Jump to content

weknow

Members
  • Posts

    5,537
  • Joined

  • Last visited

Personal Information

  • LOCATION
    Zeeland

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Jammer. Ik herken het probleem. Niet alleen op het blog, maar afgelopen jaren in dit forum al vele uren typewerk kwijtgespeeld door een storing van mijn PC of internet of ergens verkeerd te klikken. (bij mij is dat met 2 vingers nog....dus het kost me alleen daarom al veel tijd). Ik denk er niet altijd aan, maar het helpt dan wel.....typen in bijvoorbeeld Word, waar je ook tussentijds de tekst even kunt opslaan, en de eindversie dan kopieren en plakken. Foto's komen dan later (hoewel ook nog een uitgezoek hoe dat precies werkt bij meerder) en je kunt altijd terug naar de opgeslagen tekst in Word.
  2. Meeldauw waarschijnlijk. Is moeilijk te stoppen. Is eigen vaak aan courgettes, dat ze "op" zijn na al flink oogsten. Hoeft niet altijd te gebeuren, ligt aan van alles...groeiomstandigheden, voeding, raskeuze enz. Maar gebeurt vaak bij veel mensen. Remedie is 2x zaaien: eerst planten voor vroeg in het seizoen en dan 2e helft mei nog eens voor planten die daarna gaan leveren tot een eind in de herfst. Ik vermoed dat in het hete Portugal waar het seizoen nog aanzienlijk langer is dan in NL de planten nog eerder hun quotum hebben en misschien wel 3x zaaien slim is als je het lange seizoen door wilt kunnen blijven oogsten.
  3. Oei....nooit gaan snoeien om een kersenboom klein te houden!!! Dan ga je juist de groei sterk bevorderen. Knip - knip - knip en de boom gaat daar volgend jaar dubbel zo hard. Als je al wat snoeit, binnenkort is goede tijd dan 1. Zo weinig mogelijk. 2, Eventueel een of twee grote takken van het basisgeraamte (gestel) die de boom te vol maken, als dat al zo is!!!, in zijn geheel wegnemen. Bij steenfruit zoals kers laat je dan een stompje van 1 a 2 centrimeter staan. 3. Jongere takken die te stel groeien, kun je beter uitbuigen met een gweichtje of een vorkje/wigje zodat ze blijvend wat meer. 4. Ja, een zieke tak of een tak die schuurt ogf echt in de weg zit mag je ruim in zijn geheel wegknippen. En verder....AFBLIJVEN MET DE SNOEISCHAAR!!!! Ik reageer duidelijk en stevig. Excuses als je daar moeite mee zou hebben. Uiteraard moet je doen wat jij wilt, maar ik kan maar aangeven dat wat je lijkt te willen het recept is om een boom te verpesten. Maak van deze vraag een apart topic alsjeblieft of zet het in een bestaand topic dat over aardbeien gaat. Dan laat ik dat antwoord even aan anderen over nu. Ik heb van een water meter geen verstand.
  4. Ik denk zoete kers, ook kijkend naar het blad, en mogelijk het ras Bigareau napoleon aan de wat lichtere kleur, ook van het vruchtvlees, te zien en anders is het een wat later ras dat nu net nog niet rijp is. Zure kersen worden heel weinig aangeplant en bloeien ook een stuk later (daar kun je het dus ook aan zien). Een manier om - zonder enorme netten - toch een deel van het aanhangende fruit zelf te kunnen oogsten is door bovenop de best dragende takken wat stukken (kuiken)gaas te vouwen en dat er op te leggen als de vruchten beginnen te kleuren. Vogels willen zittend bovenop de takken kunnen pikken of doen het vanaf een lagere tak opwaarts als ze er zo bij kunnen. Als er bovenop gaas ligt en onderop geen takjes zijn van af waar ze kersen kunnen pakken, zullen ze er nauwelijks bij kunnen en is dat deel in ieder geval voor jou en kun je het zelf proeven. 😉
  5. Het zou eerder te vroeg kunnen zijn, Figgy. 😉 Als een tomatenplant ontwikkelt, mag je gaandeweg die groeit mee de bladeren verijderen van onderaf. Stelregel is dat alles onder de trossen waaraan tomaten zich ontwikkelen weg mag...zo een stelregel mag je wat vrij hanteren, het is emer een richtlijn dan een harde wet. Vaak wordt dat onderste blad toch al lelijk of het ligt op de bodem en heeft dan eigenlijk geen nut meer.
