weknow

+ kijk eens hoe je glas in de profielen kunt plaatsen....dat is anders.....zal wellicht een aanpassing nodig zijn...als het al kan. Polycarbonaat heeft ook voordelen t.o.v. glas. Het is minder mooi en na een 15 jaar kan het wat brekerig worden (er zijn meerdere kwaliteiten PC) maar isolatie is beter en ook is witkalken e.d. niet nodig. Het lage gewicht kan ook een voordeel zijn (makkelijk verplaatsbaar, met 2 mensen til je het op), maar het is windgevoeliger en soms is extra bevestiging nodig van de platen. (Tip: met een metalen ring + bouten een gat maken en aan de steunen binnenin de kas vastmaken). Als je de fabrikant weet, zou je daar eens kunnen informeren. Sommige merken gebruiken zelfs dezelfde frames voor beide materialen.

Voor veengrond durf ik het niet te zeggen. Als ik ervaringen van bijvoorbeeld Robo en Erny lees, is het nodig om die minstens mechanisch los te maken......(spitten is ook omkeren). Ik mulch al een aantal jaren met compost. (Zal die zeker niet inwerken...). Op zeeklei. De grondstructuur is hierdoor stevig, maar voldoende luchtig....ik heb geen enkele klacht over dat planten niet goed zouden groeien. Volgens Charles Dowding, van wie ik deze techniek overnam, kun je op grond die bedekt is met zo een permanente laag gewoon staan en lopen (hoewel ik dat zo weinig mogelijk doe). Ik weet dat grelinettes (in het Nederlands: "woelvork") bij veel ecologisch werkende mensen worden bezongen. In mijn ogen zijn ze - in ieder geval op klei, maar zeker op zand ook - volkomen overbodig en voegen ze niets toe. Als je je bodem gedekt houdt met compost, zal de structuur door bodemleven voldoende luchtig worden...beter en permanenter dan met mechanische bewerkingen mogelijk is.

@ Blije bakkes Goede overweging van schurft-overleving in gevallen blad. Schurft is hier op de nogal vruchtbare zware klei niet zo een groot item tot nu toe (afkloppen)...het opener en luchtiger maken van de grond wel...vandaar de keuze om toch te mulchen (bij voorkeur met rijpe compost, houthaksel en al wat verteerd blad. Ook een kwestie van gebruiken wat beschikbaar is. Overigens mulch ik normaal niet met het blad van de fruitbomen zelf: valfruit/mummies en dat blad wordt in het najaar verwijderd en gecomposteerd. Woelmuizen/ratten (hier muizen) zijn in de bostuin, waar ook gebieden met fruit staan, volop aanwezig. In het bosdeel vind ik overal wel gangetjes of springen er muisjes weg als ik er bezig ben. Een bodem met een toplaag die veel organisch materiaal bevat hebben ze graag, dus ook af en toe wat schade aan fruitaanplant. Vooral appel vinden ze lekker. Ik neem het voor lief, werk soms met geïmproviseerde wortelkorven en probeer rovers te lokken. Maar echt bestrijden is geen optie (ondoenlijk) en tot hier toe (ook afkloppen) is de schade beperkt, hier en daar wat. Van konijnen heb ik meer last. Misschien komt het ook, dat het meevalt, door dat er veel meer bomen, struiken, planten staan dan alleen dat fruit en er grote afwisseling is. Elk voordeel heeft zijn nadeel......maar werken aan een betere bodem heeft voor mij een hogere prioriteit, aangezien de harde dikke klei en droogte van het gebied eerder een beperkende factor zijn. Ook is een gezonde bodem een belangrijk "wapen" tegen mogelijke infecties als schurft. Een strikt beleid om mulchlagen steeds opnieuw aan te brengen en verwijderen is gezien de grootte van het gebied niet zo handig...zou veel te veel werk kosten.

