sokrates

Ik zet vaak stambonen na peulen. Daarna komt er vijf jaar wat anders op.

Ja, het duurde heel lang voordat er iets gebeurde met de aardappel. Ik denk dat ie er wel een maand over heeft gedaan voor er iets zichtbaar was. Maar toen de wortels eenmaal kwamen ging het snel. Dat was alleen wel pas in juni... Mijn plannen voor volgend jaar: Begin dit najaar met kiemen van een van mijn geoogste aardappels. Ik doe er nog één in februari om de verschillen te zien. Die speciekuip beviel me wel, dus ik ga volgend jaar voor uitbreiding: een paar kuipen, met potgrond en misschien een beetje zand. Als de scheuten klaar zijn voor half mei (dat hoop ik dit keer), dan zet ik ze voorlopig in de kas. Als het een beetje warm weer wordt gaan ze naar buiten. Het is niet alleen de nachtvorst; ook een natte meidag met 12 graden is niks voor de planten. Met het half ingraven van de kuip heb ik goede ervaring. Houdt muizen op afstand, is iets warmer dan de vaste grond, en heeft toch een goed vochtbereik. Ze maken een ongelooflijk groot wortelnetwerk trouwens, dus ze wortelen al heel snel buiten de kuip. Het doel van volgend jaar wordt dus vooral het verlengen van het seizoen. Eerder beginnen, later ophouden. Mijn knollen zijn -denk ik- te dun gebleven doordat de diktegroei nog moest komen. Ik heb ze trouwens vandaag gegeten bij een gebraden hele kip en eigen aardappels, uien en knoflook in een braadslee. Fijne, zachte smaak.

Da's een hoop gedoe voor een relatief simpele plant. De takken wortelen niet zo snel hoor, en je kan ze één keer per -laten we zeggen- twee weken net zo makkelijk even optillen en weer neerleggen. Ik heb van die hele woekertoestand in de kas welgeteld 1 takje gevonden dat een beetje was gaan wortelen. Waar worteldoek wel handig voor is: het kan de grond misschien wat warmer houden bij een flinke wind in de zomer. Het is een flink formaat speciekuip inderdaad. Kost weinig bij de bouwmarkt. En nee, ik heb het niet gewogen. Ze zijn vrij licht natuurlijk, maar de opbrengst was hoger dan van mijn dorée, in aantallen tenminste.

Aan vliesdoek heb je niks voor grote planten. Je moet hele fijnmazige netten hebben, of van die ikea-vitrages waar iedereen het steeds over heeft. https://www.moestuinforum.nl/post2471.html?hilit=ikea%20vitrage#p2471 Ik gebruik alleen een oude klamboe voor mijn prei. Volgend jaar ook maar eens aan de vitrage voor de broccoli...

Klopt. Maar de bataat heeft niet die klimmende eigenschappen van de haagwinde. De takken zijn veel zwaarder en vleziger, en ze klimmen niet in andere planten. Ze woekeren gewoon over de grond, en zijn kinderlijk eenvoudig weer te verwijderen. De bladeren zijn zelfs eetbaar. Dus laat je niet afschrikken door familieleden die niet willen deugen. Het is eigenlijk best een makkelijke plant. Ik verbaas me erover dat de moderne moestuinliteratuur nog maar zo weinig meldt over de zoete aardappel... Dan moeten wij het pionierswerk maar doen.

We zijn bijna een maand verder. De planten in de kas groeien gewoon door, maar ik merkte dat de stek die ik in de ton buiten had geplaatst niet meer groeide. Omdat de temperatuur niet echt meer zal stijgen, besloot ik maar te oogsten. Eerst de bak uit de grond getild. Het is nog maar 1 stekje. De tweede stek is niet aangeslagen. Zoals ik al eerder schreef voelde ik al dat er een knolletje aanzat. Het viel me niet tegen! Maar liefst negen lange, dunne bataten als een klont bij elkaar gegroepeerd in de bak. En dat aan een (1) stek! Wat een wonderlijke plant... Ik laat de boel in de kas nog even zitten. Daar kan de temperatuur met een beetje zon nog goed oplopen, en dat vinden de planten prima. Ik vraag me wel af of de oogst hier ook zo goed is. De planten staan veel dieper, dus met minder losse grond. Misschien toch niet de ideale omstandigheden...

