weknow

Hier geen aardbeienkenner of aantastingspecialist aan het woord. Toch een reactie omdat je weinig respons krijgt op je vragen en licht wanhopig klinkt. Misschien doe je wel te veel je best om perfect gave en onbeschadigde planten te krijgen......? In mijn ogen/ervaring is het heel normaal dat gedurende een groeiseizoen een aantal van je planten wat beschadigingen, oneffenheden en aantastinkjes oplopen. Zeker aardbeien: Er kruipt eens een insect over, scharrelt een vogel tussen, wisseling van weer: temperatuur en nattigheid/droogte. Sowieso kennen planten afwijkingen: door een virus of een bacterie of schimmeltje of als gevolg van genetische afwijkingen/veranderingen. Ook de geschiedenis van de grond waarin ze staan, het bodemleven en de - soms plaatselijke - bodemgesteldheid spelen een rol. Daarin spelen ook vele factoren een rol die niet in de boekjes staan en die we zelfs nog niet eens echt weten/kennen. Aardbeien hebben daar vaak nog meer last van omdat ze overwegend door afleggers vermeerderd worden en meerdere jaren aan dezelfde planten gekweekt, waardoor het risico van dergelijke aantastingen en het doorgeven daarvan vergroot. Vooral virussen, die in de plant kunnen zitten en lang niet bij alle planten zichtbaar hoeven te zijn, kunnen een grote rol spelen. Het is in mijn ogen dus niet abnormaal dat er ook wat "mindere" planten in een veldje staan. Ook als je ze de best mogelijke verzorging en groeivoorwaarden geeft. Ik zou je een dubbel advies willen geven: A. Leer om je planten niet te meten aan of alleen te vergelijken met de showmodellen als voorbeeld van perfect worden gepresenteerd op foto's e.d. Je tuin is geen showroom: uiteindelijk gaat het er om dat je lekkere aardbeien kunt eten.....die komen ook aan de niet volkomen gave planten. En in vele gevallen hebben planten ook een grote weerstand en aanpassingsvermogen, waardoor het allemaal heel veel meevalt in de praktijk. B. Selecteer in je aardbeienveld. Planten die echt kwijnen, serieus aangetast zijn en weinig dragen: eruit. Maak afleggers van de best-dragende, gezondste planten en ga daar mee verder of vernieuw geregeld in je veldje met gezonde jonge planten die je krijgt of koopt. De bruine stippen op je bovenste foto, zouden op een schimmel of een virus kunnen wijzen. Misschien niet erg of zeer schadelijk, maar waarschijnlijk geen uit het lijstje van veel voorkomende en gekende aardbei-plagen...anders was het wel herkend door een van de behoorlijk deskundige forumgenoten op dit gebied. De onderste foto met vergeling zou ook op een virus of een (plaatselijk?) voedingsprobleem kunnen wijzen. Maar nogmaals: Of je je hierover veel zorgen moet maken.....?

Mijn tuin ligt open aan 2 wandelpaden. Vele dorpelingen en anderen komen langs en maken een praatje. Vandaag o.a. een buurman van enkele huizen verderop bij wie alle sla was doorgeschoten. Heb hem een 40 a 50 zaailingen van mij meegegeven. Zaai geregeld en diverse soorten. Zelfs als ik heel weinig zaai, heb ik veel te veel plantjes van sla. Voor Greetje op dit forum gaat er een envelopje met oerpreibolletjes op de bus.

Dan is het mosterd of een andere koolzaad....Niet zo heel gek, want alle koolsoorten kruisen erg gemakkelijk met elkaar. Ook in het wild komen er diverse kool-achtigen voor, die hun stuifmeel rondstrooien. Zelf zuiver zaad van specifieke koolsoorten vermeerderen of telen is bijna niet mogelijk. Dan zou je alle bloemen volledig moeten kunnen afschermen van de buitenwereld...en dan nog kan een toevallige kruising een vorm van een voorouder-kool in zich dragen. Dus ook bij een zaadteler zal een kruisbestuiving of een vals zaadje wel eens voorkomen.