  6. Soms zijn het net mensen 😂
  7. Inderdaad ook een mooie boom, fre3ke...vooral het jonge blad met de rode nerf en bijna transparante lichtgroene bladeren. Meestal hebben ook de wortels een wat rode tint overigens. De beste smaak van mijn eigen oude rassen bomen heeft ongetwijfeld de Royal. Bredase wordt al snel melig en ook Tros oranje is meer voor verwerking. Voor gezondere bomen en lekkerdere smaken zou ik toch echt nieuwere rassen kiezen. Royal is als ouder ras wel heel lekker, maar de opbrengst is niet zo groot en de vruchten zien er met al die barsten niet geweldig uit. Maar in de mond is de smaak super. Enkele jaren terug heb ik bij Windindewilgen in Lelystad diverse nieuwe rassen geproefd, had toen zelf nog geen eigen oogst, en daar ben ik echt een fan geworden. Ondanks dat je sommeige jaren weinig of geen oogst zult hebben, zou ik voor wie fruit wil aanplanten in de volle grond veel meer een abrikoos dan een perzik adviseren. Alleen al vanwege krulziekte dat bij perzik toch altijd een zorg blijft en waar een abrikoos geen enkele last van heeft.
  8. Deel 1 ging over 4 oude rassen abrikoos. De eerste soorten die ik plantte. Door de unieke informatie, geen kenner in onze lage landen dan hij!, van medeforumlid Windindewilgen en van vrienden ben ik intussen veel meer over abrikozen te weten gekomen. Abrikozenbomen zijn nauwelijks te koop en de paar die je hier of daar kunt kopen zijn bijna altijd de paar oude rassen die, niet commercieel, maar wel vrij algemeen bij boerderijen e.d. al lang geteeld werden. Dat er in abrikozenrassen een enorme vernieuwing, verbetering en uitbreiding heeft plaatsgevonden is geheel aan Nederland en Vlaanderen voorbij gegaan, lijkt het. Intussen zijn er enkele kleine kwekers/verkopers (zoals Eetbaargoed of De Zoetewei) die enkele nieuwere rassen verkopen....maar je moet daarvoor al echt zoeken. Gestimuleerd door ervaringen van mensen op o.a. dit forum (Persica, Yuras) ben ik in eerste instantie - ook vanwege beperkte middelen - van goede rassen pitten gaan zaaien. Helaas heb ik een heel aantal al grote bomen in mijn oude tuin moeten achterlaten, maar een aantal kleinere heb ik succesvol kunnen verhuizen of vanuit pot kunnen aanplanten in mijn 2 nieuwe tuinen. Voordat die gaan dragen, zal nog wel enkele jaren duren. Daarnaast heb ik, omdat ik zo veel van mijn collecties verloor en intussen ook wat op leeftijd begin te komen, mezelf afgelopen winter getroost met een aankoop in Tjechie van bomen, waaronder ook een paar abrikozen. De prijs van een abrikozenboompje ligt daar rond de 10 Euro omgerekend en er is een collectie van wel 70 nieuwe rassen. Op grond van de beschrijvingen heb ik gekozen voor rassen die goed zouden moeten kunnen in perifere gebieden (ons klimaat is voor abrikoos te nat en vochtig en naast het risico van ziekte daardoor, neigt een boom tot vroeg uitlopen en dat geeft ook weer nachtvorstgevaar, hoewel er ook weer rassen zijn die wat vorst ook in de bloei verdragen. Kou deert ze echt niet want een abrikoos verdraagt gemakkelijk -35 graden). Daarnaast is een wat vroegere rijping wel gewenst omdat ze hier niet altijd de optimale warmte krijgen om anders goed te rijpen. Van de gedachte dat abrikozen vooral beschut moeten staan en alleen op de heetste plekken wat brengen, ben ik al teruggekomen...hoewel ook dat net als bij bijvoorbeeld peren, ook sterk rasafhankelijk is. We zullen het zien....maar de uit zaad opgekweekte boompjes en mij nieuwe aankopen zullen duidelijker maken wat kan en niet kan op meer en minder beschutte plekken. Dit zijn de rassen die ik kocht of als enting heb staan: Leala, Garden Aprigold (een dwergboompje), Harogem, Early Blush, Compact, Early Orange en Tsunami. Over 1 abrikozenboom in onze achtertuin heb ik nog niets gezegd. Een jaar of 6 geleden voor 5 Euro als verwaarloosd overschotje uit een Gamma-filiaal meegenomen, omdat op het kaartje stond dat het een dwergabrikoos zou zijn, De enting of oculatie bestond uit een stuk grillig ouder hout op een veel fijnere onderstam. Ras verder onbekend. Nog nooit zo een hard groeiende abrikozenboom gezien. Een kleine 2 jaar geleden is er bij een vroege herfststorm ongeveer 2/3 deel uit gebroken, scheur is onderaan in de stam nog duidelijk zichtbaar, en het overblijvende stuk met een paal wat rechtgetrokken. Afgelopen winter hier de afspraak gemaakt dat als deze dit jaar niet zou bloeien, hij geruimd zou worden en alvast het nieuwe , in Tjechie gekochte wel dwergboompje Äprigold"als vervanger op een meter of 2 geplant. En zie: Dit jaar een rijke bloei en sinds een week, nu bijna klaar, oogsten we lekkere abrikoosjes zo groot als een pingpongbal. De smaak is zoet, maar een klein lekker zuurtje is fijn. Steen laat in rijpe toestand zeer makkelijk los. Opbrengst schat ik op een kilo of 6 en de oogst is bijna klaar. Behoorlijk vroeg ook en dat in Nederland...... De kans dat iemand weet welk ras dit zou kunnen zijn is heel klein. Hier wat foto´s van verleden week en van de vruchten.