@ Windindewilgen Probeer even in te schatten wat de clue is van je reactie. Ik denk dat je vraagt naar dat ik beweer dat een laag (goed gemaakte) compost die je voor de winter aanbrengt, de bodem vroeger op gang brengt. Dus daar ga ik even op in. Voor de rest weet ik dat er veel verschillende praktijken zijn bij veel verschillende mensen, die ook ecologisch proberen te werken en was ik niet van plan om iemand de wet te gaan voorschrijven....dus (waarschijnlijk ten overvloede gezegd ) doe het op de manier die jou goed lijkt Maar groenbemester (vers groen materiaal, dat al verterend wat stikstof afgeeft en - zij het deels, de rest verdwijnt in lucht en bodem - beschikbaar voor een gewas) inbrengen is iets heel anders dan compost opbrengen. Dus over al of niet biologische activiteit als het buiten koud is: In de vergelijking die bijvoorbeeld Charles Dowding al jarenlang maakt tussen gespitte en ongespitte bedden, welke identiek worden verzorgd verder met compost, blijkt dat de winst voor niet spitten vooral gemaakt wordt gedurende de eerste maanden van het jaar. Zijn verklaring, welke ik heel plausibel vind, is dat in de met compost gemulchte bedden het bodemleven eerder op gang komt en de voedende/verzorgende rol voor planten daardoor dus eerder op gang komt. Hou dat idee vooral vast: een bodem met een goed gevoed en ontwikkeld bodemleven, neemt de zorg voor groei van de planten op zich. De taak van de tuinier is dus niet om zijn planten te mesten (voeden) met stofjes, maar om zo veel mogelijk te zorgen voor een gezonde bodem. Het is een heel andere manier van kijken en van handelen in je tuin: bodem staat voorop, de rest is bijzaak.....wordt vanzelf - als het goed is, maar heb daarover geen fundamentele twijfels meer - geregeld door die bodem. Overigens is het gekend dat schimmels, met name ook bodemschimmels en mycorrhiza's, bij lagere temperaturen tot rond het vriespunt actief zijn/blijven. De afbrekende composthoop/bak, mits voldoende vochtig en evenwichtig samengesteld en voldoende groot, kan op zichzelf zorgen voor nogal wat warmte en zal vrij onafhankelijk van buitentemperaturen doorwerken. Dat is ook mijn waarneming steeds geweest....het gaat wel verder...misschien wat langzamer, maar nooit gezien dat het echt lang stilstond, zelfs niet bij strenge vorst. Die warmte die verterend materiaal maakt, is voornamelijk door het aandeel groen....bacteriën die actief zijn, produceren warmte. Ik zou de oorzaak van stilstand dus zoeken bij voldoende vocht en een min of meer goede verhouding bruin:groen....iets van1:1 tot 2:1 is goed. Moestuin is 1:1 beter; voor vaste planten is 2:1 gunstiger omdat het meer voedend is voor schimmels. Wat ik zelf wel zie als een beperkende factor is in de vlotte omzetting, dat het onvoldoende vochtig is (wind, zon, uitdroging, een dunne laag).....een bladlaag tussen de bomen knispert, zeker bovenop, lekker = dus droog. Uit ervaring weet ik dat vanaf maart zo een laag blad snel overgroeid raakt en rond juni is het meeste blad zo goed als onherkenbaar of verdwenen. In de bostuin de laatste weken nogal wat bladeren van gras en paden verzameld (op de perken e.d. blijft het liggen) en gebruikt als bodembedekking of voor nieuwe aanleg + een bult van een 10 m3 gemaakt, waarin grasmaaisel van af de zomer gemengd wordt. Ik weet uit ervaring dat ik dit vanaf april/mei kan gebruiken....is dan zeker niet gecomposteerd, maar toch al behoorlijk aan het verteren. Op het gras ligt, ook afhankelijk van waar wind het naar toe waait, vaak al een dikke laag bladeren....de populieren verloren het al volop in september en de onderste lagen zijn op 2 a 3 maanden al behoorlijk aan het verteren (zodanig dat het al een behoorlijk verstikkende dichte laag vormt). Gezien de grootte van het gebied ( 2 ha.) en mijn beperkte menskracht 1 a 2 dagen in de week moet ik me beperken tot een efficiënte aanpak, waarbij zo weinig mogelijk werk nodig is (schrijf jij eigenlijk ook) dus volgens het boekje compost maken is daar onmogelijk (doe ik in mijn moestuin thuis zeker wel) en tegelijkertijd wil ik wat ik er kan recyclen en gebruiken zo zinvol mogelijk inzetten....

