ik kan soms heerlijk wegmijmeringen binnen alle dingen die ik zie in de natuur en soms verdwijn ik dan ook....beetje dagdromend in een bloem, mier, slak en zie mezelf dan soms ook wel hierin terug

vraag me bij deze dus af...hebben jullie dat ook weleens?

jaren geleden vond ik dit op internet......

en ik ben gek op paardebloemen vanaf kindsaf al en hou echt niet van rozen.....

 

Ook gij paardebloem

 

Ik heb altijd geprobeerd om een roos te zijn. Totdat ik op een dag het wonder van een veld paardebloemen aanschouwde en tot het besluit kwam: ontspannen in plaats van inspannen.

 

Wat wilde ik zijn? Bijzonder, volmaakt, me onderscheidend van anderen, een beetje mysterieus, de koningin der bloemen? Dit betekende hard werken, alle vlekjes wegwerken, alles wat afwijkt van die roos verstoppen, nog vreselijk veel leren om zo groot te worden, me voortdurend vergelijken met anderen, veel schaamte over de niet zo rozige stukjes. Kortom: werken, werken en nog eens werken. Oftewel: bloeden in plaats van te bloeien.

 

Wat gebeurde er bij de paardebloemen? Ik zag dat het een heel veld paardebloemen was en dat het er niet toe deed om naar een enkele bloem te kijken. Het was zo ontspannend om in een wei gewoon een paardebloem te zijn. Het betekent: klaar zijn met werken. En dat het goed is, zoals het is. Ik kan als paardebloem gewoon in de zon gaan staan. Nu, in plaats van later. Ik ben al volmaakt, precies zoals ik ben. Wat een rust!. Eindelijk thuis.

 

Het inzicht dat deze ervaring opleverde, was dat het eenzaam is om ernaar te streven een roos te zijn, me af te sluiten voor anderen en maar constant bezig te zijn mezelf te verbeteren. Pas later, nadat ik veel geleerd zou hebben, zou ik dan kunnen gaan leven of iets te bieden hebben.

 

Als paardebloem heb ik iets te bieden: mezelf, zoals ik ben in het hier en nu! En dat is genoeg. Ik mag er zijn en laat me in mijn hart kijken. Ik ben nu ook voor anderen een prettiger mens. Nu ik er zelf mag zijn, mogen anderen er ook zijn. Ik kan meer genieten en plezier met ze maken. Ik voel me niet beter of slechter dan zij.

 

Vroeger keek ik naar alles wat ik moest doen om ergens bij te horen en bij te passen. Nu kijk ik meer naar of ik als paardebloem er wel thuishoor. Dan komt het beste in mij boven en bloei ik op, stralend als een echte paardebloem, erop vertrouwend mezelf te zijn én deel van het grotere geheel.

 

Het leven is een ontdekkingsreis met als doel mezelf te leren kennen en mezelf te laten zien, om uiteindelijk het beste van mezelf in te kunnen zetten voor de wereld, hoe groot of klein ook. Kortom: niets meer verbergen en niet meer zo mijn best te doen.

Pffff.... dat komt wel heel dicht bij huis lieve Greetje... wat een mooie text heb je daar gevonden....

Zoveel herkenning en nooit had ik dat zo mooi kunnen weergeven....

Denk dat ik deze text maar moet uitprinten en inlijsten... dat is wel goed voor mij denk ik...

Werkt nu al een beetje...