weknow

Tuurlijk. Maar hetgeen ik noem als nadelen en bodembedekking is geen of-of...beide nodig! Daarom zorg je voor een goede bedekking met het gewas zelf, afwisseling/combinatie van gewassen waardoor je een soort opvolging krijgt en de bodem bedekt blijft, groenbemesters gebruiken en vooral mulchen met compost. Lees mijn vele andere adviezen hierover. Onkruid maar laten groeien als een soort bodembedekking is niet echt de manier...of een goede tip...zie mijn redenen hiervoor. Natuurlijk kun je gericht iets laten staan of uitzaaien/laten uitzaaien als dat in je plannen past (doe ik zelf met bijv. winterpostelein in najaar, ook phaecelia laat ik bewust in zaad gaan, evenals afrikaantjes, goudsbloemen of Oostindische kers en rond kleinfruit met bieslook en andere alliums of fruitbomen met spiegeleitjes. Maar dit is geen concurrentie voor de gewassen zelf.

Probleem van de klaverzuring is wel dat het vrij snel in het zaad gaat......op zich klein en niet veeleisend plantje. Schoffelen voordat het onkruid dat je laat staan echt bloeit is toch wel aanbevolen. Voor een echte moestuin geldt dat wieden er bij hoort, wil je fatsoenlijk kunnen oogsten. Juist in een meer ecologische moestuin, waar je vooral via compost bemest is er geen (ongezonde) overvloed aan voedingstoffen die essentieel zijn voor de vrij veeleisende gewassen die je in een moestuin wilt oogsten. Probeer het onder controle te houden...dan valt het wel mee, zeker op den duur.

Bodembedekking met andere planten - in en buiten de kas - heeft alleen zin als je geen concurrenten voor voedsel neerzet. - Je kunt ruimer planten en een ander gewas tussen bijv. je tomaten kweken........ - Je kunt een andere voorteelt of nateelt zetten (rekening houden met vruchtwissel...bijv. in najaar/ winter veldsla of sla of iets dat je al oogst voordat de tomaten er in kunnen) - Je kunt een groenbemester gebruiken als afwisseling ook in de kas, maar moeilijk tegelijk met andere teelten...of het een gaat ten koste van het andere Veel is afhankelijk van de ruimte die je hebt en de mogelijkheden buiten, naast een kas. Mijn ervaring is dat als het gaat om groenten kweken de kas 's zomers vooral vruchtgewassen zal bevatten en in de koudere/donkere tijd van het jaar een aantal kortere teelten....jammer om in die tijd dat er weinig vers is, je kasje niet te gebruiken voor bijv. wintersla, winterpostelein, veldsla, bloemkool, vroege radijzen, rucola... Sommige andere wintergewassen gaan beter in de open lucht (winterui, knoflook, snijbiet e.d.). Het is vooral belangrijk om goed te plannen en je te realiseren hoeveel ruimte hebben die andere teelten nodig en kan ik ze oogsten voordat de ruimte nodig is voor tomaten e.d. en kan ik ze nog planten/zaaien na dat deze rond oktober opgeruimd worden.

Ja is redelijk goed zelfbestuivend. Maar duurt wat langer dan meeste pruimenrassen voordat ie gaat dragen. Reken op een 5 jaar minstens (leeftijd van boom) voordat eerste paar vruchten komen. Daarna gaat ie steeds meer opbrengen. Maar hou de boom in de hand (snoei) omdat ie hard groeit en de takken makkelijk afbreken bij storm...zeker als ie vol vruchten hangt. Dunnen geeft betere kwaliteit vruchten.

