Kamilla

Spraken ze in dat land een taal die op school niet geleerd hebt?

Zaai- en stekgrond is te koop bij ieder tuincentrum. Eerlijk gezegd weet ik niet wat de prijs is ten opzichte van gewone potgrond. Maar de hoeveelheid die je gebruikt om te zaaien is veel minder dan van potgrond voor planten die al verder gevorderd zijn. Dus echt zoveel duurder is het uiteindelijk niet.

Lekker, 2 weken vakantie Leuk dat je weer terug bent en ook een goed nieuwjaar gewenst. Misschien kan je er een vragenspelletje van maken. I.p.v. ons domweg laten gokken, kunnen wij vragen stellen waar jij alleen "ja" of "nee" op gaat antwoorden. Was het een buitenlandse vakantie?

Om te zaaien gebruik ik ook altijd "zaai- en stekgrond" en geen gewone potgrond. Daar zitten meststoffen in die het piepkleine jonge plantje nog niet zo goed verdraagt. Als het plantje verspeend moet worden, komt bij mij de potgrond pas voor de dag.

Het woordje "bewaren" lijkt mij voor meerdere uitleg vatbaar. Het inkuilen (hetzij buiten hetzij in een emmer) heet volgens mij ook bewaren. Binnenshuis de wortels opkweken gebeurt toch nooit bij -1 graad? Vaak wordt er de kruipruimte onder het huis voor gebruikt. Behalve door mij want ik moet er niet aan denken om een spin tegen te komen. De ruimte waar ik de witlof zet, is minstens 8 tot 15 graden.

Ik sorteer mijn wortelpennen altijd een beetje op grootte. Alle kleintjes (15 tot 20 CM) in een kleinere emmer en de groten in een grote bak. Als je een grote wortel wat schuin (diagonaalsgewijs) in een kratje legt, komt er ook nog een lofje boven op. Op vruchtbare goed vochtvasthoudende kleigrond worden de wortels niet zo groot. De noodzaak van de wortels om hun voedingsstoffen diep te moeten zoeken, is niet zo aanwezig op kleigrond. Vandaar dat ik het met emmers van ongeveer 35 CM prima red.

In augustus zijn ze bij mij nog niet groot genoeg. Maar als dat wel het geval is, MAG je vanaf augustus rustig aan het oogsten van de wortels beginnen. Dan neem je een deel en doet dat in de bak of zwarte bouwemmer. Inderdaad is die ook uitstekend Na een maand herhaal je dat weer totdat je witlof helemaal op is. Je kan de witlof niet bewaren. Als hij volgroeid is, moet hij binnen een korte tijd op. Dus spreiding van je oogst is wel een aanrader. Die vuilniszak hangt er losje overheen omdat het een donkere ruimte van zichzelf is. Er komt dus voldoende verse lucht in de donkere wigwam.

In het groene lijstje dat Rantje gepresenteerd heeft, kan ik 1 ding niet beamen en dat is dat het loof om en nabij oktober geel zou worden. Ik heb eergisteren de laatste mooie groene stronken er uit gespit. Het laten drogen met loof eraan, is bedoeld om de sappen uit de bladeren weer terug te laten trekken naar de wortels. Daarna inderdaad het verdorde loof op 2 tot 3 CM afsnijden. Bij vochtig weer duurt dat wel een week. Daarna zet ik ze in een bak binnenshuis. Ik gebruik er grote emmers of grote bloempotten voor, maar kratjes kunnen ook. Die schep ik vol met gewone grond uit de tuin. Zoveel dat de hele wortellengte grondcontact heeft. Dit vermeng ik met bladeren (ik lees hier ook regelmatig over stro). Dit vermengen heeft naar mijn idee te maken met het inkuilen vroeger buitenshuis. Als je dan in de winter in de bevroren grond witlof wilde rooien, zorgde het stro ervoor dat dat nog mogelijk was. Binnenshuis is dat niet nodig maar voor het gewicht van die emmer is het wel zo vriendelijk voor je rug om hem niet vol met zware klei te spitten. Alle voedingsstoffen zitten immers in de wortel dus bijvoeding is niet nodig. Eenmaal binnenshuis geparkeerd steek ik er stokken in tegen de rand van de emmer (pot) die als tentstokken fungeren zodat er een zwarte vuilniszak overheen gezet kan worden. Ik zet ze in de berging. Ik heb zo ook wel eens in de CV-ketel-kast gezet. Daar is het enorm warm en droog. In zo'n extreem geval hebben ze we wat water nodig, maar ze groeien in die warmte als een speer. Dat is een leuke manier om je oogst te spreiden: een koele plek en een warme plek. Ik hoop een beetje plezier bijgedragen te hebben aan jullie witlofoogst.

