weknow

Nieuw schreef: De onderstam wat ik heb is (Prunus) Wur s766, het kost wat maar vervelende aan is dat overal doorn aangegeroeid is. Die WUR S766 gebruik ik ook veel omdat ze zeer zwak groeit. Zou op zich prima moeten zijn voor abrikoos. Is een selectie van Wageningen universiteit uit heel veel sleedoorn-zaailingen die via weefselkweek wordt vermenigvuldigt voor verkoop. Hoewel het niet mag....zeker niet voor verkoop, voor eigen gebruik is het wat grijs gebied....kun je ze ook wel via wortelmarcotteren vermeerderen. Dat sleedoorn stekels heeft is natuurlijk niet zo vreemd. Ik vermoed dat ze dat bij slectie een rol hebben laten spelen dat de jongere boompjes daarvan nog vrij zijn. Wat ik zelf denk ik met zo een twijfelachtige onderstam zou doen is ze nieuwe grond geven en in een pot van 3 a 5 liter houden, zodat er nieuwe scheuten aangroeien, die ik dan kan gebruiken om op te enten. Twee-jarige groei geeft de beste kans op succes. Is een scheut al meer verhout, dan worden je kansen al wat minder. Dat onderscheid tussen entbaar en (nog) niet entbaar wordt bij Schrama's gemaakt. Zelf kies ik eigenlijk altijd de jongere en wat dunnere, juist omdat ze wat soepeler nog zijn. Ik vind hun ëntbare"vaak al te dik en te veel verhout om lekker mee te werken. Vergeet niet dat ze vooral verkopen aan de professionele markt waar tijd geld is. 10-duizend entingen vragen 10 duizen ogen of dubbele ogen, alles zo uniform mogelijk, die men liefst machinaal in heel weinig tijd kan veredelen. Wij als liefhebbers hebben allemaal verschillend enthout in dikte/hardheid/varieteit en prima als we er in een paar uurtjes 10 of 20 maken met een gezellig muziekje erbij.

Ik hoop dat ik je er 2 had gegeven, Arja....want meestal zijn ze niet zelfbestuivend. Bij mij staan er nu een stuk of 7 volop in bloei. En ook de bijen, hommels en vele andere vliegende insectjes waren al actief. Zelfs al 3 verschillende vlinders gezien. Was genieten.

Een jong takje afknippen om op te enten...gewoon doen, dat is geen "snoeien" 😄 Je onderstam bijknippen om zo een takje er op te kunnen enten.....ook gewoon doen. Als Prunus-onderstammen beginnen uit te lopen en als ze volwassen zijn ook eerst gaan bloeien, (rond deze tijd) dan zijn ze door de groei ook al in staat besmettingen af te weren. Zet je nadien ook binnen, zie onder, dan zal ook dat helpen. Bedoel je met een oog-enting een chip-budding of een oculatie? Oculaties zijn echt iets voor de zomermaanden. Zorg dat je onderstam goed gevoed aan de groei is. Chip-budden kan in het vroege voorjaar en ook in de zomer. Is minder veeleisend in de fitheid van je onderstam. Als je een voorjaarsenting doet (Ik begin waarschijnlijk komend weekend met Prunus en dus ook abrikoos...hier loopt nu al heel veel uit) dan verhoog je succeskans door de enting even binnen te zetten...een paar weken....hoeft niet heel warm, maar wel wat beschut en uit de zon/hitte. Een koude serre of een onverwarmde kamer met veel licht is ideaal. Mag ik vragen welke onderstam je gebruikt? (Mijn advies voor een gemakkelijke voor alle Prunus geschikt, behalve kersen, is St Julian). Sommige onderstammen kun je stekken of via wortelocculatie vermeerderen, maar dan duurt het zeker een jaar voor je er nieuwe bruikibare van hebt. Als bij mij een enting in het voorjaar mislukt, zorg ik dat de onderstam - makkelijkste in een pot - lekker verder groeit en probeer ik het in de zomer nog eens (chip-budding werkt fijn bij Prunus) of bewaar ik ze tot volgend voorjaar. Ik heb altijd wel wat extra onderstammen in opkweek of in voorraad staan, voor als ik iets leuks aan enthout tegenkom.

Ja, dat kan heel goed. Bij Chaenomeles (Sierkwee...hoeft overigens niet dwerg te zijn...meestal worden ze in NL sierkwee of Japanse kwee genoemd...maar het duidelijkste is de Latijnse naam ; Chaenomeles met daarachter als tweede woord diverse soorten) maar ook bij gezaaide pruimen of peren en zelfs abrikoos kan dit bijvoorbeeld voorkomen. De wilde varieteiten waaruit onze planten werden gekweekt hadden vaak stekels...soms is dat weggeselecteerd en komt dat doordat een zaailing nooit hetzelfde is als de plant waarvan je het zaad nam, weer terug in zaailingen...het zit ergens in de genen. Ik ben benieuwd of al je zaden van dezelfde struik kwamen?? Eigenlijk zijn sierkweeen een hele groep struiken en bomen met diverse soorten en daarbinnen ook allerlei rassen/varieteiten. Goldfish heeft er bijvoorbeeld wat mooie en gevarieerde staan in zijn tuin. Zelf heb ik wat zaailingen staan. Van gemeentestruiken, van Pseudocydonia sinensis ofwel Chinese kweepeer en ook van Chaenomeles cathayensis...een kleine boom met grotere vruchten. Bij kwekerij Arborealis heb ik onlangs een aantal varieteiten gekocht omdat ik de vruchten toch wel heel interessant vind. Eigenlijk kende ik ze te weinig. Toen ik op de MTFD was bij Goldfish afgelopen najaar heb ik er enkele geproefd en ik was verrast. Heel geurig en aromatisch en ik denk erg geschikt om te verwerken en mee te koken. Ik heb een stuk of 5 planten uit deze lijst gekocht en twee staan er nu al te bloeien (eentje wit en eentje dieprood). Ze hebben zo maar 15 verschillende varieteiten in collectie.... https://www.arborealis.nl/search?search=chaenomeles&tab=product

Niet accoord met je opmerking, Frank Houweling!! Ik had preciezer en genuanceerder willen schrijven en informeren dan wat jij er nu weer van maakt. Gommen bij Prunus kan allerlei redenen en oorzaken hebben. Een aantasting door bacteriekanker of Pseudomonas is er daar zeker eentje van. Maar er zijn vele andere mogelijkheden: van een bodem die te zurig is of te nat is, slechte bodemstrructuur door bijvoorbeeld compactie of een ondoordringbare laag, te hoge (stikstof-)bemesting, dierlijke mest met te veel zouten, verkeerd snoeien of op het verkeerde moment snoeien; vraatschade, een mechanische beschadiging, aantasting door Moniliose of hagelschoziekte of loodglans en vast nog wel wat andere. De stress die door van alles kan komen, kan zich uiten in heel beperkt of zeer uitgebreid gommen...

