Ga naar inhoud
Bekijk in de app

Een betere manier om deze website te gebruiken. Meer informatie.

Moestuin Forum

Een app met volledig scherm op uw startscherm met pushmeldingen en meer.

Om deze app op iOS en iPadOS te installeren
  1. Tik op Deelpictogram in Safari
  2. Blader door het menu en tik op Toevoegen aan startscherm.
  3. Tik op Toevoegen in de rechterbovenhoek.
Om deze app op Android te installeren
  1. Tik op het menu met drie puntjes (⋮) in de rechterbovenhoek van de browser.
  2. Tik op Toevoegen aan startscherm of App installeren.
  3. Bevestig door op Installeren te tikken.

Tanja65

Leden
  • Registratiedatum

  • Laatst bezocht

Moestuinseizoen die geplaatst zijn door Tanja65

  1. Klaaglied

    Vandaag een uurtje moestuin gedaan, en verjaagd door de regen. Het regent nu, enkele uren later, nog steeds trouwens. Enfin. Je kunt nu goed merken dat het seizoen ten einde begint te lopen. De bonen vertragen hun tempo. Één courgetteplant is sowieso overleden, de andere hebben nog een enkele vrucht, in plaats van de lawine van de afgelopen weken. De andijvies beginnen allemaal door te schieten, en hoop ik vanavond of morgen er nog uit te kunnen halen en wat blad te redden. Waarschijnlijk te laat. Eentje laat ik staan voor zaad. De komkommers en augurken buiten zijn zowel ten prooi aan langdurige droogte als nu meeldauw. Het mag er allemaal uit, maar dan graag met droog weer. De patisson laat ik nog even staan in de hoop dat er nog iets komt. Ook de kolen hebben het zwaar, de droogte lijkt de knolvoet vrij spel te hebben gegeven in diverse kolen, wat ik best bijzonder vind want voor zover ik weet gedijt die juist op vocht. Van de recente serie zaaigoed is niets opgekomen, te droog en te heet. De chayote lijkt ook terziele. En last but not least groeien de pompoenen waardeloos. Onze Green Ayote heeft wel één pompoen. De Uchiku Kuri één grote en een kleine. En de Trompe - of is het nou de LdN - ook wel één grote (nou ja, een centimeter of dertig) en een kleine. En dan nog twee baby pompoentjes aan de Babybear. Dat is het. Alleen de groene pompoen die ik op het laatst nog gauw van Welkoop mee gritste, naam even niet paraat, lijkt er een stuk of drie te maken. Nou, poeh he. 5 pompoenplanten die in totaal een stuk of tien vruchten opleveren. Behoorlijk bescheiden. Vorig jaar hadden we er zestien van één plant.

    Zei ik al dat ik altijd zo van de moestuin geniet? 😬

    Enfin. NU de focus naar wat nu nog wél kan. Septemberzaai. Spinazie, denk ik. En wat spul onder een tunneltje. Bloemen voor volgend seizoen (volgend seizoen, ieks), of zal ik die toch als winterzaai doen in een melkpak? Alle suggesties welkom. Vooral wat kan er nu nog - of weer. Er schijnt veel meer te kunnen dan op de pakjes is aangegeven…
  2. Vakantie voorbij

    Vandaag zijn we terug gekomen van vakantie. Tussendoor ben ik 1x, is Cor 3x en zijn we ook een keer samen naar de moestuin geweest. Om de paar dagen, moest echt wel met dat hete weer. En oogst! Ons hele campingveldje heeft inmiddels courgettesoep en/ofgegrilde courgettes gegeten van onze overvloed aan courgette-oogst. En het gaat maar door! Ondertussen hield ik me ook bezig met wat er op de camping groeit en bloeit. De peultjes waren uitgebloeid en aan meeldauw bezweken, die heb ik er allemaal uit getrokken, zodat de zoete aardappels in diezelfde kweekzakken wat meer ruimte krijgen. Verder was de bak met eetbare bloemen ook heel zielig geworden, alles is aan het uitbloeien. Maar: zaadjes! Ik kon de bak nog net van de opruimwoede van Cor redden. En de reuzen zonnebloem knakte deze week helaas ook. Ik heb haar laten hangen, en het lijkt toch alsof er nog sapstroom is, want de bladeren worden wel wat zieliger, maar gaan niet echt dood. Als er geen leven meer in zou zitten, was dat met de temperaturen van afgelopen week wel duidelijk geworden. Dus ik hoop op zaad…

    Minder succesvol waren mijn pogingen om tijdens de vakantie ook de oogst die van de moestuin af kwam te verwerken. Gewoon te warm en te lui voor, en ook niet echt de goede spullen. De tomaten en komkommer aten we wel snel genoeg op (veel bittere komkommers trouwens, ik denk door het hele hete weer), de courgettes aten we ook, en heb ik ook gedeeltelijk gedroogd, en de rest weggegeven, en de andijvie aten we ook. De sperziebonen liggen ook geblancheerd in het kleine vriezertje, maar zuurkool maken van de chinese kool was een matig succes want veel te zout, en het inmaken van de augurken mislukte ook jammerlijk wegens te lang laten liggen en ook veel bittere. Helaas pindakaas. Ik ga nog nadenken over een goede truc voor de augurken, het was wel zonde zo. Misschien volgend jaar een aantal flessen met kant en klare inmaakvloeistof (azijn en suiker) meenemen, ik had nu 1 literfles van eerder over en die potjes zijn wel ingemaakt gekomen (de rest dus niet en moest ik weggooien). Tja, het blijft vakantie, je wilt ook af en toe niets doen.

    Vlak voor we weer vertrokken heb ik nog even snel in de hoekjes van de kweekzakken wat - voornamelijk oud - zaad gezaaid, o.a. rucola, knolvenkel, bladmosterd en chinese paksoi, allemaal spul dat voornamelijk in de toplaag groeit (al neemt knolvenkel nog wel wat diepte). Het idee is dat de groei van deze gewassen niet zo met die van de zoete aardappel bijt, maar we gaan het zien. Sowieso is het een allemaal experiment, en allemaal ‘extra’ - als in ‘alle oogst is meegenomen, het is vooral lekker rommelen en eengoede erfafscheiding’. Maar volgend seizoen ga ik wel in de kweekzakken die het meeste zon krijgen een extra olla of een grotere olla plaatsen, want nu was de grond zo droog dat ze hydrofoob was geworden. Ze krijgen gewoon teveel zon en te weinig water als we er niet zijn. Ik heb ook nog even gauw wat voeding gegeven, en dan moet het maar even zo.

    Eenmaal thuis aangekomen heb ik de ravage in de achtertuin aanschouwd en eens diep gezucht. De meeste planten in potten, ik zal ze niet allemaal apart opnoemen, hebben het loodje gelegd. De enige planten die de hitte hebben overleefd waren degene die in hele grote potten of in de moestuinbakken stonden. Zelfs de tijm en munt zien er dood uit. In de foliekas in de achtertuin was het niet veel beter gesteld met de planten die daar (ook in potten) in de zon hadden gestaan. Wat er wél verrasssend goed erbij stond, waren de peperplanten. Een aantal die met elkaar in een kweekzak (met olla) in de halfschaduw hebben gestaan, en die enorm zijn geworden. Maar ook de losse potten die in de schaduw van de magnolia hadden gestaan leefden nog, en hadden pepers, zij het beduidend minder dan die in de kweekzak, en ook met veel kleinere planten. Volgend jaar een extra kweekzak dus, en dan daar alle pepers in. Mét olla.