Vandaag heb ik mijn zaadgoed geïnventariseerd en bepaald wat er gekocht moet gaan worden. Normaal probeer ik elk jaar een "nieuw experimentje" er bij te hebben. Of dat er dit jaar ook van komt, weet ik nog niet. Na de groenlof ben ik een beetje uit-geëxperimenteerd. Gisteren heb ik nog 3 witlofstronken uit de grond gehaald. Over een paar dagen kunnen die in een grote pot in het donker weggezet worden.

Van mij ook de allerbeste wensen voor 2012.

Goeie oogst en vrede toegewenst in het nieuwe jaar.

Welkom op het creatieve groene forum. Mooie foto's en inderdaad veel ruimte. Groetjes, Kamilla

Wat een verrassing Margie! ik wilde hier precies hetzelfde op gaan schrijven. Vreselijk, wat was dat goedje bitter en wij zijn toch heel wat gewend. Ik had 3 kropjes neergezet en er liggen er nu 2½ te vercomposteren...

In januari ga ik de zaden inventariseren en eventueel bijbestellen samen met mijn vader. In februari ga ik mijn definitieve indeling maken op ruitjespapier en een beetje snoeien als het weer het toelaat. In maart begin ik met spitten en mesten en langzaamaan binnen voor te kweken. Vanaf april zaai ik buiten. Dus... ik heb nog niks gedaan. Met een tuin op het noordoosten hoef ik het niet proberen om er vroeg bij te zijn.

Onze konijnen aten behalve hun standaard brokjes gewoon uit de moestuin mee. Maar ik kan me voorstellen als je een paard hebt, dat je dan vrij veel grond en voeding veel nodig hebt.

Deze tijd van het jaar vind ik ook altijd bijzonder. Aan vuurwerk doen wij niet. Ik maak in de tuin een vuurtje in de vuurpot met restjes klus- en snoeihout.

Het zal wel aan mijn beeldscherm liggen maar ik zie geen eekhoorn en geen herten.

Hej Menno, welkom hier op het forum. Veel plezier en vooral inspiratie gewenst.

Jij hebt ook een sfeervolle boom. Leuk dat jij Hræsvelg echt boven in de boom gezet hebt. Pas maar op dat hij geen vleugeloefeningen gaat doen. De Bron van Urð laat zich niet gewoon fotograferen daarom zien we de Nornen niet op de foto.

Echt gerustellend allemaal. Leeft dit sterk in Nederland of zien jullie jezelf eerder als, hoe zal ik ik het stellen, een tikkeltje extreem? Hier in een nieuwbouwwijk ben ik de enige in de straat met een groentetuin achter het huis. Dat ik brandnetels niet schuw, wordt misschien als buitennissig beschouwd, maar het leven met de natuur is een levensovertuiging van mij. Toen iemand uit de buurt ook eens een slokje van mijn vaders "thee" wilde proberen, riep de persoon uit: "Als jij doodgaat, lusten de pieren je niet eens meer..." Ik zal je goeie wens aan mijn vader overbrengen.

Mijn vader weet zeer wel wat hij doet op het gebied van kruiden en gezondheid. We gaan dan ook vaak stevige discussies aan. Een tijdje terug heeft hij in een tehuis voor ouderen een lezing gegeven over kruiden. Hij woont zelfstandig, klimt nog in bomen en heeft een volkstuintje.

Welkom op het forum hier. Mooi om te lezen hoe jij tot het tuinieren gekomen bent. Ik denk dat het evolutieproces van je tuin niet binnen enkele jaren afgerond is. Dat gaat altijd door zolang tuinieren je hobby blijft. Veel succes hier en vooral inspiratie tussen de kruiden. Groetjes, Kamilla

Jawel hoor: mijn vader kweekt deze plant omdat hij gebruik wil maken van de medicinale werking:!: Hij eet regelmatig een blaadje OI-kers uit eigen tuin door de rauwkost. Hij 79 jaar en nauwelijks last van infectieziektes.

De brandnetels, weegbree, paardebloemen, duizendblad, herderstasje zijn hooggewaardeerde gasten in mijn groentetuin. Ze staan hier met grote regelmaat op het menu als thee, stamppot, ingredient in soep en saus of door salade.

Zaterdagmiddag is mijn vader komen logeren tot en met vanmiddag. We hebben op 24 december een uitgebreid diner gehad. Nu gewoon lekker nagenieten met een DVD-tje en een kaarsje erbij.