Mijn ervaring is dat broccoli inderdaad veel ruimte en licht nodig heeft. En een goede bemesting. Zo te zien wordt het ook niet meer dan dit. De knoppen zijn al gevormd, dus er komen een paar kleine roosjes aan, that's it. Het zou aan een aantal factoren kunnen liggen: - Te dicht op elkaar - Bij het opkweken te lang in een klein potje laten staan; koolsoorten zijn heel gevoelig voor groeistop vanwege grondgebrek. Dan kan je wel op tijd gezaaid hebben, maar ze blijven dan klein. - Rupsenvraat. Er is geen koolsoort smakelijker voor rupsen dan broccoli. Dit jaar werd mijn bloemkool zelfs met rust gelaten. De rupsen aten liever de broccoli ernaast. Compleet kaalgegeten. - Gebrek aan voedingsstoffen. De plant is een grote eter. - Ziekte. Hoewel ik op de foto's geen echte ziekteverschijnselen kan ontdekken. - Zure grond. Ik plant mijn koolsoorten altijd in een plantgat met wat extra kalk. Helpt ook tegen de knolvoet.

Aaah, vandaar de verwarring. Ik kon springklaver ook niet vinden in de Flora. Maar wel bij Oxalis. Het plantje heet officieel Gehoornde Klaverzuring (Oxalis Corniculata). Dank voor het meedenken. Dat is deel 1 in het onkruidmysterie...

Het is geen klaver volgens mij. Het is geen vlinderbloemige, maar heeft hele kleine, gele bloemetjes met losse blaadjes.

"All of the above" is voor mij van toepassing. Met uitzondering van Muur en Ganzevoet. Dat is weliswaar een pest, maar redelijk makkelijk uit te trekken. Paardenbloem, Heermoes en Distels zijn veel lastiger. Maar mijn grootste plaaggeesten zijn twee onkruidjes die ik nog niet kende. Ik heb een foto gemaakt van beide, gebroederlijk naast elkaar. Ze groeien alleen op de wat armere bedden, tussen de bonen en uien. Op plekken waar flink bemest is komen ze nauwelijks voor. Vooral de linker heeft enorme wortelstelsels. Weet iemand wat het is?

Om nog even terug te komen op de Round-Up: lees dit http://www.thegrocer.co.uk/topics/technology-and-supply-chain/monsanto-weedkiller-and-gm-maize-in-shocking-cancer-study/232603.article

Mijn ervaring zijn verschillend. En qua tomaten ligt het ook heel erg aan de manier waarop ze gebruikt. Mijn ervaring is dat grotere tomaten een korte tijd heel veel opbrengst geven, maar dat kleine (cherry) tomaatjes een veel langer seizoen hebben. Bij mij komen er nog steeds heel veel tomaten aan, en dat al sinds begin juli. De grote tomaten lopen echt op hun eind. Hou je van cherrytomaatjes voor snoepen of op brood, dan heb je aan een plant of drie tot vijf genoeg. Verwerk je vooral tomaat, of eet je liever grote tomaten, dan heb je wat meer planten nodig. Op de top geef je meestal tomaten weg. Paprika's en aubergines hebben een relatief lage opbrengst, maar hebben ook weinig ruimte nodig. Het nadeel: ze groeien niet in de hoogte zoals tomaten of komkommers en gebruiken relatief dus wel veel oppervlakte voor die paar paar paprika's/aubergines. Maar als je ruimte genoeg hebt: zeker doen! Tot slot de komkommer. Ik zaai ze niet meer, maar koop altijd geënte exemplaren. Ze zijn vaak verkrijgbaar bij de betere plantenverkopers, kwekers of tuincentra. Het is een beetje valsspelen, maar voor de komkommer levert het veel op. Een gezaaide komkommer heeft veel problemen, en vaak lelijke, zaadrijke vruchten. De geënte groeien beter, zijn uitsluitend vrouwelijk en leveren een ongelooflijke hoeveelheid komkommers. Ik heb twee planten en pluk al sinds eind juni iedere dag (!) minstens één komkommer. Vorige maand waren het er zelfs drie tot vijf per dag. Er is niet tegen op te eten.

