weknow

Tweede lijkt veel robuuster. Een rechthoekige met grotere deksel (opening om er in te kunnen, bijvoorbeeld voor omzetten) vooral is veel handiger. Vind ze ook best duur....... Je kunt voor minder slagen, vaak ook 2e hands. Misschien ook eens vragen op milieustraat of bij gemeente of zo?

@ Pippi Dit zijn gemiddelde richtgetallen voor een moestuin. Vaste planten waarvan je niet veel oogst en die niet vanaf zaad of klein plantje moeten groeien elk jaar hebben veel minder voeding nodig. Voor de specifieke voedingsbehoefte (wat ze aan voeding gebruiken) van diverse moestuingewassen per teelt verwijs ik naar de moestuinbijbel (handboek) van Velt. Die informatie wordt er per gewas gegeven. Moeilijk om een algemeen antwoord te geven. Is het wel verstandig om je grond zo lang leeg te laten? Zou dan tussenteelten van groenbemesters (bijvoorbeeld die veel organische stof voor je compost leveren) overwegen...maar die gebruiken ook veel (granen uit grasfamilies bijvoorbeeld) of weinig (boekweit. lupine...) voeding en moeten meegewogen worden bij teeltwissel. Hoewel compost zeker een belangrijk effect heeft op ziektedruk in je tuin, is een combinatie van meerdere werkwijzen om ziekten te voorkomen (en dus ook wisselteelt) aan te bevelen, hoewel ook dat per gewas verschilt.

Kastanje zaaien gaat het gemakkelijkste. Eventueel een ras op een zaailing enten later. Een kastanje maakt zogenaamd "opschot" als de boom groter wordt...zeg maar ondergrondse zijtakken die wat wortels hebben. Die kun je proberen weg te steken en verder opkweken. Afleggers maken van lage niet te oude zijtakken is ook mogelijk. Een gewone stek van een tamme kastanje zal zelden lukken.

@ Richard Sinds 1,5 jaar is er het nieuwe (geheel vernieuwde) handboek van Velt. Daarin werden ook enkele hoofdstukken toegevoegd over bodem en bemesting. In dat handboek, maar ook tijdens een studiedag voor Velt-lesgevers en - korter - in een artikel in het Velt tijdschrift Seizoenen werd duidelijk gemaakt dat zelfs door vele jaren compostgebruik in een ecologische moestuin een situatie kan ontstaan waarbij vooral de stikstof en fosforwaarden boven de normen van het (Vlaamse) mestactieplan komen, waaraan alle boeren gehouden zijn. Als deze waarden hoger liggen dan spoelt het teveel in de bodem (fosfor en deel stikstof) of gaat als ammoniak de lucht in. (stikstof) De nieuwe hoofdstukken in het Velt handboek proberen een bemesting-strategie te beschrijven binnen die normen. Ik heb heel wat studiewerk moeten verrichten (dat is echt geen hapklare brok in dat handboek ) om de aanpak van Dowding, die ik zelf ook toepas(te) en de veel strengere inzichten van het Handboek te combineren. Zo kom ik tot de volgende vuistregels, met een onderscheid tussen een nieuwe moestuin, waar nog geen of bijna geen compost werd gebruikt, en een moestuin waar al een aantal jaren werd bemest of volop met compost werd gewerkt. In een nieuwe tuin is het zaak om aan een behoorlijk niveau van koolstof (organische stof) in je bodem op te bouwen. Het heeft weinig zin en werkt niet goed om dat in een keer te proberen...dat vraagt een periode van 3 a 5 jaar. In een reeds behoorlijk bemeste tuin, waar door organische mest en vooral compost het koolstofgehalte in de bodem al behoorlijk hoog is (ideaal is rond de 2,5 a 2,8 %) is het een kwestie van aanvullen van wat er jaarlijks door de planten verbruikt wordt. In een nieuwe tuin begin je 1 a 2 jaar met een laag van ca. 5 cm en vervolgens nog enkele jaren rond de 3 cm. om daarna terug te vallen op de "aanvullings"-dosis van gemiddeld ongeveer 1/2 a 1 cm. per jaar, die je best vooral geeft aan de gewassen die veel voeding vragen. (Makkelijke maat: een emmer van 10 liter = 1 cm. per m2) De Velt-geen-overbemestings-normen zijn vrij krap en vragen in de praktijk soms wat aanvulling (bijv. plantenaftreksel) of bijkomende keuzes (bijv. een variëteit die robuust is en iets minder voeding nodig heeft). De werking van rijpe compost, waarin voedingstoffen voor een zeer groot deel in vrij stabiele koolstofverbindingen worden opgeslagen = humificatie (en die krijg je alleen efficiënt door compost!) (dus ook een vorm van CO2 opslag in de bodem!) is nauw verbonden met een rijk (veel en veelsoortig) bodemleven, dat zeer geleidelijk de voedingstoffen weer vrijmaakt voor de planten...door deze opbouw van de bodem met compostmulch bereik je geleidelijk een bodemvruchtbaarheidsniveau waarbij ongeveer beschikbaar komt wat je gewassen nodig hebben...maar in ieder geval voor stikstof en ook wel voor fosfor (de voedingstoffen die via mestwetgeving van overheden in de hand worden gehouden om milieu-redenen) is een te veel wat vrijkomt ongewenst. Door met compost te werken die goed gemaakt is, werk je ecologischer omdat het ook een vorm van CO2 opslag in de bodem is en hoewel het op het totaal wat i.v.m. opwarming van de aarde maar enkele procenten kan bijdragen is het wel de meest eenvoudige en voor de hand liggende manier om al wat aan het opwarmingsprobleem te doen. Overigens merk ik dat ook in Velt-kringen deze zorg van de schrijvers van het Handboek (o.a. de specialistische Velt-medewerkers hiervoor) nog lang geen gemeengoed is en er ook in zogenaamde ecologische moestuinen waarschijnlijk soms flink wordt overbemest Nog een lange weg te gaan dus...zowel om nog veel meer het naadje van de kous te weten/leren/onderzoeken...als om zo te moestuinieren dat het toch niet ook eigenlijk meer schadelijk is voor het milieu dan we ons vaak realiseren.....