Och....om mij met Bit te verwisselen vind ik nog niet de slechtste keuze ...zo een knappe man! Plantjes die je in maart kocht, zullen niet veel meer dragen dit jaar. Trouwens dan zouden van de vrij vroege Lambada de vruchten er al aan moeten hangen. Bloeizetting van die soort zal nou zo een beetje voorbij zijn. Dus als je nu nog niks had, zullen het kinderplantjes zijn..... Ik heb Lambada's zelf nooit echt geteeld...enkele plantjes gehad, maar die werden snel aangetast door van alles, dus weggedaan. Of je beter wacht met uitlopers te stekken en de planten eerst goed volwassen laat worden, of toch al enkele uitlopers laat wortelen......ik denk dat het allebei wel kan. Zo gauw een uitloper wortelt kun je het als een zelfstandig plantje beschouwen (ook losmaken en al oppotten of uitplanten)...dus heel lang "teert" het niet op de moederplant. Het belang van tijdig planten is vooral dat de aanmaak van de vruchten voor volgend jaar bij eenmaal-dragende rassen al in het najaar gebeurt. Het is dus belangrijk om die in de best mogelijke groeiomstandigheden gebeurt en dat de planten alles vinden in de bodem wat daarvoor nodig is....voor mij: veel organisch materiaal en goede langzaamwerkende bemesting (= compostrijk bed). In een ruime pot moet dat ook kunnen (batobakken voor 3 a 4 planten zijn ook niet meer dan 40 liter groot) maar dat is natuurlijk veel gevoeliger voor even te droog of even te nat dan in de volle grond. Persoonlijk vind ik teelt van aardbeien in de koude kas geen enorm succes....heb het nu de eerste keer geprobeerd (voorbehoud, misschien niet alles perfect goed gedaan) .....maar de smaak vind ik duidelijk minder dan die van volle grond en het vraagt veel meer aandacht (ziektes, belagers, beschadiging van de vruchten)....in de volle grond heb ik vrij weinig omkijken naar de planten, af en toe wieden en schoonmaken.....in het begin van de oogst wat aangevreten vruchten door pissebedden of slakken...maar voor de rest is het rijkelijk "plukken maar". Voordeel van in kas is natuurlijk wel dat je 3 a 4 weken eerder ervan kunt eten en de vruchten wat "schoner" blijven. Maar met mijn 30 plantjes ongeveer is de oogst zo rijkelijk elk jaar dat we lang niet alles op kunnen eten...weggeven en een aantal kilo's in de vriezer voor jam e.d. ...dat er dan soms wat minder mooie tussen zitten waarvan je iets moet wegsnijden...och....zitten we niet mee...die zijn voor de verwerking.

Zeer aanbevolen om te mulchen in serre met flinke laag compost, elk jaar aanvullen en eventueel deels vernieuwen. Ik ken een zeer deskundig ecologisch tuinier die niets anders doet dan zijn jaarlijkse tomaten-in-de-kas elk voorjaar een laag van 20 cm. compost te geven en ook na 15 jaar nog geen problemen heeft met bodemziekten, die je normaal al binnen enkele jaren mag verwachten door vooral vruchtgewassen in de serre te zetten. Een sterk verweer tegen bodemziekten door compostgebruik is gekend, maar had persoonlijk niet zo ver durven gaan. Verdere voeding is niet meer nodig dan. Zelf doe ik het tot hier toe wat voorzichtiger. Gebruik compostlaag, maar dunner, als bemesting en mulch, soms aangevuld met wat kali of gedroogde koemest o.i.d. en wissel 2 a 3 jaar met gewasgroepen..dus na een jaar tomaten, komkommer, meloen in de kas 1 of 2 jaar niet. Ben persoonlijk niet zo een fan van mulchen met stro, ook niet in buiten-moestuin. Liever bodem gedekt houden met begroeiing en mulchen met compost. Denk dat met compost mulchen de betere methode is. Probleem met stro is dat tarwe vaak intensief met gif bespoten is tijdens teelt. Maar als je dat bio kunt krijgen, vervalt dat probleem natuurlijk. Vind het als mulch ook niet prettig en geeft erg veel slakken.

