Jump to content

Joep123

Members
  • Posts

    243
  • Joined

  • Last visited

Personal Information

  • LOCATION
    Zelhem

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Vandaag het vorige bericht over de eerste stook van de aarbeien eau de vie geupdated. Vandaag 2e en 3e stook van de eerste batch (drap meegestookt en dat was aangebrand in de ketel), na derde stookronde was het 85% alcohol. In beide stooks de voorloop en naloop apart gehouden en alleen door gegaan met het meest zuivere product. Dat merk je! Smaak is erg goed en zacht, merk niks van het aanbranden. Naloop ga ik later stoken met de naloop andere batches om te kijken wat er nog van te maken valt. Voorloop wordt schoonmaakalcohol, niet voor consumptie. Dit is het geworden, twee flesjes van 200ml. batch 2 en 3 samengevoegd (geen drap meegenomen eerste stook , dan brandt het tenminste niet aan maar verlies wel wat alcohol en misschien smaak maar dat moet nog blijken). Tweede stook loopt nu, update resulaten later.
  2. 5,5 jaren zijn voorbij gegaan sinds de start van dit topic. We hebben dus al 5 jaar vissen maar nog geen vis gegeten. Helaas een kans om de groei te meten want gisteren lag één van de grootste meervallen dood op de bodem. De andere meerval in dezelfde bak gedroeg zich vreemd, hing scheef in het water en leek naar lucht te happen. Meervallen schijnen weinig eisen te stellen aan de waterkwaliteit dus op zich wel vreemd want de andere vissen deden dat niet. De pomp was verstopt geraakt die dag, zou daar misschien aan kunnen liggen dat de doorstroming niet goed was en afvalstoffen niet werden afgevoerd. Ik weet het niet. Feit is dat er één meerval minder is. Het bleek een vrouwtje te zijn en ze was klaar om eieren af te zetten, misschien was het een probleem dat daarmee te maken had. Ze was 30cm lang en 672 gram, vijf jaar geleden 12cm dus een hele hele langzame groei. Europese meervallen voor consumptie in bakken van 1m3, het wil niet lukken.
  3. Vandaag begonnen met eerste keer destilleren van de aarbeienprut. Batch 1 van 10 liter leverde 3 liter op met 15% = 450ml alcohol Het lukt nu veel beter om een stabiele resultaat te krijgen door niet meer zo te letten op temperatuur maar meer op druppelsnelheid. Het moet gewoon stevig doordruppelen anders duurt het veels te lang. Groot nadeel bleek achteraf te zijn dat de prut aankoekt op de bodem van de ketel en die laag zwarte troep geeft niet alleen een bittere smaak aan het destillaat maar is ook erg lastig te verwijderen. Om van het aankoeken af te zijn hebben we batch 2 van 10 liter gezeefd. Is geen dikke soep meer maar bevat nog wel fijne aardbei onderdelen maar dat scheelt toch enorm. De batch is eerder op het kookpunt en blijkt niet aan te koeken. Nadeel is wel dat de opbrengst lager uitvalt. 1,5 liter van 20% en 0,6 liter van 6% = 336ml en dat is toch minder dan de vorige batch dus er zou in verhouding meer alcohol zitten in de dikkere drap... vreemd. Batch 3 is gezeefd en we hebben de drap laten bezinken en alleen het bovenste deel in de ketel gedaan dus dit is aardig vrij van drap. Dit zit nu in de ketel dus nog geen uitslag. Voeg ik later toe. Update 26-6-22 : is geworden 1,5 liter met 20% dus met afname drap neemt ook de alcohol opbrengst af. Voordeel is dat het niet aankoekt bij destilleren op hoge temperaturen wat dan weer nodig is omdat het oorspronkelijk alcoholpercentage laag is door lage suikerpercentages in het fruit (of door het niet toevoegen van suiker) Batch 4 en 5 laten we nog even zitten want gaan we vandaag niet afkrijgen en dan kunnen we mooi een test doen. Aan deze laatste 18 liter voegen we 2kilo suiker toe zodat die opnieuw zal gaan gisten, hierna zal dit ongeveer 13% alcohol bevatten (zit al 6% in) en kunnen we kijken hoe dat destilleert. Update 26-6-22: is geworden 2 liter van 50% , 2 liter van 40% en 1liter met 10% dus 1,9liter alcohol uit 18 liter maakt 10,5% alcohol . Druppelt lekker door bij lagere temperaturen, er koekt niks aan in de ketel en in dezelfde tijd veel meer resultaat. Het gaat makkelijker en sneller op deze manier maar is toch ook een beetje valsspelen.
