Jump to content

weknow

Members
  • Posts

    5,397
  • Joined

  • Last visited

Personal Information

  • LOCATION
    Zeeland

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. 100% betere keuze dan Pink lady in alle opzichten!
  2. Nu niets aan doen. Alleen tijdens zomermaanden, mocht het echt nodig zijn. Aan deze zou ik geen snoeitang gebruiken. Laat maar even gaan voorlopig en buig de tak die op onderste foto achter links zit wat vlakker. Pruimen zo weinig mogelijk snoeien. Bij deze is het niet nodig. Snoeien zorgt dat er (vaak veel) extra groei komt, na een aantal maanden geeft het precies het niet gewenst resultaat...een nog harder groeiende boom met veel te veel twijgen. Een damson heet in het Nederlands een mirabel. Wordt beschouwd als een ondersoort van de europese pruim. (Soms wordt damson echter - foutief! - vertaald met damastpruim) Er zijn een beperkt aantal rassen van de bestsmakende hier en daar verkrijgbaar...vaker zijn het wildere soorten....een ongecultiveerde mirabel heet myrobalan, die tref je nogal eens aan in plantsoenen, parken en bosjes en wordt ook ingezet als een onderstam om pruimen en soms andere Prunus-soorten op te enten. Weet je toevallig welk ras je kocht? Een wat wildere en warriger groei van een mirabel is eigen aan deze soort. Reden te meer om ze niet te veel te willen cultiveren door snoei. Vaak veel kleinere twijgjes en takjes. Voordeel is dat ze wat sterker en gezonder zijn meestal dan Europese pruimen vaak en ook nog in de halfschaduw een behoorlijke oogst kunnen geven. De smaak kan heel goed zijn, droger dan andere pruimen en meestal kleinere vruchten, maar zoet en met erg lekkere aroma's...ik lust ze best zo uit de hand, maar meestal worden ze voor verwerking gebruikt. Maar als je pech heb kan ze ook wrange, zure of bittere vruchten geven en allerlei kleuren zijn mogelijk (blauw, geel, rose, meerkleurig en dat in allerlei tinten).
  3. Die groeit veel minder hard en heeft dus aanzienlijk minder ruimte nodig. Ik heb er 2 aan 2 zijden van een rozenboog en elk heeft een groeigebied van za 1,80 x 30 cm. Daar dragen ze al vele jaren uitstekend. Genetisch is Issai ook geen `echte` kiwibes, maar een wat andere soort. Er zijn dus nogal wat behoorlijke verschillen met de andere en `echte` kiwibessen. Als ik er informatie geef over kiwbessen, is de Issai altijd de grote uitzondering op het hele verhaal: behalve grootte en veel minder groei onder andere: wat grotere vorstgevoeligheid, nogal andere smaak, latere rijping en gelijktijde rijping van Issai, kleinere vruchten, veel sneller vruchtbaar, redelijk zelfbestuivend met tweeslachtige bloemtjes...al met al: duidelijk een andere plant.