@ Itoero. Die zogenaamde olijftomaat is een eigen merk van de Aveve (Belgische tegenhanger van Boerenbond) en waarschijnlijk een fantasie of verkoopnaam, geen ras. Kom ze ook verder nergens op het internet tegen. "Italiaanse kerstomaat" is denk ik evenmin een rasnaam. Dus wat het precies is....? Chilifocus is dus een speciale meststof...? Ga het eens opzoeken... Aan de ene kant probeer ik me met basismeststoffen te behelpen. (Compost, paardenmest, patentkali en gedroogde koemest is mijn hele assortiment). Maar als dat spul verantwoordelijk is voor je mooie plantjes, wil ik toch even weten wat het precies is. @ Jasmin. Die Spaanse "gigant" noemt hij (bij gebrek aan een ras naam) maar "Wil". (Dat is ook de persoon van wie ik het zaad hoop te krijgen. Ook iemand die werkt voor Velt in Nederland). Lieven Davids is zeker in Vlaanderen wel bekend als een van de voortrekkers van Velt. Dit lijkt zijn hobby-site te zijn, maar hij is op het gebied van moestuinieren toch wel een kleine autoriteit en inspirator heb ik de indruk (en bovendien gewoon een vriendelijke en enthousiaste man).

Over veel vruchten en veel trossen gesproken... Hoorde enkele weken geleden van een rasloze tomaat, waarvan uit Spanje een 30 jaar geleden wat zaden waren opgestuurd en sindsdien wat verder rondgedeeld. Zou 4 meter groot worden en talloze vruchtentrossen dragen. Net als alle tomaten aangetast kunnen worden door aardappelziekte, maar...als het weer betert er gewoon door groeien. En de vruchten zouden ook nog goed van smaak zijn. Iemand had tegen een muur 6 planten laten groeien en half augustus al 5000 tomaatjes geoogst en toen maar gestopt met tellen.... Zelfs als dit verhaal wat visserslatijn (overdrijving) bevat, interessant om eens te proberen. In het najaar zou ik wat zaden opgestuurd krijgen......dus...wil het zeker proberen dan. En als het al voor de helft klopt, zal ik zeker niet nalaten om weer verder wat zaden uit te delen aan liefhebbers op dit forum. Dit is de link naar waar ik er het eerst over las:http://www.lusthof.org/index.php?option=com_content&task=view&id=39&Itemid=69 Het gaat om de 3e van onder op het lijstje. Ook interessant is de zogenaamde olijftomaat in dit lijstje..... Misschien weet iemand er meer over? Ervaringen zelfs?

Herken het wel van sommige eigen kruisbessen. Het lijkt alsof ze scheuren of klappen, sommige aan de struik en de rest blijft goed. Schimmel lijkt dan een gevolg probleem aan de beschadigde plekken. Ik zou de echt aangetaste vruchten verwijderen, omdat ze toch niet meer echt goed zullen gaan rijpen. (Of vallen ze vanzelf af?) Vermoed dat het eigen is aan bepaalde rassen en ook te maken kan hebben met onregelmatige natte/droogte in combinatie met gebrek aan zon. (Het natte, koude voorjaar dus...). Wordt sowieso weer een jaar, dat het afwachten is of de kruisbessen zoet en smaakvol gaan worden....... Aanvulling: Gezien de volle struiken, moet je het misschien maar opvatten als een vrucht-dunning door de struik in omstandigheden dat hij niet alle vruchten goed rijp kan laten worden....

Speets schreef: De soorten die snel rijpen en die je al in maart kunt zaaien, zullen niet zo gauw aangetast kunnen worden. Dat zijn de kleine, ronde types die het meest verkocht worden zoals Saxa (zachte smaak), Cherry belle en Gaudry. Ze groeien en rijpen zo snel dat er weinig tijd is voor aantasting. Bovendien zijn vretende insecten dan nog niet zo actief. Wel oppassen voor slakken. Verder zou je kunnen overwegen, zeker bij soorten die wat langer dan 3 a 4 weken nodig hebben, om snel na het zaaien er een lichtgewicht insectengaas over te leggen, zodat er ruimte blijft om te groeien.

Wortels zoeken vocht op. Misschien is dat de verklaring van veel wortels? Bijvoorbeeld het water in de grond buiten de kas zochten ze op?

Ik ben verwonderd! Nu al zoveel trossen met gezette tomaten en vooral dat er al aan het kleuren zijn....en dat buiten? Hoe doe je dat?? Mijn tomaten, en zeker die buiten, zijn nog lang niet zo ver! De eerste bloemtrossen laten bij mij pas enkele vruchten zien. Maar om je vraag te beantwoorden: Als het weer meewerkt, zou alles wat zich tot eind juli vormt aan vruchten nog moeten kunnen afrijpen..... Dus ik zou ze laten zitten, want goede kans op dat je nog kunt oogsten.

