Jump to content

weknow

Members
  • Content Count

    5,064
  • Joined

  • Last visited

Personal Information

  • LOCATION
    Zeeland

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Verschil in groeiwijze en groeisnelheid kan dan een probleem zijn als je er 2 combineert, je krijgt moeilijk een gesloten heg. Struikkamperfoelie vin dik ook nog een optie, hoewel die snel groeit (maar ook dicht-groeit). Struik-klimop zou ik persoonlijk niet gauw kiezen, naar ik ken je omstandigheden natuurlijk niet. Die heeft een hekwerk nodig om goed te groeien als wat strakkere haag en neigt toch naar woekeren. Dit leek me een aardig overzichtje via Google.....omdat het lager moet blijven koos ik als zoekwoord een alternatief voor buxus als heg. http://tuinierenopzand.blogspot.com/2018/05/acht-alternatieven-voor-buxus-en-nog.html
  2. Neen. Dat zal theoretisch kunnen, maar praktisch nauwelijks. Zeker niet als je ook nog bloei en besjes wilt. Op een meter of 2 hoogte zal nog wel lukken, mits strak bijhouden. Een beperkte breedte kun je alleen behouden als je ( met dikke handschoenen voor de doorns) heel geregeld knipt. En knippen doe je m.i. makkelijker met een snoeischaar (dikke takken!!) dan met een heggeschaar. Je kunt beter een andere haag overwegen, denk ik: haagbeuk? Zilverbes? = elagnus ebbingie of olijfwil, maar niet die min of meer klimmende vorm. https://www.google.com/search?q=olijfwilg+haag&sxsrf=ALeKk01SRYwmgHg5wnhDM6vIYCmTS28nOg:1606405874205&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=2Ke3ifgp2wFNBM%2CgL3Gfyr4PnBTSM%2C_&vet=1&usg=AI4_-kRQKlpa8EIJVBZnJAcj03-gWav-DA&sa=X&ved=2ahUKEwi6yPybyKDtAhXEzaQKHeUXDPUQ9QF6BAgDECo&biw=1680&bih=907#imgrc=2Ke3ifgp2wFNBM of toch maar een liguster of niet te versmaden, een niet te gestekeld hulst (bijvoorbeeld: Ilex x meserveae) Heel vreemd overigens dat vuurdoorn in Nederland bijna altijd tegen een muur of als eenhaag- grote normaal dan wel - wordt aangeplant!.... Hier bij mij ook, maar daar was een dichte gesloten haag 35 jaar geleden ook precies de bedoeling. En omdat ze zo stekelig is kunnen vogels er veilig tegen katten in broeden. Deze grote struik komt heel veel mooier tot zijn recht als solitaire plant en daarvoor zou ik ze vooral graag aanbevelen.
  3. weknow