  4. In het blog een advies van soorten. Daarin is de bloei ingecalculeerd, maar wordt vooral ook naar het geheel gekeken. De factoren die ik hiervoor aangaf. Niet te veel fixeren op de bloei alleen. Dat is boekjes-kennis. (Klopt tot op zekere hoogte, maar niet vanuit de praktijk!) Er zijn abrikozen die in de bloei bijvoorbeeld iets vorst verdragen. Wist je dat? Ik heb nu zelf een 8-tal rassen en nog een 12-tal eigen zaailingen staan en eigenlijk met vorst nog nooit echt problemen gehad. (Moet er bij zeggen dat de meeste nog niet dragen) (Zeeland). Op zich is een abrikoos een boom uit harde landklimaten en kan de boom zonder meer -35 tot -40 verdragen. Wat wel een grote rol speelt is andere klimaatfactoren (nattigheid, wind) ziektebestendigheid en bij bloei of er insecten vliegen voor bestuiving. Nederland is bij 5 a 6 rassen die al meer dan 50 jaar oud zijn blijven steken (als er al ergens abrikozen bomen verkocht worden in een kwekerij of tuincentra zijn het: Bredase, Hongaarse en Tros Oranje)...alle vernieuwing en nieuwe soorten komen van ver weg....een grote verdienste van WimindeWilgen is dat hij er een heel aantal in ons klimaat is gaan uitproberen. Kersen zijn een traditioneel en altijd, ook commercieel...maar dat wordt snel veeeel minder de laatste decennia!) en veel geteeld in NL en VL. dus vanzelf dat de bloeitijden daarvan bekend zijn... Bloeitijden zijn trouwens theorie....bedacht en enigzins interessant voor de telers die hectaren vol van 1 of 2 soorten planten....in de praktijk verschillen ze per jaar, per streek en is het zelfs mijn ervring dat de bloeivolgorde per jaar kan verschillen. Gewoon een redelijke soort kopen, zou ik zeggen en niet eerst met alle mogelijke websites de ideale boom voor jou proberen te berekenen. Veel "informatie"en geschreven dingen op internet bevatten fouten of zijn halve waarheid. Als je niet jaarlijks een goede opbrengst verwacht en tevreden bent met meeste jaren wat (overheerlijk...dat wel....een abrikoos van eigen boom is een onvergelijkbare traktatie!!!) en af en toe een hele goede en ook af en toe niets, is een abrikoos een prima fruitboom...speciaal voor de liefhebber. Veel makkelijker dan bijvoorbeeld een perzik. (In een kas is veel meer mogelijk)
  5. uitgebreid over snoei: https://www.proeftuin.eu/Nl/KLF/kiwibes.php
  6. Het antwoord van de puzzel die je nu zelf probeert te maken vind je waarschijnlijk op de website en in het blog van Windindewilgen. Die heeft meer rassen abrikozen dan wij in ons leven zullen zien en legt uit welke je in ons klimaat het beste kunt kiezen. Late bloei is een. Maar vroege rijping, smaak, vruchtbaarheid en vooral ook enige sterkte tegen ziektes zijn minstens zo belangrijk. Dit is de website naar het abrikozen-deel: https://www.windindewilgen.nl/abrikozen/ En eigenlijk is heel het blog, waar hij ook de nieuwste inzichten en informatie post, verplicht leesvoer. https://www.windindewilgen.nl/blog/ Hij komt tot een zeer duidelijk advies over wleke rassen de betere zijn om aan te planten.
  7. weknow