@ Mamabeer. Je relaas en de reacties heb ik gevolgd. Het eerste wat ik dacht was: een kleine 600 m2 is erg veel. Ik heb mijn handen vol, op een prettige manier, met een 180 m2. Maar het geeft ook veel mogelijkheden, natuurlijk. Misschien kun je proberen om niet alles in een keer onder controle te krijgen. Stel dat je een lap van 100 a 150 m2 alvast in cultuur en "schoon" kunt krijgen en houden, dan heb je een begin en opbrengst. Dat motiveert en dan kun je de rest stukje bij beetje erbij betrekken en in orde brengen. Zo is het ook doenbaar. Alles, tegelijk, helemaal onkruidvrij en onder controle...dat is zelfs voor een monnik onbegonnen werk.... En de rest......? 4 tips: - Inzaaien met een groenbemester die onkruid onderdrukt (nadat je het gemaaid of gefreesd hebt.) - Zet er nog aardappels. Niet voor de opbrengst zozeer, maar als een bewerking van de grond en om die beter bewerkbaar te maken. Koop een paar zakken "oude aardappelen", die al wat beginnen te schieten en poot die. Die groeien snel en maken de grond rul. Dat onderdrukt het onkruid wat en ziet er al meteen verzorgder uit. Aan het einde van het jaar heb je er wat (kleine) aardappeltjes aan over. - Dit is een link naar een heel goede en niet zo arbeidsintensieve methode om onkruidland in cultuur te brengen. http://www.charlesdowding.co.uk/node/67 Kortweg: Je dekt de grond af met stukken karton en daarover compost en maakt daarin plantgaten voor gewassen. Na een jaar - voor jou eind volgend seizoen - heb je een min of meer klare bodem. Het lijkt wat op dat zwarte zeil, maar het grote verschil is dat je wel al kunt tuinieren en de grond voorbereidt voor de lange termijn, terwijl met dat zwarte zeil je alleen het probleem uitstelt. Misschien kun je via andere tuiniers aan een hoeveelheid compost of ander mulchspul komen om het af te dekken? Want ik kan me voorstellen dat de vereniging misschien niet blij is met een lap nat karton.... - Als je een paar flinke verplaatsbare kooien kunt maken/gebruiken, zou je ook wat kippen misschien als hulpje kunnen inschakelen. Een stuk of 4 van die beestjes hebben 10 m2 in enkele dagen nagenoeg kaalgepikt en gescharreld. Ze eten bijna alle onkruid en wroeten de grond om opzoek naar wormen, kiemen en zaden...... Nog een opmerking: Je noemt je stuk grond "vervuild" omdat er onkruid op groeit. Vervuilde grond is besmet met gif. Onkruid is geen vervuiling, maar natuur. Je kunt het beter "ongecultiveerd" noemen in mijn ogen. Edit: Wat ik even niet in de gaten had is dat er een "gat" van enkele jaren in dit draadje is. Enfin.....misschien heb je toch nog iets aan mijn gedachten. Je noemde jezelf een "prutser"... maar je kunt het ook een "niet zo maar opgever" noemen....toch?

Dit jaar heb ik eens veel verschillende soorten gezaaid. Om te vergelijken en dit gewasje beter onder de knie te krijgen. Niet alleen kleine ronde als Saxa. Maar ook lange soorten en oudere rassen als Helios. Tevens een nieuw soortje: Watermelon, dat rood van binnen en geel rondom had moeten worden. Tot hier toe is mijn conclusie dat de verschillen enorm groot zijn. In groeitijd: sommige rijp in ruim 3 weken, andere meer dan 8; in vorm en ontwikkeling en in smaak. Die Watermelons heb ik 3x gezaaid: In de bak, en vroeg en later in de volle grond...maar ondanks prima loofgroei is er geen enkel knolletje gevormd. [Wie heeft er wel succes met dit ras??] Mijn voorlopige conclusie is dat er geen gewas is met zoveel varieteit in teeltaanwijzingen. Die verschilt per ras, zeker als je ook nog de rettichs en rammenassen mee gaat rekenen. Wat ze wel allemaal gemeen hebbenis dat ze niet te sterk bemeste losse luchtige grond [wat rijpe compost volstaat] met wat extra kali en die altijd vochtig blijft [gieten bij droogte is echt nodig!] preferen. Het meeste kans op succes heb je met de meest gangbare soorten: de kleine rode of witrode bolletjes die binnen 3 a 4 weken oogstbaar zijn en die je zaait van eind maart tot half april. Ik zou het erg leuk enleerzaam vinden om per specifiek ras eens wat meer teeltervaringen te horen en uit te wisselen. Want de verschillen in teeltwijze zijn per ras erg groot en soms echt niet makkelijk.