    Morgen hoop ik tussendoor even tijd te hebben om naar de moestuin te gaan (moet helaas ook veel andere dingen doen). Ben benieuwd, de rode zonnebloemen, waar Cor foto’s van had gemaakt wil ik nu wel graag in het echt zien. En de tomaten…. Enfin, als de komende dagen niet helemaal aan wassen en werk op gaan, dan hebben de achtertuin (opruimen!) en moestuin (onkruid! oogst!) prioriteit. Maar als het weer lekker blijft, lonkt ook de camping nog. Keuzes keuzes.
  3. Vakantie - ja ja

    Wij hebben vakantie. Maar ook een moestuin, en geen moestuinoppas. Het idee was om af en toe heen en weer te rijden, we zitten niet extreem ver (35 min) dus moet kunnen en dan kunnen we ook ff tussendoor wassen. Leuk bedacht hoor, maar met deze extreme droogte en aanhoudende hoge temperaturen was dat wel erg optimistisch ingeschat van ons. En dus rijden we wat af, en komt er van niksen niet veel. Tja, we zullen weten dat we een moestuin hebben! Mij lijkt volgend jaar de vakantie pas in eind augustus een beter plan…

    Vandaag waren we weer naar huis en de moestuin dus. De planten in de kas, waarvan je zou denken dat die het het moeilijkst zouden hebben met maar af en toe water (en nooit regen), doen het eigenlijk het beste, hoewel vandaag de komkommer er wel wat zieligjes bij hing, en ook de paprika’s wat slap hingen. Maar de tomaten en de komkommers hebben allemaal olla’s, en dat maakt dus een wereld van verschil! Ook in kwaliteit is er duidelijk verschil. De kaskomkommers - kleine - zijn prima van kwailiteit. Maar de buitenkomkommers worden maar zielige verschrompelde exemplaren. Die kunnen dus echt niet tegen eens in de 3 à 4 dagen water, ondanks de mulch. Uitgedroogd en verschrompeld…




    Hetzelfde geldt voor de zonnebloemen, die zichtbaar kreunen en buigen onder de hitte en droogte. Sorry jongens. De courgettes daarentegen doen het uitstekend met de mulch en af en toe een plens water, evenals de pompoenen. We kunnen werkelijk stapels courgettes oogsten elke paar dagen, vooral van de klimcourgette. Die blijft er echt in! Ook de bonen en de bietjes trekken zich weinig van het gebrek aan water aan, en de kolen groeien eveneens goed. Eigenlijk hebben vooral de buitenkomkommer en de zonnebloemen last van ons gebrek aan water geven, en de yakon ook zag ik. Daarnaast is de chayote helaas overleden, maar die deed het sowieso al erg slecht. Je kunt niet alles hebben.

    Naast alle gedoe met hitte en water is ook volstrekt duidelijk geworden dat waar we onvoldoende onkruid hebben getrokken, de planten enorm achterblijven in groei en opbrengst. De palmkolen in het opgeschoonde kolenveldje (onder insektengaas) groeien als… nou ja als kool dus 🤪, maar een palmkool die er niet meer bij pastte, en die ik ook onder gaas maar verderop, omringd door onkruid, heb geplant, komt maar niet op gang. Dat is wel een leerzame les. Ook blijkt mulch heel veel uit te maken, zowel in vocht als in onkruid. Dat wist ik uiteraard wel theoretisch, maar dit is het eerste jaar dat we dat systematisch(er) doen. Dat is een blijverdje dus, volgend jaar nog meer mulch en nog een stuk dikker. En ALLE planten olla’s!

    Vandaag zijn we (bijna) de hele dag bezig geweest met alleen maar oogsten (weer een hele boodschappentas vol), alles water geven en alle lelijke bladeren verwijderen bij courgette, pompoen, augurk, tomaat en komkommer, en deze allemaal weer op te binden. Wat een klus. We hebben dan ook besloten een nachtje thuis te blijven en morgenochtend ook nog naar de moestuin te gaan, om het ergste onkruid te verwijderen, en nog wat extra te mulchen en water te geven. Ik zet dan meteen de tomaten nog weer even onder schaduwdoek omdat het zondag weer zo warm dreigt te worden. Dinsdag zijn we er weer, het moet er maar mee.

    En o ja, ik kwam bij het oogsten een vergeten augurk tegen, die half onder de mulch was terecht gekomen en ook door de rijpheid een schutkleur had gekregen. Oranje is ie! En loeigroot, ik schat wel 18 cm lengte en 8 cm diameter. Het is een zaadvaste soort, zou ik deze voor zaad kunnen gebruiken?



    Ondertussen is de achtertuin hier volledig verdroogd. Veel planten in potten hebben het loodje gelegd, en wat er nog wel leefde zag er heel zielig uit. Ook in de foliekas was heel veel verdroogd en/of doorgeschoten. Behalve in één hoek, waar 4x3 peperplanten bij elkaar in een kweekzak staan met… een olla. Ze waren veel groter dan ik ze tot nu toe heb weten te kweken in losse potten, en zitten vól met bloemen. Dat belooft wat! Gek genoeg zijn hun tegenhangers, die wel in een pot staan maar in veel meer schaduw, wel al veel verder met rijping, al is de opbrengst per plant heel veel minder. Zouden die planten gewoon heel hard hun best doen voor die paar pepers omdat de groei omstandigheden zo lousy zijn? Ik had één peperplantje eerder over het hoofd gezien. Daar hingen toen twee prachtige pepers aan - aan een verder volkomen verdroogd plantje. Vandaar dat ik me dat afvraag… Enfin, ook dat ga ik volgend jaar dus anders doen. Minstens nog zo’n kweekzak met pepers en een olla, of misschien met kleine paprika’s. En op de plek waar ik nu hangbakken had, wat waardeloos is gebleken, ook grote bakken of zakken met olla’s. En als dat niet past dan hydroponics in kratsky emmers of containers, die goed gevuld zijn al we vertrekken. Dat was nu niet het geval. En dan op de schaduwplek (er staat een boom in onze tuin die de halve kas overschaduwt) alleen maar sla, spinazie, rucola, paksoi etc. Liefst ook op hydroponics. Nou ja, plannen zat. Nu de uitvoering nog. Eerst als we thuis zijn van vakantie de kas maar eens flink opruimen en opschonen. En de tuin…




    Op de camping heb ik de afgelopen dagen inmiddels de peulen gerooid, deze zaten zo ontzettend onder de meeldauw dat ik daarna ook helemaal wit gepoederd was. Oeps. De zoete aardappels, die in diezelfde kweekzakken staan, lijken nu ook meeldauw te hebben. Toch heb ik dat bij zoete aardappel nog nooit eerder gezien, en ik denk eigenlijk dat het gewoon overgewaaid poeder van de peulen is. We gaan het zien na een flinke regenbui, voorlopig haal ik nog niets weg. Overigens heeft ook de zonnebloem op de camping, in een grote pot, het zichtbaar moeilijk, ondanks water en voeding. Zijn koppie hangt helemaal. Misschien is het gewoon de soort? De bak met eetbare bloemen kon ik nog net redden voor de zaadoogst, want Cor wilde die al weg doen omdat ze er niet meer uit ziet. Dat klopt. Maar: zaadjes! Korenbloem, Oost-Indische kers, goudsbloem, gekroonde ganzebloem. Dat doe je toch niet ‘weg’? Lol. De tomaten groeien prima, de truc met een afgebroken tak zo in de grond heeft voor 2 van de 3 takken gewerkt, weer wat geleerd. Al verwacht ik niet dat er nog tomaten aan zullen groeien.

    Voor mijn verjaardag kreeg ik van twee campingbuurtjes potjes met echinacea; een roze en een witte. Echt heel lief en mooi. Jammer genoeg hebben cultivars weinig medicinaal effect, dus de plantjes gaan voor de sier straks de voortuin in. Ook leuk.

    En voor de bloemenliefhebbers onder ons: mijn gekochte dahlia’s bloeien niet, ik ben er inmiddels achter dat ze in de achtertuin domweg onvoldoende zon krijgen, dus volgend jaar nieuwe ronde nieuwe kansen. In de voortuin of moestuin dan! En van de vijf in de moestuin geplante pioenrozen hebben er maar drie het gehaald; twee roze en een witte. De twee rode zijn nooit boven gekomen. Maar we waren daarmee veel te laat, dus dit jaar nog geen bloei. Volgend jaar!!
  4. Tomatenleed en -luister

    Ach, die arme tomaten. Behalve af en toe een plens water in hun olla's en eenmalig wat kali (en gelukkig de schaduwdoeken die ik eerder al had bevestigd) hebben ze de afgelopen weken vooral zichzelf moeten zien te redden. Ik kwam er gewoon niet aan toe. En dus stapte ik eergisteren een waar oerwoud binnen in de foliekas. De tomaten waren flink gegroeid. Zo flink, dat er heel wat dieven uitgegroeid waren tot heuse stengels. Aan die heuse stengels hingen trosjes bloemen en op meerdere plaatsen ook heuse trossen tomaten. En veel van die stengels waren daardoor heus wel echt geknakt. Tja. Dat krijg je er van als je je tomaten verwaarloost middenin het groeiseizoen. Bovendien groeide alles als één grote tomatenmuur door elkaar en aan elkaar. Geen kop of staart in te ontdekken. Oerwoud en afgeknakte stengels. Oh.