  9. Ik ben een fruitliefhebber. Als ik een top-zoveel zou moeten maken van welk fruit ik echt het lekkerste vind....ik denk dat abrikoos zou winnen. Maar dan alleen de abrikoos die je net-goed-rijp van eigen boom kunt eten. Abrikozen rijpen na de pluk nauwelijks verder. Die je in de winkel kunt kopen worden, zoals zowat alle fruit helaas, onrijp geplukt. In het beste geval smaken die redelijk. Vaker zijn ze of hard en niet op smaak of te rijp en melig. (Wil je toch eens proberen en veel kans op heel redelijke en niet te dure, koop dan die van vroeg in het seizoen, zo half juni. Persoonlijk vind ik dat ze dan bij de Lidl nog de beste hebben die ik dan kocht. Maar alles wat ik in de winkel ooit kocht aan abrikozen, valt in het niet bij een precies goede van eigen boom. Zo een is lekkerder dan het lekkerste snoepje! Mijn eerste 4 abrikozenbomen kocht ik een jaar of 7 geleden bij kwekerij de Linde in Kemmel in het verre Vlaamse Heuvelland. Nog steeds vind ik dit een van de beste fruitboomkwekers die ik ken....hoge kwaliteit, goed en groot assortiment met gezonde en meestal oude en beproefde rassen, niet duur en geeft echt kundig advies en werkt ecologisch. Nadeel is dat je vooraf moet bestellen en zelf ophalen dat er ter plekke weinig uit te zoeken is. In de cataloog stonden, toen, 4 rassen (dat was meer dan ik waar dan ook aantrof toen!) en die heb ik allemaal besteld. Het waren er 3 voor mijn voormalige bostuin: Hongaarse, Bredase en Tros Oranje. En eentje voor onze achtertuin: ras Royal. In mijn voormalige bostuin, die ik heb moeten achterlaten, droeg de Bredase 2 seizoenen terug een 15-tal vruchten en verleden jaar voor het eerst volop. Meer dan de helft van het fruit viel ten prooi aan monillia door natte zomer en ook omdat ik er maar 1 of 2 keer per week kwam. De Tros Oranje groeide veel minder sterk en had verleden jaar enkele kleine vruchten. De Hongaarse was na 2 seizoenen helaas dood. Gelukkig droeg de Royal die aan huis in de tuin staat, wel al een aantal jaren. Nooit heel veel....tussen de 20 en 40 vruchten, waarvan ongeveer de helft bleef hangen tot rijp.....maar dan -per stuk steeds eerlijk gehalveerd zeer bewust werden genoten. Ook nu hangen er nog een 20-tal vruchten....maar voor die gaan rijpen, zijn we zeker 3 a 4 weken verder. Hier een paar foto's van de Royal-boom en de vruchten in 2021.