Je hebt spuiten en spuiten. Ik kan me best voorstellen dat mensen die voor hun levensonderhoud (lees: boeren/tuinders) groenten en fruit kweken hun toetrede moeten nemen tot bespuiten om ziektes te weren. Voor hobbytuinders begrijp ik ook dat mensen spuiten tegen Phyt (als andere maatregelen niet werken) of zelfs tegen een bladluisinvasie. Ik ben volstrekt geen eco-fundamentalist. Ik maak alleen onderscheid tussen een hobbytuinder en een professional. En tussen de redenen voor spuiten. Het ging mij om de tip aan de OP om zijn perceel met zwaar gif onkruidvrij te maken. Dat vind ik ridicuul, om de redenen die ik hiervoor al gegeven heb. Onkruid hoort bij de tuin, en om te denken dat een short-cut met zwaar gif een optie is, dan leef je in een andere wereld dan de gemiddelde moestuinder. De woorden van Jorieke zijn terecht, en daarom zal ik er verder ook geen woorden aan vuil maken, na deze: Astrid, het spijt me dat je zo zwaar tilt aan mijn (toegegeven, wel wat overdreven sterke) bewoordingen. Maar ik vind wel dat je wat lichtgeraakt reageerde. Als woorden van dergelijke strekking al reden waren om uit NL te emigreren, dan denk ik dat je toch wat tè fijnbesnaard bent. Maar ik zou nooit willen dat je om mijn woorden je deelname aan dit forum staakt. Als je een terugkeer toch overweegt, dan bied ik je bij deze mijn excuses aan.

hehehe, touché. Da's een mooie steek onder water Bit. Men moet een mens beoordelen op zijn daden. Dat doe ik hier. Een hobbymoestuinder die onkruid te lijf gaat met RoundUp om eetbare groente te kweken, staat voor mij gelijk met een vissenliefhebber die zijn aquarium schoonmaakt met een vlammenwerper. Of je ook echt gestoord bent weet ik niet (ik verwacht van niet), maar je weet wat ik van die daad vind. Het is slecht spul hoor, RoundUp! Je schijnt er ook een beetje lichtgeraakt van te kunnen worden...

Round-up gebruiken als moestuinder is volkomen gestoord. Op die manier maak je je eigen gekweekte groente ecologisch gezien nog smeriger dan de ingevlogen bespoten groenten uit Peru of Ethiopië. Koop je spullen dan gewoon bij de super. Is nog goedkoper ook. Psychopatisch is zelfs een beter woord. Regelmatig onkruid wieden is een klus die nu eenmaal bij een moestuin hoort. Je kan altijd een andere hobby kiezen.

As en kalk hebben volgens mij een heel verschillende functie in de moestuin. Ik weet dat houtas allerlei voedingsstoffen aan de grond toevoegt, maar verhoogt het ook de ph-waarde?

Hoewel ik erg laat was, gaat de boel toch flink groeien. Ik heb buiten (in een ingegraven bak) en binnen in de kas geplant, en op beide plekken komt er een hoop blad. Even voorzichtig voelen in de grond buiten leerde me dat er in ieder geval een knol wordt gevormd. Ik heb begrepen dat ze alleen nooit heel dik worden in het Nederlandse klimaat. Ach, het is een probeerseltje... Dit is buiten (2 stekjes): En dit in de kas (4 stekjes (inclusief knol)):

Ik heb nu een paar jaar een moestuin, maar in die tijd is het kweken van je eigen groente zo ongeveer een hype geworden. Merken jullie daar wat van? Even wat meer achtergrond: ik tuin sinds een jaar of vijf, en kweekte daarvoor al vaker groente (mijn vader had al een volkstuintje). Toen het duidelijk werd dat we definitief in onze woonplaats zouden blijven, heb ik me aangemeld bij een complex. Maar het gekke is, op feestjes van mijn mede eind-dertigers zijn mijn verhalen over mijn oogsten uit de moestuin ineens heel hip. Heb je de wereld rondgereist op een bakfiets? Boeiend hoor, maar die kerel verderop kweekt zijn eigen aardappels! En vroegen mensen in voorgaande jaren nog hoe dat eigenlijk ging, tegenwoordig vragen ze tips over hun eigen courgettes, boontjes of wortelen. Ook op TV en in tijdschriften en de krant is het hot. Hoe zien jullie dat? Merk je daar wat van? Wat vind je over die (tijdelijke?) aandacht voor de moestuin?

Bij mij doet de Kogel Bolivar het dit jaar ook erg matig. Ik heb op mijn bietenbed een rij Bolivar en een rij Egyptische plaronde staan, en het verschil is echt enorm. De kogel ziet er armetierig uit, met veel bladsterfte en weinig blad. De platronde gaat qua bladgroei prima, hoewel er dit jaar relatief veel vraat aan de knollen is. De knolontwikkeling bij de kogel is overigens niet eens zo slecht. Mijn ervaring, en die is heel wat minder dan marcopolo, is dat bieten toch beter gedijen bij wat bemesting. Het ging hier nooit geweldig, totdat ik vorig jaar (per abuis) mijn bieten zette op een bed waar ik in de winter flink koemest heb ondergespit. Het was een bietenfestijn met enorme exemplaren egyptische platronde. Ik heb nog steeds bieten van die oogst in de vriezer. Dit jaar weer op relatief onbemeste grond, en het is opnieuw waardeloos.