Jostabes denk ik. Is heel makkelijk te stekken, zoals een kruisbes. Is ook in smaak iets tussen een kruisbes en zwarte bes, maar zonder stekels. Wordt forse struik, 1,50 a 2 m, en als je in het najaar snoeit (gewenst) kun je half-verhoute stukken van 20 a 30 cm. in een mengsel van ca. 3/4 zand en ca. 1/4 potgrond zetten, ik bundel ze per ca. 10, en laat ze ergens in de schaduw staan tot mei...je zult zien dat dan de meeste stekken wel wat wortels hebben. Onderste bladeren of bladknoppen even verwijderen (mooiere struik als resultaat) Ook na de oogst kun je stekken nemen, zelfde mengsel en plek, maar dan doe je best een transparante plastic zak losjes om de pot tegen uitdrogen. Wortels maakt ie dan na 4 - 8 weken. Laat ca. 2 blaadjes staan, de rest wegritsen evenals evt. bladknoppen (op wondweefsel maakt ie makkelijker wortels) Zo doe ik het meestal, maar variaties zijn natuurlijk mogelijk.

Toch niks meer aan te doen. Zal meestal wel meevallen. De geknakte bladeren die het niet redden hoef je niet speciaal te verwijderen, ze zullen vanzelf geel worden en dan kun je ze wegpakken.

Zitten er heel kleine luisjes (groen, zwart of grijs) aan de onderkant van de nieuwste bladeren van zo een groeitop?

Die kunnen ook wel, beste svanvoorden, maar zijn niet de beste voor de compostbak! Ik kan mijn advies alleen maar herhalen! De tijgerworm, Eisenia Fetida, is echt nog beter geschikt voor de compostbak aangezien ze veel meer eten en sterker zijn...als je bak even in onbalans is (te droog, te nat, wisselende temperaturen, chemische processen e.d.) zullen ze dit veel beter doorkomen dan die Europese rode worm (Dendrobena veneta) die meer voor vissers verkocht wordt. Bij iemand met een wormenbak of een goed werkende composthoop zijn de beste gratis te verkrijgen als je het vriendelijk vraagt.

Volgens mij is dit zo een beetje de standaard-methode voor liefhebbers, Antoine. Och...de nieuwe rij hoeft er niet eens naast...mag ook op een ander bedje weer verder gaan....zoals het bij jou of een ander goed uit komt.

Ja Ja Ja In principe kan elke uitloper weer een plant worden als ze gaat wortelen. Maar waarschijnlijk wijs om: - Alleen de mooiste, gezondste en bestdragende planten (even merkje geven) te gebruiken. - De 1 a 2 sterkste uitlopers te gebruiken (een uitloper maakt weer nieuwe volgende...wegknippen) en - ze te helpen met wortelen die je wilt aanhouden, bijvoorbeeld door vast te steken met stokje, evt. zelfs in potje met potgrond Regel is dat je nieuwe aardbeiplanten in augustus geplant moeten zijn, wil je er volgend jaar al een goede oogst van hebben. Als je een ras hebt dat veel "neuzen"(= groeipunten) vormt, zal de oogst sneller achteruit gaan in de loop der jaren (veel maar kleinere vruchten). Mits de plant nog vrij jong is (bijv. 2e of 3e jaar) kun je hem dan in het najaar even opgraven en op 3 neuzen terugzetten. (deel neuzen wegbreken of wegsnijden) en weer terug planten. Na 3 jaar kun je beter met nieuwe uitlopers (of gekochte planten) verder gaan. Zie hiervoor De informatie van de kweker klopt wel, maar hij ziet je ook graag weer snel terug. Als je een goed, gezond, lekker soort gevonden hebt en de planten blijven goed groeien en vruchten geven en er gezond uitzien, kun je blijven vermeerderen daarvan. Zieke, slechte, kwijnende, misvormde planten meteen verwijderen en zeker geen nieuwe planten van maken. Edit....Robo was iets eerder met zijn antwoord, daarom deels dubbele info