    Nouja zeg Vreeken

    Deze twee kruisingen van Diospyros virginiana met kaki komen, zoals veel planten van Vreeken, van kwekerij de Zoetewei in de buurt van het Vlaamse Mechelen. http://www.kwekerijdezoetewei.be/Fruit_kaki.php Blijkbaar heeft Vreeken een selectie gemaakt uit het uitgebreide,( heel vernieuwende maar soms ook nog experimentele in de zin dat de echte tuinkwaliteit van allerlei planten nog zal moeten gaan blijken....) aanbod van deze kwekerij. De Zoetewei is alleen te bezoeken tijdens 2 open weekenden, in coronatijd zelfs dat niet...je kunt planten bestellen en dan aan de deur afhalen. Ergens anders zijn ze niet te krijgen in Nederland en Vlaanderen. De kwaliteit is goed, maar de planten zijn nog vrij klein...de entingen afgelopen voorjaar gemaakt. Leuk dat Vreeken enkele soorten uit dat assortiment te koop aanbiedt en daarbij dan dezelfde prijzen ongeveer hanteert, als je zelf naar de Zoetewei toegaat. Als je bij Vreeken online bestelt, moet je rekenen op een soms heeeeeel lange levertijd (kan maanden duren en in porties komen waarbij je telksens opnieuw verzendkosten betaalt...lees dus hun voorwaarden goed!). Ze rekenen bovendien naast verzendkosten per plant dan een kleine toeslag voor inpakken. Maar dan zijn ze inderdaad goed verpakt. Als je zelf naar de winkel kunt, speelt dit allemaal niet. Als je een nog beter assortiment van planten wilt en een zeer kundig advies daarbij is er maar 1 adres in onze lage landen en dat is bij de liefhebber, kweker en veredelaar van de Moerbeiboom in Geraardsbergen. De website http://demoerbeiboom.be/?fbclid=IwAR33n_Nh_SjbDBOEPtI4Dv1tGrQaZYqMrJwAFT1oo4z4KlT7ENTFvq6xqGY wordt langzaam opnieuw gemaakt , was gehackt in het verleden, maar je vindt er wel een idee van wat hij allemaal heeft https://drive.google.com/file/d/1qt2UzVrWVrQI8YBgW32xRySOGn_C1WlW/viewen daarnaast ook een pagina op Facebook, welke niet vast wordt bijgehouden. https://www.facebook.com/De-Moerbeiboom-2114782185413388/ Op Facebook is er ook een Engelstalige groep over Diospyros, waarin de eigenaar van de Moerbeiboom actief is en soms iets van zijn kunde deelt. https://www.facebook.com/groups/persimmonworld In Nederland is er voor zover ik weet verder heel weinig op dit gebied te krijgen, hier en daar 1 of 2 rassen. Eetbaargoed in Vaassen heeft wel een paar behoorlijke soorten in het assortiment. https://www.eetbaargoed.nl/product-categorie/kaki-persimoen/ Nikita's gift staat daar ook bij. Ik vermoed dat ze hun planten van een kweker ergens in NL betrekken, dus ergens moet misschien nog wel meer verkijgbaar zijn....?
  4. Je zegt dit omdat er overal staat dat mest en kalk niet samengaan, vermoed ik? Er wordt zelden bijverteld waarom dat is. En als je dat wat begrijpt, kun je beter beslissen of je beide wel zonder meer moet gooien en als je dat toch wenst, wanneer. Ik ga moeite doen om je een totaalbeeld te geven van wat hier speelt. Het is een foutieve dooddoener dat je vooral kalk zou moeten gooien tegen te zure grond. Een ( meestal onbetrouwbaar en nietszeggend) PH testje kost niks en heeft elk tuincentrum en misschien ook wel bouwmarkt intussen in huis met maar een doel. Lekker kalk verkopen. Bijgeleverde tabellen van de tuinkalk-leverancier vertellen de verkoper die er ook de ballen verstand van heeft in 99,9% van de gevallen dat hij moet adviseren om maar eens goed te kalken. En dus denkt iedereen dat kalk nodig en belangrijk is. Dat is voor 90% grote onzin en kletskoek! Dat je in de winter beter niet mest geeft klopt, want er is nauwelijks of geen groei met 2 gevolgen: de mest is al weggespoeld en in de lucht vervlogen voordat planten er iets mee kunnen doen (Let op: het is dus ook zeer slecht voor het milieu: stikstof en fosfaten worden nog extra in het milieu gebracht....he precies de probleemstoffen van tegenwoordig) Bovendien: groei die dan door m.n. de