borderrose

Ik heb 1 keer bloedluis gehad; jaren geleden, volgens mij zaten er toen al wel konijnen bij de kippen. De grootste konijnen woonden altijd bij de kippen, de kleinere (dwergen) had ik in ze;f gemaakte buitenhokken van 140x80x80cm lekker ruim dus, maar dan nog gingen ze op de dagen dat het droog was twee aan twee de tuin in. Ik praat een beetje in verleden tijd, want ik ben van tien konijnen langzaam aan terug gegaan naar nu nog eentje, maar in de toekomst komen er zeker weer nieuwe konijnen bij. Mijn konijnen worden eigenlijk allemaal tien plus, en dat terwijl ze allemaal een rottige start gehad hebben want ik haal ze uit de knaagdierenopvang en dan kies ik de beestjes die geen of weinig kans op herplaatsing hebben vanwege hun leeftijd, hin kwalen of hun gedragsproblemen. Mijn oudste konijn was boven de dertien.

Ik stuur je morgen even een pb'tje.

Mijn konijnen kropen tijdens vorstperiodes onder de kippen; lekker warrm en de kippen vonden het prima Heb mijn konijnen al jaren samen met de kippen in de ren en dat bevalt me heel goed, en de dieren ook afgelopen zomer heb ik er zelfs een eendenkuiken bij in gehad; die ging ook gewoon mee me iedereen het nachthok in en haar grootste vriend was mijn zwart witte Hollandertje.

Volgens mij heb je geen omschrijving voor jullie varkens nodig als de foto laat zien van dat varkentje dat door de wei sjeest....dat is voor mij in ieder geval alleszeggend..

Vast wel, ben benieuwd!

Vandaag de tweede zending wel ontvangen, dank je wel rianne.

Moet zeggen dat ik een week niet op de tuin geweest ben, was alle vreugde daar even kwijt, bah, en dan kom je de eerste keer weer kijken en tref je een stel van die brutaaltjes aan. Mijn tuin is nu bijna op, dus een camera levert me nu niks meer op maar als ik volgend jaar nog op dit complex tuinier zal ik er ernstig over denken.

dan moet het er eentje zijn die op batterijen werkt vrees ik...maar het is een idee.

Snap ik nu uit je verhaal dat je twee rammetjes en een voedster samen in een hok van 1,20 m hebt zitten dan? Zijn die rammen dan gecastreerd of mogen die hun gang gaan met het voedstertje (lijkt me niet wenselijk) en ook vind ik zelf de ruimte dan wel wat beperkt als ik eerlijk ben....omgerekend is het dan niet veel meer dan een hokje dan vijftig bij vijftig voor 1 konijntje.

Ik heb een rest zwart windbreekgaas liggen; zou dat ook een idee zijn om te gebruiken?

Dat heeft inderdaad geen enkele zin, weet wel dat de tuincommissie ook op de hoogte is en er is al een berichtje in de nieuwsbrief rondgegaan hierover, maar op een redelijke groot moestuincomples gelegen in het buitengebied is nu eenmaal niet altijd voldoende controle. Ik loop vanaf nu met mijn mobiel in mijn zak en zet alles en iedereen op de foto die er volgens mij niks te zoeken heeft en al helemaal als ze een anders tuinen in gaan.

Nee, het Boeskoolhöfke, en ik hoorde de laatste dagen al dat ik niet de enige ben waar spullen zijn verdwenen. Het zijn voornamleijk pompoenen en zo, dus waarschijnlijk zijn ze er wel de markt of marktplaats mee op gegaan.. Vandaag waren we op de tuin en viel het ons op dat er een jong stel rondliep dat we niet kenden, maar die zo vrijelijk alle tuinen in liepen waar ze zogenaamd heel geninteresseerd de boel gingen staan bekijken. Toen ze bij mijn ovebuurtjes over het he stapten en hun handen naar de goedgevulde sterappelen reikten hebben we er wat van gezegd en verdwenen ze met lege handen, maar ze zullen vast nog wel terug komen. Het is wel donders lef hebben trouwens; zo brutaal een anders tuin in gaan terwijl er veel vaste tuinmensen rondlopen.

Tot nu toe nog niks ontvangen, maar dan zullen ze vandaag wel komen.

Kruiden in de vriezer en om te drogen verwerkt, mais ingevroren en bietjes gekookt om uit te delen aan mijn vrienden en mijn ouders.