    Naast verwaarlozing mijnerzijds was een andere factor voor deze chaos zeker ook het feit dat ik dit jaar voor het eerst de tomaten had opgebonden aan touwtjes. En dat veel van die touwtjes op de bodem al vergaan waren - met als gevolg losgeschoten touwen en ineen gestorte planten. Les geleerd: hoe milieuvriendelijk ook; geen jute touw hiervoor gebruiken! Ook had ik in het begin te weinig slagen om de stengels gemaakt, waardoor er knikken in de stelen waren ontstaan bij toenemend gewicht. Arme, arme planten.

    Ik heb gered wat er te redden viel. Alle tomaten helemaal van onder af opnieuw opgebonden, deze keer met scheerlijn. Dat was een uitdaging met zoveel uitlopers en bloemen en tomaten al aan de planten, want die wil je er natuurlijk niet af stoten. Heb hier en daar enkele stelen gespalkt met stokjes en nylonkous, vooral als er al tomaten aan hingen. Met pijn mijn hart heb ik ook de meest volle planten ontdaan van enkele fors uitgegroeide dieven, om de rest ruimte te geven. De overgebleven uitgegroeide dieven heb ik ook allemaal individueel opgebonden, de resterende dieven verwijderd en overtollig blad verwijderd of ingekort. Dat laatste (inkorten) zag ik online, en het is een hele goede manier om tomaten die dicht op elkaar staan niet teveel door elkaar heen te laten groeien. En ik heb alle onkruid rondom de planten verwijderd. Ik was wel even bezig.

    Tot slot heb ik een van de komkommers achterin de kas in zijn geheel verwijderd, omdat er meeldauw in zat en ik toch al niet zo weg was van die plant. Ook dat leverde ruimte op voor enkele uitlopers van de naburige (vlees)tomaat. En toen zag het er zo uit:



    Ik ben niet ontevreden. Ondanks de evidente schade, gaat er toch niets boven zelf fouten maken. Ik heb nu heel veel manieren geleerd waarop het niet moet. En al deze fouten maak ik nooit meer (andere waarschijnlijk wel). Los daarvan valt de hoeveelheid tomaten die momenteel groeit of belooft te groeien me ook niet tegen. Zonder tikken, zonder aandacht, en met dat achterlijke hete weer en dus verstoorde vruchtzetting en -groei, groeit er toch best nog behoorlijk wat. Je kunt wel zien dat de trossen minder vol zijn, en heel veel bloemen niet bevrucht. Maar de hoeveelheid uitgegroeide dieven maakt veel goed. Daar hangt ook het nodige aan.

    Dat laatste geeft me overigens wel te denken. Want er blijken aan de doorgegroeide dieven verrassend veel tomaten te groeien. Die had ik dus allemaal niet gehad, als ik keurig regelmatig had gediefd. Ik heb nu tomaten staan die op wel vijf stelen groeien en produceren. Is het eigenlijk wel zo'n goed idee om zo consequent te dieven? Ik ben wel benieuwd naar jullie mening hierover. Ik denk dat ik voortaan sowieso splitsende stengels en de eerste paar dieven ga laten doorgroeien. Het lijkt er op alsof dat veel meer oogst oplevert.

    Er was nog meer te beleven trouwens, naast de tomaten. De bonenklont, ook al een resultaat van verwaarlozing, heeft het uiteindelijk toch gered. Uit de wirwar van stengels hebben een aantal kanjers toch het rek gevonden. Kijk:



    Onze ene strobloem doet het ook geweldig:



    En we hadden een verrassing. Ik had een baby bear pompoen gezaaid. Begon inderdaad keurig als een kleine gele tennisbal. Opgebonden. En kleurt nu... donkergroen. Oeps. Welke soort het ook is, een baby bear is het zeker niet. Geen oranje mini's dus dit jaar, maar donkergroene. Geel is ons dit jaar niet gegund, ook de gele bolcourgette bleek groen te zijn. Hoe dan ook, ik hoop dat ze eetbaar zijn.



  5. Wonder

    Er is een zonnebloem geboren op d'aard
    Er is een zonnebloem geboren op d'aard
    't Was heel lang wachten maar was alles waard
    't Was heel lang wachten maar was alles waard

    Na drie compleet opgeslakte series zonnebloemen van allerlei verschillende soorten is het dan toch eindelijk gelukt: de eerste zonnebloem is een feit! Ik stond er vandaag bij te kijken en had bij het zien van die nog zo verfrommelde blaadjes het gevoel alsof ik bij een pasgeboren babytje stond te kijken: alles nog zo klein en opgefrummeld. En net als ik vaak bij babies heb, overviel me dat zelfde gevoel van 'wat een wonder'. Dat uit één zo'n klein zaadje zo'n kanjer van een bloem kan groeien! En het leukste is nog: er komen er nóg vijf! Vier nog op de moestuin, waarvan volgens mij twee rode en één tros, en nog eentje, een reuze, op de camping. Ben echt super blij.

    Ik raakte overigens heel voorzichtig de blaadjes aan en was verrast door de kwaliteit - ze zien er zo teer uit maar dat zijn ze helemaal niet! Alsof ze van karton zijn joh. Waarschijnlijk omdat het een grote soort is. Maar toch. Ik houd het bij kijken, dan blijft de magie intact.



    Jippie, we hebben een zonnebloem!
  6. Campinglessen

    De experimenten op de camping leiden tot onverwachte inzichten. Ik leer van die paar zakken en potten bijna meer dan van onze hele moestuin...

    Zo staan er vier kweekzakken met peulen en zoete aardappel, en aanvullend wat klein spul. Twee daarvan staan in de zon, eentje in de halfschaduw, en eentje in de schaduw. De peulen in de zon hebben het duidelijk moeilijker gehad. Ze waren al gedeeltelijk verdord onderaan, zoals ik het ook ken vanuit onze - schaduwloze - moestuin. Wel hadden deze planten de meeste peulen, ik ben benieuwd of dat betekent dat ze al verder waren of dat de peulen in de schaduw nog moeten komen. Maar niet alleen waren ze verder, ze waren ook echt verder op. Les geleerd: in de zin van als je niet regelmatig genoeg water kunt geven is een plek in de zon misschien toch niet het handigste, olla's en behulpzame campingburen ten spijt. Overigens waren de zakken primair bedoeld om de fietsende kindertjes tegen te houden en was de oogst secundair. Dat doel dienen ze absoluut. En de zoete aardappels groeien er gestaag in zonder merkbare problemen of uitdroging.

    Gedachte: zou ik mijn peulen op de moestuin, onvermijdelijk in de volle zon, ook schaduw moeten geven?

    Wat de zakken met peulen me ook leerden, is het belang van ruimte. In twee zakken, eentje in de zon en eentje in de halfschaduw, begon al meeldauw in de peulen te komen. Beide waren te vol (geweest); de ene met radijs (wel gauw gerooid vorige keer) en de andere met teveel peulen (niet uitgedund). Te hebberig en dan krijg je dat. Ook hier les geleerd. En paar bosuitjes kan, maar radijzen overwoekeren de boel en te veel planten laten staan is ook geen goed idee.



    Iets vergelijkbaars gebeurde bij de zak vooraan, met de tomaten en de paprika's. Ik had deze samen in een kweekzak gezet, twee paprika's vooraan en twee tomaten achteraan. Geen goed idee: de tomaten overwoekeren de paprika's volledig, ondanks dat ik ze achteraan had gezet. De paprika's stonden er maar zielig en verpieterd bij. Ik heb nu de tomaat weer opgebonden en een heleboel gesnoeid en gediefd, hopelijk helpt dat voor de paprika's. Maar ik heb er een hard hoofd in. Dit is niet ons jaar voor de pepers en paprika's, thuis ook niet. Soms zit het mee, en soms...



    De slabak (geen foto, sorry) heb ik volledig moeten oogsten en rooien, want vrijwel alle sla was door de aanhoudende warmte in combinatie met onregelmatig water doorgeschoten. Opvallend vond ik dat alleen één soort, de pluksla lollo rossa, niet was doorgeschoten. Dat is goed om te weten, die is dus een stuk robuuster en meer bestand tegen droogte en warmte. Die ga ik opnieuw zaaien en dit gegeven zeker onthouden. Ik ben benieuwd of dat ook betekent dat hij robuuster is als de kou intreedt...

    Verder groeit alles gestaag. De bak met eetbare bloemen is ontploft en bloeit tegen de klippen op. Blijkbaar kunnen bloemen beter tegen zon en droogte dan peulen en sla. Ook de aubergine bloeit. Maar nog geen vruchten.



