Kibas

Het kan een half jaar tot soms een jaar duren voordat de geelwortels zijn sprieten voor het eerst boven de grond steekt. Bij mij gaat hij elk jaar dood, ik laat hem vervolgens kurkdroog staan en na een paar maanden steken er weer groene sprieten uit.

Ik denk dat jouw slakken niet goed opgevoed zijn Erny. Ik heb slakkenvraat aan de kolenplanten waar geen knoflook bij staat. De kolenplanten die tussen het knoflook staan, hadden tot voor kort nog geen vraat. Ik heb nergens vraat gezien aan de knofloken. Ik vrees dat het bij jou niet gaat werken Erny.

Mijn vroege knofloken (Germidour) heb ik deels wat te laat geoogst, sommige bollen waren al aan het open gaan en de teentjes wilden al weer uitlopen. De meeste bollen zijn gelukkig goed: groot en goed afgerijpt. Mijn late knofloken (Printanor) zijn nog niet klaar, de bollen zijn nog niet groot genoeg, maar het loof is al aardig geel. Ik vrees dat ik ze toch binnenkort moet oogsten. Helaas heb ik 2/3e deel late knofloken en maar 1/3e deel vroege. Vroege knofloken zijn minder lang houdbaar en er zit minder van het gezonde allanine in. Maar de vroege Germidour is groot en heel gemakkelijk te pellen met een goede smaak, vandaar dat ik ook vroege heb. Die zijn een half jaar houdbaar (maar het afgelopen jaar heb ik ze langer kunnen behouden). En in dit geval is het een mazzel dat een deel van de knofloken goed afgerijpt is ondanks het natte weer. Toch zou ik een volgende keer weer 2/3e late doen. Verder heb ik in het voorjaar ook nog veel knofloken tussen de kolen geplant, de vroege Germidour, die zijn nog groen, nauwelijks roestig en hielden tot voor kort de slakken op afstand. De laatste dagen zie ik echter toch vraat aan de kolenplanten, misschien omdat er al een deel van de knofloken tussenuit geoogst is, of door het supernatte weer. Het bevalt me goed en verse knoflook vind ik erg lekker, dus ik doe het volgend jaar zeker weer. Sommige van de voorjaarsknofloken hebben toch al een behoorlijk grote bol, dus ik ga alleen nog de kleinen oogsten, de rest laat ik afrijpen gezien de kleine late knofloken.

Ik heb 1 zaadje mais opgegraven na diverse weken en die zag er een klein beetje schimmelig en gerimpeld uit. Geen spoor van kiemworteltjes. Ik denk inderdaad dat het anders is om voor te zaaien en dan in mest te planten, dan direct op mest te leggen. De jonge kiemworteltjes zijn toch het meest gevoelig. Ik heb nieuwe mais voorgezaaid en die heb ik geplant met een schepje koemest en wat lavameel erbij in het kuiltje. Dat gaat inderdaad wel prima. Dank je voor het vertellen van jouw ervaringen. Altijd leuk om te lezen, en in dit geval ook om te zien.

Bladcichorei in het algemeen moet pas na de langste dag gezaaid worden ivm doorschieten. Ik zou verwachten dat dat bij puntarella als lid van de familie niet anders is. Mocht het op het zakje zaad anders staan of op een website die dat zaad verkoopt, dan zou het kunnen dat dat komt omdat het zakje uit Italië komt en op de Italiaanse markt is getarget.

Cichorei-zaad is normaal gesproken 4-5 jaar kiemkrachtig. Ik heb bladcichorei (punterella is een soort bladcichorei), maar niet met de mooie harten als op de foto op de eerste pagina, ik heb dus mogelijk een ander soort. De jouwe lijkt me wel interessant. Ik heb de mijne gewoon in een tuinzaak gekocht. Ik eet de bladeren. Ik zaai het na de langste dag ivm mogelijk doorschieten. Het is niet echt winterhard, maar wat lichte nachtvorst kan het wel hebben. Ik heb tot in februari kunnen oogsten, totdat het 's nachts -20 graden ging vriezen. Daar werd het niet heel blij van. Maar ondertussen zijn een paar plantjes in het voorjaar weer uitgelopen en zou ik er weer van hebben kunnen oogsten, maar dat heb ik niet, gedaan want ik ga het zaad oogsten. Het bloeit nu bijna. Ik zal eens zoeken hoe winterhard de soort punterella is en ben benieuwd naar jullie ervaringen.

Oei, op mijn tuin staan ook plassen water, maar bij jou is het nog veel erger. Hier op het volkstuincomplex hebben sommige mensen, die de meeste wateroverlast hadden, drainagebuizen aangelegd richting de sloot.