Ons complex is omheind, maar veel van de nieuwere mensen kennen de regels schijnbaar niet en zo kan het dat de hekken niet afgesloten zijn als je aankomt. We hebben allemaal een eigen sleutel van de hekken. De laatste tijd gebeurt het steeds vaker dat we mensen op het terrein zien die volgens ons bij niemand horen, maar wel geregeld rondkijken. Kennelijk zoeken ze hun spullen vooraf al uit en komen terug op een tijdstip dat het rustig is. Het is lastig in de gaten te houden want er zijn iets van hondertwintig kavels met een grootte van 100 m2, dus wat er voraan gebeurt dat zien we achteraan niet en andersom. Voorgaande jaren bleven de diefstallen beperkt tot de tuinen die het dichtst bij het hek lagen, maar dit jaar bereiken ze ons in de achterste regionen dus ook. En dan heb ik ook nog twee kavels, die niet naast elkaar liggen dus ze beperken zichzelfs niet tot 1 tuintje. Dat mijn medetuinierders het doen daar wil ik niiet aan denken, maar moet bekennen dat ik wel iemand op het oog heb, niet zozeer de tuinbuur zelf als wel degenen die zijn tuin 'onderhouden' als hij zelf niet in het land is. Geen poot om op te staan natuurlijk, maar ik ben nu drie keer iets kwijt op de dag nadat hun daar in de avonduren op d etuin bezig zijn geweest en mijn kavel sliggen weerszijden van hun. Nu ja; weg is weg... heb de laatste pompoenen en dergelijke mee genomen, moeten ze thuis maar narijpen, maar leuk is het niet zo. Juist met mijn pompoenen ben ik zo gek omdat ik ze veel gebruik op de dagen dat ik ziek ben door de grote hoeveelheid antibiotica die ik gebruik vanwege de Lymebehandeling. Pompoenen zijn een ideaal middel om je buik rustig te krijgen op zulke momenten.

Verdorie...kwam net op de tuin en miste een aantal pompoenen en mijn aller aller allermooiste witte patisson waar ik enorm zuinig op was geweest omdat ik hem als sier wilde bewaren.... bah; nare mensen, mijn dag is bedorven!! Kijk...als ze komen vragen mogen ze best iets hebben, maar om het zo maar mee te nemen, nee dat gaat er niet in bij mij. Ze hadden nog een butternut laten hangen...maar daar hadden ze wel eerst drie keer een flinke snee in gemaakt.

Niks mis met de schil, maar ik heb ze gewoon getest; gekookt, gebakken en met en zonder schil..

Ik sjouw altijd rond in ouwe kleren op de tuin, heb er heel wat voor apart liggen. Verder altijd blote handen EN voor driekwart van het jaar ook blote voeten..... Thuis gekomen even met handen en voeten in een teiltje met rozenolie en het is zo weer schoon en verzorgd.

Ik ben helemaal verbaasd; had nog niet eerder zelf pronkbonen verbouwd maar heb vorig jaar van mijn turkse buurman op de tuin twee gedroogde bonen gekregen (kwamen van 1 plant) waarin een stuk of tien mooi gedroogde witte bonen zaten. Die had ik dus gepoot, groeiden heel hoog in de stokken en bloeiden rood en wit, en vandaag heb ik er daarvan alvast een aantal gedopt en tot mijn verrassing kwamen er grote glimmende zwarte, middelgrote bruine met zwarte stippels, middelgrote zwarte met bruine stippels en een aantal kleinere helemaal witte bonen uit....wondere wereld hoor.... Er hangen nog een heleboel bonen aan nu, ben benieuwd wat er nog meer tevoorschijn komt.

Fijn Rianne, heb je voorkeur voor een soort pootaardappel of wil je een mixje?

Dan zu je de anya ook lekker vinden; die lijken heel erg op elkaar. Wij hebben de cornes des gattes in de schil uit de oven gegeten met wat olijfolie, thijm en rozemarijn er over, maar de kruiden hadden we wel weg kunnen laten; de aardappel is al erg lekker van zichzelf. Gekookt hebben we de schil er af gedaan, wat wel even een gepriegel was, maar ook erg lekker.

het lijkt op een mispel, maar de vruchtjes die ik thuis heb hebben geen stekels. zitten er zeven pitjes in?

foutje...verwijderd.