    Berries

    Henk...ik zie net dat Marc Geens een aantal nieuwe in zijn assortiment heeft sinds heel onlangs: https://proeftuin1.kmoshops.be/ Heb verder niet gekeken of het die zijn die jij zoekt. (Ga er zo meteen heen om bestelling op te halen en kwam zo weer even op de website.)
  8. weknow

    Berries

    Wauw....interessant....ook voor een fruitfanaat als ik is dit een nogal onbekende specialisatie.....je maakt me best wel nieuwsgierig Henk. Kunnen we je collectie en bevindingen ergens bekijken toevallig? Zo niet.....misschien eens af en toe een Moestuin-seizoentje plaatsen met een kijkje in al dat moois!
  9. Mee eens, maar....maar.... Inzet van kunstmest waar je bouwt aan en rekent op bodemleven is gelijk aan snel afbreken wat je snel opbouwt. Dus zeker niet doen! Je vernietigt a.h.w. de biologische waarde van je grond en gewassen al gauw daarmee. Echter: De grootste schade van kunstmest is de enorm vervuilende productie hiervan. Zo gezien is het dubbel jammer om de voedingswaarde niet ergens in te zetten, want die vervuiling is al lang gebeurd. Ik weet dat het tegenstrijdig is....maar in 90% van alle teelten en tuinen wordt nog kunstmest gebruikt......geen goede zaak, niets om te steunen....maar dumpen of naar milieustraat brengen als chemisch afval is ook geen bijdrage zo gezien..... Hoe en waar je jouw spul eventueel toch nog een functie kunt geven, is afhankelijk van het soort...zoals hierboven al terecht door enkelen gezegd. In ieder geval zo lang je het niet gebruikt, zeer goed verpakken (niet laten lekken e.d.) en in gesloten verpakking droog opslaan. Dan blijft het misschien nog ergens bruikbaar, ook na langere tijd....maar daarmee niet aan te bevelen.
  10. Zoek even op internet. Staat ongetwijfeld op een verpakking. 😉 Bijvoorbeeld hier: https://biosolutions.bio/bentoclay?gclid=Cj0KCQiAip-PBhDVARIsAPP2xc13vPbvkB0BCzoBq8y3HdYO-VAdaZlJEXMko2-796WqhpJHCGjTZUwaAt0cEALw_wcB Oude paardenmest is min of meer vergelijkbaar in voedingswaarde met compost, mogelijk tot oneveer x2. https://www.eurolab.nl/meststof-compost-g.htm Diepgaander over mest en composteren (en de vorodelen daarvan!) en toegespitst op paardenmest: https://edepot.wur.nl/464226
  11. Ik ga niet tegen je in Patrijs. Ik heb geen enkele zin in een soort concurrentie of een wie heeft er gelijk competitie!! Je weet dat ik je manier van werken herken als een zinvolle manier, zoals ik het ooit ook deed en je hebt mooie resultaten. Sinds 10 jaar heb ik echter heel veel bijgeleerd door het anders te doen. Onze uitgangspunten verschillen en we redeneren en adviseren vanuit een ander paradigma. Heel kort gezegd: Niet een zo groot mogelijke opbrengst, maar een zo gezond mogelijke opbrengst en zo ecologisch mogelijk tuinieren om dat te bereiken is wat mij voor ogen staat. Mijn ontdekking is dat dat kan en dat het resultaat in opbrengst dan bepaald nog niet tegenvalt. Ik denk adviseer dus ook vanuit een ander standpunt daarmee dan jij. Ik niet en jij niet, ookal zijn we beide zeker geen broekkies meer, zijn niet te oud om niets meer te kunnen leren. Ook van elkaar. Vanuit een ander paradigma (ik denk dat wat ik elders schreef over een meer chemische benadering van jou (die vanaf jaren 50 vorige eeuw vooral opgang maakte, ook wetenschappelijk, maar intussen toch steesd meer gaten en problemen begint te vertonen) en een meer biologische benadering van mij op grond van recentere wetenschappelijke kennis (waar nog heel veel te onderzoeken is ook) tuinieren we, kijken we, denken we en adviseren we dus ook verschillend. Laten we doorgaan met dit respectvol te bespreken waar dit zo uitkomt! Reagerend op jouw reactie hier. Dat er veel broodje-aap-praatjes zijn in moestuinwereldje hoor je mij hier ook geregeld zeggen. Als je voor de kwaliteit van je groenten alleen naar residuen van gif op je bord kijkt, dan is er geen probleem. Ook niet met bijna alle gangbare groenten en fruit in de winkels. Kun je ook allerlei andere giften spuiten, zolang ze maar niet meer te veel te vinden zijn op je bord of