    Ook de zonnebloem blijft groeien, nu aan ruim boven de tent uit. Zo tof.



    De bakken met kruiden doen het overwegend goed, al heeft de salie wel last van gebrek aan water (of voeding?). Ik neem volgende keer sowieso wat vloeibare voeding mee.

    Met een lege slabak en een grond vol afgeknipte dieven, bedacht ik een nieuw experiment. Ik heb enkele wat grotere dieven van de tomaten zo de grond in gestopt zonder enige voorbereiding, onder het motto niet geschoten is altijd mis. Ben benieuwd. Als het niets wordt kan ik altijd nog waterkers zaaien, de bak van @Dahli was zo jaloersmakend...
  7. Groeizaam weer én storm

    We zijn dit weekeind opnieuw op de camping. Alles is met die warmte als een malle gegroeid! De zonnebloem staat al bijna tot het dak van de luifel, en de tomaten groeien ondanks de eerdere stormschade en enkele afgeknakte stengels gewoon door. Opeens vroeg ik me af waarom ik op de moestuin mijn tomaten langs touwen laat groeien, en hier loop te hannessen met stokken. Dus flink wat touwen gespannen en e.e.a. er zo goed mogelijk langs geleid. Staat wel stoer. Ze moeten wel nog even voegen.



    En de zonnebloem:



    Verder heeft de storm gisteren hier opnieuw goed huisgehouden. Bij de buren was de complete parasolhouder verbogen en met parasol en al omgewaaid. Gelukkig niet op hun voortent of bij ons of de buren. Hier moesten vooral de peulen in de kweekzakken het ontgelden in de storm; veel toppen zijn vannacht geknakt. Maar peulen zijn robuuster dan ze lijken. Ik heb ze gewoon weer omhoog gebonden en ik zie wel wat het nog wel of niet verder doet. Ze staan met veel dus een paar minder is geen probleem. De zoete aardappel begint nu ook flink te groeien in deze warmte, en die heb ik nu ook opgebonden.



    Het experiment met de kweekzakken leert me trouwens veel over de groeikracht van de diverse planten. Ik had in de verschillende zakken diverse soorten groentes gezaaid als extraatje, en de verschillen zijn groot. In de twee zaken waar de stengeluitjes in staan, gaat alles prima. Ze groeien goed en hun groei bijt niet met de peulen en zoete aardappelen (die in elke zak staan). In een van de andere zakken had ik radijs erbij gezaaid en die neemt de hele zak over. Hoewel de peulen in die zak wel nog groeien, hebben ze duidelijk meer voedingstekort dan de peulen in de buurzakken, en de zoete aardappel groeit in die zak ook nauwelijks. De radijzen gaan er dus morgen uit, dan maar alleen radijsblad (ook lekker). In de zak waarin ik sla had gezaaid, is daarvan helemaal niets opgekomen. Dat kan blijkbaar niet tegen peulen en zoete aardappel op qua groeikracht. Best leerzaam allemaal. Beter nog dan uit een boekje, dit vergeet ik niet meer.

    Verder was de slabak, die vorige week nog zo zieligjes was, nu opeens behoorlijk gevuld. We eten er al flink van. Morgen gaat die naar een schaduwplek (waren we vergeten, oeps). En als het zo doorgroeit gaan er binnenkort wat plantjes helemaal uit. Heerlijk zo bij de hand.



    En kijk! Het eerste begin van een auberginebloesem!


  8. Bonenklont en hard werk

    De afgelopen weken was er een zaairol met stokbonen aan mijn aandacht ontsnapt. Met het warme weer waren ze geëxplodeerd, en in één grote klont in elkaar gegroeid. Een bonenklont. Ik dacht ze nog los te maken, maar dat bleek onmogelijk. Wat te doen… Opnieuw zaaien was een optie, maar het zijn bonen die ik graag wil proberen, en deze specifieke soort heb ik niet meer. Uiteindelijk heb ik ze voorzichtig uit de zaairol losgemaakt, en als één grote klont geplant. Ik heb er dunne stokken bij gezet om de groeipunten - die waarschijnlijk de komende dagen wel ergens zichtbaar zullen worden - alsnog naar het rek te leiden. Ik ben heel benieuwd of dit lukt - zestien plantjes op één klont. Gelukkig hebben de wortels van bonen weinig ruimte nodig. En anders helaas pindakaas. Dan maar andere bonen...



    Verder waren we vandaag voor de derde keer op rij een aantal uur in de moestuin, want er moest nog zo veel. Na de ervaring op dag 1 dat het echt té heet was om in de moestuin te werken (ik werd ziek van de hitte), hebben we het gisteren en vandaag slimmer aangepakt en zijn we beide dagen mega vroeg opgestaan. Vandaag hebben we van 6:30 tot 10:00 gewerkt, en hoewel het de warmste dag was van alledrie, was het met een gisteren haastig aangeschafte zonnehoed en een natte handdoek in mijn nek toch best goed te doen. En hoewel er altijd nog meer te doen valt, zijn de belangrijkste dingen gedaan. De foliekas is onkruidvrij, alle tomaten zijn gediefd, en de tomaten en mini-komkommers zijn allemaal keurig opgebonden aan touwen. Aangezien er diverse tomaten en ook de komkommers al op meerdere stammen groeiden, heb ik nog wat extra touwen gespannen. Maar even zien hoe dat uitpakt. Ze groeien nu heel hard, al zaten ze er (te?) laat in. Ik heb ook nog wat extra kouseband bij gezaaid, er was veel opgegeten en niet geschoten is altijd mis. Er staat gelukkig per touw (2x3 in de achterste hoeken van de kas) wel minimaal 1 plantje, dus opbrengst hebben we waarschijnlijk sowieso wel. Deze variant groeit beduidend beter dan de versie van vorig jaar die voortijdig gerooid moest.



    Ook de buitentomaten zijn (gisteren al) allemaal gediefd en opgebonden. Die top ik zodra ze het dakje bereiken, op een enkele na die langs het rek mag groeien. De schaduwdoeken doen hun werk met deze extreme hitte. Volgende week mogen ze weer zonder.



    Alle courgettes en pompoenen zijn nu geplant en alles wat er al groeide is nagekeken op oud of ziek blad en netjes opgebonden waar nodig. Ze beginnen allemaal vruchten te maken, binnenkort de eerste courgettes!





    Op de meeste buitenbedden ligt nu ook stro (mulch), behalve op de kolenbedden die gewoon kaal onder een net staan. Ik was vandaag bezig met het aanleggen van het laatste kolenbed (drie totaal!) en moest koolwitjes wegjagen die er geen been in zagen mijn plantjes zelfs nog in hun P9 potje al te belagen. De netten zijn duidelijk niet voor niets!



    We hebben eindelijk ook een aantal zonnebloemen weten over te houden en geplant, hopelijk vinden de slakken ze nu te groot en laten ze ze staan. We’ll see. De enige overlever van de reuzenzonnebloemen van @Mellie lijkt die spannende fase nu definitief voorbij! En de sperziebonen schieten nu ook de grond uit - helaas maar één wedstrijdboon. Maar die is ook de op-eet-fase gelukkig voorbij. Op de foto zie je de reuze zonnebloem al links in de achtergrond behoorlijk de lucht in schieten.



    Verder hebben we een aantal andijvies geplant, de zeebiet er -eindelijk - ingezet (die had al wel een grotere pot gekregen), en de yakon die spontaan weer opkwam hebben we gesplitst en beide delen herplant. En hier en daar nog wat bloemen en kleine spul uitgeplant. Op de rommel bij de bramen en het huisje na, is dit veldje nu helemaal schoon en in gebruik.



    Het andere veldje is nu grotendeels afgedekt, al staan daar wel wat kruiden, de pioenrozen, de chayote, en enkele pompoenen. In de bakken daar die we op dit moment wel gebruiken (enkele andere bakken zijn afgedekt) staan nog aardbeien, een rek met augurken en mini-pompoenen, een rek met bonen, de knoflook, en de smeerwortel. Geen foto's sorry. Dat wordt het project voor het najaar of volgend voorjaar.

    Het lijkt er op dat ik bij het etiketteren van de zelf gedroogde peulvruchten de doperwten en de kapucijners door elkaar heb gehaald. Onze ‘blauwschokkers’ bleven laag en bloeiden wit, en de peulen bleven groen. Ze smaakten wel doperwt- of kapucijner-achtig. Maar nu staan er dus elders peulvruchten/stokbonen waarvan ik dacht dat het doperwten of peulen waren, die onverwacht paars bloeien. Zouden dat dan alsnog de blauwschokkers zijn?