Een soort pompoen waarschijnlijk. Nog niet helemaal rijp...als het kan nog laten gaan tot steeltje geel/bruin gaat worden...evt. kun je ze ook onrijp wel oogsten. Proef een stukje dan, met schil, gewoon rauw. Smaakt ze aangenaam, dan lekker oppeuzelen. Is de schil niet te hard, dan kun je die ook mee opeten. Smaakt ze vies, dan was het een sierpompoen of kalebas. Blijkbaar was er iets fout met het naamkaartje toen je ze kocht

Beste rdenk, Ik lees in het verhaal van tds helemaal niet dat hij zich beklaagt dat hij langer moet wachten of vooruit betalen. Zijn probleem is dat hij een bericht krijgt om pas te betalen na levering en vervolgens wordt er niet geleverd omdat hij niet heeft vooruitbetaald. Dat is geklungel van Vreeken...kan daar niks anders van maken. Vreeken mag dan in mentaliteit een klein kruideniertje zijn...Hij verkoopt met een zeer uitgebreide website via internet en maakt daar ook (via Google e.d.) reclame voor. Hij stuurt ook geregeld nieuwsbrieven rond om dat te promoten. Mensen die daar gebruik van maken, uit Nederland en België, lopen tegen allerlei problemen aan (wachttijden, slechte communicatie, deelverzendingen met extreme verzendkosten) die ook weer zijn terug te voeren op gebrekkige organisatie/mentaliteit van dit bedrijfje. Fijn dat er ook mensen zijn die betere ervaringen hebben of bereid zijn het gepruts voor lief te nemen of het gewoon leuk vinden om er te neuzen. Anderen haken na een of twee keer af. De reeks klachten of tegenvallers of gekke toestanden is erg lang....Vreeken zou daar zijn voordeel mee kunnen doen! Het is zakelijk gezien niet zo verstandig om zo zeer te vertrouwen op begrip of de vergevingsgezindheid van je klanten bij zo veel wat er niet in orde is. Het probleem is niet de ongedurigheid van ons als klanten....maar de werkwijze van de winkel, die ook graag via internet wil verdienen. En bijna steeds is de milde grondtoon in dit topic: "Als Vreeken zijn zaakjes toch wat beter op orde zou hebben, er niet steeds allerlei dompers opduiken, dan zou ik er enthousiaster (nog) iets kopen".