in doses die als "niet gevaarlijk"worden beschouwd. (Moet dan meteen denken aan 3M bij Zwijndrecht..."PFAS kan helemaal geen kwaad" zegt 3M...door vele onderzoeken aangetoond 🤑) Je merkt....jouw argumentatie met een onderzoek in de hand over dat wormmiddelen van paarden geen probleem zouden zijn, overtuigt me niet helemaal. Kijk je echter naar de kwaliteit van bodemleven als voorwaarde van een gezonde bodem, die je wenst om je voedsel op te verbouwen (ook omdat een schone en gezonde bodem en de milieuwaarde daarvan op zichzelf zeer waardevol is) dan is er wel een probleem. Er kunnen daar aanzienlijke effecten zijn, die ik onvoldoende ken en dus opgepast! Ik ben zelf zeer terughoudend met paardenmest dus....zou ze alleen willen gebruiken als ik vrij zeker ben over de manier waaropdat paard behandeld wordt. En ook antibiotica (een reden om geen menselijke uitwerpselen in landbouw te mogen gebruiken is overigens dat mensen vanwege voeding en medicatie vaak nog meer troep uit kunnne plassen en poepen dan paarden misschien?) wil ik niet bagataliseren in eenbodem. We weten niet alles. Welke "informatie" is betrouwbaar,volledig....echt uitgezocht tot de bodem...zonder een - meestal - commercieel belang, een lobby, een financiering die het beinvloedt? In een wereld waar ....ben geen fan van Marc Rutten, maar haal hem toch even aan in wat hij gisteren zei ergens, omdat ik hier dagelijks op stuiter.....wetenschap vaak wordt afgedaan als een soort mening....daar zo correct mogelijke informatie te vinden, waar je op kunt bouwen (bijvoorbeeld om je stukje grond een ministukje bijdrage aan een gezonde wereld te laten zijn) dat valt niet mee. Maar...ook vanwege mijn opleiding ooit en het werk dat ik vele jaren gedaan heb....iets dat ik zeer serieus probeer te nemen...kritische reacties op mij en van mij , op basis van ervaring en zo goed mogelijke informatie en duiding daarvan, horen daar bij.
  12. Ben geen helderziende. Weet dat antibiotica (krijgen paarden soms heel veel) en wormenmiddelen niet (altijd) snel worden afgebroken. Is wel onderzoek naar gedaan en blijkt een probleem. Zeker als je ecologisch denkt en werkt: je bodemleven en wellicht ook andere dingen zijn vast niet zo blij met dit soort gif. Correctie. Jaar 1 : 5 centimeter. Jaar 2, 3 en 4: 3 cm gemiddeld. Daarna 1 centimeter gemiddeld. Dit advies is vooral om overbemesting te voorkomen. Het hoort bij de opbouw van een gezonde bodem, die niet te vast is en vocht vasthoudt, vol levende organismen die kunnen samenwerken met je planten, ook heplt om allerlei bodemziektes te voorkomen, Bovenop leggen en weinig tot geen (ingrijpende) bodembewerking is de beste manier en daardoor is het mulchen. Mulchen is geen doel op zich in mijn ogen. Bodembescherming tegen erosie en compactie door bijv. slagregens, ook daarvoor wordt een mulch-bodembedekking aangeraden, speelt in een kas niet. Mijn essentie is dus: opbouw van een gezonde bodem. Als het te droog is geef je toch water.
  13. Lage voedingswaarde. Factor 2 a 3 x compost. Maar de kern van je vraag is niet zozeer voeding, maar bodemkwaliteit. Hoe zorg ik voor een betere waterhuishouding in de serrebodem. Dus vocht vasthouden en tegelijk voldoende luchtig. Antwoord is: 1. Bodemstructuur in dit op zicht verbeter je niet zo maar even. Het meest geschikte is hier om bentoniet toe te voegen. dat werkt doordat je bodem veel meer vocht kan vasthouden (het snelle aandeel van het spul) en 2. Het helpt om op den duur een veel wezenlijker aspect van de bodem wat op te bouwen, wat klei-humus-complex wordt genoemd. Heel kort: In de bodem ontwikkelen zich verbindingen tussen organsiche stof (dus vanuit compost) en de klei, die een elementair vermogen hebben in porien veel om vocht en ook voeding te binden. Antwoord 2: Dek je bodem af. Dus inderdaad met compost. Dat doet een aantal dingen: isoleert, vangt warmte op, verbeekt capulaire werking en houdt ondegrond vchtig. Ga je hier met grof materiaal werken als stro e.d. dan vraag je om o.a slakkenproblemen. Compost dot dat niet. Gaan