    Never a dull moment. De missers laten zien dat systematisch en gepland tuinieren nog steeds niet mijn beste kant is. Maar we gaan vooruit. Het opbinden van de tomaten is een onwijze stap vooruit, in plaats van dat gehannes met stokken. Dat ga ik nooit meer anders doen. En het mulchen met stro is eveneens een grote vooruitgang. We komen er wel.


  9. Slazak

    Een aantal jaar geleden kochten wij zo'n sla/bloemen zak, met van die kleine vakjes. Leuk, dachten we. Zag er op de plaatjes ook super uit. Cor timmerde een frame en hing het ding daaraan op, en vervolgens aan de muur van de schuur. Het wachten was op oogst.

    Het was een volslagen fiasco. Zelfs met 2x per dag water geven droogde de aarde sneller op dan je kon bijgieten. Te snel droog, constateerden we. Dus deden we het jaar daarop wat meer hydrokorrels en aarde met vermiculiet in de zakjes. Maar opnieuw was het een mislukking. We (Cor) sloopte(n) vervolgens het ding van de muur, en daarna stond het langdurig (jaren) werkeloos tegen een schutting in de achtertuin, en raakte het langzaam bevolkt met van alles en nog wat.

    Toch wel zonde, besloot ik dit jaar. Ook omdat ik de achtertuin probeer te fatsoeneren. Maar voordat ik het ding weg ging doen, wilde ik nog een laatste poging doen. Nadat ik alle vakjes had schoongemaakt (arme bewoners, maar wat een rotklus zeg) bevestigde Cor op mijn verzoek het frame met de zak aan de schutting die een groot deel van de dag in de schaduw staat. Ik deed er opnieuw hydrokorrels in, en daarna potgrond met wat vermiculiet, en ik plaatste als proef een paar slaatjes van de kweker in enkele zakjes, zaaide in een heleboel andere zakjes, en hoopte er het beste van. Tot mijn niet geringe verbazing deden de slaatjes het er fan-tas-tisch in. Maar eerlijk is eerlijk, er rechtstreeks in zaaien bleek niet zo'n succes. Te donker denk ik. Hier en daar een zaailing. Maar heb je eenmaal een zaailing van bladgroente, en plant je die in een vakje, dan groeit deze er geweldig in.

    Ik heb nu eindelijk de slazak waar ik van droomde. Het kán dus wel, en niet alleen in de reclame. En we eten er elke dag van. Echt élke dag. Wat een feestje! En dat gewoon in de achtertuin...


  10. Achter(moes)tuin vordert

    De langdurig verwaarloosde achtertuin met moestuinbakken en fruitkistjes vordert gestaag. Een deel is nog steeds een puinhoop, maar een deel van de eerdere puinhoop is nu ook echt weer tuin geworden. De grote moestuinbak staat er inmiddels groen en vol bij, de sugarsnaps staan al zaad te schieten. Daarnaast staat nu een halve meter bak (1x0.5m), die eerder een bak op poten en met kap was. De kap was overleden, en Cor heeft de poten van de bak gezaagd want het hout van de bak zelf was - mede door de eerdere kap denk ik - nog steeds goed en dus staat hij nu op de grond, aan de schutting. Daarin een klimcourgette en een klimtomaat, die dus aan de schutting kunnen klimmen, en ik ga er ook nog wat laag spul bij zetten (radijs, basilicum, dat soort kleingoed), en misschien wat mulchen ook. Daarnaast staat een (nieuw) fruitkistje, nog te vullen met plantjes. Misschien gauw nog wat wat wortels kweken, daar zijn ze diep genoeg voor (wel afdekken met natte jute ivm het komende hete weer). En in de hoek staat nu een heuse waterton, we gingen even koemestkorrels halen… enfin. We wilden al langer een regenton, en bezweken voor eentje van Elho. Zwart kunststof, omdat hout buiten budget is, en klein genoeg voor onze kleine achtertuin, en met een diepe deksel waarin wat bloemen en/of klein spul kan. Ik ben echt superblij, en we hadden al uitgerekend dat een tweedehands ton, met kraantje, ringetjes, vulautomaat etc. ook niet supergoedkoop zou zijn, en dan heb je zo’n lelijke blauwe of oranje. Deze valt veel minder op, en hier kunnen we als het goed is een hele tijd mee doen, en het scheelt ook weer kraanwater in de tuin gieten. Daarnaast staat ook weer een fruitkistje, daar wil ik de waterspinazie in gaan doen (met dank aan @Dahli voor de zaadjes). Kan nog prima, en ik ben benieuwd want nog nooit eerder gekweekt.

    De buitenpepers in de kweekbak op poten van de Action, ook in de achtertuin, hebben het mega zwaar. Ik hoop maar dat dat door de kou is gekomen, en dat ze nog bijtrekken. Ik had ze wel steeds netjes afgedekt, met jute lappen op de echt koude nachten. De overige bakken, merendeels vierkante meter moestuinbakken, zijn nog ‘in bewerking’. We zullen ze niet optimaal gebruiken dit jaar, maar dat is dan maar zo. Het onkruid is er grotendeels uit, wel liggen her en der nog ingestorte oude fruitkistjes (en dus weggespoelde oude aarde), er valt nog genoeg te doen. Maar de grote moestuin ging voor en je kunt je tijd maar 1x besteden. Een van de bakken zit vol met knoflook, dat is makkelijk. Een andere heeft vooral onze-lieve-vrouwe-bedstro, ook prima. In een derde (een halve meter bak) is nu de daslook uitgebloeid en daar wil ik sla zaaien want schaduw, maar lieve hemel daar zitten de naaktslakken dus. Voor nu staan er biervallen die ik niet kan bijhouden zo vol steeds. De peulen aan stokken hebben het helaas niet gered. Misschien volgende week nog nog stokbonen of snijbonen zaaien.

    Onder de magnolia, die nu vol in blad staat, staat het inmiddels opgestarte wormenhotel, overgenomen van @Jorieke123 . De twee maanden met rust laten na de opstart zijn nu bijna voorbij. Ik hoop dat eea zo goed loopt dat we binnenkort ook eten kunnen gaan toevoegen. Mocht dat niet zo zijn, dan is de wormenpopulatie waarschijnlijk toch nog niet op peil, en ga ik opnieuw wormen vissen uit de composthoop op de grote moestuin.

    Stap voor stap. We komen er wel. Vooral de transformatie van een rommelhoek met een ingestorte kweekbak op poten naar een grondbak en een mooie regenton en nieuwe fruitkistjes maakt me blij. Het wordt weer een (moes)tuin.
  11. Groen op de camping

    Op onze seizoensplek van de camping waar we al heel wat jaartjes komen, creëren wij ook altijd wat groen om ons heen. Ik schreef ergens al eerder, we staan er inmiddels bekend om bij de medewerkers. Zo ook dit jaar. Maar dit jaar is het wel heel erg, bijna een echte moestuin. De aanleiding was dat achter de caravan van de buren het sluippaadje naar de vuilnisbakken door de medewerkers onder handen was genomen, waardoor we er weer doorheen kunnen lopen. Wel fijn, maar al snel hadden de kinderen met fietsjes dat ook ontdekt, en die scheurden dus aan het begin van het seizoen de hele dag rakelings langs waar wij zaten. Niet echt prettig. En dus besloten we van de nood een deugd te maken. We plaatsten meerdere grote tuinvuilzakken op een kleine afstand van elkaar als scheiding tussen onze caravan en die van de buren, en vulden die met aarde. Aangezien het idee was om een soort visuele barriere te maken, plaatste ik er hoge stokken met klimmers in, maar dan weer niet klimmers waar kinderen van zouden willen plukken, en die ook niet teveel zorg zouden vragen. Het werden peulen (wat doorschiet mag blijven hangen) en zoete aardappelen (die duren sowieso tot einde seizoen). In elke zak plaatste ik bovendien een olla, omdat we vaak erg onregelmatig water kunnen geven want we zijn er niet altijd, om indien nodig de ergste droogte op te vangen. Het werkt fantastisch. Sinds de zakken met stokken er staan heeft er geen kind meer gefietst, ook niet aan de kant van de buren. En de plantjes groeien als een tierelier (wat is dat eigenlijk? 😁).



