weknow

Voor mij is het grootste plezier van mijn moestuin het bezig zijn in/met de grond en te zien en laten groeien. Als kleine jongen bracht ik vele uren mijmerend en prutsend door op de composthoop (niet meer dan een hoop tuinafval) van mijn vader. Wormpjes, duizendpoten, pissebedden, mieren zoeken en bekijken...er dorpjes van gras en takken van bouwen. Nog steeds zijn mijn compostbakken mijn meest favoriete plekje en vind ik het heerlijk om er in te wroeten en scheppen, te zien hoe het langzaam verteert en wat er in gebeurt. Ik ervaar het niet als een moeten of een competitie, maar als een interessant gebeuren dat ik meemaak en dat zijn gang mag gaan, waarbij ik wat bijstuur en waarin ik ook meega. Dat geldt eigenlijk ook voor mijn moestuin. In mijn moestuin staat van alles door elkaar. Een gezellig en kleurrijk rommeltje. Ik probeer het mijn plantjes naar de zin te maken en als het er mooi en goed op staat of wordt geoogst of afgesneden of geplukt, dan voel ik dat als rijkdom. Ik ken en bekijk elk plekje en volg onkruidjes en beestjes en wat er gebeurt met veel belangstelling. Een voorbeeld: De verschillen tussen elk afzonderlijk bietje in een rijtje van 20 plantjes kunnen me echt boeien. Mijn hele leven ben ik wel met planten bezig geweest, maar dat was voor zover er tijd en gelegenheid voor was. Nu voel ik me intens blij en in mijn element in mijn moestuintje van ca. 175 m2. We konden het verleden jaar kopen van een oude buurman, omdat we wat geld hadden geerfd. Het is een stille wens die in vervulling is gegaan. Zorgen, volgen en laten gebeuren...kijken en begrijpen is de minstens de helft van wat ik er "doe". Dat het langs 2 drukke wandelpaden ligt, betekent ook dat er vaak iemand blijft staan en een praatje maakt. Ook al is het een ander soort (moes)tuin dan de meeste mensen kennen (minder recht en clean en op productie gericht, niet volgens de boekjes, gewasjes die ze niet zo kennen) ik vind het leuk dat de meeste mensen het toch wel mooi vinden: allerlei, soms vreemde, planten en bloemen zo door elkaar. Eenvoudig, beetje nostalgisch en ik denk dat er aan te zien is dat ik er graag in bezig ben. Zeker het laatste jaar heb ik ook heel veel bijgeleerd. Door te kijken, te proberen en doen en te lezen en zeker ook door dit forum! Nieuwe gewasjes, soorten, rassen ontdekken en er gaan weer nieuwe werelden voor me open. Dat is het soort tuinman dat ik ben....

Ha, ha... De plantjes eens goed water gegeven en dat was waarschijnlijk hard nodig. Hier komt er een onweer en bui aan. Een 100 km. zuidelijker dan jij, maar toch een hele tijd later. De tuin smacht ernaar. Hoop dat het met mate is.....

Nu voelen we ons een beetje zoals verleden week Willem_Alexander en Maxima. Dank je Conny en Jet ! We zijn samen gaan wandelen en toen we thuiskwamen hadden onze 2 spruitjes een heerlijk maal gekookt. En nu gaan we nog een tripeltje drinken samen. Ook op jullie gezondheid!

bouwjaar 1956 hier.

Die zwarte stipjes zijn waarschijnlijk de uitwerpselen of rupsenkeuteltjes. Vaak zie je ze eerder dan de rupsen. Ze helpen ook met het zoeken van de bladeren waarop rupsen actief zijn. Er bestaat een biologisch middel om te spuiten tegen rupsen. Zie dit draadje over wat en evt. voordelen en nadelen. https://www.moestuinforum.nl/kruisbessenbladwesp-t8108.html?hilit=kruisbes

Dat ligt er aan, MM. Cherrytomaatjes (en alle andere vormen tomaten) bestaan als stamtomaat (dan kun je ze het beste dieven), maar ook in rassen die een struiktomaat zijn. (Dan beter niet dieven). Als je het ras weet, dan kun het nazoeken of het een struikvorm of een stamplant is.... Stamtomaten komen het meeste voor.

Dit draadje nog nooit eerder gezien op het forum. Proficiat Nynke!! Kom je nog eens wat leuks te weten...ha, ha! Conny...houd jij dat allemaal bij? Knap en erg attent hoor! (Vaak vergeet ik verjaardagen enzo) Sttt...hier in huis vandaag en morgen (stille en bescheiden) feestjes...vandaag 25 jaar getrouwd en morgen weer een jaartje ouder.