Dit is NIET logisch. De zeer snel beschikbaar komende stikstof is dan NIET biologisch gefixeerd ( = stabiel geworden = opgeslagen) zoals in goed gemaakte compost...ze vervliegt dan dus snel of spoelt uit. Ik lees hier dan dus een argument tegen dit spul....tenzij je compost wil zien als een soort snelwerkende mest (wat het juist niet is). Blijf wat gereserveerd over dit spul omdat ik het procede (of zijn het meerdere?) niet ken. Ik zie (1) dat het warm is (hetgeen kan wijzen op onvoldoende echte vertering), (2) kurkdroog en nauwelijks water opneemt gedurende eerste maanden, (3) (nog) geen leven bevat en (4) soms stinkt + (5) dat in een dikke laag die je snel toepast gedurende langere tijd weinig goed groeit en zaden niet kiemen........ Dat zijn algemeen eigenschappen die ik van "echte" compost niet ken (of die duiden op dat ze niet goed is gemaakt). Een meting van voedingstoffen zegt me heel weinig op zichzelf omdat het eerste doel ervan niet de directe bemesting is, maar voeding en opbouw van een goed bodemleven dat voor voeding zorgt + aanwezigheid van stoffen helemaal niets zegt over de opneembaarheid ervan + omdat ik niet weet of en hoe het de bodem voedt. Het enige dat ik weet is dat het een dosis organisch materiaal is en dat dat op zichzelf nuttig is.

Kan best wel. Maar je moet dan wel extra compost geven.....voedingsbehoefte is wat anders. 1. Bessenstruiken (althans de meeste) horen tot de rozenfamilie en die combineren erg goed met alliums. 2. Zelf zou ik sowieso overwegen om op het bessengebied eerder wat vaste/meerjarige groenten te zetten. Reden daarvoor is dat ik tussen bessen probeer met schimmelsterke compost te mulchen of met houthaksel/blad vooral.....liever niet te stikstofrijk daar en dat is ook het milieu waarin vaste planten zich meer thuis voelen. Er zijn ook bruikbare vaste alliums als je 1 en 2 wilt combineren (bieslook, chinese bieslook, kaapse bieslook, Egyptische ui, Welsh union enz.)...maar je kunt natuurlijk ook denken aan bijv. eeuwig moes, zuring-familie, zeekool, zwartmoeskervel, rabarber, aardbeien en vele kruiden.

Zeker zomerframbozen zijn best gevoelige planten voor allerlei ziektes. Herfstframbozen zijn wat dat betreft veel makkelijker en vergeeflijker. Ook in de professionele teelt is men er erg alert op. Eigenlijk is het best een moeilijke plant. Vaak heeft het te maken met dat aan de ene kant een framboos graag steeds in een (licht) vochtige grond staat, liefst wat aan de zure kant (maar ook weer niet echt zuur), maar van de andere kant helemaal niet verdraagt dat de grond nat en dichtgeslagen is.....daar heel snel op reageert met (schimmel-)ziektes...waaronder een vorm van phytophtera (niet de aardappelziekte), waarbij wortels en dus stengels gewoon wegrotten. Goed snoeien en zorgen voor een goed doorlatende en luchtige grond, door niet te zuinig te zijn met (bruinrijke....veel blad en hout erin verwerken) compost en eventueel planten op een heuveltje...plus de grond rondom vrij houden van begroeiing is 90% van de oplossing. Als ik het zo lees lijkt dit wel aan te sluiten bij jouw aanpak, Bio-fee......