Gommen is geen ziekte, maar een bij-effect van een Prunus die zich niet zo lekker voelt. Zoiets als een verkoudheid of druipneus bij mensen... Vaak ook een teken dat het niet zo lekker gaat met de boom dus. Abrikozen zijn zeker ziektegevoelig...een reden om ze zo weinig mogelijk te snoeien en zeker niet in donkere maanden (herfst en winter)....ik heb wel eens gehoord dat abrikozentelers rekening houden met 5% uitval van hun bomen per jaar. De belangrijkste aantasting van abrikoos is bacteriekanker (pseudomonas) en ook takmonillia kan fataal zijn. Bij perzik zal naast een slopende werking van krulziekte (die soms ook in het hout slaat) ook meestal monillia het meest gevreesd zijn, hoewel ook bacteriekanker voorkomt, zoals op alle steenfruit. De voorwaarden die ik al elders noemde: zon, kalkrijke bodem (zurige zandgrond of veen is eigenlijk ongeschikt) die zeer goed en diep doorlatend is en wat mij betreft ook lucht (wind en open groei) zijn echt voorwaarden voor succes...als je dat niet kunt bieden, misschien niet zo verstandig om abrikozen te wensen. Kan me voorstellen dat abrikozen in zuiderse vakantielanden die vers zijn geplukt lekkerder zijn dan uit supermarkten hier. Een geluk als je hier een winkel hebt die ze zo heeft. Hier in het relatief stille Zeeuws/Vlaanderen is dat er niet. De vroege (mei) bij de Lidl vallen soms ook wat mee. Maar echt rijp, van eigen boom...dat is onovertroffen voor mij. Te rijp is melig. Niet helemaal rijp is nog net niet....en abrikozen rijpen niet of nauwelijks nog na na het plukken. In de supermarkten ligt bijna alleen onrijp geplukt fruit dat vooral heel lang mooi moet blijven. Ik prijs me zo gelukkig met het heerlijks dat ik zelf kan kweken en proeven.

https://www.moestuinforum.nl/topic/57858-dwergabrikoosdwergnectarine-in-serre/#findComment-572755 @Jorieke123 Op de foto's die je in deze link zelf plaatste, vind ik dat je de perziken in ieder geval uitstekend hebt geleid. Je kunt bloesem verwachten op de verticale scheuten aan de dubbele horizontaal geleide takken. Ik zou dan proberen om elk jaar daar nieuwe scheuten te laten ontstaan omdat perzik vooral daarop draagt. Het probleem met de abrikoos die niet draagt maar wel bloeit kan zijn dat het geen zelfbestuivende is. De meeste zijn dat wel (min of meer) maar niet allemaal. Of tijdens de bloei met een kwastje bestuiven kan misschien ook een idee zijn? (Zo bestuif ik mijn perziken die in potten in een tunnelserre staan tot na de bloei) In die groene tunnelserre (een meter of 6 lang) staan ook 2 perziken in de grond die nu 2 jaar dragen en een soort van geleid zijn (niet zo mooi als bij jou!). Deze tunnelserre gebruik ik vooral voor niet weerbare tomaten (dat gaat goed) en de schuifdeuren staan aan beide zijden bijna altijd open (behalve bij storm of strenge vorst, aangezien er ook eea in overwintert dat kan bevriezen). In 2024 had ik een mooie en lekkere perzikoogst. Verleden jaar een enorme, maar de perziken werden niet zo lekker...ik had vast flink moeten dunnen. Natturlijk is zo een serre met groen gewapende folie niet zo mooi licht als die van jou...ook dat kan een factor zijn. De perziken in potten die in april naar buiten gaan ...een stuk of 5 droegen...zijn veel kleinere bomen en hebben minder opbrengst (tussen de paar en 30 vruchten) maar die werden toch lekkerder. Abrikozen hoeven voor mij niet binnen te staan, zoals ik elders beschreef, in mijn open fruittuin aan de kust. Die snoei ik niet in een leivorm, maar eerder in een open vaasvorm, zoals Wind in de Wilgen ook beschrijft. Voor abrikozen geldt, anders dan perziken die vooral dragen op jonge twijgen die het voorgaande seizoen gegroeid zijn, als ik de informatie hhierover die ik volg moet geloven, dat de meeste op ouder hout bloeien over het gehele gestel (vergelijkbaar met pruimen), maar dat er ook rassen zijn die voornamelijk op het middendeel of aan de uiteinden van twijgen vrucht zetten. Dus niet allemaal hetzelfde. De abrikoos Royal (een boom die hier intussen een 12 jaar in de beschutte tuin aan huis staat) is er eente die bijna alleen aan korte twijgen aan de uiteinde van takken draagt na een jaar of 3. Weinig vruchten en bepaald geen fraaie (gevlekt door iets schimmeligs meestal en soms gebarsten) maar ze zijn groot en de smaak is heel lekker. Van die in mijn fruittuin in de kust die open staan, droegen er verleden jaar een 6-tal voor het eerst (waaronder 2 eigen zaailingen). Verleden jaar was een goed abrikozenjaar en daar had ik al een veel betere oogst dan van de 3 bomen, een dwerg, die al wat langer aan huis staan. Als ik nu rondloop door mijn fruittuin, zie ik bloemknoppen en behoorlijk rijk meestal aan zeker 15 van de abrikozenbomen.....dus toch wel spannend wat het dit jaar wordt. 😁(Ik hou van veel fruit, maar als je me vraagt welk voor mij het lekkerste is om zo te eten.....dan is het: abrikozen van eigen boom. (In de winkel nog nooit iets kunnen kopen dat daar maar een beetje in de buurt kwam)