Beide, maar vooral de eerste. Bij stamtomaten wil je alle energie van de plant naar vruchten. Om 3 a 4 bloemtrossen rijp te krijgen (buiten, binnen kan wat meer) voor het einde van het seizoen, is je teelt daarop gericht. Zijscheuten die later ook gaan bloeien en nog meer zijscheuten maken betekenen dat de kans op rijpe tomaten veel kleiner wordt, want de plant wil vooral die laten groeien. Dat voorkom je door te dieven. Als je die zijscheuten enz. vrij laat groeien krijg je inderdaad ook een erg wilde en moeilijk te hanteren planten minder rijpe tomaten. Bij struiktomaten is dieven meestal niet nodig/gewenst. Daar ontwikkelen de vruchten zich allemaal min of meer tegelijk. Daar wil je juist zoveel mogelijk bloemen = vruchten.

Neen! Beter is het om te zorgen voor groei-omstandigheden waardoor de struiken niet zo gauw aangetast kunnen worden. Spuiten is geen normale vorm van tuinieren in mijn ogen. Maar dat is een keuze! Ik maak de afweging of ik vanzelfsprekend veelal ronduit gevaarlijke en schadelijke stoffen echt nodig heb en of er veiligere manieren zijn om met ons leefmilieu om te gaan. Dat er soms een aantasting kan zijn en een (ietswat) mindere opbrengst soms kan een gevolg zijn van mijn keuze, maar ik leer dagelijks bij om wel goede en soms betere resultaten te hebben zonder spuiten met fungiciden, insecticiden e.d. en dat lukt heel aardig. Als je struiken wordt aangetast, wat zijn dan de oorzaak dat dit schimmel een kans kreeg om toe te slaan? Wat doe je dan niet goed? En als er dan toch een aantasting is, wat kun je dan doen om ze te bestrijden zonder het risico voor mens, dieren en milieu erdoor in gevaar worden gebracht? (Bijvoorbeeld: aangetaste twijgen wegknippen kan al een oplossing zijn). Dat is een van de leuke dingen van een eigen groente/fruit tuin: daar kun je met veel kans op succes samenwerken met de natuur en lekkere, gezonde en verse groenten/fruit telen zonder schadelijke gevolgen.

Toevallig zocht ik zojuist even iets op in de Groente- en fruitencyclopedie van Luc Dedeene en Guy De Kinder en inderdaad...... daar staat hetzelfde advies over tomaten, om te zorgen dat de tuin/kas grond (die mogelijke besmet is) niet bovenop de potgrond kan komen zodat de wortels van de jonge plant niet geinfecteerd kunnen worden. Mogelijk heeft bello 242 het hiervandaan? Ben zo vrij om dit advies uit het (ook door mij) geprezen boek NIET zo maar op te volgen. Zag vervolgens nog iets dat m.i. niet zo klopt (waar ik me niet aan hou in ieder geval). Dat tomatenplanten pas uitgeplant zouden mogen worden als er al bloemen in zitten.... Lijkt me een niet erg praktisch advies. Tenzij je heel veel ruimte hebt om tomaten lang in steeds grotere potten te houden. Mijn inschatting is dat ze een aantal "regels" uit de beroepstuinbouw zonder meer hebben overgenomen in hun boek dat toch vooral op liefhebbers gericht is....

Op deze website alles over het omzetten van een stuk onkruid of grasveld naar een moestuin. http://www.charlesdowding.co.uk/node/67 Zonder spitten en je kunt al snel groenten e.d. planten. Kijk even verder rond op die site, want dan worden de vragen en twijfels die boven komen meteen al beantwoord.

Bello schreef: Uh....waarom niet Bello? En als je je tomatenplant nu juist wat dieper wil zetten om een wat steviger plant te krijgen....?

Als dat geen bewijs is, Huub Mensen in het noorden worden ook langer dan die kleine Limburgers of Zeeuws-Vlamingen...ha,ha. Ben benieuwd welk lookje Appelvrouw en Jorieke dan wel hebben, waarvan ze dachten dat het kraailook zou zijn..... Kraailook hoef je niet te kweken...dat "heb" je, waarschijnlijk voor eeuwig.....

We gaan het proberen! Kwam vandaag bij Boerenbond de Xotica-zakjes van Buzzy-seeds tegen en er maar een gekocht. Heb sowieso 2 andere soorten spinazie gezaaid en zal ze alle 3 parallel nog eens zaaien. Dan worden de verschillen of overeenkomsten vanzelf duidelijker.