Nadi blijkt gisteren gehoost te hebben op mijn tuin, lief he. De klimcougettes stonden in een diepe plas water. Ze staan vandaag weer met de voetjes in het water, maar volgens Nadi niet zo diep meer. Er staan op nog wat plekken grote plassen in de tuin. Eén plek is nu gedempt door mijn tuinhulp en vlakbij de klimcourgettes is compost met aanhangende aarde gelegd, om daarmee langzaam wat aan te kunnen aarden. Het grondwater staat heel hoog.

Knofloken mogen geen verse mest hebben, wel andere mest. Als de grond niet al te arm is, hoeven ze niet bijgemest te worden. Ze willen graag wat extra kali hebben. Bij te weinig kalium in de grond worden ze te vroeg geel. Mocht je zowel kali als veel kalk gestrooid hebben, dan kan het zijn dat ze de kali niet goed op kunnen nemen en worden ze voortijdig geel. Ik vermoed echter dat het het natuurlijk afstervingsproces is. Rond deze tijd van het jaar rijpen de knofloken af die in het najaar zijn gepoot (afhankelijk van een vroeg of laat soort) en worden ze geel. Roest past bij dit proces en in de huidige natte periode zijn ze extra gevoelig voor roest. Iedereen heeft er last van. Je kunt de knofloken oogsten als ze voor tweederde geel zijn geworden. Diverse knoflooksoorten hebben hun bloemstengels in een krul en sommige mensen vinden dat mooi. Als je terug leest zie je dat hier meer is geschreven over bloemknoppen al dan niet er uit halen en recepten mbt de bloemstengels.

Als je knoflookbollen wilt, moet je inderdaad de teentjes knoflook in het najaar poten. In het voorjaar kan wel, maar dan vormen ze geen bollen met teentjes meer, dan gebruik je ze alleen vers. Ik heb geen ervaring met een kas, maar op de site die RobO gaf (eemlook) staat 'Van de tenen die in het najaar in een kas zijn geplant, kan vanaf maart tot mei worden geoogst. Tenen die in de volle grond zijn geplant, kunnen vanaf juli worden geoogst.' Ik verwacht niet dat je bollen met teentjes krijgt, omdat je ze in het voorjaar gepoot hebt. Gezien hoe de natuur werkt, lijkt dat niet logisch. Maar iemand schreef hier dat hij wel bollen met teentjes in het najaar had gekregen. Dus wie weet heb je mazzel. Hoe later je oogst, hoe sterker de knoflooksmaak is (=hoe hoger het gezonde allanine gehalte). Daarom hebben late knoflooksoorten vaak een wat hoger allanine gehalte dan de vroege. Ik merk bij mijn eigen vollegronds knoflook die ik in het voorjaar geplant heb, dat het witte al te sterk is geworden om rauw te eten zonder ander voedsel er in je mond bij, om het zo maar te zeggen. Als je niet alle knoflook vers kunt eten en ze hebben geen bollen gevormd, dan kun je ze in stukken snijden en invriezen. Naast allerlei inmaak-mogelijkheden

Ik heb de link van RobO gelezen over het onderzoek, er staat onder anderen: "Garlic cloves obtained from diseased plants were planted under controlled conditions, but the resulting plants did not develop rust." Dit komt dus overeen met wat ik nu ervaren heb en klopt niet met wat hier en daar op internet beschreven staat. Goed om te weten, dan kan ik verder telen met mijn eigen knofloken.

Ziet er op de foto wel mooi uit, Henkg. Ik heb afgelopen herfst knofloken gezet van gekochte bollen, omdat ik in de zomer roest had vanuit knofloken die ik van iemand anders had gekregen. Die kregen vrij snel roest en dat sloeg over op de mijne. Dus de theorie leek te kloppen dat als je verder teelt met bollen die roest hebben gehad, je sneller roest krijgt in je knofloken. De knofloken van de gekochte bollen beginnen nu roest te krijgen en er zijn een aantal gele bladeren. Echter, ik heb in het voorjaar op een stuk tuin daar 40-50 meter vandaan knofloken gezet van de bollen van vorig jaar, die dus toen roest hadden gekregen. Bedoeld als verse voorjaars/zomerknoflook. Die hebben nog nauwelijks roest en zien er uiterst florisant en groen uit. Hum...dit strookt niet met de theorie. Beide bedden zijn bespoten met heermoesthee.