1. Zie een directe vergelijking over al diverse jaren tussen "dig" en "no-dig" in een ecologisch beheerde tuin voor een behoorlijk genuanceerd antwoord: http://www.charlesdowding.co.uk/ 2. Toevallig zeer onlangs een uitzending NTR-uitzending in de reeks "De kennis van nu" over stand van zaken onderzoek naar mycorrizha en hoe die in de landbouw kunstmest overbodig kan maken c.q. waarom kunstmest op den duur niet werkt: http://www.npo.nl/de-kennis-van-nu/01-12-2016/VPWON_1263068?utm_source=Nieuwsflits&utm_medium=Email&utm_campaign=Nieuwsflits%3A+Bollenopruiming+en+iets+over+schimmels&utm_content=Link+5

Als de compost die je krijgt dampt, dan is ze zeker nog helemaal in de beginfase....moet nog ontbinden en stabiliseren...is ze onrijp en niet volledig verteerd. Klopt dat die compost dan nog weinig groei toelaat. (Mijn advies met compost die ik hier soms op de milieustraat krijg en die ook nog warm is en niet lekker ruikt is, om ze eerst een half jaar te laten opnieuw biologisch tot leven te laten komen. Ze is biologisch dood....je zult er weinig micro-organismen in vinden want die overleven die temperaturen niet. De processen waarmee ze gemaakt wordt in verschillende installaties zijn geheel andere dan als je zelf compost maakt). Eenmaal op de grond of nog eventueel bovenin de grond (zuurstof is nodig!!!!) zal deze organische stof (is ze vergist? Onder druk gemaakt? Versneld gemaakt in grote installaties) veel langzamer dan rijpe eigen compost!, pas heel geleidelijk door het gewone bodemleven overgenomen gaan worden...... Organische stof is altijd nuttig, maar dit spul is anders (en ik denk minderwaardig) aan de compost zoals je ze zelf kunt maken. In ieder geval - zoals je ook zegt - ongeschikt om direct in te zaaien of in te kweken. Dit spul...ik ga er maar van uit dat we iets soortgelijks bedoelen...zal als je het in het najaar opbrengt bovenop tegen het nieuwe seizoen (je bent dan een maand of 5 verder) inderdaad wel langzaam gaan werken. Ik haal het met aanhangers vol, voor aanleg en onderhoud van de bostuin, waar ik op een enorm gebied langzaam een vruchtbaardere bodem wil bouwen. In mijn eigen moestuin aan huis mijd ik het en kan ik voorzien in voldoende compost door het zelf te maken. Ik heb nog te weinig kennis van dit soort "milieustraat-compost" om een definitief oordeel te vellen. Voorlopig denk ik dat het als extra koolstof = organisch materiaal zeker nuttig is (en een zinvolle vorm van recycling van organisch materiaal dat beter niet verbrand wordt....dus daarin zit al heel veel winst w.b. CO-2 uitstoot). Maar ik heb toch ook wel wat reserves als ik het vergelijk met de compost zoals ik die al veel langer ken en - net als vele anderen - maak. Los van hoe het zo verstandig mogelijk te gebruiken, waarover we het nu hebben....zou ik heel graag eens een vergelijking willen zien naar de mate waarin het echt "compost" is, in de betekenis van dat er ook de zo gewenste stabielere organische verbindingen in opgebouwd zijn + wat de uitstoot aan ammoniak en fosfaten en CO2 is tijdens de productie hiervan. Beide wordt het "compost" genoemd....gemaakt van organisch materiaal, maar is het wel hetzelfde?

schreef gewoon Peter. In je composthoop/bak zijn andere (micro)organismen aan het werk dan in je bodem! In de composthoop wordt - mits goede verhoudingen, voldoende vocht en lucht - afgebroken en tot nieuwe verbindingen opgebouwd, door bacteriën, schimmels, insecten en ander grut dat daar in gespecialiseerd is. Deze verbindingen worden - mede als voedsel voor weer andere (micro-)organismen in de bodem, maar ook in symbiose met planten - zeer geleidelijk weer deels ontbonden in vormen die voor planten eventueel opneembaar zijn.