In verband met een nieuw aan te leggen moestuin ben ik op zoek naar verschillende soorten aardbeienplantjes en ander klein fruit. Momenteel heb ik qua fruit alleen ostara aardbeien en rode kruisbessen, maar ik zou het graag wat uitbreiden nu ik meer ruimte krijg. Is er iemand die uitlopers of andere leuke dingen heeft en met me ruilen wil? Ik heb uit eigen tuin: pootaardappeltjes van de volgende rassen ( post175537.html#p175537) aardperen Bewortelde stekken van: aardbeienmunt sinaasappelmunt gewone munt, thijm, salie, rozemarijn en marjoraan, citroenmelisse. eeuwig moes citroengras/sereh Zaden: Stokbonen neckarköniging Stokbonen Knoebelbuenke Stamslabonen Hinrichs Riessen Stamsnijbonen BB 2160 Droogbonen soldatenboontjes Groene Kouseband Wortelpeterselie Pimpernel Tzah Tsai Chichorei Wortelchochorei Radijs Ijskegel Wilde Spinazie Mizuna Groenlof Dropplant Marjoraan Anijs Lavas Oost Indische Kers Citroengras Mieriksstruik Teunisbloem Agrimonia (Zangersthee) Suikerbieten Suikerriet Zoethout Wil je iets met me ruilen en ben je op zoek naar iets wat ik er niet bij heb staan bp dan even, het is teveel om mijn zadenlijst nu even snel uit te tikken...