N, stikstof, in de mest toch wordt gepusht en opgeslagen in de planten zonder echt goed gebruikt, levert in sommige groenten, in kassen maar daar niet alleen, die 's winters toch wat groeien (bladgroenten e.d.) een hoge opslag van nitraten, welke in ons lichaam naar giftig en kankerverwekkend nitriet worden omgezet. Met dit stuk van mijn uitleg heb je meteen een reden om de paardenmest niet nu op te brengen, maar ergens vochtig en goed afgedekt te laten rijpen en rotten voordat je ze gaat gebruiken. Mocht er geen stro in gemengd zijn, is mijn advies om dat wel toe te voegen zodat de koolstof uit de stro voedingstoffen kan binden en er een soort compostering optreedt. Is kalk nodig? Mijn antwoord: meestal niet en als wel, meestal ook nog zeer weinig....zeker heel veel minder dan wordt geadviseerd en ook op de pakken staat. Redenen: 1. Verschillende grondsoorten (en daarmee verbonden verschillende planten die er op groeien) mogen een verschillende PH hebben en de planten die daarop groeien ook! De gewenste en benodigde PH is dus geen losse waarde, maar is verbonden aan het soort bodem wat je hebt en dat bepaalt ook welke PH planten daar het lieftse hebben. Heb je een wat zurige zandgrond dan is een PH van 5,5 a 6,5 ideaal. Heb je een kalkrijke leem of kleibodem, dan mag voor zowat alle groenten de goede PH tussen 6,2 en 7,2 zijn. Echt zure veen grond is een grond waar geregeld een lagere dosis zachte kalk zeker kan helpen. Maar dan liever 3x per jaar een beetje, dan in de winter veel. 2. Te zure groeimilieus waren (en zijn nog vaak) het gevolg van bemesting. Veel nitraatrijke (een vorm van stikstof) kunstmeststoffen (bijna alle!) werken verzurend en het geldt ook voor verse mest vaak. Bovendien, als deze IN de grond gebracht worden (ploegen, inspitten) wordt het verzurend effect nog versterkt door het zuurstofarme milieu. Kalken is dus vooral een noodzaak in landbouw of een tuin waar sterk met kunstmest wordt gemest. Zonder die kalk maakt dat hoge mestgebruik de tuin onvruchtbaar. Door te kalken wordt dit tijdelijk tegengehouden, maar de bodem wordt daarmee wel - letterlijk! - uitgemergeld. (Met naast mindere vruchtbaarheid nog een aantal problemen die de verschraling versnellen)Dit is momenteel een enorm probleem in de landbouw over de hele wereld, waar landbouwgrond al veel vruchtbaarheid aan het verliezen is en andere methoden (minder grondbewerking, toevoegen van organische stof) worden gezocht om nog grotere voedsel-productie-problemen te voorkomen. 3. Vanuit punt 2 wordt een effect van kalk al zichtbaar dat veel belangrijker is dan de zuurgraad, maar dat weinig mensen kennen. Kalk activeert de omzetting en het ter beschikking komen van vooral stikstof, maar ook andere voedingstoffen voor planten, in de bodem. In de winter werkt dit nog nauwelijks, en daarom kan het minder kwaad om dan kalk te strooien. Bovendien ligt landbouwgrond dan vaak braak, dus dan kan het ook makkelijk. En kalk strooien en ook nog verse- of kunstmest strooien tegelijk versterkt elkaar. Er komt veel voeding tegelijk vrij en die is snel weg, opgebruikt en vervlogen.....en kunstmest en verse mest werken sowieso al meteen en heel sterk...dus dat nog eens stimuleren met kalk is helemaal water naar de zee dragen. 4. In een moestuin is een geleidelijk voedende bodem wat je graag wilt De planten worden dan NIET opgejaagd met ongezonde groei en plof-resultaten, maar vinden geleidelijk alles in de bodem wat ze nodig hebben. Dat bereik je op 2 manieren: door de bodem en het bodemleven te voeden met organische stof, waarbij compost zeker in een moestuin het meest ideale spul is. Leuke bijkomstigheid is dat in compost ook volop bouwstof calcium, kalk dus, van de daarin onmgezette planten zit. Dus met compost geef je indirect ook kalk die er in zit en stuur je de zuurgraad...die wordt op erg zure grond wat hoger en op