Als het alleen om pompoenen gaat dan kan je het gras ook nog wel even laten staan. Hebben die pompoenen echt geen last van, die groeien overal bovenuit. Als de pompoenen eruit gaan, dan spit/steek je alsnog de grond. Dan kan je wat rigoreuzer te werk gaan, zeg maar... Ik plant vaak pompoenen op plekken waar ik geen zin heb om voortdurend met het onkruid in de weer te zijn. Het zijn leuke bodembedekkers.

Alleen als je echt geen groen wilt verspillen kan je de planten verbranden en de as op de composthoop gooien. Als de schimmel er maar uit is... Ik weet niet of het in Frankrijk hetzelfde natte *#&@!-weer is als hier, maar hoe dan ook is dit nooit goed nieuws. De schimmel zal zich snel verspreiden, en of de aardappels dan nog erg groeien is de vraag (ik weet dat eerlijk gezegd niet). Er bestaat wel een risico dat de knollen aangetast worden, en dan heb je helemaal niks meer. Als je andere aardappelkwekers in de buurt hebt, is het verstandig om rigoreus te werk te gaan (=alles rooien/loof verwijderen). Als dat niet zo is kan je het even een paar dagen aankijken, maar let ook op eventueel aanwezige tomaten in andere bedden.

Die aardappels op die laatste foto zien er prima uit hoor. De plekjes op die aardappel links (eerste foto) lijkt inderdaad schurft. Of die rechter aardappel dat ook heeft weet ik niet. Het blad is kenmerkend voor Phyt. (wat ze mijns inziens het beste aardappelpest zouden moeten noemen). Of een ras redelijk phyt-bestendig is maakt niet zo gek veel uit, als je er ook gevoelige rassen naast of tussen hebt staan. Uiteindelijk tellen de weersomstandigheden, de lokatie, de plantafstand en de aanwezigheid van de schimmel in de omgeving minstens net zo zwaar. Nogmaals, er is geen ras immuun. Bij een buurman in de buurt ging vorig jaar een heel bed met redelijk bestendige piepers (monte carlo geloof ik) in een weekend zwart. De (blad)besmetting gaat heel snel. Gelukkig heb je nog een aardige oogst. Mijn advies is wel om zoveel mogelijk te rooien, of in ieder geval het loof te verwijderen.

Schurft lijkt me onwaarschijnlijk, omdat ook het blad aangetast is, en schurft vooral tijdens droogte ontstaat. En hier is het vooral erg nat de laatste tijd. Die natte, warme periodes zijn ideaal voor phytophtera. Het is niet vreemd dat alle rassen zijn aangetast, vooral als ze vlak bij elkaar staan. Er zijn geen resistente rassen, alleen soorten die minder gevoelig zijn. Maar met dit weer.... Ik zit er zelf ook over te denken om mijn middelvroege aardappels maar vast te rooien. Ik ga volgende week op vakantie, en ben bang dat bij afwezigheid mijn aardappels ook besmet zullen raken...

Aan het loof te zien is dat phytophtora, in een vergevorderd stadium. En omdat het ook in de aardappels zit, kan het haast niet missen. Of die aardappelen nog eetbaar zijn weet ik niet, maar ze lijken me niet erg smakelijk. Direct alles rooien lijkt me noodzakelijk. En de plantenresten zsm afvoeren. Hebben alle rassen hier last van? Zie verder: https://www.moestuinforum.nl/topic/5491-aardappelziekte-advies-wat-te-doen/ https://www.moestuinforum.nl/topic/5536-aardappelplaag-of-niet/

Het ziet er niet erg aardappelziekerig uit hoor. Dat zijn toch vaak echte zwarte, dode vlekken (ze hadden het beter de aardappelpest kunnen noemen). Hoe is het er nu mee Eva? Als het Phyt. is, dan moet het onderhand al duidelijker te zien zijn omdat die verspreiding snel gaat. Anders denk ik inderdaad - het meest waarschijnlijk - dat het gewoon om afstervend blad gaat. Er bestaan genoeg vroege rassen die nauwelijks of niet bloeien hoor. Die zijn (volgens mij) zo veredeld op snelle knolvorming dat ze al voor de bloei geoogst worden. Ik zie dat bij mijn Doré ook. Hier en daar een bloemknopje, maar geen bloemen.