Ik heb dit jaar voor het eerst zelf aardappels geteeld; en omdat ik beslist niet wilde wat wij vroeger thuis altijd verbouwden heb ik gekozen voor een soort van ‘proefpakketje’ dat ik heb besteld bij Vreeken. Ik had van ieder soort ongeveer vijf tot tien kleine pootaardappeltjes en ik moet zeggen dat de opbrengst goed was, ondanks het feit dat ik een slecht bemest stukje grond heb gebruikt en door mijn ziek zijn in het begin van het jaar niet veel kon doen in de moestuin. De poters zijn dus de schrale grond in gegaan, maar ik heb ze wel allemaal gepoot met een flinke dot cocospotgrond ( de blokken van Action) er om heen. Aanaarden heb ik, vanwege het ziek zijn, dus ook niet gedaan maar de planten deden het allemaal goed. Kwamen tegelijkertijd boven kijken en groeiden gelijk op. Geen last gehad van aardappelziekte of andere narigheden, maar wat wel opviel was dat een aantal rassen heel aantrekkelijk bleek voor de coloradokever. Het loof van die planten was dan ook vrij snel verdwenen. En dan waren er een aantal soorten waarvan de aardappels heel klein bleven ; sarpro suprise, roseval en harlequin. Ik heb hieronder de beschrijvingen geplakt van de aardappelsoorten die ik had. De opbrengst vam alle soorten was boven verwachting. Eigenlijk voldoen ze allemaal aan de beschrijvingen, en waren ze allemaal prima van smaak, hoewel ik de rooster wat droog vond. en ik erg moest wennen aan de blauw paarse kleur van de purple majesty. Toch waren er een aantal soorten die er voor ons uitsprongen qua smaak: Anya, Apache, Ospray, Vivaldi, Schwarze Ungarin (onze topper). De rassen die ik had: 1) ‘Anya’ (1997) Ouders: Desirée x Pink Fir Apple. Dit unieke ras biedt een stevige, wasachtige textuur samen met een kenmerkende smaak, die elementen van kastanje en hazelnoot in zich herbergt. De knollen zijn langwerpig en iets knobbelig. Zowel warm als koud (zelfgemaakte salade) maar ook geroosterd een heerlijkheid! Anya werd erkend door de “Guild of Fine Food” en won de eerste prijs (in 2009) werden in September 2009 aangekondigd als Gold award winnaars van de Guild ‘Great Taste’ Award (de oscar binnen het wereldvoedsel). Middentijds rijpend, Schots ras. 2) ‘Apache’ (1986) Ouders: TSKO x Wiljo. Een bijzondere verschijning: warmrode schil met grote crèmekleurige vlekken rond de ogen. De knollen zijn meestal vrij klein en rond. Schrob ze schoon en kook ze met schil en al voor een prachtige aardappelschotel! De vrij vaste structuur en uitstekende, bijna zoete, boterachtige, kastanjesmaak verwennen te tong! Middentijds rijpend, Nederlands ras van J.P.G. Könst. 3) ‘Innovator’ (2001) Ouders: Shepody x coderas. Een Nederlands ras met ruime bereidingstoepassingen. Voor de liefhebbers van een zeer smakelijke friet: probeer dit ras eens. Het ras is vrij ongevoelig voor de gevreesde aardappelziekte. Middenvroeg oogstbaar. 4) ‘Isle of Jura’ (2001) Ouders: Navan x coderas Heerlijke, vrij lichtgekleurde, Schotse aardappels voor ruime toepassing: koken, bakken, frituren, pureren. Ze geven een grote opbrengst en zijn middentijds oogstbaar. 5) ‘Osprey’ (2000) Ouders: Kestrel x Sante x Stroma. De milde smaak en bloemige textuur maakt dit ras tot een echte liefhebbersaardappel. De knollen zijn stevig en wasachtig genoeg om lekker als afgekoelde aardappel in salades te worden verwerkt. Vrij vroeg oogstbaar, Schots ras van Dr. Jack Dunnett, de “vader” van de beroemde ‘Kestrel’. Hij houdt kennelijk van roodvogels, want Osprey betekent: Visarend en Kestrel: Torenvalk... 6) ‘Purple Majesty’ Een paarse aardappel, van binnen en van buiten! De vrij ronde, gladde knollen hebben een goede smaak. Zolang nog weinig mensen ze kennen zijn een paarse aardappelschotel of paarse frietjes echte aandachttrekkers! 7) ‘Rooster’ (1996) Ouders: Pentland Ivory x coderas. Marktleider in Ierland, een “allrounder” met de beste smaak voor koken, bakken, stomen, frituren etc. Kooktip: zet ze op in koud water en laat ze rustig aan de kook komen. Middentijds oogstbaar, dit Ierse ras is van kweker Teagasc. 8) ‘Vivaldi’ (1998) Ouders: Monalisa x coderas. Dit Nederlanse ras wordt in uiteenlopende klimatologische regio's geteeld, zodat er alle “vier seizoenen” aanbod kan zijn: vandaar de naam. De knollen hebben een dunne, lichtgele huid en knolvlees met een unieke fluweelachtige textuur. Boter of jus toevoegen is eigenlijk overbodig. Geschikt voor alle kooktoepassingen, de knollen blijven na het koken stevig. ‘Vivaldi’ ontving een Gold Award in de categorie “Fresh Produce” bij de Britse National Quality Food Awards. Middentijds oogstbaar. 9) 'Schwarze Ungarin' (Solanum tuberosum) ZWART- OF PAARSSCHILLIG RAS VOOR FIJNPROEVERS. De schil is dieppaars tot bijna zwart en het knolvlees is paars, gewolkt of wit. Om het verrassende effect van de kleur te behouden bevelen we aan om de knollen niet te schillen maar te wassen voor het koken. De minimale plantafstand is 70x40cm, wij adviseren om 80x40cm aan te houden. "Zwarte muisjes" noemen we dit Hongaarse ras, ze zijn donkerviolet van schil en wit van knolvlees en (voor een zwartschillige) tamelijk vast van structuur. De mooie ovalen muisvorm met weinig diepe ogen maken het ras aantrekkelijk om ongeschild te koken. Ze geven een grote oogst na de sierlijke lilawitte bloei. 