te basische grond iets meer richting neutraal. Bovendien activeer je hiermee het bodemleven, dat in samenwerking met de planten voor betere, gezondere, groeiomstandigheden en voedingstoffen voor de planten kan zorgen. Als je ervoor kiest of soms toch denkt dat extra bemesten gewenst is (als je het verstandig opbouwt met compost is dat eigenlijk bijna nooit!...maar goed dat is weer een ander verhaal) kies dan voor langzaamwerkende milde organische mest zoals gedroogde koemest of goed verteerde koemest of paardenmest. Dat is vergelijkbaar met compost. Overigens kun je mest ook mee gebruiken in het composteren...helemaal ideaal! Die compost maakt kalk dus overbodig en hoef je niet in de bodem te brengen. Ideaal om mee te mulche....en aangezien de voedingstoffen er in stabiel zijn vastgelegd hoeftje voor uitspoelen en verdampen en de milieueffecten daarvan ook niet bang te zijn. Ik hoop dat je met dit verhaal beter begrijpt hoe je eventueel paardenmest verstandig kunt gebruiken. En tevens beter kunt nagaan of kalk geven daarbij nog echt nodig is. Hoe dan ook...als je het doet, doe het geleidelijk en in kleine doses en kies voor zachtwerkende soorten kalk. Ook op organische mest heeft kalk een omzettingsversnellend effect (reden waarom je beter geen kalk bijvoegt aan een compostbak of- hoop!), maar behalve dat het jammer is om het zo maar en eventueel overbodig te gebruiken of je voedingstoffen onnodig te verbruiken, zijn er geen echte gevaren aan een eventuele combi van die beide verbonden bij het op je grond brengen.
  5. Ik heb het niet allemaal tot in detail gelezen. Maar er zit een groot misverstand in je stuk (en dat wordt ook door verkopers fout in stand gehouden, let op Fruitbomennet is een verkoper en geen kweker!!!) Hoogstam en groeikracht wordt door elkaar gegooid. Groeikracht is een combinatie van hoe sterk groeit het ras, hoe veel wordt dit geremd door een onderstam en hoe zijn de groeiomstandigheden (bodem, grondsoort, verzorging, snoei enz.) Hoogstam/halfstam/laagstam is niets anders dan de hoogte waarop je de kroon laat splitsen. Het zegt eigenlijk bijna niets van hoe groot en breed die boom groeit. Een laagstam struik van een flinkgroeiend ras en een redelijke bodem die geent is op een zaailing als Bittenfeld zal een enorme kroon dicht bij de grond geven. Fruitbomennet zal je dit graag allemaal verkopen....maar beter zou je naar een echte kweker gaan en daar, binnenkort met blote wortel,aanschaffen wat je wenst en vooral je goed laten adviseren. Het scheelt je bovendien zo een bom geld, Want deze lijst gaat je erg tegenvallen, al is het maar omdat de peer geen bestuiver heeft en ook deze 2 appelsoorten elkaar niet ideaal aanvullen wat betreft bestuiving. Nog afgezien van de ruimte die je hebt en de bodem (kun je heel veel invloed op uitoefenen...en is maar deels een hard gegeven vanwege je zand) en de grootte/hoogte die bomen uiteindelijk gaan krijgen moet er ook nog gekeken worden naar geschikte bestuivers. Ja wel. Anders wordt je boom niet soort-echt meer en weet je echt niet of daar nog fruit aankomt dat iets van waarde heeft.
  6. Beperkte ervaring, bijna 2 seizoenen. Aankoop januari 2018 bij de Zoetewei. Stond in pot van ca. 12 liter. Had dit voorjaar al een 25 gezette vruchten, maar deze zijn gedurende de zomer allemaal geleidelijk afgevallen. Verklaring? Mogelijk te kleine pot, waardoor te weinig voeding of onregelmatige waterhuishouding. Intussen verpot naar een 30-liter pot in augustus om dit in de toekomst hopelijk te voorkomen. Plant zal deze winter gewoon buitenblijven. (Kaki's gaan hier in koudste maanden naar koude kasje) In vergelijking met andere kaki's (deze is overigens een D. virginiana x kaki!!!, dus een interspecifieke) is de plant mooi van gestelvorm en groeit en splitst regelmatig. Heeft wat geschikt enthout, maar dat is al toegezegd.
  7. weknow