Hmmm...en jaar of 3 a 4 geleden iets toegezegd en nu kom ik de vraag weer tegen....herhaald. Ik heb het weer gevonden wat Wim = Wind in de wilgen toen in 2022 op zijn blog schreef. Probleem is alleen dat ik een tekstdocument hier niet kan publiceren.... Wat ik wel kan doen is het kopieren en plakken....met enig voorbehoud dat het zonder toestemming is van de auteur (die ik zeer bewonder voor zijn pionierswerk over abrikoos, amandel en perzik) en mocht hij toch bezwaar maken, dan haal ik het weg. perziken.27 november 2020 / Door Wim Bruinekool / Abrikozen, Perziken Dit is geen complete snoei cursus, maar een korte uitleg hoe ik het doe. Snoeien is niet nodig, in het bos rijden ook geen kaboutertjes rond met kruiwagentje, harkjes en snoeischaartjes. Laatst zag ik wel in het bos naast ons dat kaboutertjes vaten met drugsafval dumpten, maar dat verhaal doet hier niet terzake en moet maar een andere keer worden verteld. Niet snoeien heeft bepaalde nadelen zoals teveel schaduw in de boom en daardoor enkel vruchten aan de buitenkant van de kroon, teveel vruchthout en wild groeiende takken die kriskras door elkaar groeien en elkaar het licht benemen. Met snoei proberen wij de boom een vorm aan te laten nemen die wij willen en te voldoen aan onze eisen. Helaas zijn vele bomen van het eigengereide type. Of ze kunnen niet lezen. Enkele basis regels: Snoeien doet groeien. Door te snoeien prikkel je de bomen tot groei. Zomer snoei prikkelt het minst. Snoei steenfruit, abri, perzi, pruim, kers, enkel in het groen. Appel en peer kan in de winter en de zomer. Wintersnoei veel prikkeling, zomersnoei minder prikkeling. Zelf heb ik vaak weinig tijd en begin dan ook in april, maar enkel bij aanhoudend mooi lente weer. Ik eindig zo begin/half september. De groei annex sapstroom wil altijd naar de top van de boom. Vandaar dat het vaak zo moeilijk is om de onderste takken goed aan de groei, bekleed, te houden. Ik kom hier nog op terug bij vormsnoei/vorming van palmet. Hoe steiler een tak groeit hoe sterker de groei. Hoe horizontaler een tak groeit hoe meer bloemen erop komen. Bloemknop vorming treed op als er voldoende voedingsstoffen oa suikers in de tak aanwezig blijven. Jonge bomen hebben een sterke groei neiging en daardoor minder zin om bloemknoppen te vormen. Dit hangt wel samen met de gebruikte onderstam en het weer in de zomer! In koele grijze zomers is er veel minder zonne energie beschikbaar dan in warme zomers en zijn bomen minder in staat om bloemknoppen te vormen, speciaal als er ook nog overvloedige vruchtdracht is. Uitbuigen van de te steile takken zorgt voor groei vertraging en meer bloemvorming. Op de plaats van de knik wordt de sapstroom wat geblokkeerd en blijven suikers meer in de tak en gaan dan minder naar de wortels. Bovendien verminderd de trekkracht, sapstroom, in de takken. Vruchten in de schaduw zijn een stuk minder lekker dan zonnige beschenen exemplaren. De bedoeling is om een boom met open kroon te krijgen waar het licht lekker diep in kan doordringen. Als je dat tenminste wil. De noordkant van een boom is vaak moeilijker goed bekleed te krijgen. De boom wil graag naar het licht toe, de zuidkant dus. Takken aan de zuidkant ontwikkelen zich beter dan aan de noordkant. Probeer bij aanplant dus de sterke takken, die je wil behouden, aan de noordkant te houden. Ikzelf vergeet dit weleens. Na een jaar met overvloedige oogst volgt vaak een beurtjaar, dwz dat de boom in het oogst jaar met overvloedige opbrengst, te uitgeput was en geen energie meer had voor bloemknop vorming. Op tijd dunnen gaat dit verschijnsel tegen. In de kas snoei ik ook in de winter, hier drogen de wonden snel in door het ontbreken van regen. Snoei op tijd, pro actief. Abri en perzi zijn langzame wond overgroeiers. Speciaal grotere wonden. Sommige rassen abri reageren extreem op grove snoei met gom vorming. Bomen op een sterke onderstam kun je niet als dwergboompje houden. Hoe zwakker de onderstam, hoe gevoeliger voor concurrentie van andere gewassen en groei ook zwakker. Maar er zijn ook ras verschillen in groei abri en perzi. Ook de grond kwaliteit is nog een factor van betekenis. Mijn bedoeling met snoeien is om: de kroon open te houden, zodat licht diep in de kroon kan komen. De lengte te beperken tot een maximale hoogte en breedte. Het begin van de eerste takken laag op ongeveer 140cm te laten beginnen. Dit ivb grasmaaien onder de boom. Vruchthout te dunnen. Om ieder jaar voldoende bloemen te hebben maar niet te veel. In de loop der eeuwen zijn er vele boomvormen ontwikkeld voor een maximaal goede productie. ‘S lands wijs …. In spanje is voor abrikoos de catalaanse vaas model populair. Een open vaas kroon zonder midden tak en begroeiing. Hier kan de zon maximaal in schijnen. Een korte stam met daaruit vier zijtakken die wijd uitstaan en uiteinden wat naar beneden gebogen. Zeer goed in droge gebieden waar op sterkere onderstammen wordt geënt. SPIL: Zelf doe ik vrijwel uitsluitend spil vorm en in de kas palmet. Spil is een kleine boom met een door groeiende middenstam, bekleed met zijtakken. Ik vind dit de meest natuurlijke vorm, als je daarvan kan spreken trouwens. Doordat de boom zijn energie kan steken in een top, wat hij van nature wil, is dit voor mij een overzichtelijke boomvorm die prima bij me past. Een kind kan de was doen en ik ben nu eenmaal een groot kind. Ook palmet is vrij simpel te vormen en neemt weinig ruimte in en staat ook leuk tegen een muur. Ik vorm de spil als een middenstam met tak etages van 3 zijtakken per etage en tussen de etages 50 a 70 cm tussenruimte, afhankelijk van de sterkte van de onderstam. Wur 677: 50cm, st.julA: 60cm en adesoto: 70cm. Dus 3 zijtakken mooi verdeeld rondom de stam. Zo staat het ook altijd afgebeeld in snoeiboeken enz. Helaas, ik kan je verzekeren dat dit zelden zo uitkomt. Vaak moet je toch vogelen om in de buurt te komen van het ideale plaatje. Zelf doe ik vaak bij buigen in de goede richting, met behulp van touwtjes. Maar de boom zal altijd zijn eigenste ik willen volgen. En soms is het gewoon beter om de boom maar te volgen ipv ons zelf. Sommige abri rassen vormen van nature vooral steil omhoog groeiende takken, tardicot oa. Deze probeer ik zoveel mogelijk uit te buigen tot een meer horizontale stand. PAS OP: als je teveel in een keer uitbuigt heb je kans op uitscheuren van de tak op de plaats waar hij uit de stam komt, vooral bij abrikoos. Doe het in etappes. Veel perzi rassen groeien wat warrig en vormen oa waterlot toppen, onder de top ontspringt dan een sterk groeiende tak die de top inhaalt en overneemt. Je krijgt niet altijd wat je wil in het leven en dat geldt ook voor bomen die we aanplanten. Soms is het wat er is. Niet meer niet minder. Vaak gebruik ik deze dan maar als nieuwe top. PALMET LEIVORM: Handige vorm die weinig ruimte in neemt en zeer overzichtelijk is. Te gebruiken tegen een muur, als heg, als afscheiding en op plaatsen met weinig ruimte. Het is een vorm die bestaat uit een middenstam met 2 zijtakken per laag, tegenover elkaar. Je bouwt etage na etage op, ieder jaar een etage erbij, net zolang en zo hoog als je wil. De hemel lonkt. Maar hoe hoger hoe moeilijker het is om de onderste takken in groei en bekleed te houden. In theorie vorm je ieder jaar 1 etage, in de praktijk lukt het vrij vaak om 2 etages te vormen. Mits de onderste takken bij aanvang al sterk groeiend zijn. Dit mislukt geheid als je het probeert met zwakke takken. Tussen de etages hou ik 50 cm aan voor een vrijstaande palmet. Bij perzi hou ik 60cm aan. Je kunt zoveel etages maken als je wilt, maar bij iedere verhoging krijg je meer moeite met de onderste. Daarom laat ik de onderste vaak schuin naar boven groeien, voor meer trekkracht. De bovenste etage ligt altijd horizontaal. De etages er tussen in laat ik, als het kan, langzaam verlopen. Het hangt ook af van de breedte die de palmet gaat in nemen. Hoe langer de armen, hoe meer aandacht aan de onderste takken je moet geven.. Zelf doe ik niet meer dan 3 a 4 max, etages. De ruimte bepaalt de afmetingen. Maar een heel belangrijke factor is natuurlijk de sterkte van de onderstam. Hoe sterker deze is hoe breder hij kan worden gemaakt. Voor wur766 en wavit totale breedte 250 a 350 cm. Abrikoos is, net als bv appel, makkelijk als palmet leivorm. Abri vormt zeer makkelijk nieuwe takken uit overvloedig aanwezige slapende knoppen, zelfs op ouder hout. Perzi is moeilijker doordat daar veel minder slapende knoppen zijn aangelegd. Voor beide is er ook nog een ras eigenschap in het spel. Sommige rassen hebben wat meer of minder de neiging tot het aanleggen van slapende knoppen. Perzik wil ook wel eens slecht reageren op terug zetten om een wat oudere grotere boom na aanplant tot 40cm boven de grond af te snoeien voor de vorming van de eerste etage. Soms weigert hij dan weer uit te lopen. Dergelijke ingrepen kun je wel doen met 1 jarige aanplant. Kort gezegd: perzi kan wel als leivorm maar begin bij voorkeur beginnen met een jonge boom. Probeer uit tegaan van jonge boompjes, deze vormen het mooiste. Je kan ook 2/3 jarig doen en dan gelijk gebruik maken van al aanwezige sterke takken die ook nog toevallig goed geplaatst zijn. Voordeel is dat je gelijk al iets hebt staan en dat productie eerder begint. Maar nogmaals: doe dit enkel als er voldoende sterke takken zijn. BOOM MET OPEN KROON. Voordeel van dit is dat de zon volledig in het hart van de boom kan schijnen. Deze vorm heeft dus geen middenstam in de kroon. Op een bepaalde hoogte wordt de boom getopt en wordt de kroon gevormd door zijtakken. wordt vervolgt.