Waarom niet? Niks geheim aan Ik heb de laatste 2 jaar zaden gekocht van pawpaw onder andere bij: - Allseeds (Ik denk een echte liefhebber die ook zijn zaden verkoopt....alles, niet alleen pawpaw, wat ik er kocht was prima w.b. kiemkracht) https://www.allseeds.eu/ - Diverse via Ebay (sterk wisselend in kwaliteit...de Hongaarse die er dit jaar ook opstaat waren prima, net als van een Franse verkoper met zaden van Sunflower. De Duitse en Amerikaanse aanbieders van wie ik kocht leverden w.b. kiemkracht veel mindere zaden) Zoek met Asimina triloba, want andere planten worden ook soms pawpaw genoemd. (Met name papaya) - Goede ervaringen ook met zaden van https://www.agroforestry.co.uk/ Dit is de instelling van de door mij zeer gewaardeerde schrijver over bostuinen Martin Crawford. Zijn boeken zijn voor mij standardwerken. - Ook goede zaden vanuit Denemarken via Etsy, een of ander internationaal uitwisselingsproject van pawpaw verleden jaar, waarbij zaden uitdiverse bronnen verzameld en verdeeld zijn. Intussen verdwenen waarschijnlijk of het zou nog moeten komen... - Het Engelse zaadbedrijf Chiltern seeds heeft ook goede zaden en verkoopt geen oud spul en geeft goede informatie. http://www.chilternseeds.co.uk/ Verder ook wat kunnen ruilen via de site Dave's Garden.......maar daar is veel meer vraag dan aanbod. http://davesgarden.com/ Mindere ervaringen nog met die van Vreeken ("roomappel") met 0% kieming en een Duitse exotische zaadhandel. Deskundigheid om zaden goed te bewaren ontbreekt daar blijkaar. Met een kiempercentage van 50% en meer in het eerste jaar beoordeel ik een leverancier van pawpaw-zaden als goed. Intussen gooi ik zaden niet meer weg als ze het eerste jaar niet kiemen, want een enkele wil dan ook nog gaan kiemen na een 2e kou-periode = winter. Ik moest echt zoeken en de wereld afstropen tot hier toe om aan zaden te geraken. Voor dit jaar kijk ik hoopvol uit naar zaden die iemand van het forum binnenkort gaat oogsten. Ben daar erg blij mee!

Zal geleidelijk omhoog komen, maar minder dan de hoeveelheid die je toevoegt. Compost = voedsel voor bodemleven en wordt in de loop van vele jaren geleidelijk vele malen opgegeten en tot o.a. voedingstoffen voor planten herleid...maar een deel van de koolstof blijft extra in de bodem. Tweede effect is dat bodem ook luchtiger (letterlijk: kan meer lucht en vocht bevatten) wordt door het humeuze materiaal en dus meer volume krijgt.

Hoi Jet, Was nog even vergeten melden dat ik Saint-Antoine-sla-zaden heb ontvangen. Verleden week al. Ik was niet op de MTFD, maar Jorieke was zo lief om ze naar me op te sturen Ben zeer benieuwd om ze in maart of zo te zaaien en mogelijke vaste tuinbewoner te verwelkomen.

Toch iets vreemds, Flup...... Jij denkt duizendknoop wel helemaal weg te krijgen op jouw gebied. In de links die je o.a. zelf aanhaalt staat echter dat Jap. duizendknoop niet vernietigd kan worden. Het haalbare doel is daar om verdere verspreiding te voorkomen. Schade geeft ze alleen echt aan oevers van waterlopen (schade aan dijken, minder voedsel voor fauna) en aan gebouwen (funderingen, riolen e.d.) en het voorkomen van die schade wil men bereiken.....maar niet de blijkbaar onmogelijke uitbanning van de plant waar ze staat......omdat het niet kan. Als ik 1 + 1 optel wil je ofwel iets onmogelijks of heb je nog een "Ei van Columbus" in petto. Ik maak van de gegevens in allerlei onderzoeken dat als je ze kunt onderdrukken en in de hand houden, je al het mogelijke doet. Maaien (liefst maandelijks, doel is uitputting van de plant) en verder verspreiding nauwkeurig vermijden, is in mijn optelsommetje van wat ik allemaal lees het meest effectieve dat jij kunt doen....... Het onderzoek uit je eerste link is enkele jaren nieuwer dan dat van de 2e link. In link 1 staat ook wat beschreven over het beleid in Duitsland, waarbij ik meteen dacht..."Waarom legt Flup geen contact met de Duitse overheden om hulp/advies te krijgen?" Jouw belang is ook maatschappelijk belang...... Dat de 2e link ouder is, maakt nogal wat uit omdat lessen getrokken konden worden in link 1 die in link 2 nog niet mogelijk waren. Bovendien zijn de methoden (of ze effectief waren is uiteindelijk onduidelijk! ...er staat slechts hoe het tot 2011 geprobeerd werd....) die...in de 2e link worden genoemd ongeschikt voor jou als particulier....vanwege kosten en omdat de gebruikte herbiciden niet voor jou legaal te koop zijn.