    Pawpaw

    Je begrijpt me verkeerd, Roland. Ik ben zeker geen tegenstander van dingen verder te ontwikkelen, serieuze kennis opdoen en experimenteren! Integendeel, als je kijkt naar bijvoorbeeld mijn bijdragen in dit topic bijvoorbeeld. 😉 Maar je vraag was niet welke eigenschappen worden doorgegeven. Je vroeg aan mij over iemand in Portugal die ik niet verder ken dan enkele keren chatten op Facebook wat de verhouding pit-vruchtvlees is van zijn zaailingen. Een detailvraag....en in mijn ogen niet zo erg relevant voor liefhebbers. (Zal zo meteen uitleggen waarom ik dat denk!). Een vraag die ook heel moeilijk te beantwoorden is...uiteraard niet voor mij en ik denk ook niet dat die kweker in Portugal mij graag ziet aankomen met dit soort vragen.....welke soorten werden er door hem ooit van Peterson gekocht of gezaaid?...is er bijgehouden welke van welke de precieze nakomelingen zijn?...zijn er aan het begin en van zaailingen metingen gedaan en dat soort dingen? Eigenlijk zou ik aan hem vragen tussen de regels door tegen iemand van veel kennis van zaken: Je zegt we dat goede rassen ook goede nakomelingen geven, maar eigenlijk moet je me bewijs geven. Ik vrees dat zo iemand me dan meteen de deur wijst! Ik zou ook niet weten hoe je met enige semi-wetenschappelijke waarde zo een vruchtvlees-pit verhouding doet. Tuurlijk kun je het uit elkaar peuteren en wegen...maar dan "weet" je niks...heb je hooguit een indruk. Heb je al eens pawpaw geproefd? Het is een lekkere vrucht en ongetwijfeld zullen er wat smaak verschillen zijn tussen diverse rassen. Ik was blij dat die ik kreeg (een zak vol) een paar jaar geleden ongeveer rond een decimeter groot waren. Ze waren van 2 verschillende rassen (welke wist de eigenaar niet), maar afgezien van dat die van de ene boom wat geler en minder gekromd waren dan van de andere boom, was er weinig verschil te proeven en zien. Lekker, maar oh zo machtig. Als je er een op at, schil eraf, had je voor uren gegeten en gedronken. Ja, in elke vrucht zaten rond de 6 pitten (hoi, hoi....kon ik er veel zaaien! Alle mensen die ze mochten proeven moesten de pitten weer inleveren. 😋) Nog een eigenaardigheid van dit fruit is dat als je ze verhit (ik verwerkte er o.a. tot jam omdat ze snel opmoesten, niet lang bewaren) dan verliezen ze bijna alle smaak. Het gebruik is daarmee vrij beperkt: naast vers eten, kun je ze invriezen en evt. gebruiken voor ijs (moet heel lekker zijn!) en deserts of het maken van wijn of likeur.... Of er wat meer of minder (giftige!) grote pitten inzitten maakt heel weinig uit....die zijn zo groot als een tuinboon en haal je er heel makkelijk uit...en veel groter hoeven die vruchten voor liefhebbers ook niet te zijn. (Voor plantages waar het om opbrengst gaat....en dan zal dat zijn voor industriele verwerking tot sap, blikfruit, dranken e,.d. vooral...zijn dit natuurlijk wel factoren....want geldbesparing door minder werk en grotere opbrengst per hectare). Wat ik veel interessanter zou vinden is naast lekkere smaken ook het medische aspect, in de bast zitten o.a. werkzame stoffen tegen gevaarlijke schimmels en gisten. Prima 1216 zou zelfbestuivend zijn, maar mijn ervaring is dat dat makkelijk geroepen wordt van allerlei fruit en in de praktijk vaak niet of nauwelijks zo is. Het ontbreken van een externe bestuiver kan zeker ook een verklaring zijn. Ik plant ze zelf steeds met groepjes van 2 of 3 met zo mogelijk verschillende genetische achtegrond samen in een plantgat. Overigens weet ik van andere mensen met pawpaws dat het een aantal jaren kan duren voordat de planten daadwerkelijk vruchtbaar worden, ookal is er wel al wat bloei. Dus ook dat kan een rol spelen. Je mag van mij best wat zaailingen hebben om in de buurt te planten (ik hoop dat je ze niet in een pot hebt?!, want dan zou dat de verklaring wel eens kunnen zijn....) maar het kan nog een paar jaren duren voordat die ook gaan bloeien.
  8. weknow