Wortels naast uien helpt niet echt tegen uienvlieg. Is hardnekkig fabeltje. Andersom helpt ook niet tegen wortelvlieg. Naast elkaar zetten kan wel goed omdat ze beide min of meer gelijke minimale bemesting verdragen en wel goed reageren op wat kali. Als je niet wilt spuiten (zoals ik) met chemicalien, dan kun je het best een insectengaas over het bedje leggen. Zelf gebruik ik daarvoor goedkope nylon glasgordijnen van Ikea (2 stuks van ca. 8 vierkante meter voor enkele Euro's). Overigens niet zelf bedacht, maar ook een tip van dit forum.

Aalterse Willy schreef: Willy, voor zover ik weet moet je, zeker nu nog, wat terughoudend zijn met blad wegnemen. In ieder geval niet verder dan de laagste tros, die nog moet rijpen. Zonder of met heel weinig blad is er geen goede stofwisseling (groei en rijping) in een plant mogelijk. Buiten heeft het wel zin om geleidelijk iets van onder weg te halen wat later in het seizoen (vanaf 2e helft augustus) om de 4 a 5 trossen zo veel mogelijk licht (geen echte zon) te geven. Dan hoeft de plant niet meer echt te groeien en alleen de trossen gevormde tomaten moeten nog rijpen. De onderste bladeren zijn dan vaak al lelijk en vergeeld en weghalen dan helpt ook om risico van aardappelziekte wat te beperken (ouder blad is gevoeliger voor aantasting). Of dit voor tomaten in de kas ook zo geldt durf ik niet te zeggen. Daar heb ik nog te weinig eigen ervaring mee. In ieder geval ken ik geen enkele goede reden waarom het nodig zou zijn om vrij rigoureus blad van tomatenplanten weg te halen, zoals ik rondom vaak zie gebeuren. Ik zag nu zelfs al ergens planten staan, waarvan de onderste helft van de stam al volledig kaal is gemaakt.....terwijl zich net de eerste tros begint te vormen.... Als ik dan vraag waarom iemand dan doet, is het steevast: dan hangen de tomaten in de zon en worden ze rijp. Het klopt dat een tomaat van temperaturen van ca. 22 graden houdt. Het klopt ook dat veel licht goed is voor een tomaat. Maar dat tomaten liefst heel veel directe zon hebben: dat klopt niet.

Pet schreef: Ken het trucje niet, nooit van gehoord zelfs. Maar heb mijn twijfels: Het gaat bij de kruisbessenbladwesp niet om een echte rups en het goedje over mijn planten lijkt me niet zo smakelijk...regent er niet zo maar vanaf. Overigens heb ik zelf tot hier toe op de 2 niet bedekte struiken 1x een kleine aantasting gehad 3 weken geleden. Op de 2 na de bloei met gaas ingepakte struiken lijkt het goed te gaan. (Zie het begin van deze topic: of gaas effectief zou zijn) Wel een gedoe om het gaas over de stekelige takken te houden en alles te bedekken, temeer als je tussen tijds ook eens even wil controleren. Verder heb ik zo goed en kwaad als mogelijk wat lapjes grondzeil voor paadjes rondom de stammetjes gelegd, aangezien de larven van de kruisbessenbladwesp uit de grond onder de struiken komen. Het is nu nog te vroeg voor conclusies, want de bladwesp heeft meerdere vluchten in een seizoen....maar het lijkt allemaal wel te helpen... Fingers crossed...