    Verder hebben we gebruikelijke mini-moestuin aan de voorkant van de tent.



    Aan de ene kant, in de schaduw, staat een bak met diverse kruiden.



    In het midden staat een bak met eetbare bloemen, een pot-aubergine, en een grote zonnebloem.



    Op de andere hoek staat een grote zak met twee tomaten en twee potpaprika’s (die niet willen groeien), daarvoor een bak met diverse soorten munt (voor lekker verse muntthee), ernaast een bak met kruiden, daarachter op hoogte een bak met aardbeien, en daarachter een Action bak met pluksla. Die laatste staat nu nog op het warmere deel, omdat het nog kleine plantjes waren die niet ontkiemden in de schaduw, maar die verplaatsen we deze week alsnog naar een plekje in de schaduw.





    De tomaten en peulen hebben wel geweldig te lijden gehad van de storm! Helaas was ik er nog niet aan toe gekomen ze vast te zetten en op te binden. Beide tomatenplanten waren na de storm volledig geknakt, en heb ik moeten halveren, gelukkig hadden ze stevige dieven gemaakt in de twee weken die we er niet waren - daar laat ik dan maar een nieuwe plant van uitgroeien. We hebben nog tijd.






    De peulen (geen foto, sorry) had ik overvloedig gezaaid, dus daarvan kijk ik even aan wat het redt. Er blijft allicht iets over. En anders hebben ze in elk geval het gewenste effect van niet-hier-doorheen-fietsen gehad. Daar heb ik wel een zakje erwtjes voor over.

    Ook de eetbare bloemen hadden het moeilijk na de storm, maar die veren wel weer terug.



    En ja die prachtige poes die als verstekeling op de overzichtsfoto is terecht gekomen hoort ook bij ons. Dit was de eerste keer dat ze mee was en het ging geweldig. Voor herhaling vatbaar.



  12. Zo blij in mei

    Het zat wat tegen dit seizoen, met fysieke hobbels bij allebei. Daarom waren we behoorlijk laat met alles, en zijn sommige dingen er helemaal bij ingeschoten. Maar van wat nu langzaam wél allemaal de grond in gaat, en de dingen die ik daarvoor bedacht heb, daar word ik dus héél blij van.

    Zo kweken we dit jaar voor het eerst de tomaten (en komkommers en kousenband) in de foliekas aan touwtjes ipv aan stokken. Maar ik was niet van plan dure katrol systemen aan te schaffen daarvoor. Dus heb ik geëxperimenteerd. Mijn eerste prototype was van een (half) roerplankje zoals je meekrijgt met verf. Dat werkte, maar was lastig vast te zetten. De tweede versie, van nu, is van de bodem of deksel van een yoghurt emmertje. Het middendeel in de vorm van een garen kaartje knippen (oudere naaisters hier weten wat ik bedoel), maar dan groter, en dat werkte perfect. Met vier inkepingen kunnen je alles heel stevig vast zetten. Ik heb de komkommers en de grotere tomaten al opgebonden, moet nog extra touwtjes en spoeltjes maken voor de rest. De kas ziet er op dit moment zo uit. Je kunt ook de schaduwdoeken zien die ik een week of twee geleden heb genaaid, dat was ook een verbetering:



    Verder staan ook de tomaten buiten er prima bij:



    Als je je afvraagt waar je naar kijkt: dat is een metalen hoogslaper met roosters van meerdere oude benches en koelkastroosters, met een golfplaten dak er op. Ideaal.

    Ook de courgettes staan er nu in:



    En de sperziebonen, ook aan een rekje van een stuk bench. (sorry geen foto, maar achter de buitentomaten kun je het rek gedeeltelijk zien).

    Er moet ook nog wel het een en ander de grond in:


    En dan nog alle kolen die nog thuis klaar staan en de voorgezaaide bloemen (geen foto).

    Ik ga ook nog even een rijtje kousenband in rol voorzaaien, want de eerste die zijn koppie liet zien is direct door een gevlekte dame vermoord. Zij heeft het ook niet naverteld...


  13. Rabarber!

    Wij hadden dit jaar een grote, onbedoelde verrassing: geforceerde rabarber! We hebben op de moestuin flink wat rabarber staan. Er stonden ook nog her en der wat oude rabarbers, waarvan het merendeel sowieso weg moest. Dus hadden we gewoon alles afgedekt, omdat we ook nog steeds het kweekgras aan het bestrijden zijn, denkend dat de rabarber dan vanzelf wel zou overlijden. Dat gebeurde inderdaad bij de zieke planten. Maar een paar volhouders groeiden gewoon onder het zeil omhoog, en toen we het zeil weg trokken bleken we tot onze verrassing een hele grote oogst geforceerde rabarber te hebben! Wat is dat prachtig om te zien zeg, het lijkt bijna een sprookje, zo neon. Enfin, change of plans, vanavond sta ik rabarbermoes te maken in plaats van plantjes te verpotten of te zaaien.

    Elders las ik dat rabarber forceren slecht voor de planten is. Dat is jammer, we hadden net bedacht volgend jaar gewoon eengroot zeil over alle rabarber (zichtbaar in de achergrond) te gooien. Maar ik zie eerlijk gezegd onze buurman op de moestuin jaar na jaar dezelfde rabarber forceren. Kan het echt zoveel kwaad?


  14. Op stoom

    We beginnen eindelijk wat op stoom te komen. Omdat we toch in de omgeving van Zwolle waren gisteren, hebben we even bij Hornbach een aantal zakken potgrond gehaald, en zijn daarna naar de camping gereden. Aangezien we vaste gasten zijn, weten de medewerkers van onze moestuinmanie, en ook dat ik (zelfs) de camping altijd in een mini-moestuintje verander. Ze piesten zowat in hun broek bij het zien van de lawine potgrond - de toon is weer gezet 😜.

    Vanmorgen gauw nog even naar de moestuin geweest (vanmiddag andere verplichtingen). Samen met Cor langs de hele lengte van de moestuin de strook langs het hek ontdaan van kweekgras, en voorgeweekte vaste lathyrus gezaaid. Het was al tamelijk oud zaad, geen idee wat er nog opkomt. Maar alles is welkom. Ik hoop op een bloemenzee die insecten aantrekt! Helaas op de moestuin geen water beschikbaar momenteel, dus we slepen alles mee heen en weer, voor wat gaat. Wel behelpen. Toen gauw onder de douche en nu andere verplichtingen. Ik hoop eind vd middag nog de andere (eenjarige) lathyrus in de voortuin te zaaien.
  15. Change of plans

    Afgelopen week had ik mungbonen laten kiemen voor taugé. Een paar waren al doorgeschoten, met beginnende blaadjes, wat me op het idee bracht om te onderzoeken of mungbonen in Nederland kunnen worden gekweekt. Want met een Aziatisch kind die liefst dagelijks taugé eet is dat misschien een goed idee. Die hoeveelheid kan ik uiteraard niet kweken, voor het hele jaar, maar in de foliekas schijn ik best een eind te komen. Sowieso leuk om uit te proberen! Onze foliekas in de achtertuin is helaas relatief donker, vanwege een naburige boom, maar het wordt er wel warm (het was er nu al over 25 graden). Vorig jaar stonden er de pepers, en enkele paprika’, en een paar grote tomaten. Dat was ik weer van plan, maar bij nader inzien dus niet. Ik ga voor de mungbonen, véél. Ik heb een aantal van de groene balkonbakjes van de Action, die hang ik dan aan de zijstang. Misschien moet ik er nog een paar bijkopen. Even kijken of ik voor de stevigheid misschien één of meer extra stangen moet bevestigen. Daaronder plaats ik dan een aantal oude balkonbakken (waar ik toch meestal alleen maar een paar kroppen sla of wat radijsjes in kweek) op een oude side-tafel. Op die manier moet ik toch zeker 30 plantjes kwijt kunnen, heb ik berekend, waarschijnlijk meer. Ze worden gelukkig niet zo heel hoog. Dan blijf er een stukje in de zon over op de vloer, daar gaan dan wat grote paprika’s in pot en dan maar een struiktomaatje in. Ik heb gelukkig de tomaten nog niet voorgezaaid, dus kan nog switchen. Zo blij dat je van zulke plannen kunt worden!