Twee heel verschillende vruchtbomen. Worden vaak in een adem genoemd, maar ik vind dat zeer onterecht. Beide kunnen in een serre, maar dan een die zeer luchtig en niet extreem heet is. Anders grote problemen met onder andere spint en absoluut niet aanbevolen. Perzik (nectarine is een perzik met gladde schil) verdraagt een hete kas nog iets minder slecht dan abrikoos. Temperaturen van rond de + 30 vinden ze fijn....maar in de meeste serre's, zeker van glas, wordt het in de zon gauw 50 graden en meer dat is echt niet meer fijn voor ze. Abrikoos kan sowieso naar buiten. Ik heb 25 abrikozen bomen aan zee vol in de wind en dat gaat uitstekend. Veel beter dan de 3 die veel beschutetr en zonniger in de tuin aan huis staan. Kunnen zeker min 30 graden verdragen in het landklimaat waar ze oorspronklelijk uit kwamen. Nectarine krijgt geen krulziekte als je ze tussen half december tot ca. begin april droog d.w.z. uit de regen houdt. Perziken kunnen ook wintertemperaturen temperaturen tot zeker een -25 best aan (behalve de bloesem) maar houden niet van natte en vochtige omstandigheden. Overwinteren mag in een serre, onder een overkapping of in een vrij donker schuurtje. De rest van het jaar het beste gewoon buiten. Omdat beide bomen dwergvarieteiten zijn kunnen ze prima ook in een pot of speciekuip...hoe groter de pot, hoe minder werk de verzorging vraagt....dan kun je de nectarine ook makkelijk verplaatsen naar een droge plek in de wintermaanden. Voor de zoetheid van de vruchten heb je geen serre nodig van beide. Natuurlijk zullen ze buiten1 aan 2 weken later rijp zijn. (Abrikozen meest al in juni/juli; perziken beginnen pas vanaf eind juli en zijn meestal rijp in augustus en soms september) Alle Prunus = steenfruit houdt niet van "nat". Dat kan betekenen dat ze bij regen/mist slecht drogen in ons traditionele wat vochtige zeeklimaat (dat snel aan het wijzigen is) en dan is een open luchtige groeiwijze een groot voordeel. Vooral is het ook belangrijk dat ze een relatief droge en zeer goed doorlatende en niet zurige bodem hebben en zeker geen waterzieke bodem...dat wil zeggen dat zomer en winter geen water blijft staan of grondwater minstens 70 a 80 cm diep blijft. (In een pot is dat vaak vanzelf) En voor alleen perzik geldt: voorkom krulziekte die je krijgt doordat in de wintermaanden de bladknoppen door regen worden besmet door dit schimmel en in het voorjaar zichtbaar wordt door blaren op de bladeren. Dat zijn allemaal omstandigheden waardoor bomen ziekelijke sukkelaars worden en een kwijnend bestaan leiden of snel het loodje leggen. Mijn eerste als "dwergabrikoos" gekochte abrikoos bleek de hardst groeiende abrikozenboom die ik heb. Later kocht ik nog een van het ras "Garden aprigold" en dat is wel een echte dwerg. In de volle grond is ze na 5 jaar rond de 1,25 meter en dit jaar zit ze voor het eerst vol bloemknoppen. Ik heb een 5 -tal dwergperziken (waarvan 2 gladschillige nectarines) en die staan in potten van 40 a 60 liter nu in de serre. Die hebben een zeer gedrongen groei en droegen (4 tot 2 jaar oud) nog niet echt. Ik kreeg de bomen omdat anderen ze wegdeden of zaaide ze zelf...of ze goed dragen en vooral ook echt lekker fruit geven zal bij dwergperzik sterk afhangen van het ras. Over het algemeen worden dwergperziken toch als wat minder van smaak beschreven, maar er zijn een paar rassen waarvan ik wel positieve berichten hoor.