Klopt dit wel, Peter? Compost rijpt niet zozeer in de tuin. Compost moet best "rijp" (= stabiel geworden + benodigde stikstof uit groen verbruikt zijn en omgezet) als je ze opbrengt. Dingen maar laten verteren in je tuin (en dus ook niet rijpe compost) levert geen compost, aangezien alleen vertering gebeurt en nauwelijks opbouw van stabiele verbindingen...groot deel voedingstoffen spoelt dan uit of vervliegt. Overigens wel prima om compostlaagje als mulch in het najaar of de late winter al op te brengen...en dat kan ook goed omdat in stabiele en rijpe compost nauwelijks verlies optreedt. Het beschermt je grond en neemt (in tegenstelling tot een andere mulch) wel warmte op vanwege zwarte kleur. Ook stimuleert het al vroeg het bodemleven, waardoor alles beter/vroeger op gang komt. Je kunt compost natuurlijk pas gebruiken als je het hebt. Was het probleem van Pippi niet dat ze er niet eerder over kon beschikken? Logisch om het dan nog op te brengen als je het wel hebt.

Moeilijk te voorspellen, Dennis. Als de plant echt in rust is, zijn de kansen beter. Ook zal veel afhankelijk zijn van of ie in de grond staat of in een pot en hoe groot de pot is en of de grond nat is...wortelbeschadiging door vorst kan een probleem zijn. Ben ook benieuwd wat je gaat aantreffen.....maar ook waarschijnlijk nu te vroeg nu om definitieve conclusies te trekken. Zelfs als ze dood lijkt, zou ik zeker tot juni afwachten of er toch weer wat uitloopt....en wie weet: misschien is ie ook nog gewoon intact.

schreef Jorieke. Even terzijde, Jorieke, maar eten loopeenden ook huisjesslakken en evt. waterslakken? Ik denk dat een lange winter met meerdere vorstperiode inderdaad de slakkenpopulatie sterk vermindert. De levende zullen grotendeels bevriezen. De populatie zal zich dan grotendeels opnieuw moeten opbouwen vanuit overwinterende eitjes...en als die tussendoor tijdens een zachtere periode al uitkomen, ook weer gedecimeerd worden door nog eens stevige vorst in de grond. We hebben nu 2 relatief zachte winters achter de rug. 2014/2015 heeft het hier welgeteld 1 nacht licht gevroren. Verleden jaar hier pas kou en vorst vanaf half januari en niet eens zo heel veel. Geen grond die lange tijd bevroren was zelfs. Afgelopen nacht was het kouder dan het gedurende 2 jaar geweest is, zelfs de grond in het kasje was overal hard bevroren, maar ook dat lijkt nu alweer voorbij.

Dat is het. Hier ook van de gele Fallgold verleden week wat vruchtjes gegeten. Verleden jaar liep dat door tot begin januari...was lang zacht najaar toen. Lijkt me logisch om het te doen als er niets meer te plukken valt. Wel altijd veel nieuwe scheuten/opschot nog in het voorjaar...dus af en toe even bijhouden en aandacht geven. Vanaf maart/april kunnen ze - althans hier, met wat zachter klimaat - alweer gaan uitlopen.

Speets zal herfstframbozen hebben. Die dragen, wat afhankelijk van het ras, tot de vorst. Snoei is ook wat anders dan bij "gewone" = zomerframbozen. Van herfstframbozen is de oogsttijd ook veel langer, geleidelijker. Van een of enkele struiken pluk je af en toe een portie...hier eigenlijk alles "uit het handje naar het mondje", terwijl zomerframbozen hun (wat grotere meestal) oogst op enkele weken geven en daarmee ook wat lonender zijn voor jam e.d. Logisch om herfstframbozen pas te snoeien als ze, nu dus, klaar zijn. Gaat heel eenvoudig.....te veel zijscheuten blijven weghalen en per struik ca. 6 sterke (of in de rij 10 a 12 per strekkende meter) aanhouden. Je kunt die hou-scheuten terugsnoeien op iets tussen enkele centimeters en 50 cm. Bij bijna tot op de grond terugsnoeien zal je oogst volgend jaar beter, met ook grotere vruchten zijn. Laat je een 40 a 50 cm. staan dan krijg je meestal al een wat kleinere vroegere oogst in de zomer en - geleidelijk overlopend - tweede oogst vanaf september. Maar met tot bijna tot op de grond terugsnoeien is je totale opbrengst beter, maar ook later. Herfstframbozen zijn wat minder ziektegevoelig en toleranter voor niet perfecte omstandigheden, maar ook wat minder uitmuntend in smaak....hoewel dat ook wat van ras afhangt. Ze worden ook wat minder hoog. Bij zomerframbozen is tussen juli/september de oogst zeker afgelopen (oogsttijd verschilt wat per ras). Je ziet ook dat de takken die gedragen hebben al minder mooi worden dan. Die kun je wegknippen in de zomer en je laat een aantal sterke nieuwe scheuten staan en groeien. (5 a 6 per struik of ca. 10 per strekkende meter). Soms zijn de nieuwe scheuten, waaraan je het volgende jaar je vruchten krijgt, in juli/augustus al duidelijk te zien, soms komen ze ook nog later. De rest haal je weg (uittrekken, wegsteken) Sowieso zal het toch nog nodig zijn om in het late najaar of nu in de winter nog een 2e keer te snoeien.....er blijven nog latere, zwakkere scheuten verschijnen die je weg moet nemen en het kan gewenst zijn om te sterk groeiende nieuwe scheuten wat in te korten en op gewenste lengte te brengen. Op zich maakt het weinig uit of je einde zomer, in het najaar of nu nog snoeit. Einde zomer staat wat netter. Voor een goede opbrengst is het vooral belangrijk om de planten in toom te houden en het aantal dragende takken beperkt te houden.

