Het gat van Vreetje

Je moet even goed kijken..maar met een beetje scherpe blik zie je rechts van de boom tegen de donkere takkenwal het witte gat van het reetje dat we maar een naam hebben gegeven want ze komt nu toch wel vaker een vroege lunch doen in de tuin, hier eet ze de rode kornoelje, dan weten wij ook onderling over wie we het hebben. Gaan wij haar voorzichtig storen door met kalme bejaarde passen naar haar toe te lopen krijgen we een verontwaardigde blik en wil mevrouw wel een stapje verderop gaan staan. Dat gaat door totdat ze op de grens van ons achterlandje is.. dahag Vreetje, ga nu maar ergens anders verse blaadjes eten, bos genoeg hier overal.

Voorlopig is ze van de vijgen afgebleven, er staan er vier op een rijtje, bij haar entree zeg maar, ik heb er weinig vertrouwen in dat wij vijgen zullen eten dit jaar. Hopelijk lust ze ook geen onzelievevrouwe bedstro.

Nog meer beestjes, de rups van de bessenbladwesp. Ook een heel mooi beestje trouwens😍

Hopelijk lust Vreetje ook geen bloeiende paarse boerenkool (zie uitgelichte foto)

Of megapostelein. De bladeren zijn als een mandarijn zo groot en zo zacht als boter. Deze plant wil ik graag behouden voor het zaad, ik zal er binnenkort een AH groente zakje omheen doen..maar eh eerst moeten de bloempjes natuurlijk wel bestoven zijn. En degenen die er in de buurt groeien zijn dan juist weer heel klein. Tja.