Heel veel vragen, Fruittuin 17. Ik zal proberen ze allemaal te beantwoorden, voor zover ik kan. Waterlot is vooral een probleem van te veel willen snoeien en op een moment dat een boom vooral met sterke groei reageert. Daarnaast ook hoe je snoeit. Voor steenfruit geldt sowieso zo weinig mogelijk snoeien. Steenfruit is gevoelig voor allerlei schimmelinfecties en daarom is het algemene advies om die alleen tussen bloei en half september te snoeien, want dan kan de boom zelf sneller wonden afschermen (zoals een bloedkorstje op een wond bij mensen, zeg maar). Zomersnoei geeft niet zo veel groeireactie als wintersnoei, en zeker ruim na de langste dag...ca. augustus zijn de groeihormonen al veel minder actief. De meeste steenfruitsoorten (pruim, abrikoos, zoete kers) dragen vooral fruit op meerjarig hout en daarom is geen snoei nodig om steeds vruchthout te maken...hooguit wat ongezonde delen verwijderen en de boom luchtig houden en zorgen dat er overal licht komt. Bij die soorten zal ik niet zozeer twijgen gaan inkorten, maar eerder takken geheel weghalen om dit te bereiken. En nooit te veel ineens...eerder af en toe eens iets...niet DE snoei ( rot term in mijn ogen) maar je boom begeleiden en zo nodig eens iets bijwerken of herstellen. Bij perzik (nectarine is een perzik met gladde schil) en zure kersen is dit wat anders omdat ze op jong hout vooral vruchten dragen...dus op de groei van dit jaar dat voldoende rijp is, krijg je volgend jaar bloemen. Ook hier snoei je in de zomer (meest na de oogst, maar soms is het ook een vorm van uitdunnen van een boom die te vol hangt en kanhet eerder) op plekken waar frisse twijgen beginnen of kunnem/mogen komen...liefst die wat naar buiten staan. waterloten zul je dan niet gauw krijgen. perkel eerder voor verwerking. Marketon, althans de zaailing die ik kreeg uit de buurt van Den Dungen, eerder als handperzik (verwerken kan altijd nog). Zie ook in reactie naar Dahli hierboven). Krul is een ziekte die nagenoeg alleen bij perzik voorkomt en zo vervelend kan zijn dat ik zeg: een perzik buiten in volle grond is bijna altijd een slecht idee, want krulziekte is nauwelijks of niet te voorkomen zonder ingewikkelde (goede moment met zwavel of combi's en meestal ook vaker) of erg giftige bespuitingen, die complete onzin zijn in mijn ogen. (Ookal zijn er allerlei verhalen over perziken met meer weerstand, die het wel doorkomen...heb ik zelf allerlei ook geprobeerd of gezien....het is niet waar...perzik is bijna altijd krulziekte....soms pas na enkele jaren...maar het blijft bijna altijd kwijnen en ziekelijk gedoe) Met abrikozen zijn je kansen zo veel beter, die hebben geen krulziekte. Alle fruit kan aan de bomen nog door van alles aangetast worden...fruitschade is geen gevolg van krulziekte...buiten de lelijke blaarkrullen is krulziekte een probleem omdat het de boom ernstig verzwakt (en daardoro weinig goed fruit zet) en zelfs kan doden, zeker als het ook in het hout zit en een zwakke boom bevatteljk voor nog van alles. Ik ben dus erg sceptisch, ook omdat het schimel zich aanpast en agresseiver lijkt te worden...rassen die eerst redelijk gingen, worden ook steeds duidelijker aangetast..dat gebeurt jaarlijks opnieuw trouwens...via sporen die in de wintermaanden de bladknoppen infecteren) Wordt binnnekort vervolgd!!

Nee Jorieke. Hoewel ik even lid geweest ben van deze vereniging en er zelfs nog een diploma hoogstamboomgaard gehaald heb, heb ik mijn lidmaatschap een aantal jaren geleden weer opgezegd omdat allerlei abonnementen te duur werden. Van een Vlaamse fruitvriend krijg ik af en toe de boekjes van de voorgaande maanden waarop hij is geabonneerd te leen en daar kwam ik het een keer tegen. Ik denk dat Ludo Royen, de schrijver en al decennia lang de voorzitter vande NBS, alles wat hij erover heeft kunnen vinden bij elkaar heeft gezocht en zo deze uitleg bij elkaar heeft geschreven. Ik heb nog geprobeerd om met hem in contact te komen hierover om bevindingen uit te wisselen, waar hij op het einde om vraagt, maar hij heeft nooit op mijn mailtje meer gereageerd. Het zou inderdaad netjes zijn als hij het moestuinforum als link had genoemd en van foto's aangaf waar hij ze vond en wie ze maakte na toestemming van degene met auteursrecht, in plaats van - ik denk - de zoektermen voor Google alleen te noemen. Maar ja...ik heb zijn artikel nu ook zo maar op ons forum gedeeld en ook niet gevraagd of dat mocht. 😬

Marketons of merketons kwamen in meerdere streken in Nederland wel voor onder die naam. Volgens sommige (Brabantse) bronnen is het dezelfde als de in Duitsland geliefde Wassenberger. (Hoewel uit zaad nooit 100% hetzelfde, al kan er sprake zijn van een vrij grote zaadvastheid). Maar heel goed mogelijk dat er elders in NL weer andere zaailijnen waren met wat andere eigenschappen die daar me/arketon genoemd werden. In ieder geval in Groningen en Friesland komt de naam ook voor. Andere bronnen beweren dat het niet eens een groep of varieteit met verwante eigenschappen is, maar een oud woord voor alle perziken, een verbastering van een Spaans woord voor perzik: "melotocon", wat letterlijk katoenappel (een appel met een katoenen/zacht vel) betekent vertaald. Mijn exemplaar (althans de boom die ik via goede kennissen uit Den Dungen kon bemachtigen..(.want intussen alweer wat nakomelingen gezaaid en voor een groot deel uitgedeeld) is eerder een lekkere sappeige zoete perzik...desertfruit of handfruit zo gezegd. Dat is bij perkels, ook vanwege het blekere uiterlijk en soms wat bitterheid, toch anders...dat zal eerder als keukenfruit voor verwerking gebruikt zijn. Inmaken/wecken was vroeger een heel gangbare bewaarmethode, zeker als je een fruitboom had met veel opbrengst die niet lang bewaarde. Ik herinner me uit mijn kindertijd in Zuid Limburg dat mijn ouders ook soms een paar kisten perziken kochten bij een boer en we dan met wie kon helpen vele weckpotten mee vulden. In de beelden die ik daarvan nog in mijn hoofd heb (maar tijd kan die wat veranderen natuurlijk 😉) leken die perziken veel op perkels, ook wat bitterheid en werd er suiker toegevoegd. Dat er weck-perziken waren,was waarschijnlijk maar sommige jaren als er een grote oogst was en de aankoop van fruit goedkoop. (Ik herinner me ook zure kersen uit eigen tuin, peren, appelcompote, kruisbessen en diverse groenten die op grote schaal in weckpotten in de kelder stonden). Laat je nog eens horen wat je moeder misschien nog over marketons kan vertellen? Altijd interessant. Ik herinner me ook van Angela (ik was een paar jaar weinig op het forum en schrok toen ik enkele maanden geleden pas hoorde dat zij is overleden. Goede herinneringen aan haar!) dat zij marketons goed kende uit haar jeugd en graag weer een boom daarvan zou hebben gehad.

