Kamilla

Dat is nieuw voor mij. Heb je ook een idee waarom? Ik dacht juist dat koffiedrab goed was? In de zomer verwerk ik het rond de aardbeiplanten en ander fruit. Maar 's winters gooi ik het gewoon met de rest van het keukenafval mee. Wij drinken niet veel koffie dus het overblijfsel is ook maar weinig.

Ik zet ze altijd op het wortelbed afgewisseld met rijen plant-uitjes.

De succesformule heb ik nog niet ontdekt. Het ene jaar heb ik knapen en afgelopen jaar waren ze te zielig om biet genoemd te worden. Ze houden van goed doorwortelbare humusrijke grond en daar zou het bij mij wel eens aan hebben kunnen schelen afgelopen jaar. Het losmaken van de klei hier kost erg veel tijd. Ik ben benieuwd naar de reakties van de rest.

Het al of niet bijgieten kan cruciaal zijn voor het resultaat van je oogst. Ik weet niet hoe lang je van plan bent om op vakantie te gaan? Twee weken lijkt me goed te overbruggen. Wij gaan nooit in de zomer weg juist om deze reden.

Ik vreesde al dat ik jullie helemaal op een dwaalspoor gezet had. Als ik "smokkel", probeer ik dat op een zo tuinvriendelijk mogelijke manier te doen omdat ik ook geen narigheid wil. Ik houd wel altijd een nauwkeurig schema bij op ruitjespapier. Als ik wegens plaatsgebrek een preiplantje ergens plompverloren neer moet zetten, staat dat zwart op wit zodat ik daar de jaren daarna altijd nog kan terugvinden.

Zelf bewaar ik geen pootaardappels omdat ik ze meestal op het laatste moment van mijn vader krijg. Ze mogen in de koelkast niet bevriezen. Op een wat donkerdere plaats spruiten ze makkelijker. Ooit heb ik ergens pootgoed gekocht dat al flink "voorgesproten" was en dat werkte niet fijn. Dus kleine uitlopertjes (hoogstens 1 CM) zijn ideaal. Van begin maart tot ergens in april zijn minstens 5 tot 7 weken. Ik denk dat ik die tijd iets korter zou nemen.

Volgens mij heeft Kruidje gelijk. Het duurt altijd best lang voordat de tuinboon een beetje leven vertoont. Bonen hebben een hekel aan veel vocht en neigen snel tot rotten. Dus 2 nachten in water zou ik zelf nooit doen.

Mijn vader bewaart ze altijd onderin de koelkast. Als je ze daar uit haalt, hebben ze 3 weken nodig om in aktie te komen. Daar kan je dan alvast rekening mee houden voor je ze uit wilt poten.

Ik weet niet precies wat je bedoelt? ... dat de peulen en andere bonen op 50 CM afstand zullen komen met 1½ maand verschil? Het lijkt mij geen enkel probleem. Het peulvruchtenbed wordt in mij tuin het volgende jaar ook benut voor de kolen. Als ik tuinbonen kweek als voorteelt op het kolenbed, betekent dat dat er het vorige jaar ook peulvruchten gestaan hebben. Inderdaad. Het kolenbed blijft dan nog steeds eenjarig in gebruik voor kool. Die mag nooit en te nimmer ergens anders terecht komen. @ Kruidje: Als je echt nooit wilt smokkelen (en dat doe ik niet omdat ik de natuur graag zou plagen) dan heb je een grote tuin nodig die het hele jaar amper halfvol staat omdat je dan alles een eigen plaatsje wilt geven op de tijd die daarvoor staat.

Het blijft altijd wat smokkelen. Maar een andijvie of slaplant die op een bed staat waar het volgende jaar misschien ook zo'n groen plantje op komt te staan, richt geen scha aan. Bovendien zit er een hele winter tussen en een bemestingsperiode waarin de grond wat omgewerkt / gespit wordt. Het wortelpakket komt zelden precies op het plekje van vorig jaar. Bij mij staat de zomerandijvie die ik vrij vroeg binnen opkweek, tussen de nog lege bonenstaken. Wanneer de bonen hun eerste ranken gaan krijgen in juni, is die andijvie al weer weg.

Ik vrees dat dat een flink eind rijden is. Het topic over de moestuindag ben ik even kwijt, geloof ik...

Dat is een probleem waar ik ook lang mee geworsteld heb: nateelt! De nateelt tel ik eigenlijk niet mee. Ik maak aan het begin van het seizoen een indeling die het volgende seizoen precies 1 vak opschuift... en daarmee uit! Anders raak je helemaal in de war met je vruchtwisseling. Voor de nateelt gebruik ik alleen veilige gewassen zoals tuinkers, sla, andijvie en veldsla. Een uitzondering is prei, want daar moet je ook goed mee wisselen, maar die doet het na de bonenfamilie vanwege de stikstof juist goed. Ik noteer in mijn schema ook altijd stevast dat de prei na de tuinbonen komen. Als je dat ieder jaar consequent doet en er minstens een jaar tussen laat voordat je het wortelbed met alle uien op die plek zet, heb je geen last van aantastingen. Na de oogst van peulen zet ik niet opnieuw een bonenfamilie erop. De mineralen die de peulen genomen hebben, komen (grotendels?) overeen met wat andere bonen ook willen hebben. Een paar andijvieplantjes komen meestal na de peulen terecht. Een andere leuke smokkeltruc is om de tuinbonen of peulen als "voorteelt" neer te zetten op het boerenkoolbed. Die gaan pas eind juni als plantje uitgepoot worden. Want als je in het voorjaar bijvoorbeeld raapstelen of radijsjes op je koolbed hebt staan en boerenkool of andere kolen als nateelt omdat dat bed dat jaar het kolenbed is, loop je dik risico op knolvoet.

