Bloedblaar

Bloedblaar op bessenstruiken

Een bloedblaar op bessenstruiken (zoals rode bes of zwarte bes) is in de meeste gevallen geen echte wond of infectie, maar een reactie van de plant op insectenschade door de bloedblaarluis. Het komt vooral voor bij Ribes-soorten en ziet eruit als rode, opgezwollen blaasjes op het blad.

Bloedblaarluis is een plaag dat bladeren aantast deze hebben rode vlekken, deze verschijning lijkt net alsof er bloedblaren op het blad zitten. Vandaar deze naam. Een grote plaag veroorzaakt sterke verkleuring en verschrompeling van het blad. De bloedblaarluis scheidt honingdauw af, waardoor er op de bessen en bladeren een plakkerige laag ontstaat. Die plakkerige laag kan uiteindelijk roetdauwschimmel worden. 

Hoe het ontstaat

De oorzaak is meestal de rode blaasluis. Deze kleine bladluizen zuigen aan het blad en veroorzaken daardoor een reactie in het plantenweefsel. De plant gaat lokaal extra weefsel aanmaken, waardoor de bekende blaasvormige, rood verkleurde plekken ontstaan. Aan de onderzijde van het blad zitten vaak de luizen zelf, die zich snel kunnen vermenigvuldigen in het voorjaar.

Hoe je het herkent

Je ziet vooral bladeren die bobbelig en rood tot paars verkleuren. Soms krullen de bladeren een beetje om en voelen ze dikker aan dan normaal. Bij zwaardere aantasting kan het blad vervormen of eerder afvallen, maar de struik blijft meestal wel leven.

Bloedblaar op rode bessenstruik, veroorzaakt door de bloedblaarluis.

Gevolgen voor de plant

Hoewel het er heftig uitziet, is de schade vaak beperkt. De groei van jonge struiken kan wel tijdelijk achterblijven en bij herhaalde aantasting kan de opbrengst aan bessen iets verminderen. In de meeste tuinen is het dus vooral een esthetisch probleem.

Wat je eraan kunt doen

De eenvoudigste aanpak is het weghalen van zwaar aangetaste bladeren zodra je ze ziet. Zo voorkom je dat de luizen zich verder verspreiden. In het voorjaar helpt het ook om de struik goed in de gaten te houden, omdat de eerste generatie luizen dan verschijnt. Natuurlijke vijanden zoals lieveheersbeestjes helpen vaak vanzelf mee om de populatie onder controle te houden. Als de aantasting toch sterk is, kan een milde, biologische bestrijding met bijvoorbeeld insectenzeep uitkomst bieden.
Maar ook kun je de bloedblaarluis op de zelfde manier bestrijden als gewone luizen.

Voorkomen

Een luchtige struik met regelmatige snoei is minder aantrekkelijk voor luizen. Ook helpt het om niet te veel stikstofmest te gebruiken, omdat daardoor zacht, jong blad ontstaat waar luizen juist dol op zijn. Een zonnige en goed geventileerde standplaats verkleint de kans op herhaling.

Voorkom zoveel mogelijk de aanwezigheid van kruidachtige planten in en om het perceel.

Spaar en stimuleer natuurlijke vijanden, zoals gaasvliegen, lieveheersbeestjes, sluipwespen en zweefvliegen.

In de winter of het vroege voorjaar kunnen, wanneer veel eieren op het hout voorkomen, deze gedood worden door een bespuiting met minerale olie.

Levenswijze

De bloedblaarluis overwintert als ei op de takken van bes. De stammoeders komen in maart uit het ei en produceren enkele generaties ongevleugelden op de onderkant van het bessenblad. In de zomer worden gevleugelde luizen geproduceerd die vervolgens migreren naar kruidachtige planten. In de zomer worden enkele generaties ongevleugelden gevormd op kruidachtige planten. In september migreert een gevleugelde generatie weer naar bes om daar na paring eieren af te zetten op de scheuten.

Gerelateerde forumtopics

https://www.moestuinforum.nl/topic/46074-wat-is-er-aan-de-hand-met-mijn-rode-bessen-struik/