Ik heb als ervaring en overtuiging dat een ecologische moestuin die goede opbrengsten geeft heel goed kan. Het vraagt een heel andere benadering dan in de kunstmest- en spuit-tuin: Zorg voor de bodem, durf om te vertrouwen (en bouwen) op natuurlijke processen en ook wat geduld....maar de "beloning" is groot: niet alleen in opbrengst waarvan je weet dat ze waarschijnlijk gezonder en voedzamer is, maar ook in voldoening over dat je aan natuur/milieu bijdraagt in plaats van roofbouw te plegen en doordat er in een meer natuurlijke tuin zo veel te zien, genieten en leren is. Meer/harder werken is een natuurlijke moestuin ook niet...wel anders. Nu ben ik niet zo naïef om te denken dat er in mijn natuurlijke moestuin nooit iets van gif of zo komt. Regen, fijnstof, wat er door wind inwaait e.d. heb ik niet in de hand en ik ken ook niet alle details van wat er ooit in de tuin gebeurde. Maar ik weet zelf heel goed wat ik gebruik en doe....dus al met al zal het aanzienlijk beter zijn dan als ik niet ecologisch probeerde te werken....denk ik maar. Een volkstuin tussen andere volkstuinen waar mensen op andere manieren werken heeft zijn beperkingen. Je eigen gebiedje kun jij sturen.....je buren moeten dat respecteren. Maar omgekeerd ook...zelfs als je het helemaal niet ziet zitten wat zij doen. Het reglement van de tuinvereniging o.i.d. zal dit ook wel geregeld hebben. De keuze of je dit accepteert en nog wilt, samen met de huur van een tuin daar, is aan jou...en anders zul je moeten uitkijken naar een ander stukje grond, een ecologische volkstuin of zo iets.....maar dat is niet overal voorhanden. Ik heb een eigen moestuin, dus weinig "last" van buren...wel eens iets, probeer dat vriendelijk en in overleg op te lossen.....is soms iets slikken....maar kan het ook wel wat relativeren...dus (afkloppen) dat gaat goed en het ecologisch idee van mijn tuin komt niet echt in gevaar. (Is ook compromis, zo wied ik bijv. met de hand langs de paden die grenzen aan mijn tuin en voorkom zo dat een van de buren of de gemeente die ze zou moeten beheren op het idee komt om daar zo nodig te moeten spuiten). Ik loop hier niet zo met mijn ecologische principes te koop (heeft weinig zin), maar hoe ik het aanpak in mijn tuin wordt zeker goed in de gaten gehouden door andere tuiniers die hier volop zitten (en veel ruzie hebben met elkaar afgunst, niet willen onderdoen...dat soort flauwekul ) Ik doe er niet aan mee en ga mijn eigen gang (kan dat omdat ik geen tuin huur, maar de grond van ons zelf is)...maar omdat mijn tuin er verzorgd en leuk uitziet en - zonder spuiten en kunstmest - en de meeste gewassen het goed doen, merk ik wel dat er eens wordt geïnformeerd naar mijn aanpak en dat gaandeweg sommigen toch wat van mijn technieken/benadering overnemen...dat is ook wel weer winst. Er is zeker een hele groep (moes)tuiniers die best wel milieubewuster en ecologischer zouden willen, maar niet goed weten hoe dat aan te pakken of uit angst voor plagen of onzekerheid over of ze wel genoeg "doen" teruggrijpen op minder duurzame manieren.....als ze zien dat/hoe het wel kan willen ze dat ook graag toepassen.

Grappig....vandaag 4 tuinen bezocht in de ruime omgeving (Oost-Vlaanderen en West-Vlaanderen) in verband met Velt-eco-tuindagen. Heb er speciaal op gelet maar nergens van die motjes aangetroffen. Intrigerende vraag...waarom zitten ze zo wijd verbreid en soms zo massaal, maar toch ook weer niet overal...?