Enkele jaren terug verscheen er in Pomologia, het kwartaalschrift van de Belgische Nationale Boomgaarden Stichting, een artikel over perkels waarin de "perkel uit Zelhem"ook werd genoemd met een foto. 😁 De schrijver wist natuurlijk niet dat de perkel uit Zelhem eigenlijk die uit Aardenburg is...en zelfs dat niet helemaal, want een zaailing is per definitie genetisch (iets) anders dan de boom waarvan de pit gezaaid werd. Ik heb het artikel ergens gefotografeerd opgeslagen en zal het hier als bijlage proberen te posten. Ik ben het niet altijd helemaal eens met wat er in staat...het is wel goed dat de schrijver probeert om het weinige wat er bekend is bij elkaar te zetten en daarvan een verklarend verhaal te maken...eigenlijk wat ik ook doe. Dit is wat ik wel met hem eens ben: Perkel is een verzamelnaam voor traditionele gezaaide perzikachtige vruchten, waarvan er per streek verschillende lijnen met wat verschillende kenmerken zijn. Deze vruchten zijn geel/groen/bruin van schil en hebben een bitterzoet aroma. Intussen heb ik met veel moeite ook een Marketon (soms ook Merketon) uit de regio van Den Dungen/Sint Oedenrode bemachtigd en vermeerder en verspreid ze weer. Eigenlijk hier ook een groep en nooit een echt ras, aangezien vermeerderingsgeschiedenis via zaaien per definitie verschil betekent. Hier is een parallel verhaal met perkels maar niet direct verwantschap tussen perkel en marketon aangezien vorm, smaak en groeiwijze duidelijk verschillen ....ook hier zaailingen en verwantschap met andere (gezaaide) perziken met namen als Wassenberger/Amsden/Avalon pride/Benedicte... Maar het gaat hier om een andere lijn en smaak dan van perkels...Marketons zijn zoet en liggen veel dichter bij de gangbare perziken in smaak. Tot 10 a 20 jaar geleden werden ze (althans in regio rond Den Bosch) ook commercieel gekweekt en op markten e.d. verkocht. (Sindsdien snel verdwenen waarschijnlijk omdat de kweker(s)/verkopers stopten en zijn bomen nauwelijks meer te vinden en worden nergens verkocht. ) Voor beide groepen geldt dat ze niet ongevoelig zijn voor krulziekte. Deze winterbesmetting van nog slapende bladknoppen met een schimmel lijkt zich steeds agressiever te muteren, waardoor er zeer weinig varieteiten van perzik en zeker nectarine vrij van blijven. Sommige van de Marketon-verwanten worden als wat minder gevoelig genoemd...maar mijn eigen ervaringen en waarnemingen geven weinig optimisme hierover...heb intussen menig boom uit zeze klasse het loodje zien leggen en alle lieten minstens een duidelijke aantasting zien in de volle grond. Ook de perkels die ik zelf verspreid heb in de loop der jaren waren meestal duidelijk bevattelijk. Veel optimistischer ben ik over enkele (zeker niet alle! De Weinberg bijvoorbeeld helemaal niet) varianten in de groep bloedperziken...waarvan er zeker 1 boompje al 4 jaar draagt en na 8 jaar nog geen enkel teken van krul liet zien. Links en rechts heb ik nu nog enkele varieteiten in opkweek om een vollediger beeld te krijgen. Daarnaast heb ik intussen o.a. Dubbel Zwolsche en binnenkort ook Roem van Bart om zelf te zien of deze zo weerbaar zijn als fruitvrienden zeggen. Overigens hoeft krulziekte geen probleem te zijn en is ze ook op niet extreem gevoelige rassen te voorkomen door de bomen kleiner te houden (een sterke snoei gericht op voortdurende verjonging aangezien perzik vooral draagt op eenjarige twijgen betekent sowieso dat kleinere bomen de beste zijn voor oogst!!!) en in grote potten of boomcontainers (60 a 80 liter voor een volwassen perzikboom vind ik fijn) Tussen pakweg half december tot net na de bloei (april) zorg je dat de boom uit de regen blijft door ze overdekt of binnen te zetten (mag zelfs vrij donker...maar dan wel lichter zetten als de bloei begint). Op deze manier worden de bladknoppen niet besmet met het krulschimmel en heb je er eigenlijk helemaal geen last van...niet moeilijker dan dat! Niks spuiten met van alles, niks behandelen! Tegen kou en vorst kunnen perziken overigens uitstekend (-20 a-25 graden is normaal in natuurlijke setting)....juist moet je eventueel met een kwastje bestuiven als ze ergens binnen beginnen te bloeien.