    Pawpaw

    Weet ik niet. Zul je aan die Lucas moeten vragen. Vermoed niet dat hij dat gaat uitzoeken. Eerlijk gezegd, Roland, vind ik dat ook niet heel interessant. Leuk dat er ontwikkeling is en ik volg dat wat...maar verder? Misschien als je een kwekerij hebt met duizenden bomen voor de grote wereldmarkt? Dan kan dat in opbrengst e.d. iets uitmaken. Leuk als het beter kan....zelf vind ik gewoon lekkere vruchten prima al, en daar ben ik met mijn zaailingen (Tot hiertoe vooral waarschijnlijk van zaden van de eerste generatie pawpaw's in Europa, want dat is wat iedereen heeft) niet bang voor. Die ik proefde en meehad naar de Forumdag 3 jaar geleden kwamen van bomen die al een jaar of 20 stonden bij iemand en waren heerlijk. Die nieuwe Peterson rassen zijn hier pas enkele jaren te koop. Zou het werkelijk zo enorm veel lekkerder en beter zijn en al die oudere pawpaw's zoveel minder???? Het doet me allemaal wat denken aan toen ik beroepsfotograaf was en mijn eigen apperatuur moest kopen. Een goede telelens kostte een 1200 gulden en daar moest ik heel hard voor werken en andere dingen voor laten om die bij elkaar te verdienen. Maar de mensen die voor kranten werkten en die van de redaktie konden gebruiken naast wie ik stond om foto's te maken (of sommige macho's met meer middelen die liepen te pronken met wat ze allemaal hadden) hadden een lens die ietsje pietsje beter scoorde in de testen en 6000 gulden kostte. Waren hun foto's nou beter? (Ik denk het niet omdat vooral aandacht, bedachtzaamheid en kennis van je onderwerp en apperatuur voor een goede foto kunnen zorgen....). Overigens heb ik bij die Lucas een 60-tal zaden gekocht. Voor de lol. Heb hier nog veel zaailingen staan.....meeste geef ik weg of ruil ik weer met anderen. Zie over een aantal jaren wel wat dat oplevert. Tuinieren gaat voor mij niet om grootste, dikste of beste in de eerste plaats maar meer om lekker en leuk en gezellig. 😉
  9. Over welke onderstam best voor kaki's te gebruiken, citeer ik hieronder het zeer deskundige advies van Di Guillaume (Eigenaar van de Moerbeiboom in Geraardsbergen) in de groep hiervoor op Facebook. Vele goede redenen om D. virginiana te kiezen dus. Het laatste stukje zin over dat D. lotus meer oppervlakkige wortels maakt is m.i. ook de verklaring voor waarom ze veel meer opschot maakt dan D. virginiana. dat is ook mijn waarneming. Indeed lotus is more vigorous than virginiana and virginiana can stand lower temps but in zone 7 both will do OK. The most important differences are that virginiana will leaf out 7-10days later, it is compatible with all kaki varieties PCA or PCNA while lotus is not, it has a taproot which makes it more drought resistant compared to lotus that has a superficial horizontal root system.
  10. weknow