Ik heb wat botanische boekjes er op nageslagen. Werd toch wel nieuwsgierig naar dat plantje dat in onze tuin en omgeving volop voorkomt, dat we als onkruid beschouwen, maar nooit serieus hebben genomen. Kraailook is het meest waarschijnlijk, moeslook zou misschien ook nog kunnen. Hoewel er in het boek: Wilde planten van West en Midden Europa van Readers Digest (toch behoorlijk uitgebreid) staat dat er naast het wel beschreven berglook (= A. montanum, zeer zeldzaam) kraailook ( = A. vineale), moeslook (= A. oleraceum...lijkt veel op kraailook, alleen lengte van meeldraden is anders + kraailook heeft enkelvoudige bloeischede - d.w.z. omhullend vlies om bloem - terwijl moeslook een dubbele heeft) en daslook (= A. ursinum) nog enkele niet genoemde wilde alliums in Nederland voor zouden komen. Kraailook en moeslook vermeerderen of met bloemen, maar nog vaker door nogal kleine broedbolletjes op de plaats van bloemen, dus vegetatief. Als ze wel bloeien (rond juni staat in een ander boek) dan kun je ze aan de 2 genoemde kenmerken van de bloem onderscheiden. Huub...misschien kun je over een 2 maanden als ze willen bloeien uitsluitsel geven! Wat minder klopt voor kraailook is de hoogte (80 cm)...zo groot heb ik ze hier nooit gezien: eerder 50 cm. Verder staat er - opnieuw in het Readers Digest boek - dat met name kraailook in o.a. Limburg en Zeeuws-Vlaanderen (hier dus) volop voorkomt en als een vervelend en nauwelijks uit te roeien onkruid wordt beschouwd. Herken ik: Bij uittrekken breekt het af, bij opgraven blijven er zeer kleine knolletjes achter die weer uitlopen en het duikt op de gekste, kleinste plekjes tussen andere plantjes en ook in het gras steeds weer op. Heel vervelend vind ik het niet, omdat her en der zo wat steeltjes die ergens tussen staan, me niet storen. Ik vraag me overigens af of het gewasje dat Jorieke en Appelvrouw als "kraailook" telen in hun tuin, wel kraailook is.....?

Toch zou jij voor de meeste groenten/planten betere groeiresultaten moeten hebben dan je vriend. Voor de meeste planten is heel veel licht echt een groot voordeel. Hoe zit het met de voeding en de vochtigheid van de grond? Rucola kan inderdaad in de halfschaduw. Maar erwten en spinazie hebben veel minder voedsel nodig in de grond om goed te groeien dan brocolli en bloemkool. Inderdaad kun je door te vergelijken en proberen veel opsteken om een volgend jaar nog meer succes te hebben. Andere omstandigheden (bijvoorbeeld beschutte plek uit de wind) kunnen ook nog veel uitmaken. Met zoveel meer zon-uren zou je je vriend vaker een lekker maaltje voor moeten kunnen zetten dan hij aan jou..ha,ha

Nooit gezien in het echt. Mooi diertje en waarschijnlijk ongevaarlijke en nuttige soort!?

Misschien dat iemand wel wat zaadjes overheeft....maar... Omdat je van de kruiden maar 1 of 2 plantjes nodig hebt/kunt plaatsen zou je kunnen overwegen om plantjes te kopen. Voor het zaaien (en misschien zelfs kopen?) van kleine viooltjes ben je ook al te laat. Dat wordt zaaien in juli/augustus voor bloei in volgend seizoen. Er zijn verder nog vele dingen die je kunt verbouwen in je kleine moestuin. Ik denk dan bijvoorbeeld aan romeinse sla, rucola, meiraapjes, bietjes, stamboontjes, een paprikaplantje of struiktomaatjes...en nog heel veel meer. Google eens naar een MM site voor ideeen.... Veel succes!

Ik weet niet wat paprikagrond is...? Ken het niet en kan er ook niks over vinden op internet. Als het speciale potgrond is voor paprika's, dan zit er waarschijnlijk al volop voeding in. Misschien staat er dan iets op de zak over gebruik en voeding? Dan zou ik niet ook nog tomatenmest extra gaan geven de eerste 6 weken of zo... Wordt dan wat veel van het goede.