De afgelopen jaren heb ik veel van mijn verzameling fruitbomen-struiken via geruild en gekregen enthout en stekhout kunnen verkrijgen. Het principe daarbij is in grote lijnen dat je geeft en iets aanbiedt dat voor mensen interessant is en daarvoor ook weer wat terugkrijgt. In het begin was het meer kijgen dan geven en al snel wordt dat gelijkwaardiger en word je eerder een gever dan een krijger. Ik denk dat ik er ook wel wat op heb gelet om fruitbomen aan te kopen waarvan ik wist dat het voor andere liefhebbers zeker interessant zou zijn....dus naast iets dat mijn eigen belangstelling had, ook iets om mee te ruilen en anderen blij te maken. Bovendien is oprechte aandacht voor iemands passie en niet alleen een ik-wil-hebben-mentaliteit belangrijk voor goede contacten en maakt dat vooral contacten en uitwisseling echt boeiend en iets fijns: Mensen worden vrienden...tuinvrienden en fruitvrienden. Het gaat er dus ook om, dat je met andere fruitliefhebbers die wat serieuzer bezig zijn in contact komt en tegelijk dat je er op gericht bent om anderen echt verder te helpen. Als anderen merken dat je open en serieus bent, wat kennis van zaken hebt of open staat daar voor, serieus met namen van rassen en varieteiten omgaat enz. dan is een vriendelijke vraag naar een bepaalde varieteit en ruimhartig ruilaanbod vaak alles wat je nodig hebt. (Ik denk en zeg wel eens dat een van de rijkdommen van tuinieren is dat je planten kunt (leren) vermeerderen en er volop van kunt uitdelen.) In de loop der jaren heb ik zo zeker enkele tientallen fruitvrienden leren kennen met wie ik ook meer of minder intensief contact onderhoud...mensen van wie ik kon leren en bij wie ik kon zien dat en hoe ze ermee bezig zijn en er van genieten, met wie ik informatie uitwissel en onze ervaringen en opgedane kennis kan uitwisselen. Het grappige is dat die mensen die ook zo bezig zijn elkaar vaak allemaal wel kennen en volgen. Het leuke van internet en speciale websites en groepen is dat taal geen belemmering hoeft te zijn en je dus (in principe) met mensen over de hele wereld contact hierover hebben en delen. In de loop der jaren ontmoette ik zo zelfs fruitvrienden uit Japan (met veel culturele informatie over kaki's en zaden van diverse varieteiten die hier onbekend zijn), Roemenie, Zwitserland, Zweden, Italie, Portugal en dichterbij huis. Soms blijft het bij internet contact en soms iets naar elkaar opsturen, maar soms ook een bezoek of zelfs logeerpartij. Als ik zo eens na loop op welke manieren ik met mensen in contact kwam.... Een aantal contacten verliep zeker ook via dit forum. Je zoekt iets dat misschien iemand anders heeft of een ander zoekt iets dat jij hebt en een prive-berichtje. Er zijn enkele mensen van dit forum aan wie ik - zeker toen ik pas begon met een serieuze ecologische tuin met ook veel fruit - heel veel gehad heb en van wie ik van alles heb gekregen, mogen proeven, komen kijken enz. Soms bij MTF-dagen , maar vaak ook daarbuiten. Een heel aantal goede uitwisselingscontacten heb ik opgedaan via een Franse website voor het ruilen van enthout die helaas niet meer bestaat. Fruitiers.net Toen die stopten zijn er enkelen op een soortgelijke manier verder gegaan https://www.fruitiers.org/ en daar kun je zeker ook slagen....het kost wel veel tijd om je "verger" (plantentuin = aanbodlijst) in te voeren en er zijn veel minder leden...maar het is allemaal liefdewerk van vrijwilligers en een website laten draaien is niet goedkoop. Er zijn 2 Vergers uit Nederland.....en alles is in het Frans (dat ik nauwelijks machtig ben...maar een vertaal-app doet hier wonderen). Op Facebook (een medium dat ik niet zo geweldig vind omdat het vaak oppervlakkig, kreterig, commercieel en desinformerend is en bovendien uit is op gegevens over jou en je te beinvloeden) heb ik in enkele fruitgroepen en tuingroepen ook best wel wat mensen leren kennen en als je daarbij blijft en kritisch kijkt naar wie wie is en waarmee mensen bezig zijn, kwamen er toch een heel aantal vriendelijke, leuke, deskundige en betrouwbare passiegenoten boven drijven. Er is een besloten speciale groep (met een goede en hartelijke moderator) in het Nederlands voor het uitwisselen van ent- en stekhout waarvan je lid kunt worden: https://www.facebook.com/groups/443819100132077. Zo is er ook een in het Frans: https://www.facebook.com/groups/616805608728304. Een leuke groep, maar erg groot meer algemeen over fruit = Liefhebbers van fruit en fruitteelt. Nog steeds op Facebook zijn er - in meerdere landen en talen ook - ook specialistische groepen voor bepaalde fruitsoorten (bijvoorbeeld persimmon, pawpaw, kleinfruit, peren, appels enz) en ook kun je wellicht aansluiting vinden bij ecologisch georienteerde groepen over voedselbossen e.d. Veel contacten gaan ook via-via...vrienden die weer andere vrienden kennen of specialisten die je heel veel kennis en ervaring hebben (ik kom bijv. om de paar maanden bij en kreeg nogal wat enthout van een Vlaamse fruitvriend die vele honderden rassen van alleen de beste en vaak zeer zeldzame perenrassen heeft aangeplant...zo zijn er ook mensen die bijna alles weten over en kennen van pruimen of appels of abrikozen..... Wat ik me ook realiseer is dat als je er echt zo intensief mee bezig bent als ik, je iets vak-idioterigs krijgt. 😁Voor de meeste mensen is een appel een appel...voor mij is elke boom, elk ras een verhaal, een eigenheid, een geschiedenis een eigen ontwikkeling.... Ik ga er vanzelf diep op in...dieper dan de meeste mensen nog boeit. Het leuke van fruitvrienden is dat je dat wel juist interessant vindt bij elkaar. Intussen is mijn eigen paradijs zo goed als vol en ben ik niet meer uit op nog van alles aan te planten (hoewel er nog tientallen geweldige dingen zijn die ik ook best zou willen...maar uiteindelijk is niet het (veel) hebben het belangrijkste maar kunnen genieten en plezier hebben van wat er is. ) Ik heb de laatste jaren ook voor veel verschillende mensen soms grote hoeveelheden enthout e.d. verzorgd en uitgedeeld....doe het nu wat rustiger aan. Natuurlijk wil ik iemand graag helpen als ik kan. Maar het kostte zo veel tijd allemaal en ging soms ten koste ook van mijn eigen doelen. Bijvoorbeeld mijn snoeiwijze van appel en perenbomen is gericht op kleine zo mogelijk smalle bomen en dus snoei ik vooral in de zomer....gevolg is dat ik aan die bomen dan geen enthout heb in de wintermaanden. Een tip op de vraag van Someshta Ik weet niet of er nog veel fruitliefhebbers op dit forum actief zijn? Mensen die weten hoe ze moeten enten, wanneer, hoe en wat precies aan hout om te enten/stekken, oculeren of chipbudden geschikt is, die iets van een wat bredere collectie hebben staan, de namen kennen van hun rassen zonder te veel fouten. Door heel gericht te vragen (en misschien aan te bieden) is het vast mogelijk om een uitwisseling (per post naar elkaar sturen) op gang te brengen. Iemand die het initiatief neemt en er wat tijd in steekt, kan dit vast wat op gang trekken. Succes!

Oeioei.....kom ik een na een paar jaar terug op dit forum en schrik ik toch echt van de angst in dit topic. Ooit ook in mee-verkend en mee-uitegwisseld hoe we dat het beste deden met kiwibessen. Komt op mij over als dat er nu mensen bezig zijn met problemen zoeken. Hier nu 14 jaar ca. 12 kiwibessen met intussen uitstekende oogsten. Nog nooit iets afgedekt of beschermd. Juist het eerste jaar een Issai (een vreemd ras dat net iets gevoeliger is voor een flink nachtvorstje laat in het voorjaar) die wat zwarte blaadjes had, maar verder nooit niks. Nooit een probleem. En bij mij staat het echt niet beschut. Tuurlijk...in zuidwest Nederland waar ik woon is het ietsje zachter in de winter en minder heet in de zomer. Maar toch...veel meer te vrezen heb je niet oostel;ijker in NL dan dat een keer, uitzonderlijk, je geen oogst hebt. En dat is heel normaal als je fruit kweekt: een beurtjaar bij pitfruit, een minder jaar bij pruimen of abrikozen, druiven die het ene jaar beter vrucht zetten dan een ander met veel misbloei.....je kunt je niet indekken tegen alle eventualiteiten...zoveel dat je niet 100% kunt controleren.....de natuur is de natuur (en is intussen ernstig verstoord) ...probeer dat ook beter niet zou ik zeggen. .... Wat een veel groter probleem is intussen is kiwibessen (en diverse andere fruitsoorten die het goed deden bij ons) die in de hitte van onze (onzichtbare) klimaatramp-zomers verbranden...zeker als ze open en bloot aan de zon worden blootgesteld en gepamperd.