Eris 1 van de 44 plantjes mais opgekomen in de tuin, waarvan ook nog de vraag is op het geen gras is. Ik had ondertussen nieuwe mais gekocht en voorgezaaid. Ik heb die vandaag uitgepoot. Echt veel te laat nu voor de 3 gezusters vrees is. Het worden er dus 2 gezusters: mais en courgettesoorten. Hierbij is dus onomstotelijk vastgesteld: mais direct op mest leggen is alleen nuttig als werkverschaffing, maar voor de rest totaal nutteloos.

Ik zaai meestal meerdere zaden in een potje voor, 2 als ze kiemkrachtig zijn, meer als ik er twijfels over heb. Om vervolgens tot de conclusie te komen dat de opgekomen plantjes (bijna) even sterk zijn en dat het toch eeuwig zonde is er eentje weg te gooien. Zodat ik ze toch maar allemaal uitpoot, een stukje uit elkaar, want naast elkaar werkt inderdaad meestal niet. Behalve bij rankende courgettes, die blijven gezellig naast elkaar. Elk jaar neem ik me voor nu toch echt de zwakkere er uit te halen en elk jaar kan ik het vervolgens weer niet over mijn hart krijgen. Waardoor ik moet zoeken naar een plekje voor de plantjes, omdat ik meer heb dan de bedoeling was. En gelukkig blijk ik dan toch wel weer een plekje te vinden. Tja, ik denk dat ik onverbeterlijk ben op dit punt.

Slim om het hier even neer te zetten.

Hier is de roest ook aangekomen. Ik heb onkruid gewied en geoogst vandaag. En gekletst. Het was inderdaad erg heet vandaag, eigenlijk te heet om wat te doen, 28,5 graad.

Ik heb vandaag hulp gekregen van Nadi op de tuin. Daar ben ik heel blij mee!

Och, ik vind de jungle nog wel meevallen hoor. Bij mij bloeien de pastinaken nu ook. Je courgettes zijn al veel verder dan die van mij! Punterella ken ik niet, maar het lijkt sprekend op snijlof. Leuk om een update van je tuin te zien.

Paddenstoelen zijn veel leuker en nuttiger. Mocht je hem toch weg willen hebben, stuur dan maar een pb, dan zal ik voor je zoeken. Of misschien weet ik het tegen die tijd wel weer, omdat ik zelf gedaan heb. Deze zomer willen we een paar stompen om zeep helpen.

Ergens heb ik staan hoe je boomstompen om zeep helpt. Als je hem nog steeds dood wilt, kan ik voor je zoeken. En anders kom ik het half juli vast tegen, als ik weer naar Zweden ga. In Zweden hebben wij namelijk dat probleem ook. Het bos groeit sowieso sneller dan wij om kunnen halen en in Zweden heeft men daar veel ervaring mee, en dus goede oplossingen. Het had iets met een inkerving te maken en zout en een tijdje wachten en dan nog wat doen.

Mirte-vruchtjes schijnen een beetje naar wilde aardbei te smaken. Het is geen aardbei. Ik denk dat het belangrijk is naar de wetenschappelijke naam de kijken. Maar je bent ook allergisch voor alle bosvruchten, dus ik vraag me ten zeerste af of je wel tegen mirte-bessen kan.

Vaak komen er in het begin alleen mannelijke bloemen, daarna beginnen ook de vrouwelijke bloemen, die een verdikking hebben, te bloeien. Ze zijn vrij snel uitgebloeid, dat is normaal. Je kunt de bloemen trouwens eten. De mannelijke bloemen hebben geen smaak vind ik, maar zijn wel groente. De vrouwelijke heb ik nooit geproefd, vind ik zonde en ik verwacht nog steeds niet veel smaak. In Frankrijk worden ze als delicatesse gevuld gegeten.

Soms zijn ze glad, soms hebben ze haartjes, maar die verdwijnen bij mij bij het koken. Zo hard als jij ze beschrijft, heb ik het nog nooit gehad. Raapstelen is eigenlijk een verzamelnaam voor de jonge blaadjes van diverse knollen. Zo uit mijn hoofd weet ik dat het in ieder geval meiknollen kunnen zijn, maar dus ook van andere knollen. Als je zaad als raapstelen koopt, weet je dus niet wat je krijgt. Je kunt, als je zeker wilt weten wat voor zaad je hebt, op internet opzoeken welke knollen er zoal voor gebruikt worden en dan eentje kiezen die je wel wat lijkt en die dichter op elkaar zaaien voor de jonge blaadjes. En een paar laten doorschieten voor het zaad als het je bevalt (mits er geen andere koolsoorten bloeien ivm kruisbestuiving).

Prima

Je bent lekker bezig. En alles is aan de groei zo te zien.