En nu wachten op de eerste mens-eet-eeuwig-moes resultaten.... (Ik heb er ook net 5 uitgeplant....moet nog eventjes wachten om te ervaren hoe het smaakt)

Late aardappelen worden tot eind oktober, begin november gerooid hier in Zeeland. Stel dat het in oktober al een keertje vriest, dan bevriest het blad hooguit, maar dat zal nog niet echt in de grond gaan. Een wat korter seizoen betekent hooguit dat je ietsie kleinere aardappelen hebt. Groei/rijping-booz ligt toch vooral in zomer en begin herfst. Dus....nog steeds denk ik: gewoon nog planten. Die 180 dagen mag je plusminus lezen!! Waar ik meer bang voor ben is dat de aardappelziekte het gewas al voor die tijd geveld kan hebben. Dat is de reden waarom vroeg poten wordt aangeraden. In de gewone beroepslandbouw wordt volop gespoten hiertegen. In een (ekologische) moestuin is het risico groter. Kies in ieder geval voor gewassen, waarvan de knol er resistent tegen is! Als het blad dan wordt aangetast is de oogst wel wat minder, maar niet helemaal verloren.

Ze staan er mooi fris op, Erny! Ik had ze wat eerder uitgezet, kregen toch even een knauw...maar lijken er toch door te groeien.

Tip: Week ze een halve tot hele dag in wat water voor, voor je ze in de grond legt. Dan kiemen ze gemakkelijker, want zijn al vol met water gezogen.

Ja....dat bloemtrosje groeit uit en wordt langer en dan komen er druifjes aan.

Late soorten zouden nog net moeten kunnen. Verleden week zag ik boeren die ook nog poten op het land. Kreeg van een buurman nog wat "Rode pinken" die hij over had en heb ze verleden week nog in de grond gedaan.

1. Kan natuurlijk, maar plant wordt veel groter en maakt zijscheuten. Bij een stamtomaat haal je die weg, maar bij een komkommer blijven die er (deels) aan. Dus heel handig is zo een spiraal dan niet. Kun je ze aanbinden aan touwtjes of langs een hoger rek? 2. Ik denk dat het wel kan. Maar hier aan zee is het niet zo extreem koud, zelf 's nachts niet. (5 a 8 graden buiten nu in nacht) Ik heb er in ieder geval al in plastic kas en platte bak overgezet, zonder zichtbare schade tot hier.

Ik snapte het al door wat Bit schreef, dat je die kleine witte wormpjes bedoelde : Dat zijn waarschijnlijk de larven van de frambozenkever, die onder de struik in de grond overwinteren.

Maar...nu weet Bit nog niet welk soort onkruid hij heeft! Kijk even enkele berichtjes terug naar die foto's....!!! Neen dat is geen zevenblad daar! Hoe lekker het ook is misschien voor mens, Romein of koe.

Herken het wel. Heb de gewoonte om bij uitplanten rond deze tijd, er eerst nog een tijdje een omgekeerde bloempot zonder bodem rond te zetten. Als je die na een week of zo verwijdert, kan plant wat schuin vallen. Groeit wel verder. Dieper planten ga ik zeker proberen! Maar ook een of 2 steunstokjes helpen al om de plant wat in positie te houden.

Omdat het vaker in deze draad ter sprake komt: "Tomaten hebben warmte nodig" toch even proberen dat wat te verduidelijken, om misverstanden te voorkomen. Want "warmte" betekent in de open lucht iets anders dan in een kasje. Een graad of 20 a 24 is ideaal. Voor buiten is dat "warm". Een zomer zonder koudere en natte periodes, waarbij het meestal rond die temperatuur is, is ideaal voor de buitentomaten. Wij ervaren dat ook als een "goede" en "warme" zomer. De grootste bedreiging voor tomaten die buiten staan is dan nattigheid op de bladeren, omdat de aardappelziekte (phytophthora) snel kan toeslaan. Wind helpt om planten snel te laten drogen na regen en van dauw. Een beschutte en zeer lichte, wat zonnige plaats voor de planten helpt om plaatselijk, ook als het weer iets kouder is, die ideale temperatuur te krijgen/houden. Zo heb je de beste kansen op een goede en lekkere oogst. In een kasje loopt de temperatuur als de zon schijnt gemakkelijk op tot 35 graden en soms veel meer. Zeker als je niet kunt ventileren en luchten, stijgt die bij wat zon enorm achter glas of plastic. Dat is veel te warm en zeker als de luchtvochtigheid ook nog erg hoog is, ronduit gevaarlijk voor je tomatenplanten. De planten staan er beschermd tegen grillige kou en vooral tegen regen en dat is ideaal. Maar bij zomerse omstandigheden, moet je proberen om de hoge temperaturen te temperen: zo veel mogelijk ruiten en deuren open en ventilatie in je kasje.