Roland

Ik moet oppassen want ik heb al teveel rassen, maar welke rassen heb je?

Ik heb Roberts Golden Rainbow die 99% zeker dezelfde is al Yellow Long Neck. In november heb ik wel stekmateriaal.

Dat is een van de nadelen van Sunviva.

Rassenproef Dubbelzoete Suikermaïs (sh2-gen): In 2026 is mijn vergelijkend onderzoek naar dubbelzoete suikermaïsrassen (sh2-gen) voortgezet. Alle geteste rassen binnen dit genotype kunnen elkaar onderling bestuiven zonder verlies van de zoete smaak. In 2026 zijn drie rassen met elkaar vergeleken: Tasty Sweet F1 (in 2025 de winnaar) GoldCrest F1 (nieuw F1-hybride ras) Golden Rush (nieuw zaadvast ras) Bloei en bestuiving Tasty Sweet F1 kwam dit seizoen als eerste in bloei, ongeveer een week eerder dan GoldCrest F1 en Golden Rush. Hierdoor heeft het stuifmeel van de andere 2 rassen ervoor gezorgt dat de kolven van Tasty Sweet F1 geheel bestoven waren. GoldCrest F1 & Golden Rush bloeien net de kort met de mannelijke bloemen om de eigen kolven geheel te bestuiven. Opbrengst en smaak GoldCrest F1: Behaalde de hoogste totale opbrengst. Het ras vormde consistent 2 tot 3 kolven per plant. De opbrengst lag hiermee circa 10% hoger dan bij Tasty Sweet F1 en circa 30% hoger dan bij Golden Rush. Tasty Sweet F1: Bleek wederom ongeëvenaard in smaak. Het ras was opnieuw het lekkerst en had het hoogste suikergehalte van de drie. Golden Rush: Zaadvast ras met een redelijke opbrengst, maar bleef in totale massa en bestuivingsgraad achter op de twee F1-hybriden. Nu moet ik de smaak wel nuanceren, naast elkaar proef je verschil maar afzonderlijk zijn alle rassen erg lekker en zou je het verschil niet merken. Beknopte terugblik: Resultaten Proef 2025 In 2025 werden vier rassen vergeleken: Tasty Sweet F1, Damaun, Zoetje en de eigen kruising F1 Damaun × Zoetje. Tasty Sweet F1: Hoogste opbrengst (5.017 g / 15 planten), het zoetst en het lekkerst zonder melige nasmaak. Zoetje & F1 Damaun × Zoetje: Zeer verdienstelijke opbrengst (slechts 5% minder massa dan Tasty Sweet). Wel waren bij Zoetje de kolfbedekkingen met blad aan de top minder gesloten, wat een hoger risico op vogelvraat gaf. Damaun: Bleef met circa 15% minder opbrengst (4.314 g / 15 planten) achter op de rest en vertoonde meer variatie in planthoogte. Conclusie Voor wie op zoek is naar de allerbeste smaak met goede productie is Tasty Sweet F1 de absolute winnaar. Zoekt men echter naar maximale massa en aantallen kolven per plant, dan is nieuwkomer GoldCrest F1 zeer veelbelovend.

Hier op het moestuincomplex zetten ze na de aardappeloogst winterwortelen of winterkolen. Winterkolen hebben ze op opgekweekt in potjes.

Een intensief maar volgens mij de beste manier om tot een geschikte zaadvaste onderstam te komen. Je moet selecteren en dat kan alleen door te enten en te beoordelen. Echter kun je uit de ent geen zaden krijgen dus door alle enten te labelen en de top te stekken kun je daaruit zaden halen en uit je beste ent toch het jaar erop verder gaan met de zaden voor de volgende generatie. Heb je ook grond in je tunnel waarin bodemziektes zitten waardoor je extra streng kunt selecteren? Hoeveel F2 onderstammen vergelijk je dit jaar?

Stickstof en water hebben ze nodig, al zou met enorme stickstof bemesting de suikermais minder zoet worden.

En de vader is een common (parthenocarp, die vruchten vast houdt zonder vijgenwespen) vijg? Anders heb je geen kans op parthenocarpe nakomenlingen.

Uit welke rassen komen deze ?

Deze is nog niet rijp, het vocht moet eruit druppen. En bij het plukken mag je geen wit sap aan de snoeiwond zien.

Uien hebben veel stickstof en water nodig.

Dit lijkt een stokboon te worden ipv stamboon?

Ik heb al moeten oogsten omdat de bladeren geel waren en de knoflook al begon te rotten in de grond. 2 van de 3 rassen hebben mooie grote bollen.

Bladeren werden verzameld van rassen zonder resistentiegenen. Ongeveer 50% van het bladoppervlak en stengel oppervlak was aangetast. De bladeren werden in een bak met water geplaatst. De test werd uitgevoerd 30 dagen na het zaaien, toen de zaailingen net hun derde echte blad hadden ontwikkeld. De volgende dag werd dit water verneveld over de zaailingen, zodat zowel de bladeren als de stengels volledig nat waren. Daarna werd de tray met zaailingen afgedekt met plastic en werd aan de onderzijde water verneveld om de luchtvochtigheid rond de 90% te houden. De temperatuur varieerde tussen 15 en 25 °C. Na 24 uur leek de luchtvochtigheid te zijn gedaald, waarna de zaailingen opnieuw werden besproeid met het besmette water. Twaalf uur later werd het plastic verwijderd en mochten de zaailingen verder onder droge omstandigheden groeien. De eerste symptomen werden 72 uur na de eerste besproeiing zichtbaar. Detached leaflet assays zou ook goed werken en minder bewerkelijk zijn!

Ik heb gezocht bij de vatbare rassen van andere op d emoestuin die ze buiten planten. ook zag ik afgelopen weekend al aardappelen besmet met Phytophthora op de moestuin. Deze zijn ook te gebruiken. Maar ja, je bent dus wel afhankelijk dat er al Phytophthora besmetting te vinden is.