Die BH-zakjes ken ik niet. Wat ik zelf zou doen is vanaf het moment dat ik zie dat er een vogel in appels begint te pikken, het deel van de boom waar de vruchten hangen losjes inpakken met een Ikea-gordijn (model Lill, 2 stuks voor 3,50) ) en dat rond de stam aanbinden met een touwtje. Voordeel is dat het snel en makkelijk even los te maken en weer vast te doen is. Zo doe ik het in ieder geval met mijn zure kersen. Een aardbeien-net zou ook wel kunnen, maar daar wil wel eens een vogel in verstrikt raken of een vogel erdoorheen pikken als hij zo bij een lekkere appel kan.

Citrus mag er prima in. Alleen niet te grote porties ineens. Tomaten en aardappelen mag ook. Geen probleem in verband met phyophtera! Alleen uitkijken met erg aangetaste planten en met schillen/stukken aardappel (die overleven lang en kunnen uitlopen) en tomatenzaden (houden kiemkracht ook bij 50+ graden nog). Zo doe ik het al 40 jaar en dit komt ook overeen met de adviezen van Vlaco en Velt

Bio-preventie: http://www.biokennis.org/nl/biokennis/showdossier/Koolmot-voorkomen-en-bestrijden.htm

Echt bemesten (stalmest, paardenmest e.d.) van fruit is gauw te veel, mede door een betrekkelijk hoge stikstofwaarden. Gevolg kan zijn te veel groei en weinig/slecht fruit en meer kans op schimmel en insecten-aantastingen. Daarom is milde, organische, geleidelijke bemesting waar alle mogelijke voedingsstoffen zo een beetje in voorkomen, ideaal en compost is precies dat. Geeft bovendien een boost aan het bodemleven dat helpt bij (de juiste) voeding van je planten, bodemstructuur, waterhuishouding en gezondheid. Compost is gratis en makkelijk zelf te maken, recycling ook van wat je tuin opbrengt. Heb je die niet en je wilt het kant en klaar kopen dan komt zoiets als fruitmest van DCM (let op hoge kaliumwaarde) in de buurt. Gedroogde koemestkorrels kan ook nog wel.

Hier ook in de siertuin en moestuin en ook in de open delen, met name het grasland, van de bostuin op 15 km. afstand. Tevens dezelfde meldingen uit omgeving Knokke. Samen met jullie meldingen dus een ruim kustgebied van Vlaanderen tot Noord-Holland........ Zeer massaal....als je rondloopt vliegen of springen hele zwermen op. Intrigerend verschijnsel! Ook vanuit Vlaanderen werd "koolmot" als mogelijke identificatie gegeven. Ik citeer: "Er is geen foto bij maar waarschijnlijk gaat het om de (koolmot). Het is een trekvlinder uit Zuid-Europa die op dit moment massaal wordt waargenomen. Ze kunnen schade aanrichten op koolachtigen." https://nl.wikipedia.org/wiki/Koolmot Hier nog niet veel schade aan koolrabi, radijs en rucola. Wel op eeuwig moes, ook door slakken....... kleine groene rupsen waargenomen en vraat, maar niet zeker of het de rups van deze koolmot is. https://www.google.nl/search?q=koolmot,+rups&biw=1344&bih=671&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ved=0ahUKEwilo57MgY7NAhXhKsAKHWOpBdsQsAQIMQ

Tjonge, Simon! Ik had tot hier niet gereageerd omdat ik het niet goed begreep en op meer uitleg van jou wachtte, eerst. Als je ergens anders een tuin in je buurt kunt huren of gebruiken of wellicht aansluiten bij een samentuin (Die is er bijv. in Lokeren op de Van Duysestraat 4 )zou ik zeggen...Ga daar beter weg...tegen zoveel onredelijk machtsvertoon en dwaasheid valt niet te vechten....Je eigen manier vinden en ook wat experimenteren hoort bij moestuinieren...als je dat niet meer kunt, is er weinig lol aan en kun je niet je eigen gezonde spullen meer goed kweken. Natuurlijk is jouw tuin geen zooitje en doe jij geen rare streken.....