  10. Ik raad dit echt niet aan! Paardenmest is niet gauw te scherp...wel relatief direct voedend....vol vluchtige en uitspoelbare milieubelastende ingredienten die planten voor een klein deel direct opnemen en anders grotendeels verloren gaan. Zal niet direct slecht zijn voor sommige planten (hoewel voor kruiden en peulvrucht en bol en knolgewassen het wel serieuze problemen en kwaliteitsvermindering kan geven...je zult dan zeggen...tis maar weinig....maar toch). Mijn bezwaar zit hem in de serieuze ammoniak-uitstoot van deze werkwijze en daarmee het bijna gehele verlies van alle mogelijke voedingswaarde. Van deze mest komt uiteindelijk nauwelijks iets bij planten terecht en een echte verrijking van de bodem vindt niet plaats. Dat is 1. niet zo ecologisch en 2. doodzonde dus. Het mestgedeelte spoelt of uit of vervliegt voor het overgrote deel. (Waarom zou oppervlaktebemesting in de landbouw, ja zelfs daar in de gangbare landbouw!, tegenwoordig sterk vermeden worden?!...daar wordt mest bij voorkeur al IN de bodem geinjecteerd). Het lijkt dus een toevoeging, maar is in feite gewoon een verlies, want dezelfde stro en mest combi is perfect om wel echt bij te dragen in een moestuin in ook ecologisch opzicht. Bovendien is een dunlaagje te weinig voor echte bodembescherming en is het van paarden die grazen of hooi krijgen vaak een vervelende onkruidverspreider. Je kent mijn advies: Laat deze mest oud worden en rotten, afgedekt en zonder dat ze naar de bodem kan doorlekken of - nog beter - maak er, eventueel gemengd met ander spul, compost mee....stro voor meer koolstof+ paardenpoep met veel stikstof, dat is samen de goede combi - mits vochtig en zuurstof - voor binding van o.a. de stikstof en humificatie (het vormen van langdurige verbindingen die bodemvoedend zijn en stikstof en koolstof opslaan...een makkelijk en goed doenbare stuk antwoord op de problemen van CO2 en stikstof (ammoniak!)-problematiek)....het draagt bij aan een humusbodem in je tuin, waarin voedingstoffen, waaronder ook veel stikstof is gebonden en is opgeslagen in je bodem en heel geleidelijk door bodemleven dat hierin leeft als voeding voor je planten vrijkomt.
  11. Schade lijkt van buiten te komen. Vogels die pikken misschien? Net of groot gaasgordijn kan dan helpen. Lijkt geen pruimenmot zo te zien. Rechtse vrucht lijkt te rotten (of rijpt die al?) Welk ras? Bestrijden is zelden een goed idee. Voorkomen is beter.... Accepteren dat alles wat je teelt ook natuur is en je altijd ook wat deelt met andere organismen geeft ook nog gemoedsrust...beperkte schade of wat verlies van oogst hoeft niet zo een probleem te zijn. Bestrijden is duur en vaker schadelijk voor je tuin en gewassen, dan een echte verbetering.
  12. te weinig info en beeld om ziekte te bepalen, als die er al was, die de boom al zou hebben gehad. Ik deel de reactie van Redzebra. Felle groei is mogelijk groeireactie als gevolg van (drastische?) snoei. Misschien zelfs beter helemaal niet gesnoeid??? vraag ik me af. Pruimenboom zo weinig mogelijk snoeien. Snoei verbetert niet of nauwelijks de vorm en is risico van ziekte. Tussen pakweg half september en eind april heeft steenfruit en zeker ook pruim geen enkele afweer in snoeiwonden tegen vele mogelijke schimmel en bacterie/infecties...de wonden genezen niet of nauwelijks. Balsem hgeeft hierin geen verbetering. Niet doen is het devies. Hooguit begeleidend wat snoeien (takken die in de weg zitten, zieke stukken) en om licht in de boom te brengen door sleunen = het gestel open houden door in het geheel takken weg te halen, zodat boom licht en luchtig blijft. Ook in zomer altijd dit doen bij droog weer. Het kan zijn dat de dode hangende takken snoeiresten zijn, maar kan ook wijzen op bacterievuur bijvoorbeeld of takmonillia. Wat ik wel denk te zien aan het krullend en hangend blad is luizen of mijten. Voor de rest dus gewoon te weinig informatie om meer te zeggen hier. Ja....want ingrijpen, als al gewenst , bij iets waarvan je geen diagnose hebt is nutteloos. Opvolgen en als je betere reactie van ons wilt (als we dat op afstand al kunnen geven?) moet je echt wat meer input aan informatie geven. Oorzaak kan ook in bodem zitten (te nat, te weinig doorlatend, verkeerde verzorging daar of teveel bemesting).
  13. Och.....als je een voorbeeld zoekt van iemand die plezier heeft in zijn moestuin, dan is het Patrijs wel. Hier in het dorp is een bedrag van ongeveer 4% van wat jij vraagt heel gangbaar en dan nog heeft de gemeente moeite om huurders te vinden. Vlotte prater die er rijk van wil worden, denk ik dan toch.....