@ Henk. Waar vind je zo een mooi overzichtskaartje als je hierboven (ca. 5 berichtjes terug) publiceerde? Lijkt hier afgelopen nacht aanzienlijk strengere vorst geweest dan op dat kaartje van de nacht ervoor. Toen zaten wij in het zachtste gebied van Nederland van rond de -2. Was het hier inderdaad veel kouder afgelopen nacht???? Kan zelf met Google de link naar die duidelijke kaart niet vinden. Ha, ha.....Je weer-belangstelling werkt dus aanstekelijk.

Volgens mij stond er in de reden van het Vlaco-document nog een klein zinnetje. Namelijk dat vertering van dierlijk afval in een compostbak werkt als een blackbox. Ik interpreteer dat als dat er allerlei oneigenlijke processen, met micro-organismen die afwijkend zijn en afwijkende, onvoorspelbare, chemische processen kunnen veroorzaken. Ik weet heel goed dat van alles in de natuur heel vergeeflijk is...in het grote geheel niet zo veel uitmaakt...niet direct tot drama's zal leiden. Maar ik heb wel grote bezwaren tegen de kant die dit topic nu op lijkt te gaan......waarin het advies van een toch vrij genomineerde Vlaamse instelling (Vlaco) met heel weinig onderbouwing en heel veel wantrouwen/ontkenning... erg gemakkelijk van als a-priori grote flauwekul van tafel wordt geveegd...een pleidooi wordt het bijna voor "Doe maar raak"...."Alles is goed"..."Fuck alle kennis bij voorbaat". Ik ga ervan uit dat dit forum door talrijke mensen vroeger of later kan worden geraadpleegd en dat zie ik als een verantwoordelijkheid, leg mezelf steeds de norm op dat ik probeer een goed, zo goed ik kan, advies te geven. "Doe maar raak"...."Alles is goed"..."Fuck alle kennis bij voorbaat" is in ieder geval geen goed advies...hoewel ieder zelf moet weten wat hij op zijn/haar grondje doet. Blijkbaar heeft Vlaco ook een maatschappelijke taak. Een verstandige handleiding te geven aan vele duizenden mensen die gestimuleerd worden om thuis van een deel van hun afval compost te maken en dat in de tuin te gebruiken. Dat is te merken in dat ze soms naar regelgeving verwijzen en daar binnen blijven. (Duidelijk voorbeeld het stukje over eierschalen). En eigenlijk vind ik dat ook nodig. Laat ik een vergelijking maken/voorbeeld geven die mensen die om natuur geven hopelijk duidelijk maakt dat je in de knel komt als je alleen voor je eigen kleine situatie redeneert en niet ook kijkt naar de bredere consequenties van je individuele gedrag. Als iemand ergens buiten een vuurtje stookt in een landelijk gebied is de schade/hinder daarvan te verwaarlozen. Als 1000 mensen in Nederland 1x per week tuinafval verbranden is het effect op het geheel waarschijnlijk nog enorm klein. Als vele mensen er echter een gewoonte van maken om van alles en nog wat te verbranden (leuk om te doen, handig in vele gevallen, in bepaalde situaties zelfs misschien zelfs de verstandigste optie) dan hebben we een groot probleem: gassen uitstoot, fijn stof, mogelijk grote vervuiling, hinder, gevaarlijke situaties en bepaald niet leuk voor mensen met ademhalingsziekten om maar wat effecten te noemen. Het is daarom nodig dat het gereguleerd wordt en tevens dat in principe iedereen zich aan die regels houdt. Parallel hieraan vind ik het dus een goede zaak dat Vlaco een