  4. Zit wel iets verschil in smaak maar vind het lastig om favoriet aan te wijzen. Ze zouden beide wat fruitiger moeten zijn maar bij elke keer stoken en filteren gaat daar toch wat van verloren. Ja die plastic fles maar snel opdrinken dan 🙂
  5. Uiteindelijke opbrengst is 2,25 liter eau de vie van mirabellen en 1,5 liter van commerciële pruimen.
  6. En we zijn weer 5 maanden verder. Dit is er gebeurd met de eau de vie de afgelopen maanden. Ik maakte me zorgen om de verdamping in de kelder dus hield het niveau geregeld in de gaten. Bleek nauwelijks sprake van verdamping te zijn maar wat wel opviel is dat er bezinksel was. Hierbij de foto's Dat blijkt oxidatie uit de koperen ketel te zijn. Is genoeg over te vinden op stookforum.nl Blauwe schimmel vlokken/draden – Stookforum – Stookforum Oplossing bleek alles zeven door een koffiefilter en daarna opnieuw destilleren. Weer een paar maand laten staan en vandaag alles door een koffiefilter met actieve kool en op fles. Nu is het klaar! Helaas is door al die extra destilleer en filter actie ook een deel van de smaak verloren gegaan maar ook het bittertje.... Al met al een zeer leerzame poging met een eindresultaat waar ik niet ontevreden over ben. De mirabellen bomen hebben hun bloesem alweer gehad dus dit jaar hopelijk weer een mogelijkheid om eau de vie te stoken.
  7. ok top, genoeg opties. Ik bedenk me nu dat ik ondergronds nog een kabel gespannen heb van ongeveer drie meter. Één van de ankers wou niet goed in de grond blijven als ik de bovendraden aan het spannen was. Die kwam uit de grond omhoog en heb toen een geultje van 5cm diep gegraven naar een oudere metalen paal met betonnen voet en kabel gemaakt tussen die twee. Die opspannen en daarna bleef het anker wel in de grond, geultje weer dicht, je ziet er niks van maar helpt wel.
  8. Hmmm veengrond. De verankering moet je gaan heien tot in de vast laag Heb je niet iets wat al goed vast zit waar je naartoe kan spannen? Een boom bijvoorbeeld.
  9. precies hetzelfde probleem hadden wij met de palen voor de kiwibessen. T palen in beton gestort en aan de onderkant nog verlengd door er metalen buizen in te slaan. Uiteindelijk zitten ze 1 meter diep de grond in met een flinke betonnen voet op 50cm ongeveer. Toch zodra ik de draden op spanning ging zetten kwamen de T palen naar elkaar toe. Wij hebben ook een kleine overspanning maar de kracht die uitgeoefend wordt op die hoogte is schijnbaar al snel voldoende om de palen toch scheef te zetten. Was het niet van plan maar uiteindelijk toch schoren neer moeten zetten. massief stalen T profiel van 1meter lang de grond in geslagen (zware klus) zodat de grond niet geroerd zou worden en hij ECHT vast zou zitten. Daar staaldraad aan en die bevestigd aan de daarvoor bedoelde ring aan de T paal. Zo dus tegenwicht bieden aan de krachten die van de bovenkant uitgeoefend worden. Dit werkt maar ben ik niet helemaal tevreden want als ik de draden echt mooi strak (recht) wil spannen dan komen de palen alsnog iets naar elkaar toe waardoor ze dan op het zicht niet meer verticaal staan en dat is niet mooi. Het is nu dus een compromis tussen strakke draden en niet helemaal verticale palen of slappe draden en verticale palen.... de middenweg dus. Toch staat het er best mooi bij Tja wat heb je nu eigenlijk aan mijn bijdrage Ik denk dat het wel beter gaat als je zoals in jij van plan bent de draad vanaf de grond tot aan het kruis van de T maakt. 3 draden naar 3 poeren zal altijd beter werken dan 1 draad naar 1 poer. Wordt dan alleen wel een heel bouwwerk. Denk ook dat het beter is om de hoek niet te strak te maken maar je geeft zelf al aan dat dat wel moet ivm perceelgrens. Zorg iig dat je de grond zo min mogelijk roert want geroerde grond geeft zo weer heel wat centimeters mee als je de draad spant. Mijn gouden tip: Van de T splitsing een draad in minimaal 45graden naar grond en aan de ingegraven poer bevestigen. Draden licht opspannen en steeds kleine stukjes, paar slagen aan de bovendraad, dan paar slagen aan de schoordraad en tussendoor steeds waterpas langs T paal houden om te kijken of hij wel verticaal blijft. Dit blijven doen tot je het punt bereikt hebt dat je de indruk krijgt dat als je door blijft draaien de poer uit de grond gaat komen of dat er ergens iets gaan knappen. Dan stoppen en genoegen nemen met de situatie zoals die dan is. Iedereen zal vinden dat het er mooi strak uitziet en de kiwibessen zullen tevreden zijn.