Kruiden heb ik ook in de tuin. Eigenlijk stonden ze bij mij ook in een hoekje, maar ik zit er aan te denken om de uiterste hoeken alle 4 van wat kruiden te voorzien. Met afgeronde hoeken ziet het er minder strak vierkant uit. Behalve de hooggewaardeerde inheemse kruiden als paardebloemen en brandnetels heb ik ook kruiden als: rozemarijn, salie, tijm, bieslook, peterselie, oregano, laurier, guldenroede, zonnehoed, citroenmelisse, wijnruit, lavas, lavendel en kruizemunt. Sintjanskruid staat ook nog op mijn verlanglijstje.

Al zou je een WC-rol volstoppen met schone wattenproppen, dan zouden ze net zo hard schimmelen. Het natte karton is waarschijnlijk erg aantrekkelijk voor schimmels.

Ik kan me herinneren dat in het programma "Eigen huis en tuin" van misschien wel meer dan 10 jaar geleden, dat Rob Verlinden expliciet zei dat zaaien in gewone potgrond niet goed was en dat de planten er zelfs dood van konden gaan. Over welk prijsverschil hebben we het eigenlijk?

Over de keus wel of niet inenten, is het laatste woord nog niet gezegd. Dat geldt ook voor andere ziekten. Maar of tetanus in de grond blijft en via planten weer terugkomt, is natuurlijk interessant. In hoeverre en hoe verdund komt het via planten bij ons in het voedsel weer binnen? Homeopathie berust ook op dit gegeven. Het zou juist onze weerstand op natuurlijke wijze kunnen verhogen tegen deze bacterie.

Preventief inenten is toch niet nodig? Op het moment dat een verwonding zich voordoet, is het nog tijd genoeg. Bovendien lijkt me dat je als tuinierder regelmatig wondjes oploopt en met allerlei stoffen in aanraking komt waardoor je weerstand op natuurlijke wijze op peil gehouden wordt.

Bij mijn vader werd de tetanus-injectie na een fose val met verwondingen, in zijn arm gegeven. Toch vraag ik me af of een bacteriële besmetting in mest, door planten als zodanig overgenomen worden. Zou er in de grond een voedingsbodem zijn voor bacteriën die het spijsverteringskanaal van een paard nodig hebben?

Dat bruin op je gezicht, is dat door natuurlijke zonneschijn ontstaan in je wintervakantie of dankzij zonnebank of cosmetische schoensmeer-varianten?

Ha-ha, vakantie "Rundhausen".

Bedankt voor julie antwoorden! Ik zal hier thuis eens een experimentje wagen. Soms heb je wel van die grijs-blauwe plekken (spikkels) die ontstaan door ?ouderdom zonder dat er licht bij geweest is. Die krijg je natuurlijk wel mee op je bord als je ze niet geschild hebt. Dat je een biologische soort wilt of uit eigen tuin, kan ik helemaal begrijpen. Knoflook zout en rozemarijn vinden we allebei super, dus dat komt wel goed. Uhhh, een kat op het toetsenbord??

Regelmatig kook ik aardappels in de schil. Na het koken ontdoe ik ze van hun jasje en leg ze op het bord. Nou waren wij een tijdje terug in een restaurant waar we aardappeltjes als bijgerecht kregen. Die hadden hun schilletje nog. Nou heb ik altijd gehoord dat het gif in of onder de schil zit. Ook dat je eventuele uitlopers zorgvuldig uit de aardappel moet halen. Kloppen deze theorieën anno 2012 eigenlijk nog wel? Ik ben benieuwd naar ullie uitleg.

Ja, ik sta zeker een tijdje te tuttelen met mijn jonggoed. Het voordeel is dat ze er dan ook wel erg lang tegen kunnen zodat ik nooit overhaast ze uit moet poten in de tuin terwijl het niet goed uitkomt met het weer of andere aktiviteiten. En door het onderste laagje met gewone tuinklei te vullen, leren ze hun toekomstige voedingsstoffen al een beetje kennen.

Dan gok ik op Spanje. .................................. edit: ik heb me volgens mij in de nesten gewerkt met een ontkenning in mijn vraag. Want je hebt ongetwijfeld geen Spaans gehad op school.

Als ik in een turfpotje kweek of in een bakje om het zaad eerst voor te kiemen, doe ik dat altijd met zaai- en stekgrond. Het verpotten/ verspenen doe ik super bewerkelijk. Ik neem een lege schone yoghurtbeker, vul ik half met kleigrond uit de tuin vermengd met een beetje mest. Daarop komt een centimeter compost, daarna vullen met potgrond. Daar maak ik een kuiltje in dat met stekgrond gevuld wordt. Daar komt het nieuwe miniplantje plantje in te staan, het zij met of zonder turfpotje. Na verloop van tijd krijgen de plantjes nog eens een schepje bloedmeel of beendermeel of vinassekali afhankelijk van het soort plant dat het moet worden.