10) 'Harlequin' (Solanum tuberosum) VASTKOKEND RAS VOOR FIJNPROEVERS. Ze blijven zeer stevig na de kook, koken dus absoluut niet af, zijn wasachtig stevig van structuur. Na afkoeling zijn de knollen nog steeds een lekkernij en worden bijv. aangewend voor salades. De meeste vastkokende rassen zijn middenvroeg tot laat oogstbaar: smaak kost nu eenmaal tijd om te ontstaan…! De minimale plantafstand is 70x40cm, wij adviseren om 80x40cm aan te houden. (2009) Dit is een nieuwe kruising tussen de vastkokende smaaktoppers Pink Fir Apple en Charlotte. Het is goed geslaagde poging om de zeer wasachtige PF Apple wat gladder te krijgen. Het resultaat mag er zijn: wel langwerpig, zoals zoveel saladeaardappels, iets minder wasachtig als de PF Apple, maar met de gladde buitenkant van de Charlotte. De kleur is ook grappig gemengd: gele schil met roze gloed rond de ogen. Voor een vastkokend ras vrij vroeg oogstbaar. 11) 'Roseval' (Solanum tuberosum) VASTKOKEND RAS VOOR FIJNPROEVERS. Ze blijven zeer stevig na de kook, koken dus absoluut niet af, zijn wasachtig stevig van structuur. Na afkoeling zijn de knollen nog steeds een lekkernij en worden bijv. aangewend voor salades. De meeste vastkokende rassen zijn middenvroeg tot laat oogstbaar: smaak kost nu eenmaal tijd om te ontstaan…! De minimale plantafstand is 70x40cm, wij adviseren om 80x40cm aan te houden. (1950) Ouders: Vale x Rosa. Een typisch Frans ras met langovalen, dieproze tot donkerrode knollen. De smaak is iets minder sterk dan 'Ratte' en net zo stevig wasachtig van knolstructuur. Onder bepaalde groeiomstandigheden ontstaat een sierlijke rozerode adering inwendig in het knolvlees. Tip voor het overschot van kleine knolletjes: goed schoonmaken, kort koken en diepvriezen! 12) 'Sarpo Surprise' (Solanum tuberosum) ZELDZAAM RAS VOOR FIJNPROEVERS Dit zijn de nakomelingen uit kruisingen tussen Sarpo Mira x Vitelotte Grande. Ivan Maertens heeft de kruisingen uitgevoerd in zijn tuin en is samen met Lieven David bezig met het selecteren en proeven der nakomelingen! Van de ene ouder kregen deze zaailingen mogelijk een flinke resistentie tegen de aardappelziekte mee, van de andere een fijne smaak. Er zitten gekke vormen en kleuren - ook inwendig - tussen! Ook zit er variatie in de oogsttijd: reken maar op vooral halflate tot late rassen. Selecteer zelf uit deze knolletjes de lekkerste en productiefste planten, helemaal naar eigen smaak: zo kun je met wat geluk een nieuw ras noemen naar je geliefde (of naar jezelf!) en dan de pootaardappeltjes delen met je tuinvrienden. De resistentie is natuurlijk variabel, maar dat maakt het spannend. Als ze al toleranter of resistenter zijn dan de meeste klassieke rassen, ben ik al tevreden. Het leuke is dat ze niet hoeven te beantwoorden aan commerciële eisen: de soms gekke vormen, soms diepe ogen, de paarse en roze tinten in het vruchtvlees… die passen niet in het klassieke plaatje. 13) 'Blauwe Eigenheimer' (Solanum tuberosum) MIDDENVROEG RAS. Een middenvroeg ras betekent dat deze vanaf augustus oogstbaar is. Enkele weken vervroegen lukt door vroeger te planten. De planttijd is vanaf april. De middenvroege rassen kunnen last krijgen van de gevreesde aardappelziekte (Phytophthora infestans). Enkele preventieve maatregelen zijn: ruim planten, met patentkali bemesten, geen water sproeien over de plant en eventueel biologisch spuiten met zwavel of silinal. De minimale plantafstand is 60x40cm, wij adviseren om 70x40cm aan te houden. (1907) Ouders: Blauwe Reuzen x Fransen (= ‘Jaune d’Or). Dit is een toevallige (inmiddels zeldzame) mutant uit het vanaf 1893 geteelde ras ‘Eigenheimer’. Het verschil is de blauwe schilkleur. De historie vertelt dat dhr. G. Veenhuizen de kweker van dit oer-Hollandse ras is. Voor de liefhebbers van een bloemige pieper nog steeds een absolute aanrader! Opvallend goede opbrengst (voor zo’n 'oudje'). Teelt vooral voor kleigrond. 14) 'Cornes des Gattes' (Solanum tuberosum) VASTKOKEND RAS VOOR FIJNPROEVERS. De vastkokende rassen hebben we als groep gerangschikt, omdat ze qua smaak behoorlijk afwijken van de rest. Ze blijven zeer stevig na de kook, koken dus absoluut niet af, zijn wasachtig stevig van structuur. Na afkoeling zijn de knollen nog steeds een lekkernij en worden bijv. aangewend voor salades. De meeste vastkokende rassen zijn middenvroeg tot laat oogstbaar: smaak kost nu eenmaal tijd om te ontstaan…! De minimale plantafstand is 70x40cm, wij adviseren om 80x40cm aan te houden. (voor 1850) Waarschijnlijk het oudste nog bekende ras, deze heeft de Victoriaanse tijd nog meegemaakt! Meteen valt de langwerpige vorm op, als een langwerpige spar-appel. De blossig roze kleur doet het goed in de oogstmand. De heerlijke smaak en het wasachtige 'mondgevoel' komt het best tot zijn recht bij consumptie binnen 3 maanden. Opvallend gezonde groei. Middenlaat oogstbaar. Hoewel dit ras niet zo vatbaar is voor de aardappelziekte, is goede aandacht geboden: bij de eerste verschijnselen het loof verwijderen om de knollen te beschermen. Tip voor het overschot van kleine knolletjes: goed schoonmaken, kort koken en diepvriezen!