Ik denk het wel...verwerk hem maar spoedig. Gele plekken duidt op overrijp en sneller bederf. De bewaarbaarheid van pompoenen kan per ras erg verschillen. Net rijp bewaren ze het langst, sommige soorten wel tot april/mei. Eigenlijk geldt hetzelfde voor de schil. Of je die mee kunt eten (= zacht en mals blijft) verschilt per ras nogal. Maar als pompoenen langer bewaard worden drogen ze langzaam in en wordt ook de schil harder... Ik proef altijd een klein stukje van een pompoen met schil voordat ik ze bereid. Als de schil mals is in de mond, is ze dat ook na bereiding = je kunt ze mee gebruiken. Is de schil zo hard dat het rauw niet meer lekker is, dan wordt het in de bereiding...zelfs na heel lang...niet echt beter meer en zullen er harde en taaie stukjes in je gerecht zitten......schillen dan beter dus. Hetzelfde verhaal geldt voor pattisons en courgettes en zelfs sommige komkommers (bijv. sikhems) Ook daarbij soorten die je best lang kunt bewaren, mits niet over-rijp, en dan met/zonder schil nog kunt eten.

Ficus benjamina

Naar aanleiding van reactie van Pippi even verder gezocht. Dit is een link naar de bestrijdingsmethoden die het Waterschap AA en Maas en enkele Brabantse waterschappen momenteel hanteren, waarbij hun keuze gebaseerd is op effectiviteit. Ik denk dat je daar je voordeel mee kunt doen. http://www.aaenmaas.nl/binaries/content/assets/am---website/faq/werkinstructie-bestrijding-japanse-duizendknoop.pdf

Aanvullend op gegeven informatie (Dank Erny voor dit complete verhaal!) Zeker geen oplossing, maar misschien een verzachting van het probleem is het misschien om te weten dat de jonge scheuten in het voorjaar eetbaar zijn...dat wil zeggen: lekker en voedzaam/gezond (want "eetbaar" is lang niet altijd dat het ook smakelijk is ) Oogsten als scheuten rent groei en verspreiding ook af. Zie ook bijvoorbeeld deze link: http://www.landschapsbeheer.net/nieuws/nieuwsberichten/artikel/japanse-duizendknoop-if-you-can-t-beat-them-eat-them/477

Kleine aanvulling i.v.m. bewaren: Inderdaad koel en evt. wat donker en beter niet in een emmer. 1. Stapelen is druk > sneller bederf. 2. Emmer ventileert slecht. Enkel-laags in kistjes, evt. afgedekt met een velletje krantenpapier werkt goed. De aangetaste zou ik apart houden en eerst opgebruiken.

vroeg Japie Ja, inderdaad.

Wat de oorzaak is van bruine bladeren kan ik niet zeggen. Verbranding, overbemesting (behoefte is vergelijkbaar met een kruisbes, dus heel matig) verkeerde bemesting (wil: weinig stikstof, eerder zwakwerkende organische mest of compost en evt. beetje kalium) iets in de grond dat wortels aantast...??? ....het kan allemaal een reden zijn. Voor een kiwibes is volle zon en een zeer warme plek NIET de beste plaats. (Een kiwi is familie, maar niet dezelfde plant). Verder maakt ze veel oppervlakkige wortels in een vrij groot gebied rondom de plant...reken op een straal van twee meter zeker. Daar kan iets anders groeien, dat niet te veel concurreert. Maar ben erg voorzichtig met een spa en zelfs een schoffel daar. (compost en dan mulchen met houtsnippers werkt erg goed). Als ze goed is aangeslagen en ingeworteld, verdraagt kiwibes droogte vrij goed. Het eerste jaar na planten moet je hem op weg helpen....dus af en toe flink water geven rondom in echt droge perioden, zoals afgelopen zomer. Ik zou de plant nu met rust laten en afwachten of en hoe ze volgend jaar uitloopt (rond half mei pas). Dat een kiwibes de eerste 1 a 2 jaar slecht en weinig groeit bovengronds (steekt energie dan vooral aan wortelvorming) is een gekend verschijnsel. Na die langzame start gaat ie wel erg hard....makkelijk een meter of meer groei per jaar van sommige twijgen.