Hoi Sanne, Het antwoord op die vragen is vooral afhankelijk van wat er al in de grond zit. Bovendien maakt je grondsoort ook nog wel uit. Zandgrond bevat van nature minder voedsel dan kleigrond en kan voeding ook minder opslaan. Ik neem aan dat je in de koude kas gaat planten?! Als het voor buiten is....wacht dan nog ca. 3 weken met uitplanten en maak nu je grond gereed met compost en mest.... (zie hierna) Als je grond nog geheel on-bemest is, dan zou je in het gebied waar je de tomaten en pepers plant wat gedroogde koemestkorrels kunnen inharken en in het plantgat van elke plant een handje ervan mengen. De compost ook licht inharken of als je geplant hebt een laagje van enkele centimeters over de grond verspreiden (= mulchen). Als je tomatenmest korrels zijn, die dan deels snel en deels langzaam werken, dan de dosis in een straal van een 30 a 40 cm rond elke plant door de grond inharken. Als het vleoibare is, even wachten tot de planten groeien en dan om de paar weken wat met het gietwater geven (zie handleiding) Als je grond al voeding bevat, dan zou je met het bovenstaande te veel mest gaan geven! Dan zou ik geen koemestkorrels meer geven en het laten bij de compost en tomatenmest die je hebt.

Niet biologisch zaaigoed wordt volop/vaak behandeld met chemicalien tegen o.a. schimmels. Dat was ook het eerste waaraan ik dacht. Of dat de rode kleur veroorzaakt betwijfel ik echter. Normaal merk en weet je niet dat er iets over gespoten is of dat het korte tijd in een of ander badje is geweest.... @ Piroska: - De milieuschade/gezondheidsrisico's zullen wel meevallen als je een keer van je principe's afwijkt. Of bestaat er in Hongarije een soort milieustraat voor chemisch afval waar je het zakje zonder gewetensbezwaren kunt laten "verdwijnen"?? Anders is gewoon zaaien misschien nog de minst schadelijke en meest wijze optie? - Je mag altijd vragen of ik in Nederland iets voor je bestel/koop en dan opstuur! Daarvoor is nog tijd genoeg!

Hier staat ie massaal verwilderd in de buurt. Gewoon langs paden en in de berm. We beschouwen het als onkruid in de tuin. Naam weet ik niet, maar zelf zeggen we er inderdaad ook "bieslook" tegen....maar dan die vervelende die je uit moet trekken....niet die lekkere met purper-paarse mooie bloemen.....

Sporen van de aardappelziekte ( phytophtora ) zijn al om aanwezig in de lucht. Bij warm en vochtig weer, lang natte bladeren en rassen die gevoelig zijn voor besmetting, krijg je toch phytophtora-aantasting. Daarom is composteren geen probleem...goede compost maakt het risico op besmetting niet groter, dan het sowieso al is. Duidelijk aangetaste aardappelbladen of zieke aardappelknollen zijn mogelijk intussen ook met andere schimmels of virussen besmet geraakt. Bovendien zijn ze een heel directe en zeer intensieve besmettingsbron voor de buurtplanten. Reden om ze voorzichtig te verwijderen/op te ruimen...en inderdaad verstandiger om dat niet te composteren en in de groene kliko te doen o.i.d. Maar aardappelschillen en loof, evenals resten van tomatenplanten gaan bij mij al jaren gewoon in de compost. Ik klop het even af op hout, maar tot hier toe zonder problemen te veroorzaken. Tot een aantal jaren geleden werden aardappels heel vaak met een kiemremmend gif gepoederd (en nu soms nog door amateurs die het illegaal kopen) om ze langer zonder spruiten en schimmels te kunnen bewaren. Tegenwoordig gebeurt dat door temperatuur en klimaatbeheersing van opgeslagen piepers en in de niet-biologische voedselindustrie soms ook met gas. Die gepoederde aardappels zou ik nooit in de compostbak willen! Misschien dat de raad om geen aardappelschillen in de compost te doen uit die tijd stamt..?

Op 18 april schreef ik in deze draad: Gisteren nog niets te zien. Vanochtend keek ik weer en zijn vele knoppen van deze jonge plant ineens groen. Een leuke en onverwachte verrassing! Dus....er zijn kruisbessen die pas begin mei kunnen gaan uitlopen (Hinnonmaki groen), terwijl andere al bevrucht zijn.

Die weerberichten uit Belgie en Nederland bevestigen wat ik al van plan was: Na midden volgende week kunnen de sterkste struiktomaten e.d. onder plastic naar buiten, vanaf morgen ga ik ze afharden. De rest kan ik midden volgende week beginnen afharden. Afgezien van de temperaturen: die schrale noord-oostenwind van de afgelopen vele weken lijkt weg te gaan en daar ben ik vooral op aan het wachten. Als het in de ochtend en de avond nog weer is om een jas aan te trekken, hebben koudegevoelige groenten het echt nog te moeilijk buiten.