duidelijke lijst heeft gemaakt met wat je beter wel en wat beter niet gebruikt om mee te composteren en dat bovendien ook doet met uitgebreide uitleg over het waarom. Het kan best zijn dat over 10 jaar hier of daar weer een iets ander advies gegeven wordt... Ik zou ervan griezelen als iedereen maar wat aanklooit.....dan is het risico reeel dat compost in vele gevallen inderdaad een chemisch of biologisch afval wordt, met effecten die veel groter zijn dan je eigen tuintje. Persoonlijk hecht ik erg aan goede, vruchtbare compost als basis voor mijn moestuin. Als ik een minder goed product, waarvan ik zelf niet de inhoud ken, kan vermijden zal ik dat zeker doen. Ik maak en gebruik al 40 jaar compost (natuurlijk is mijn kennis en zijn mijn inzichten over hoe in die tijd verder ontwikkeld) en het is spul waar ik van geniet en veel waarde aan hecht. Als ik een goed product (en dat te maken is niet eens moeilijk en echt geen alchemie) als basis voor alles in mijn tuin kan verkrijgen, dan doe ik dat het liefste. Ook vanuit mijn kennis en ervaring vind ik dit advies van Vlaco een van de beste die ik ken en wil ik graag bevorderen dat veel mensen er kennis van nemen en zo een uitstekend, gratis en zeer ecologisch, spulletje voor hun plantjes verkrijgen. Als mijn compostvaten een black-box worden, waarin er een kans is dat - bijvoorbeeld door het toevoegen van dierlijke resten die er niet in thuishoren (het eten en gegeten worden van de organismen die bij dat proces horen, Windindewilgen, als een vorm van dierlijk afval...en dus hetzelfde als dat toevoegen vond ik geen sterk argument) - er giftige, ongewenste of minder voorspelbare processen en producten uit zouden kunnen ontstaan...dat vind ik een hele sterke om dat dus NIET toe te voegen. Ookal weet ik dat juist het gebruik van goede compost soms deels een remedie kan zijn tegen gifresten in de tuin...zelfs sommige zware metalen deels onschadelijk maken en stabiliseren in sterk vervuilde grond. De kans op iets dramatisch of een rampje (we leven in een hoax-tiijd ) als je dit soort adviezen naast je neerlegt zal wel loslopen al met al....maar dat doet helemaal niets af aan een verstandig advies.

Nu doen, biofee. Is de goede tijd! Beetje nachtvorst is niet erg. Maar beter niet snoeien als het overdag echt vriest. Beetje koud en een droogmakend zonnetje is goed snoeiweer

2 meter maximaal is echt niet hoog voor een zoete kers. Zelfs niet voor een op onderstam Gisela5 (ik denk de enige redelijk verkrijgbare onderstam voor een tamelijk kleinblijvende kersenboom....bij een "normale" laagstam moet je eerder aan 4 meter denken....zoete kersen zijn stevige groeiers en moeten ook kunnen groeien om goed te dragen. ) Bovendien laat een kers zich minder goed leiden dan sommige andere fruitsoorten. Om deze wens in vervulling te laten gaan moet je heel goed kunnen snoeien en dan nog staat het snoeien precies een goede opbrengst in de weg. Ik zou even goed nadenken of het echt een zoete kers moet worden daar. Zelfbestuivende kersen zijn wel te vinden, maar ook dan geeft kruisbestuiving een betere opbrengst. Dat zou je kunnen opvangen door er meer rassen in te enten. Ik denk dat de beschikbare hoogte het grote probleem is.