deweg wordt de compost vanzelf in de teeltlaag opgenomen. Inwerken beter NIET. Dan mis je het beschermende effect en in de bodem breng je minder een bodemleven op gang. Nogmaals advies om bodemziekten te voorkomen (door steeds dezelfde soort planten te zetten!): tomaten en pepers in potten...kan ook zonder bodem. Dan kun je aanvankelijk in de pot wat koemestkorrels doen. Later rond de potten (tomaten maken veel wortels en zoeken zelf zeer actief naar vochtige bodem...ook buiten je serre als je fundering niet dieper gaat dan 30 a 40 cm!). Water alleen op bodem. Tomaten houden van een wat lagere relstieve vochtigheid. Na augustus geef ik ze in de serre nauwelijks tot geen water meer. Per palnt in mei en juni 2 handjes koemestkorrels of van die oude paardenmest. In juli nog klein beetje kali...en misschien nog 1 handje, die orde van grootte. dan begint de compost ook al bij te dragen. Lavameel mag best, maar is niet echt voeding. Je zandgrond bevat namelijk weinig. Spitten eerste keer kan of niet. Moet je zelf weten. Kun je best nu doen en wat van die oude paardenmest mag je dan inbrengen. (Pas op: kan veel onkruid en antiwormmiddelen bevatten!) Gergeled watergeven is en blijft nodig. Beter 1x per week 5 a 10 liter per plant dan vaak een beetje. Planten moeten zelf veel wortels make het het benodigde zoeken. Altijd op bodem rondom en nooit op bladeren! Bloedmeel en kieseriet zijn niet echt nodig. Voegen weinig toe, tenzij magnesiumgebrek te zien in groei. Niet erg waarschijnlijk vanwege compost en koemestkorrels en lavameel.
  14. Eerlijk? Ik vind het overbodig. Veel te duur voor weinig extra. Gaat allemaal even goed, zonder. 🤐😁 ratten hebben daar niks te zoeken. Wat dolletjes = woelmuizen misschien heel soms........maar zie dat niet als een enorm probleem in een meer natuurlijke moestuin. Als er wat hoge uiykijkpunten zijn en in een meer natuurlijke omgeving, zullen predatoren (valken, wezeltjes e.d.) ook snel komen. Dat was althans mijn ervring in mijn vorige tuin. Ik ben wel twee appelboompjes verloren daar ooit (2 van de heel veel fruitbomen...all in the game) omdat wortels weggevreten waren, maar een echt probleem was het nooit...na 1 of 2 jaar waren ze weg. Zag de laatste jaren af en toe een holletje....horen ook in een natuurlijke tuin....net als zovele andere dieren. Wat ook goed hielp was de gangen met een kleine drietand openmaken/wat verstoren met je handen...blijkbaar hielden ze niet van menselijke geur.
  15. Natuurlijk is het altijd een afweging, Simon. En ik kan en wil niet voor een ander beslissen wat het beste is in zijn/haar situatie. Ik had tot voor kort een stuk van 2 ha (20.000m2) dat ik met weinig middelen moest proberen te behappen. Alleen al de afstanden die ik met een kruiwagen moest lopen als ik alle maaisel eerst zou willen composteren maakten het onmogelijk. Gelukkig kon ik er ook over veel hakselhout beschikken (zelf maken, maar ook een hovenier wilde het af en toe kwijt) en die combinatie van hakselhout, gevallen bladeren en gras en bloemweide-maaise ltussen fruit- en andere bomen was wel werkbaar. Dit was in die omstandigheid het beste dat ik er van kon maken, want als het aan de eigenaar van dat stuk lag, werd er steeds en met veel te zware machines gemaaid als het gras en plantenveld langer dan 10 a15 cm werd, een klepelmaaier die alle leven kapotsloeg zonder op natuur te letten en werd elk plantje uit de rij meteen met zwaar gif kapot gespoten. (En ook hij dacht dat hij heel goed voor de natuur bezig was 😬) Maar als er zaken beweerd worden die pertinent onjuist zijn of begrippen volkomen anders worden ingevuld of veranderd, zoals nu gebeurde, vind ik het nodig om te proberen wel de correcte informatie hier te geven. Met onderbouwde en beproefde kennis en informatie kunnen we als tuiniers echt verder komen. Met onjuistheden of verandering van begrippen houden we onszelf en mogelijk ook anderen voor de gek, bijvoorbeeld door te denken dat we heel groen bezig zijn, maar in feite dus helemaal niet zo.
×
×
  • Create New...