    Pawpaw

    Mijn ervaring is dat het veel belangrijker is hoe je je grond voorbereidt, dan wanneer je uitplant. Ik heb de afgelopen jaren heel veel zaailingen (vaak van allerlei gekende ouderplanten) proefondervindelijk opgekweekt en ermee geexperimenteerd. Ik zit op jonge zeeklei (die steenharde als ze droog is) en dat is voor pawpaw niet de ideale bodem. Veel adviezen e.d. op internet zijn eerder mythes dan harde gegevens....zoveel na-gepraat en overgeschrijf zonder daadwerkelijke eigen ervaring lijkt het. Daarom heb ik enkele bladzijden hiervoor in dit topic de informatie die er echt toe doet overgenomen (van een Belgische website). Zeer diepe grondvoorbereiding , goed doorlatend en vocht vasthoudend is prima. Mag gerust tot 70 a 80 cm. Natte grond, waar het water niet weg kan ( gedurende een deel van het jaar of er zijn ondoordringbare lagen) is voor alle fruitbomen en zeker voor pawpaw ongeschikt. Verder hoe dan ook de kluit met wortels intact laten en niet apart nog eens gaan verpotten!! Grotere planten zijn, ook in pot, wel winterhard...een of twee -jarige kun je beter in bijvoorbeeld een koude kas overhouden aangezien de zeer kwetsbare wortels dan nog kunnen bevriezen. Een voortdurende mulchlaag met bladeren, hakselhout e.d. (en ook compost kan, mits niet te veel.....fruitbomen mogen allemaal NIET te veel voeding!!) is ook zeer zinvol om grond luchtiger en vochtvasthoudend te houden. Eigenlijk zijn de rassen die hier in de lage landen sinds pakweg 20 jaar verkocht worden allemaal smakelijk. Als je ergens een zaailing kocht, zal die hoogstwaarschijnlijk ook best okay blijken. Zoals Neil Peterson het zelf zegt (zie mijn berichtje een klein stukje terug) staat de rasverbetering nog maar in de kinderschoenen en gaat dat zeer langzaam. Ik relativeer het allemaal wel wat dat alleen het nieuwste van het nieuwste het beste is. Ik denk dat je over een paar jaar sowieso verrast zult zijn. Lsjr33
  11. Bataten worden intussen ook en steeds meer agrarisch verbouwd in Belgie en Nederland. En onderzoek daarnaar, zeker ook uit bio-landbouwhoek, is ook in volle gang. Zoals door het Vlaamse CCBT (Coordinatiecentrum Praktijkgericht onderzoek en voorlichting Biologische Teelt) die onder andere keek naar de wijze van aanplanten (vertikaal of in een hoek van 45 graden op ruggen?) Gewoon vertikaal planten blijkt een mindere opbrengst van 15 tot 35% tot gevolg te hebben in vergelijking met schuin. Lees hier het hele artikel uit hun tijdschrift. (Je kunt je overigens gratis op hun berichten in "Biopraktijk" abonneren) https://www.ccbt.be/?q=node/4127&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=BIOpraktijk%20-%20nov2020
  12. Ja hoor. gewoon in tuingrond. Samen ingraven in een tijdelijke kuil kan ook best zo lang ze in winterrust zijn. Het gaat er eigenlijk alleen om dat de wortels niet uitdrogen en ook niet verdrinken.
  13. Verplanten kan nu. Zullen hoogstwaarschijnlijk in rust zijn en die rust kan - wat afhankelijk van het ras - na de winter al snel over zijn. Zijn verder niet zo moeilijk: ruim uitsteken en met kluit zo snel mogelijk elders weer in de grond....tenzij het plaatselijk heel droog is, hoef je niet eens meer water te geven nu. Normaal zullen de planten al haarwortels en kleine witte worteltjes maken voor de eerste echte vorst, zeker nu het nog vrij zacht is en de aarde nog niet winterkoud.
  14. weknow