  10. Nog even aan het googlen geweest in het engels (zal toch niet de enige op deze wereld zijn die een bittere afdronk heeft) https://homedistiller.org/forum/viewtopic.php?f=4&t=93 https://tunahouse.ru/en/vypechka/pochemu-samogon-gorchit-poslevkusie-kak-ubrat-gorech-samogona/ Die laatste veel info over bitterheid en ook het zurige aan het begin. Omdat er weinig alcohol in de pruimenprut zat heb ik aardig heet gestookt en er zat wel eens wat verbrande delen onderin de ketel. Daar schijnt dan een bittertje vandaan te kunnen komen......
  11. Alcohol + water smaak. Henk voegt later naar smaak nog smaakstoffen toe. Om het er nog even in te wrijven, hij heeft "nog" geen eigen mirabellen 😝 ,
  12. Klopt, jullie eau de vie is heerlijk, helemaal niet bitter. (Die van mij is overigens ook niet TE bitter , er zit een bittere na dronk aan , na een slokje komt die van onder de tong naar boven (hoe dat kan geen idee want smaakpapillen zitten toch alleen boven op de tong dus hoe ik het dan proef onder de tong is mij een raadsel)) . Het lijkt me niet mogelijk dat dit bittertje cyanide/blauwzuur is. (ik heb me een beetje ingelezen. In te pitten zitten natuurlijke gifstoffen die bij consumptie in ons lichaam omgezet worden naar cyanide (bron: https://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/cyanogene-glycosiden.aspx ) Cyanide heeft een kookpunt van 25,6 graden Celsius dus mocht het eventueel in het mengsel terecht komen dan komt het er met de voorloop uit. (bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Waterstofcyanide) De stoffen die het voedingscentrum noemt als veroorzakers van de cyanide hebben een kooppunt van 390 en 563 graden Celcius en die temperatuur behalen we nooit tijdens het destilleren dus deze stoffen blijven achter in de ketel. (bron: https://www.chemicalbook.com/ChemicalProductProperty_US_CB3399987.aspx en https://www.chemicalbook.com/ChemicalProductProperty_EN_CB8363552.htm ) Waar het bittertje dan wel vandaan komt blijft voor nu een raadsel.
  13. Uitkomst van de derde stook mirabellen. De 21e november bleek dat potje 2,6,7 en 8 opnieuw gestookt moesten worden. Dat heb ik gedaan. Van rechts naar links.. Potje 1 en 2 is voorloop en potje 7 de naloop. Potje 1 : kleur te donker , 45ml en 85% . Ga ik niet opdrinken, wordt schoonmaakalcohol. Ruikt wel goed. 2: kleur is te blauw, wel transparant maar toch anders dan de andere potjes. Reuk is ok. Het is 23ml van 85% en dit wordt ook schoonmaakalcohol. 3: Alles Ok. 54ml van 38% ( temperatuur even iets te hoog gehad waardoor teveel water mee kwam) 4: Alles ok. 215ml van 58% 5: alles ok. 215ml van 85% (ah , temperatuur weer goed) 6: ok , 215ml van 78% 7: troebel, 125ml van 10% , ruikt vies, muf. Afgekeurd, kan opnieuw gestookt of weggooien. Potje 3 tot en met 6 bij elkaar gedaan, dat is 700ml , daar 300ml water bij gedaan en toen had ik 1 liter eau de vie van 50% Dit samengevoegd met het vorige, dan is de uiteindelijk opbrengst 2,8 liter. Dan was er nog die blauwe ton met commerciële pruimen. Met de ervaring van de mirabellen in de achterzak ging dat er zo even achteraan. Twee keer gestookt en opbrengst is 1,7 liter met 50% alcohol. Hier nog een foto van beide flessen op hun schap in de kelder. Ga de komende tijd in de gaten houden of er niet teveel verdampt, de flessen zijn niet vol en daardoor is er een vrij groot verdamping oppervlak. De temperatuur in de kelder is 10 graden en er zit een doek over de bovenkant van de fles dus ik ga er eigenlijk van uit dat het mee gaat vallen. De smaak verschilt wel, de pruimen is lekkerder omdat die niet het bitter van de mirabellen heeft. Heel benieuwd of dat over een tijdje nog anders zal zijn. Voor een volgende keer eens testen of het uitmaakt qua bitterheid dat ik de pitten er eerder uithaal en een ton met een waterslot om te kijken of het dan minder zuur wordt. Ben heel blij met mijn eigen stook. Leuk en zeer leerzaam, krijgt zeker een vervolg! Ik doe dit niet om belasting te ontduiken dus als de belastingdienst meeleest en mij een aanslag accijnsbelasting wil sturen dan is dat geen enkel probleem, die zal ik direct betalen.
×
×
  • Create New...