    Overigens ligt nu werkelijk de héle kas overhoop. Ik kon steeds minder mijn spullen kwijt, vooral omdat ik een grote bak ergens had opgehaald, en ergens anders een zeef ter grootte van een krat op de kopt tikte voor weinig. Maar waar láát je zoiets, als je klein behuisd bent, de kas wilt gebruiken voor kweken en oppotten, en de tuin de grootte van een postzegel heeft? Wel, op een Ikea Lack tv meubel dus. Via marktplaats gratis opgehaald, paste prima onder de - best lange - tafel, en nu kunnen beide bakken mooi weggewerkt. De tussenplank die maar weinig hoogte heeft is geweldig voor zaaitrays, die ook maar van links naar rechts slingerden. Maar eerst moest alles wat er stond natuurlijk er uit, en dat moet allemaal ook weer een plek krijgen. Ik zal de komende dagen wel ff doorbrengen daar.
  16. Kas staat

    Gisteren samen met @cobro60 de foliekas op moestuin neergezet. Wat een wind! Enfin, hij staat, op dit moment nog aan 2 palen, maar er komen er nog 2. Vandaag heeft Cor er compost heen gesleept, maandag spinazie zaaien als voorzaai voor de tomaten. Het staat.

    Gisteren en vandaag weer wat spul voorgezaaid, oa rode zonnebloemen. Dit jaar meer bloemen! Tot ons afgrijzen waren vrijwel alle doperwten (80 plantjes) op de moestuin aangevreten door kevers, dus maar nieuwe erwten te week gelegd. Onze buurman daar had inmiddels zijn derde serie staan, de eerste was opgevreten door de kevers, de tweede (afgedekt) door een muis, nu staat de derde serie achter planken. Dat de aanhouder moge winnen!

    In onze achtertuin hadden de slakken ondanks de korrels een feestmaal genoten van de sugarsnaps, dus ook daarvan ook nog maar een stuk of wat te weken gelegd. Ook voor maandag een mooi klusje om zaairollen te maken.
  17. Achter(moes)tuin

    In het najaar hebben we de achtertuin met onze moestuinbakken schandalig verwaarloosd. Ik had zelfs de oude planten nog niet uit de foliekas gehaald 🫣. Wat ik wel had gedaan, was alle overgebleven knoflook in een bak gezet, dat komt al goed op. Inmiddels zijn we e.e.a. flink aan het opruimen. Nog niet klaar, maar er begint wel schot in te komen. Cor heeft vandaag een kast tegen een muurtje geplaatst, waar (de meeste van) de potten in kunnen, schoon wel te verstaan. De grote moeten elders. Ik heb al flink wat potten en potjes opgeschoond en afgewassen, maar ook nog een heleboel te gaan. Wat heerlijk ze weer ergens te kunnen laten! En het weer nodigt ook uit! In de foliekas, nu half opgeruimd, staan inmiddels ook al weer stekjes, waaronder een krat sugarsnaps. Dit weekeind de grote moestuinbak maar opruimen, dan kunnen deze aan het hek. En op de grote moestuin wortels en pastinaak zaaien, en de grond schoonmaken waar de foliekas met tomaten en paprika’s komt. We komen er wel. Kleine stapjes zijn ook stapjes.
  18. Begonnen

    Het seizoen is nu echt begonnen! Het weer was er ook geweldig voor. Maar de voorgezaaide kapucijners moesten er dan ook hoognodig in. We zijn vrij laat van start dit jaar, echt nog niks voorbereid behalve wat voorzaai van pepers/paprika en wat erwten. Maar Cor ging de afgelopen maanden tot twee maal toe door zijn rug en heeft nu een hernia. En ik kan überhaupt fysiek niet veel. Dus niks gedaan, en er moet nog heel veel opgeruimd (rommel) en opgeschoond (kweekgras). Enfin, stukje voor stukje gaat ook, en anders eten we veel sla - snelle groeier - en pompoen - groeit over gras en onkruid heen. Het komt vast goed. Vandaag hebben we alvast een stuk grond gedaan, een bonenrek gebouwd en de kapucijners geplant. Het begin is er.


  19. Het seizoen is begonnen!

    Het seizoen is definitief begonnen! Zojuist heb ik een hele lawine pepers en paprika’s gezaaid die nu op matjes warm staan te worden. En ik heb in drie bakjes erwten tussen keukenpapier gelegd om voor te kiemen: kapucijners (Blauwschokkers), doperwten (Karina) en sugarsnaps (Jessy). Ik ga proberen in april de peultjes rechtstreeks te zaaien, maar anders zijn alle sugarsnaps en peulen tegelijk klaar (zelfbeheersing!!). Van de doperwten en kapucijners vind ik dat minder erg, al zaai ik ook wellicht nog een tweede serie doperwten. We’ll see.

    Het was (en is) hier nogal behelpen, en dingen gaan iets minder gestroomlijnd dan gepland. Ik ben fysiek niet zo sterk, en dus komt het meeste zware werk zowel in huis als in de moestuin op Cor aan. En we hadden deze zomer een overstroming. Eerst moest alles maanden drogen en zaten we verplicht op het beton. Ondertussen heeft Cor met hulp van onze dochter zowel de woonkamer, de hal, als de muren naar boven en de muren boven geschilderd nu toch alles kaal was. De vloer moet nog. En toen ging hij door zijn rug. We hebben met kerst dus gewoon de boom op het kale beton gezet. Gelukkig knapt hij langzaam op en wil hij nu de komende weken de vloer gaan leggen, maar het werk in de moestuin staat ook al weer te dringen. Ondertussen raakten we verwikkeld in een rechtszaak met het UWV waar vooral ik (Tanja) mega druk mee ben. Wat een puinhoop, met rapportages die elkaar tegenspreken en een extern psychologisch onderzoek waar de honden geen brood van lusten. Enfin, never a dull moment. Wat zal ik blij zijn als het weer iets opknapt en ik weer lekker op blote voetjes de tuin in kan! Niets beter voor je gezondheid dan dat. En ik ben bezig voor het eerst van mijn leven de moestuin daadwerkelijk te plannen, en uit te tekenen. Dat valt ook nog niet mee, blijkt. Ik moet toch alles steeds opzoeken omdat ik niet alles uit mijn hoofd weet. Maar we worden toch steeds iets georganiseerder.

    De planning is de bramen flink te snoeien en de foliekas naar achter te verplaatsen. En een poging te doen de bramen mét doornen helemaal uit te roeien en alleen de doornloze te laten staan. Verder willen we een kruidencirkel aanleggen, stenen zijn er al. En nog steeds is er een flink deel van de tuin bedekt met kweekgras, een deel hebben we wel al afgedekt. Stukje voor stukje, we hebben geen haast. Maar er is genoeg te doen. Kom maar op met het mooie weer!
  20. Helaas pindakaas - dan maar plan B

    Hierbij verklaar ik ons moestuinseizoen ‘24 formeel geflopt. Bij het begin van het seizoen ging Cor ( @cobro60) door zijn rug. Aangezien ik sowieso niet zo goed ben in zwaar werk (spierziekte) schoot het voorbereiden van de grond niet erg op. Vervolgens kreeg ik een blessure aan mijn hand, die volgens de artsen een jaar (!?) gaat duren, lang in elk geval, en kon ik helemaal niets meer. Ik heb wel nog aardappelen in zakken gepoot, en de knoflook en aardbeien groeien gelukkig uit zichzelf. Maar ze bezwijken wel onder het kweekgras, net als de rabarber. Ondertussen was Cor heel hard aan het afvallen, 18 kilo inmiddels, wat een geweldige prestatie is! Helaas betekende dat ook dat zijn al jaren aanwezige navelbreuk opeens voor problemen zorgde omdat die opeens ruimte kreeg. Cor zal daarvoor binnenkort geopereerd worden en daarvan een paar maanden moeten herstellen, wel bewegen maar niet belasten. Mijn hand idem, wel bewegen, niet belasten. Kortom, we kunnen ook niets inhalen en de mei en juni groentes (pompoenen en courgettes) gaan het ook niet worden op deze manier. We gaan voor plan B. Dat betekent dat we de tweede foliekas neerzetten en ons voorlopig richten op snelgroeiers op water met voedingsmiddelen (hydroponics). Sla, paksoi, tomaten zouden allemaal moeten kunnen. Werken met hydroponics is wel haalbaar, omdat daarvoor de grond niet bewerkt hoeft te worden. Ondertussen dekken we de grond - die nog steeds vol staat met kweekgras!! - dan maar af. Wat een bummer. Soms zit het mee, soms zit het tegen. 
  21. Beginnersleed en successen

    Hoewel we al een tijdje moestuinieren in bakken, was dit het eerste seizoen in een ‘echte’ moestuin. Er gingen veel dingen goed. Maar ook heel veel mis.  En ook om voor ons niet altijd duidelijke redenen. Teveel voeding? Te weinig? Te nat? Te droog? Enz. Enz. Maar we proberen voort.
     
