker in het parkbos aan zee) jonge, steenachtige, kleigrond) om plantgaten goed voor te bereiden en diep te maken 60 a 70 cm. Door er vrij losse, humusrijke en goed vochtvasthoudende grond in te doen en de voet van de pawpaw's steeds goed vrij te houden van begroeiing. Concurreren met andere planten kunnen ze heel slecht.

 

  • Like 1

In mijn moestuin heers ik als een tiran.

Wie niet luistert wordt onthoofd of uitgetrokken.

Wie gehoorzaamt wordt opgegeten.

De ondergrondse organismen houd ik te vriend, om mijn macht te behouden.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Ik lees op diverse sites dat je ze uit de wind moet planten.

Nu wil ik 2 bomen aanschaffen maar bij ons op het complex is niet echt sprake van hele nabije beschutting en aan de zeeuwse kust staat best vaak een aardig windje...

Wat is de consequentie als ze in de wind staan? Heeft iemand goeie resultaten op een niet beschutte plaats?

 

 

Link to comment
Share on other sites

Mijn 5 jaar ervaring met vele zaailingen is intussen dat er veel geschreven wordt over pawpaw's dat niet helemaal zo is......

 

De beschutting heeft vooral te maken met UV-gevoeligheid van jongere planten. Zelfs daarover hoor ik ervaringen en zie ik dingen dat die gevoeligheid - althans hier - wel meevalt. 

 

Ik krijg de indruk dat een open minder beschutte plek voor veel fruit nog niet eens zo slecht is... Er is soms wel windschade (bijvoorbeeld op peren die door de wrijving wa zwarte bladeren maken of een uitbrekende tak of een boom die scheefwaait)  maar andere problemen zoals ziektes e.d. heb je veel minder. Met vele druivensoorten, abrikozen, perzik en ook meer gangbaar fruit lijkt het hier prima te gaan. Mijn pawpaw's groeien langzaam en ik heb er intussen al dozijnen uitgeplant de afgelopen jaren.....waarvan er een deel het niet haalde. Maar daar zie ik de wind niet als oorzaak van, maar eerder een zware kleibodem. Als ze er het eerste jaar doorkomen en de kwetsbare wortel zich kan vestigen lijkt er weinig probleem meer...ook niet met wind. Vergeet niet dat sinds 10 jaar het klimaat hier al behoorlijk snel en veel is verschoven. 

In mijn moestuin heers ik als een tiran.

Wie niet luistert wordt onthoofd of uitgetrokken.

Wie gehoorzaamt wordt opgegeten.

De ondergrondse organismen houd ik te vriend, om mijn macht te behouden.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...