@ Pippi De bovenste doet me toch weer sterk aan vlier denken De onderste is nog klein...een kruisbloemige...ik gok op rucola

In siertuin-boeken was de smeerwortel (de wilde, inlandse, ondanks zijn prachtige bloemen) niet populair vanwege zaaien (ideaalbeeld is een strakke tuin zonder een plantje buiten het plan). Daar komt de zogenaamde griezel van uitzaaien vandaan. In de mode van "Ik doe aan permacultuur" is eenoog koning en wordt de mysterieuze en exotische Bocking 14 steeds weer na-genoemd als zo geweldig omdat die zich niet uitzaait vanwege steriele bloemen. Mijn ervaring en ook als ik wat verder lees bij deskundigen en rondkijk in en vraag aan deskundige tuiniers, is dat alle smeerwortel uit in ieder geval de kruising Symphytum x uplandicum (maar ik denk ook andere cultuurvariëteiten) = allemaal "Russische smeerwortel" = allemaal "bocking" goed is als bemester/grondverbeteraar en dat ze allemaal geen probleem zijn wat betreft zaaien. Ik zeg niet dat deze nooit zaad kunnen vormen (hoewel ik nooit zaailingen aantref), maar wel dat dat eigenlijk geen probleem is als er ergens eens een zaailing zou opkomen. De gebruikelijke vermeerderingswijze is via wortelstokken....de mate waarin die gemaakt worden, de groeidrang, verschilt wel wat per soort. Aan wat ik zie aan groeiwijze en productie springt de Bocking 14 die ik heb (aangenomen dat het die inderdaad precies is...want er is in naamgeving een heel geharrewar blijkbaar) er niet uit wat betreft snelle groei en hoeveelheden mulchmateriaal! Wat de voedingswaarde betreft lijken ze allemaal prima, ik heb geen lab om een precieze analyse te maken. Daarom ben ik sceptisch over wat ik waarneem als "cultus-achtig-gedoe" over juist die ene Bocking 14 en adviseer ik (en is mijn eigen praktijk) om - juist ook voor bodemverbetering e.d. - variëteiten te kiezen in functie van je groeiomstandigheden (licht, vochtigheid, grootte) en wat je mooi vindt (bloemen, kleur, groeiwijze). Ik pas de diverse smeerwortelvarieteiten die ik heb veel en grootschalig toe omdat het past binnen het idee van een onderhoudsarme, vruchtbare en ook mooie bostuin/parkbos dat ik op een gebied van 2 ha. aanleg en onderhoud.

Heeft geen groeipunt meer....zou er misschien nog een kunnen maken, maar dat duurt te lang om nog (iets/veel) te kunnen oogsten dan. Helaas....jammer van je moeite.

Sowieso zijn zure kersen kleinere bomen en zelfbestuivend of deels zelfbestuivend. Het beste ga je naar een gespecialiseerde kweker voor advies en geschikte keuze. Hierover zijn diverse topics. Je woont dicht bij Duitsland...ben daar zelf niet zo bekend...maar vermoed dat daar een betere keuze is bij kwekers dan in Nederland.

Welke zure kers, kan ook best lekker zijn? Als ze goed rijp zijn, eet ik ze ook graag vers....een paar. Smaken verschillen natuurlijk Van deze weet ik in ieder geval dat ze niet heeel zuur zijn: Meikers (strikt genomen kruising tussen zure en zoete) Schaarbeekse.....lekker! Kelleriis is ook wat minder zuur. Karneol (nieuwe, zou goed smaken maar nog niet zelf geproefd)