    We moeten twee grote problemen het hoofd bieden, dus alle tips welkom.
     
    1) we staan vlak langs een weiland en ook ons landje is weiland geweest. Dat betekent veel onkruid en helaas heel veel kweekgras. Vooralsnog hebben we dat laten staan tussen de bakken maar dat blijkt geen goed idee. Alles  groeit er gewoon onder- en tussendoor. Dat moet dus anders. Wat zou de handigste manier zijn? Karton? Wij zijn allebei fysiek niet mega sterk. Dus alles omspitten, en de wortels er uit zeven (wat ongetwijfeld de beste optie is) is voor ons niet haalbaar. Heel veel geld er aan uitgeven ook niet. Alle tips welkom.
     
    2) het extra landje dat we bemachtigden, is jarenlang uitgeput geweest en slecht onderhouden. Dus: droge zandgrond, veel kweekgras, veel onkuid. Arm dus. We hebben er pompoenen en courgettes in gegooid, gestart met een kuil met daarin compost en ook regelmatig bijgemest (handje koemestkorrels). En water uiteraard.  Eerst hadden we alle grond er omheen onkruidvrij gemaakt, met als gevolg dat de grond uitdroogde. Toen bedachten we dat we het maar moesten laten staan, en dat de planten (groot immers) er wel overheen zou groeien. Geen goed plan! Vrijwel alle planten zijn ten onder gegaan aan schimmels en andere plagen, en alles ging dood. Dat besefte ik toen ik een artikel las over dat schimmels etc. vooral in onkruid nestelen en vandaar af de planten aanvallen. Uiteindeljk heb ik gered wat er te redden viel met spray van neemolie en kokosolie, daarmee heb ik nog een enkele plant kunnen redden. Ik kijk elke dag jaloers naar de enorme courgette opbrengst van de buurvrouw verderop van ONZE zaadjes. En wij niks. Grrrr. Enfin, ook hier moet duidelijk iets gebeuren. De vraag is: wat? We hebben gewoon niet zoveel budget, dus mulchen met bv compost is out of reach. Iemand een goed idee?
     
     
     
     
     
     
  22. Hydroponics start

    Vandaag de eerste hydroponic plantjes in de grond in het water gezet. Spannend! De eerste mislukkingen zijn er al; omdat hydroponics zo veel mogelijk lichtdicht moet gebeuren (tegen de algen)  had ik yoghurt emmertjes met gesso bewerkt - een soort hecht-op-alles verf - en daarna met zwarte verf.  Fail. Daar waar water de kans kreeg ruineerde het de verflaag. Mijn huidige plantjes staan niettemin in deze emmertjes. Van een van de creagroepen kreeg ik de tip eea met ducttape te doen - dat klinkt veelbelovend. Aluminiumfolie kan ook. Ik ga het allemaal  uitproberen. Andere tips ook welkom.
     
    Verder ontdekte ik bij het mengen van de nutrienten bij mijzelf een enorme weerstand tegen die chemische stoffen die samen de voeding moeten vormen. Ik had daar vooraf echt niet voldoende over nagedacht. Maar werken met chemische stoffen die gevaarlijk zijn voor je luchtwegen en voor je ogen staat me he-le-maal niet aan. Ik ga denk ik een wormenhotel starten. Dan kan ik daarmee mijn plantjes voeden. Dat werkt misschien minder goed, maar is ook minder chemisch, enfin, ook daar nog voldoende om uit te zoeken.
  23. Oerwoud

    Yay! De buurman - wiens moestuinen (3 kavels) meer een oerwoud waren geworden dan moestuin, heeft - inmiddels mei - niets meer laten horen. Dat betekent dat zijn landjes vrij kwamen en wij hebben er twee bemachtigd. Puur toeval, net als het eerste landje. We hadden toen gehoord dat er moestuintjes waren, en kwamen de eerste keer kijken toen toevallig de ex-eigenaar van ons huidige stukje daar rondliep. Totaal onverwacht hadden we toen de mogelijkheid eea over te nemen. En vandaag opnieuw - we waren even wat ophalen op de tuin en daar liepen bij toeval net de dochters van de dame wiens land dit is om eea te inventariseren. Dus hadden we eerste keus (al wel eerder aangegeven). 2 kaveltjes erbij! We hebben nu zeker in totaal 200 m2, waarvan 2/3 oerwoud. Dat wordt bikkelen! Maar vooralsnog kunnen er pompoenen op, die groeien wel over het onkruid heen, het aardbeienveldje dat er in zit laten we eerst uitbloeien en vrucht dragen voor we gaan wieden daar en de rest zien we wel even. Ik denk komkommers, courgettes, toch een aspergeheuvel ook al weten we niet zeker hoe lang we nog kunnen blijven en na eind juni verplaatsen we ook de rabarbers naar die kavel. Ook zetten we nu toch de foliekas op een van de andere veldjes ivm veel beschutter en minder wind - dus hopelijk langer leven. En het schuurtje. En daarmee ook meer plek in ons huidige tuintje. En we boffen. Naast de aardbeien staan er ook al rabarber, een braam, bessen (geen idee welke) en een boom (idem) op de veldjes. Alleen al voor al die aardbeien is het de moeite waard! 
     
    Als  we er morgen zijn maak ik wel even een foto van de ravage die het nu is. Leuk om tzt het verschil te zien. En gek, we zitten nu op de camping (seizoensplek) en we zijn mega laat met opbouwen. Te druk in de tuin geweest! We hebben straks gewoon geen tijd voor de camping vrees ik.
  24. Het wordt al wat!

    Wauw! Ik zie in mijn blog dat het net twee weken gelden is dat we de folietunnels maakten. Het lijkt wel twee maanden! En koud dat het was…. We hebben inmiddels onder de tunnels kleine plantjes gepoot, in de ene kolen  (bloemkool. Paksoi, broccoli) en de andere bladgroentes (diverse soorten sla, andijvie en veldsla) en alles groeit als een malle. Verder hebben we een bonenrek met stokken gebouwd (met vogelnet) waar inmiddels peultjes en kapucijners zijn gezaaid, de aardappelen zitten in de - opgewarmde - grond, we hebben spinazie en bietjes gezaaid, knoflook gepoot, aardbeien geplant, rabarber geplant, de daslook overgezet uit onze oude tuin, nog heel even en we komen plek te kort. Ook is de plek waar de foliekas komt al omgespit en van oude mest voorzien, die gaan we deze week opbouwen. Wauw. Ik ben best trots op ons. We zijn allebei fysiek kneusjes en we doen dit toch maar even. Vandaag was serieus heerlijk; zonnetje erbij. Anders hadden we waarschijnlijk op de camping gezeten en de voortent opgebouwd. Nu wordt dat doorgeschoven naar in de loop van deze week. 

    Misschien, heel misschien, krijgen we er nog een stukje grond bij. We lopen nu al tegen de grenzen van ons landje aan. Het is net als een huis, hoe meer ruimte je hebt, hoe meer spullen je verzamelt. Maar dat zou tof zijn, we gaan er deze week achteraan. En anders even blij, want we genieten! 

  25. Tunnels

    Het is nog te koud. Maar mijn handen jeuken. En dus zijn we tunnels aan het maken. Eerst twee met plastic, zodat de grond opwarmt en er alvast sla en andijvie in kunnen. En dan ook eentje met insektengaas voor de kolen, die we deze week van de kweker gaan halen. Ik zag ergens de tip om dubbele tunnelbogen te maken, zodat je makkelijk het folie of het gaas omhoog kunt schuiven, terwijl het tegelijkertijd goed vast zit allemaal. Wat een briljante tip. Onze eerste tunnel staat al zo. 

Account

Navigatie

Zoeken

Account

Navigatie

Zoeken

Zoeken

Browser pushmeldingen instellen in uw browser

Chrome (Android)
  1. Tik op het slotpictogram naast de adresbalk.
  2. Tik op Machtigingen → Meldingen.
  3. Pas uw voorkeuren aan.
Chrome (Desktop)
  1. Klik op het hangslotpictogram in de adresbalk.
  2. Selecteer Site-instellingen.
  3. Zoek Meldingen en pas uw voorkeuren aan.