Jump to content
Sign in to follow this  
Tjetje

Leylandii

Recommended Posts

Goede avond,

We willen in onze tuin graag coniferen zetten, de leylandii, een stuk of 50 stuks.

Maar nu hebben we gehoord dat ze vrij makkelijk. Ziek worden en/of sterven

Kan iemand hier meer over vertellen?

 

Bvd Bart

Share this post


Link to post
Share on other sites

De Leylandii is een snel groeiende coniferen soort.

Deze is eigenlijk voor snelle groei vrijstaand.

Veel al gebruiken ze deze voor een snel groeiende haag.

Waardoor ze vaak en diep gaan scheren.

Daar kan deze minder tegen.

Scheer dus iets vaker maar niet te diep daar heeft hij last van.

Betere haag soorten kunt u op advies verkrijgen

stuur een mail naar [email protected]

of bezoek de website www.gazonnetje.nl site is nog niet geheel correct.

 

met vriendelijke groet Ronald Jolink

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dit wordt veroorzaakt door enkele soorten schimmels, maar ook een bepaald soort takluis kan ernstige schade toebrengen. Ook alleen maar te bestrijden door zware middelen in te zetten. Als je het mij vraagt, niet meer van deze tijd als je moet spuiten om de boel in het gareel te houden. Ik zou toch kiezen voor een duurzame soort, bijvoorbeeld Taxus of Thuja. Bovendien groeien deze een stuk minder snel waardoor je uiteindelijk blij bent niet weeeeer te moetengaan snoeien. Leylandii groeit, mits gezond, tot wel een meter per jaar.

 

Taxus en Thuja zijn een stuk duurder, maar begin gewoon met wat kleinere planten en met een aantal jaar heb je voor de rest van je leven een duurzaam stukje afscheiding.

Share this post


Link to post
Share on other sites

50? dus als erfafscheiding?

En Leylandii omdat je iets zoekt dat vlug groeit?

 

Thuja is idd een betere keuze, leeft lang en is gezonder, groeit 20 à 30 cm/jaar

Taxus idem doch groeit veel trager.

 

Als je plaats genoeg hebt en het mag iets informeler dan bvb een eenstijlige meidoorn (crataegus monogyna)?

Robuuste, makkelijke plant die op alle soorten grond goed gedijt.

Witte bloesems, rode bessen en groeit +/- 45 cm/jaar, niet wintergroen.

 

Verder zijn er natuurlijk ook nog bvb de beuk of de haagbeuk welke robuuster is dan de beuk, groeit +/- 20 à 40 cm/jaar, niet wintergroen

Share this post


Link to post
Share on other sites

leylandii wortelt erg ondiep en is daardoor op droge gronden gevoeliger voor ziektes, maar om te zeggen dat ze zwak zijn en snel ziek worden, dat is niet waar.

5 van de 6 leylandii uit de originele kruising in 1840 leven nog, en die ene die dood is gegaan is omvergeblazen door een windhoos in 1953.

het zij n prima bomen als ze een beetje de ruimte krijgen en voldoende toegang tot water.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als solitair klopt dit maar niet als haag

 

Probleem is dat ze idd gevoelig zijn aan droogte maar ook aan te nat

Als strakke haag wil je natuurlijk dat deze ook effectief strak is en daar gaat het regelmatig verkeerd, wordt kaal want groeit niet terug eens te diep ingesnoeid of soms erger, wordt ziek en sterft volledig af.

Als je ze als informele haag gebruikt en dus niet strak gaat snoeien dan zullen de problemen ook minder zijn

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mijn buurman heeft een Leylandii haag. Ruim 50 meter lang. Staat op meer dan 50 cm van de erfgrens, dus op de hoogte na heb ik er niets over te zeggen.

Zo te zien gaat dat goed, hier op de zeeklei (bijna altijd goed vochtig, eventuele plassen na een hevige stortbui zijn binnen er paar uur weer weg).

Ze groeien wel hard. Hij snoeit / scheert 3x per jaar terug tot 180 cm hoog. Hoger dan 200 cm wil ik niet, en dat mag ook niet.

Staat er nu ruim zeven jaar, is begonnen met vrij forse exemplaren. Een paar sloegen slecht aan, maar dat is later helemaal goed gekomen.

 

2020021313111925941581671747.jpg

(Te zien is dat het weer snoei / scheertijd wordt. Dat moet echt op tijd gebeuren, anders moet je (moet de buurman, van mij) scheren en snoeien tot op het dikkere hout. Dat geeft kale plekken die heel slecht weer groen worden. Op zo'n afstand is een benzine snoeischaar onmisbaar. En drie middagen per jaar hard werken.)

 

Misschien wel goed om vooraf even te zeggen tegen je buren aan de (hun) schaduwkant. Zo'n haag neemt veel licht weg, en ook water en voedingsstoffen. Dat maakt mij niet uit, ik heb meer tuin dan ik kan / wil onderhouden. Bij een nieuwbouw postzegeltuintje zal dat anders liggen.

 

Aan de andere kant: een stuk minder lelijk dan een betonnen schutting van 2 m hoog.

Share this post


Link to post
Share on other sites

nog even over buren en zo: bij ons staan achter Leylanders die een meter of 15 hoog zijn geworden;

diep donkergroen, net zoals onze tuin 's morgens en ze tillen nu ook nog de tegels op

en je kunt ze niet eten....

Share this post


Link to post
Share on other sites
leylandii wortelt erg ondiep en is daardoor op droge gronden gevoeliger voor ziektes, maar om te zeggen dat ze zwak zijn en snel ziek worden, dat is niet waar.

5 van de 6 leylandii uit de originele kruising in 1840 leven nog, en die ene die dood is gegaan is omvergeblazen door een windhoos in 1953.

het zij n prima bomen als ze een beetje de ruimte krijgen en voldoende toegang tot water.

 

Dit klopt volgens mij niet. Als het wel klopt dan graag een bronvermelding.

 

Zoals ik het verhaal ken: de leylandii's in de bekende vorm zijn ontstaan vanaf 1870 in het Verenigd Koninkrijk door spontane kruising van Cupressus nootkatensis met Cupressus macrocarpa. Beide komen voor in de VS maar niet in elkaars onmiddelijke nabijheid. Beide soorten hebben zich zeer waarschijnlijk voor het eerst gekruist in de tweede helft van de 19de eeuw in de tuin van de familie Leyland in Powys (Wales).

 

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Leyland_cypress

 

 

De oude exemplaren van de Leylandii conifeer die nog leven zijn alleenstaande bomen. Dit is niet te vergelijken met planten die in een haagvorm worden gedwongen. Ik geloof dat het hoogste exemplaar van de Leylandii conifeer meer dan 35 meter hoog is.

 

Leylandii als haag: bezint eer ge begint. In het Verenigd Koninkrijk is het de plant waar de meeste burenruzies over ontstaan zijn. De groeisnelheid is hoog en moet zeker 2 à 3 maal per jaar geknipt worden. Verder zijn de laatste jaren de leylandii coniferen behoorlijk gevoelig gebleken voor diverse schimmelaantastingen waar door de particuliere tuinier weinig tegen te doen valt. Dit geldt overigens ook voor enkele types van de Thuja. Verkopers zeggen hier natuurlijk niets over want zij willen verkopen ... Taxus vormt een mooie haag en kan zeer oud worden. Groeit echter langzaam, kan niet tegen natte gronden en is giftig.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

Over moestuin forum

Op het moestuin forum delen leden ervaringen en tips over het telen van groenten en fruit in de moestuin.

Lees meer over moestuinforum

×
×
  • Create New...