Sowieso is afdekken het beste, Bert. Anders veel uitspoeling en uitstoot van voedingsstoffen (en daardoor stank voor je buren). Het is de bedoeling dat het een soort vruchtbare compost wordt en dat gaat het beste als het vochtig blijft, dus afgedekt tegen uitdrogende wind of kletsnat makende regen. Als je een hele grote bak hebt of een flink zeil, dat je rondom verzwaart met wat tegels zullen de buren zich hooguit afvragen wat daar onder zou kunnen zitten.

Het beste laat je het een jaar "rotten" voor gebruik. Zeker als je ook milieubewust wil werken.

Bloei best wegsnoeien nu. Waterloten verwijderen best in de zomer (minder hergroei) of tussen januari en maart op een droge zonnige dag zonder echte vorst.

@ Bio-fee. Ik heb het even teruggezocht...blijkbaar hebben we dit stukje gesprek al eens gehad ....In het draadje in de link hierna, noemde ik al een aantal soorten die vroeger bij mijn ouders het wel goed deden onder een walnoot. Kan er nog bij noemen: liguster en buxus. https://www.moestuinforum.nl/topic/10226-moestuin-onder-een-walnotenboom/ De afgelopen maanden veel gelezen en gebladerd in het (uitstekende!) boek van Martin Crawford. "Trees for gardens, orchards and permaculture". Bij een aantal bomen noemt hij expliciet dat ze wel goed samengaan met walnoten...maar het is een dik boek en ik moet het echt napluizen en veel lezen om dat terug te vinden....dus je moet enkele weken/maanden geduld hebben voordat ik er daaruit ook een aantal kan melden. Of een Acer palmatum goed samengaat met een notelaarlaar, Jan, zal er niet instaan, aangezien dat geen boom is die iets eetbaars oplevert. Misschien wel Acers in het algemeen, die worden beschreven vanwege de mogelijkheid om zoete siroop af te tappen.

Een gok....ze lijken veel op de Durondeau's waarvan ik er net een paar voor de eerste keer kon oogsten. Prima te eten, maar voor zo uit de hand niet de overheerlijkste. Maar hou me ten goede

@ Jan Lokman. Wat een prachtige tuinen + park lijkt me dat....heb wat geneusd op de website en nieuwsbrieven gelezen. Leuk en leerzaam daar mee te werken! Mocht ik eens in de buurt komen...staat op mijn lijstje om dan te bezoeken...lijkt me echt de moeite waard En ik ben zeker blij als je wat zaden van die struik voor me kunt oogsten. @ Wim (Wijo) Die staat er mooi op! Prachtig! Veel kans dat bijna rijpe zaden ook al kunnen kiemen (verschilt wat per plant), maar ik denk dat als je enkele weken zou wachten, ze snel verkleuren nu naar bruin, waardoor grotere slagingskans. Dus heel graag wil ik wat zaden daarvan! Zal ik jullie een PB sturen met mijn adres? En denk alvast even na of er iets is waar ik jullie weer blij mee zou kunnen maken?

Wie weet? Misschien leuke gelegenheid voor een reis richting het verre en grote Amsterdam....

Dat denk ik wel, Jan. Een van de heel veel vormen. Het geveerde blad en het kleine formaat op de foto's die je maakte, wijzen daar op. Maar het kan ook een van de heel veel andere soorten esdoorn zijn. Dat worden meestal veel grotere bomen. Ze staan heel vaak gewoon ergens in de tuin, in kleinere tuinen of voortuintjes omdat ze sierlijke, wat oosters aandoende, vormen en bladeren hebben, mooie (herfst-)kleuren en niet zo groot worden. Het kan wel een heel aantal jaartjes duren voordat ze gaan bloeien en zaden vormen. Vraag me echter niet welke variëteit je dan hebt staan....er zijn er vele honderden verschillende in omloop. Zaden, die nooit hetzelfde opleveren dan de moederplant, kiemen maar voor een deel en vaak duurt het 2 jaar en meer, zijn links en rechts ook wel te koop en ik heb ze ook wel eens gekocht met matig succes. Verse zaden geven een heel veel hogere kans op kiemen of sneller kiemen. Ik heb er erg veel lol in om allerlei bomen, struiken en planten die daar goed passen zelf op te kweken voor in de - hele grote - bostuin die stapje voor stapje vorm krijgt.