Dat er ergens iets net niet gaat zoals het het beste is, is niet meteen een ramp Claudia. Beetje praktische souplesse lijkt me wijs, maar dat is iets anders dan je composthoop als een dump van van alles en nog wat te gebruiken. Mag ik een vergelijking maken? Stel je hebt een auto waarvan om de 10.000 km. de olie ververst moet worden. Je vraagt of het erg is om door te rijden tot 10.100 km...... Lijkt me geen probleem.....maar dat is iets anders dan "dus" nooit meer olie verversen.

Ja, dat is een goede manier. Een van de goede. Alleen 2 tips: werk het blad NIET in de bodem en er voor zorgen dat de stam zelf vrij gehouden wordt om verschillende redenen: - opschot en uitlopers aan onderstam vermijden - de stam moet kunnen drogen, omdat anders ziekmakende schimmels daar kunnen optreden en voor infecties kunnen zorgen. - let er op dat de entplek van de bomen boven je bodemniveau blijft. Schimmels in je tuin en in de bodem is op zich geen probleem. Integendeel...die zijn essentieel voor een gezonde en levende bodem en daar profiteren fruitbomen/struiken zeker van. Een boom die in een schimmelrijke bodem groeit met veel organisch materiaal zal juist minder vatbaar zijn voor aantastingen. Het is een kwestie van evenwicht...waar de goede zich kunnen ontwikkelen, krijgen ongewenste minder kans. Ziek blad en evt. valfruit van de fruitbomen zelf kan wel een manier zijn om infecties of insectenaantastingen door te geven. Dat zou je voorzichtigheidshalve beter eerst composteren. Dat is sowieso een misschien nog betere optie....compost ervan maken met relatief meer bruin dan groen (dus schimmelrijk) omdat je zo een meer evenwichtige voeding voor bodem en bomen/struiken krijgt. Een laagje van enkele centimeters compost op de ruime boomspiegel om de paar jaar, is voldoende om je fruitboom van al het benodigde te voorzien (tenzij je toevallig op een extreme grondsoort zit). en is tevens een bruine, dus warmte-absorberende mulch.

Nogmaals slecht advies! Het zal best verteren. Maar NIET composteren. Dit hoort in compost (voor een moestuin) NIET thuis!!! Meer info op de Vlaco lijst. Scroll door naar pag. 36 http://www.vlaco.be/sites/default/files/generated/files/page/vlaco-detaillijst-versie-2012.pdf

Dan zijn ze echt wel verteerd, althans de niet bot-achtige delen. Hier ook een kat, kippen, konijnen, cavia's, eenden en allerlei andere diertjes in de tuin begraven in de loop der jaren. Op achteraf plekjes en meestal met een tijdelijk kruisje of een mooie steen erop of een mooie roos er op geplant. Na meer dan een jaar vind je alleen nog wat botjes e.d. terug.

Lijkt me niet verstandig. Bederf van dierlijke eiwitten is een heel ander proces dan vertering van plantaardig organisch materiaal door, vooral, specifieke bacteriën en schimmels. Je zou het kunnen begraven zoals een kadaver. Maar dat zou ik dan in een deel van de tuin doen waar geen groenten geteeld worden.

Bit heeft al lang niet meer gepost op het forum. Mag ik verwijzen naar uitleg en tekeningen van Marc Geens op zijn website? http://www.proeftuin.eu/Nl/KLF/fiches-klf.php Klik de gewenste soorten aan en scrol naar onder dan. Er zijn meerdere methoden...die van hem [pas ik al langer toe en bevalt erg goed (maar is geheel anders dan bijvoorbeeld op een productiebedrijf!). Let op dat zwarte bessen heel anders gesnoeid worden (ook niet goed als snoer te telen zijn!) dan witte/rose/rode aalbessen en kruisbessen. Ik herinner me ook ergens de uitleg van Bit over kruisbessnoeren (gebruik zoekfunctie eens), waarbij hij een sterk onderscheid maakte tussen rassen met een steile groeiwijze en hangende groeiwijze. (Bij de methode van Marc Geens is dit onderscheid niet zo relevant!)