Donker bewaren. Rond 10 a 15 graden. Tot ca. februari/maart blijven ze fris. Daarna gaat er een nieuwe stengel uit groeien en kun je ze beter oppotten met de punt boven de grond en lichter zetten, maar nog nauwelijks water geven (die stengel zoekt het licht, zoals aardappelscheuten...in het licht en koel groeit de plant weinig en blijft ze hanteerbaar....ze gaat pas vrij laat wat wortels maken, de vrucht is voedselvoorraad voor starten van nieuw seizoen) Je kunt ze schillen (als ze gestekeld zijn met handschoenen aan) en ze in plakjes of schijfjes snijden en mee bakken, stoven, wokken in een gerecht of heel fijn wat rauw in een salade bijvoorbeeld. Ook na warme blijven ze knapperig met een milde komkommersmaak. Ik vind ze lekker en vind ze ideaal om verse groente te hebben in de wintermaanden. (Lijkt echt wat op komkommer, maar dan steviger, minder nattig en knapperiger).

Neen. Die op jouw foto, Appelvrouw, is een "aardbeiguave"ofwel Psidium cattleianum. De ananasguave (ofwel Feijoa ofwel Acca Sellownia) waarover Goldfish hier info geeft is zelfs geen directe familie van de aardbeiguave. De Feijoa is veel beter winterhard dan op het internet overal wordt beweerd. Ik hoor van vele kanten dat ze gewoon open in tuinen voldoet, al decennia lang, zonder problemen. De bloemen zijn heel bijzonder en de vruchten zijn een stuk groter dan van de aardbeiguave op jouw foto's en erg lekker. Nu nog niet rijp, maar in de tuin van Goldfish en Mevrouw Groen staat een veel grotere boom met veel erg mooie vruchten...bij mij waren ze begin november rijp afgelopen jaar. Plukken is niet nodig, want ze vallen op het moment dat ze rijp zijn, maar moeten dan wel binnen een paar dagen opgegeten worden. Als er een fruitsoort is die veel meer aandacht verdient in mijn ogen (want lekker zoetzuur, vruchtveels met peerstructuur, gemakkelijk groeiend en in onderhoud en ook met behoorlijke opbrengst en heel mooi wintergroen blijvend) is het deze Ananasguave. Het is zelfs een van de weinige fruitsoorten die ook in de halfschaduw behoorlijk voldoet. (Eigenlijk heeft zo wat alle fruit zo veel mogelijk zon nodig om lekker te worden en niet ziekelijk te kwakkelen)Hier een paar foto's van de Feijoa.

Bedankt mevrouw en meneer Groene Goldfish voor de gezellige en mooie dag die jullie hebben georganiseerd. Leuke mensen ontmoet en teruggezien! Het was de lange rit waard! Tot ziens!

Ik kan morgen een bakje voor je scheppen met compost en dan zitten er veel in. Als je dat wilt...graag duidelijk zeggen en mij een berichtje sturen. Ik rij hier rond 10.00 uur door en zonder duidelijk bericht veel kans dat ik het niet meer lees.

Auto flink vol.

Ik zal je een witte en rose aalbes meenemen. En een Merketon-zaailing. Zoals ik al zei is een vruchtbare perzik een kwestie van goede gerichte zomersnoei, Daarmee hou je ze in toom en zorg je voor elk jaar volop vruchthout. En omdat het zomersnoei is, beperk je zo ook de groei sterk. Maar de perzik is een zaailing...die groeien zo hard en zo veel als een grote boom... het is een soort bonsai (maar dan milder) die je eigenlijk doet. Mijn appelbomen ent ik op onderstammen die de groei sterk of zelfs heel sterk afremmen en die blijven daardoor (ook afhankelijk van het ras en je bodem) relatief klein......maar ook dan is kundige snoei nodig...vooral om het niet te verpesten. De meeste mensen snoeien alleen in de winter en het gevolg daarvan is dat je tegen een boom zegt: groeien, groeien, groeien....je bereikt precies het tegengestelde van wat je wenst. 80% van wat op internet staat over fruit snoeien is onzin helaas.

Mag je me zaterdag meer over vertellen, Goldfish.

Ik heb vandaag 6 pawpaw-boompjes van ca 4 jaar oud zo diep mogelijk uitgestoken. Die kan ik voor de liefhebber(s) meenemen a.s. zaterdag. Ze zijn nu rond de 50 a 60 cm groot. Advies is om ze met 2 samen in een diep plantgat met veel organisch materiaal te planten...3 mag ook. Dat geeft veel grotere kansen op goede bestuiving. Wortels niet proberen te spreiden of los te maken...want daarmee is er veel kans dat je ze de nek omdraait, Ze zijn met blote wortel en zitten in een ruime zak...uiteraard de wortels vochtig houden en de boompjes zo snel mogelijk in de grond zetten en bij het planten gerust 10 a 20 liter water geven...(er hangt wel wat grond aan, ik heb ze zo veel mogelijk met rust gelaten om zo weinig mogelijk te beschadigen). Pawpaws laten zich moeilijk verplanten. Ik geef geen garantie dat ze terug aanslaan, maar de kansen zijn heel goed aangezien de boompjes in bijna winterrust gaan en ik heb ze zodanig opgekweekt dat er geen heel lange penwortel is, maar ook een aantal stevige zijwaartse wortels. Sinds 2012 heb ik me intensief bezig gehouden met opkweken van pawpaw. De wereld afgeschuimd om enkele zaden te vinden (veel geld, zaden waren verdroogd en bij pawpaw betekent dat 0% kans op kiemen). Etr was toen heel weinig informatie over en wat er was klopte vaak voor geen meter. Dus ik heb heel wat moeten proberen...maar in de loop der jaren heb ik zeker een 150 planten opgekweekt en grotendeels weggegeven. In mijn moestuin aan huis staan naast 1 gekochte boom die al een paar jaar droeg (maar niet veel) nog een 8-tal bomen die nu na een jaar of 8 a 10 voor het eerst droegen en ook nog heel veel. Helaas ben ik afgelopen weekend echt beroerd geweest door het eten van pawpaw (door de jaren altijd wel eens een enkele gegeten, de smaak is echt wel lekker) ...zo erg dat ze me intussen tegenstaan en ik ze niet meer wil. De grote dragende bomen zijn niet meer te verplanten met succes....deze kleine wel en omdat ze moeilijk te krijgen zijn en best duur...wil ik ze liever aan de liefhebber(s) geven dan zo maar verhakselen.... Laat even weten als je belangstelling hebt.