  14. Ik snap je idee Joke. Voor zover ik weet, bestaat zoiets niet. Maar ik wil er graag iets bijzeggen. Zo een overzicht kan ook niet goed...althans niet als het ook nog iets werkzaams en handigs zou moeten zijn. De reden is heel kort gezegd, dat planten vanwege gunstige invloed bij elkaar planten alleen in uitzonderlijke gevallen echt veel kan uitmaken en oplossen. Er bestaan hele lijsten met allerlei plantencombinaties die elkaar zouden bevorderen of tegenwerken, goede en slechte, buren....maar als je die nader bekijkt wordt er zelden iets uitgelegd over waarom of waarin dat gunstige dan zou bestaan en bovendien als je meerdere lijsten naast elkaar legt spreken ze elkaar nog tegen ook. Als je na gaat waarom planten gunstig voor elkaar zouden kunnen zijn (en vaak is dat ook nog maar in heel bepaalde situaties) heeft dat meestal iets te maken met 2 factoren: Hun bouw, bijvoorbeeld de manier waarop ze wortelen, staat elkaar niet in de weg en daarmee kunnen ze makkelijk samen een stukje gebruiken. Ook een verschillende voedselbehoefte is vaak wel iets gunstigs. Maar planten die meteen een soort genezers van elkaar zouden zijn, die een soort oplossing zijn voor allerlei specifieke problemen, die ken ik nauwelijks. Bovendien is het overgrote deel van wat ik hierover lees gebaseerd op heel vage aannames, onjuiste of minstens erg twijfelachtige veronderstellingen en niet bewezen of echt goed onderzocht. En als er verbanden zijn die wel goed werken, je noemt het voorbeeld van klaver dat een beetje stikstof uit de lucht kan binden en via bacterien in de wortels vastleggen, wat een heel klein beetje een gunstig effect zal hebben op de planten in de buurt, dan is dat eerder iets van een geleidelijke opbouw over langere tijd dan een kwestie van bij elkaar planten en het probleem zou daarmee zijn opgelost. Hier en daar is er wel iets dat dus een beetje of onder goede omstandigheden werkt. Een voorbeeld: Bodem-moeheid bij bepaalde groenten. Dat is meestal het gevolg van een miniscuul wormpje, bepaalde soorten `aaltjes` die zich sterk in de bodem kunnen vermeerderen als je gewassen die daar gevoelig voor zijn jaar na jaar op het zelfde perceel zet. Als je tuiniert in percelen en je gebruikt bijvoorbeeld geen compost om de bodem te vitaliseren (omdat dat de ontwikkeling van die aaltjes sterk afremt) dan kan zich zo een probleem opbouwen. Tegen die aaltjes zouden Afrikaantjes werkzaam zijn. Maar het blijkt dat alleen tegen heel bepaalde soorten aaltjes (er zijn ook, zelfs meer, gunstige en nuttige soorten aaltjes!) een wilde vorm van Afrikaantjes werkzaam is en dan ook nog alleen als ze vrij lang precies op de plek staan waar aaltjes zitten. En nu stel ik het nog eenvoudiger voor dan het is. Wat zouden we hebben aan een lijstje waar op staat: Plant Afrikaantjes (honderden soorten te koop, maar de soort die je moet hebben vind je al heel moeilijk) als je planten slecht groeien (door bodemmoeheid door zeer bepaalde aaltjes).?? En precies dit advies: "Afrikaantjes maken je bodem gezond, bestrijden luizen en nog heel veel meer" lees je op heel veel plaatsen en wordt breed geloofd. Dat planten goed groeien en gezond kunnen blijven heeft voor 99% met heel andere dingen te maken, dan met een andere plant die je er naast laat groeien. Dan kun je denken aan een gezonde bodem, de omstandigheden die een plant nodig heeft e,d, Als je dat goed aanpakt en daarover een beetje kennis opdoet, voorspel ik een veel succesvollere groenten en kruidentuin dan met zo een lijstje, als dat al bestaond. Ik zie dat Arja intussen ook heeft gereageerd en het boek van VELT, de ecologische moestuin, aanbeveelt. Een zeer goed boek (Hoewel soms wat moeilijk geschreven, vooral de hoofdstukken over bodem en bodemgezondheid lezen voor een starter niet zo maar even weg). Daar ga je zo een lijstje dat je zoekt zeker ook niet in aantreffen. Maar ik kan het je zeker aanbevelen, omdat het ook nauw aansluit en veel kan helpen en er in permacultuur en dergelijke heel veel uit is overgenomen.
  15. Dit is reclame voor het werk van leifhebber en kweker Teun Baan uit midden-Limburg. Voor wie het nog niet kende. Hij schreef ook een erg leuk boekje over zo vele soorten munt, dat je gratis als PDF kunt downloaden. https://degoedeaarde.weebly.com/50-tinten-groen-munt.html https://www.facebook.com/kwekerijdegoedeaarde
×
×
  • Create New...