    Pawpaw

    Om het niet te technisch te maken heb ik gisteren het begrip homozygoot gebruikt als reden waarom pawpaws in vergelijking tot veel andere planten maar zeer langzaam op natuurlijke wijze genetisch evolueren. Voor de duidelijkheid hier een wat uitgebreidere uitleg, waarin ik het woord homozygoot wat correcter en preciezer gebruik: Dank voor je reactie. Ik heb homozygoot in dit verband opgevat als dat er vele eigenschappen zijn binnen het genoom van pawpaw die bepaald worden door dezelfde geerfde alellen, dus van beide ouders,. Ik wilde het niet te ingewikkeld/technisch maken voor andere lezers. Zie ik dat goed als verklaring voor de relatief langzame evolutie???Correcter was het geweest als ik had gezegd dat er in de genenoverdracht vele homozygote chromozoom-combinaties ontstaan bij pawpaws.
  15. weknow

    Pawpaw

    Een vervolg op mijn eigen verslag enkele posts hiervoor. Kwam deze tekst van de eerder genoemde bekende veredelaar van pawpaws, Neal Peterson, zojuist tegen in de Facebook groep `Pawpaw-fanclub`. Op het eerste gezicht lijkt wat hij zegt geheel tegengesteld aan waarover ik gisteren verslag deed, maar ook daar wordt uitgegaan van zaailingen van de betere beschikbare rassen die dan prima te gebruiken zouden zijn. Over een ding denken Peterson en genoemde Vlaming Lucas anders. Peterson beweert dat zaailingen pas na 7 a 8 jaar gaan bloeien, waar Lucas een snoeitechniek gebruikt waarmee zijn zaailingen al het 3e jaar gaan bloeien en vanaf het 4e jaar een echte oogst gaan geven. Hij en Peterson zijn hierover in gesprek en een aantal andere kwekers , niet alleen van pawpaw overigens, zijn momenteel die snoeitechniek (hij noemt het zelf een mishandeling, maar zegt erbij dat enten een nog sterkere mishandeling is) aan het testen. Pas daarna wil hij erover publiceren. Tekst van Peterson: R Neal Peterson In answer to Hansel de Sousa : There are good reasons to grow cultivars rather than seedlings. It hardly matters that the majority of current names cultivars are one or two generations removed from the wild. . . . . Here are the reasons: (1) Cultivars gives the grower a guarantee of the quality of the fruit (although environmental factors will influence quality). (2) Seedling trees require 7-8 years before flowering, whereas grafted trees require 4 years to flower usually. (3) Thousands of years of agriculture have shown the value of growing named fruit cultivars --- apples, cherries, strawberries, etc are propagated asexually. (4) In plant breeding, for the most part the new breeding starts by choosing the highest quality parents; the breeder does not go back to the wild population to start over. The exception is when the breeder needs some new trait that is missing in the best genotypes, in which case she may look at wild populations or even different but related species. (5) My own personal opinion: I undertook a breeding & selection program because I valued the pawpaw species Asimina triloba, but was & am convinced that pawpaw cannot compete in the market place against established fruits, because the wild pawpaws have too many seeds, and the fruit quality is not consistent --- off flavors, poor texture, etc. The traditional fruits which are our favorites in the market are the end product of 1000's of years of breeding already (formal & informal). So, likewise, pawpaw will benefit from 100's of years of future breeding. The best existing cultivars are the start on that project.

Over moestuin forum

Op het moestuin forum delen leden ervaringen en tips over het telen van groenten en fruit in de moestuin.

Lees meer over moestuinforum

×
×
  • Create New...