roeier

Ik ben ook wel benieuwd naar het antwoord, 2 peulen op 9 plantjes is niks. Tuinbonen doen aan zelfbestuiving, en ik kan me ook moeilijk voorstellen dat hommels jouw balkonnetje niet hebben weten te vinden. Waar ik wel in geloof is een negatieve relatie tussen het aantal bloemen en het aantal peulen bij tuinbonen. Dus: minder bloemen = betere peulen. Ik heb zelf een ras staan dat Adrie heet, en het maakt krankzinnige bloemtrossen, maar er komen weinig peulen aan. Misschien dat al die bloemen teveel energie kosten. Ik heb nog wat rasjes staan die veel gedoseerder zijn met de bloemen, maar daar lijken betere peulen aan te komen. Helaas zien we van jouw tuinbonen geen foto, dus het is raden hoeveel bloemen het zijn bij jou, en de naam van het ras kan ook handig zijn om vergelijkingen te kunnen maken met andere tuinbonen van dat ras.

Ik heb ook geen grote bessen, een centimeter of zo, schat ik. Aan de kleinste struikjes vormen ze totaal niet goed. Ik schat dat meespeelt dat de wortels nog niet lekker in de grond zitten en dat er al maanden nauwelijks een druppel regen is gevallen. Ik gieter wel, maar het effect van echte regen is moeilijk na te bootsen. Dat probleem hebben honingbessen wel hier in het noord-westen; ze moeten tot vruchtzetting komen in de droogste periode van het jaar. Mijn vroegste honingbes ras, de Indigo Gem, is er nog niet helemaal met rijpe vruchten, de eerste aardbeien zit ik wel op te smikkelen, daar moet het meeste ook nog van komen, maar honingbessen eerder dan aardbeien, dat wordt vaak gezegd, maar dat spant erom, het zit erg dicht bij elkaar hier.

Ik vind dat nogal een verschil, Henk! Vergis ik me trouwens, of waren die wortels al bijna weg bij die van dit jaar - het ziet er op de foto haast uit als droog stro, en als dat zo is dan is dit het misschien wel. Bij mij zet de roest ook niet echt door, wel vergeling, maar weinig roest. Heb ook met wat natriumbicarbonaat besprenkeld eerder deze maand. Even een vraagje aan mensen die Wonha of Eden Rose gehad hebben; kregen jullie wel bloemstengels? Bij mij maakt de Pskem prachtig gekrulde bloemstengels, maar de Wonha en de Eden Rose, die geler zijn, hebben (nog?) geen bloemstengels. Het zijn wel hardnekken, de bolletjes die ik erin heb gedaan hadden ook duidelijk een stengel in het midden. Ik laat ze trouwens zitten, de bloemstengels, ze zijn mooi en het effect op de bol is gering. Ik ben nog een studie tegengekomen, daar werd onderzocht wat het effect was op de bolgrootte was van het machinaal weghalen van de bloemstengels. Bij dat machinaal weghalen werd ook nog wel eens een topblad meegenomen, en dan bleek het averechts te werken; de bollen werden minder groot, want die topbladen zijn belangrijk voor een goede bolgrootte. In het begin van de studie gaat het over de afstanden bij het poten, maar het totale stukje is maar een paar bladzijden, dus best interessant om even te lezen: https://www.ridgetownc.com/research/documents/zandstra_garlica0.pdf.

Oh, het is die tijd alweer! Beetje vroeg, maar toch. Ik zag een paar trosjes helemaal vergeeld en toen er een trosje uithaalde zag ik dit: Dat is al aan het verrotten. Dit trosje was wat in de schaduw gekomen van de smeerwortel ernaast. Dan hou je meer vocht en komt de rot er vroeger in. Je moet dus uien tegen het einde ook nooit water geven! Maar goed, een paar van mijn trosjes waren dus wat in de schaduw gekomen, het meeste staat in de zon en zal nog goed zijn, geen probleem om een paar te verliezen. Het is alleen wel opletten in deze tijd; het zijn hartstikke sterke uitjes, maar nu worden ze kwetsbaar en eventuele rot zit aan de onderkant en dat zie je dus niet. Ik heb wel kleigrond, het kan zijn dat met meer luchtdoorlatende grond je minder snel rot hebt, maar op zich doen uien het goed op kleigrond. Dit ik pas het tweede jaar dat ik ze oogst, dus ook voor mij is het nog relatief nieuw. Die vroege rot verraste me. De meeste trosjes zagen er nog grotendeels groen uit, je zag de individuele bolletjes mooi opzwellen: Een paar die in de zon stonden heb ik er ook uitgehaald. Als dat wat moeilijker gaat omdat de wortels nog behoorlijk stug zijn dan weet je in elk geval dat ze nog helemaal gezond zijn. Als de wortels aan het wegrotten zijn dan wip je ze er makkelijker uit. Een geoogste goede tros: Je ziet wel aan die wortels: daar is niks mis mee. Had ook nog wel even kunnen blijven staan. Het meeste staat ook nog. Er zitten toch gauw iets van 20 uitjes in zo'n tros; dus je kunt ze met een factor 20 vermenigvuldigen ieder jaar, en 20 x 20 = 400 uitjes. Maar dan laat ik zo'n tros van 20 niet in de grond zitten; reden 1: kans op rot; reden 2: hoe moeten zich dan 400 uitjes vormen? Probeer het maar, maar ik zou voor de veiligheid toch liever een deel er uit halen, laten drogen en gewoon individueel weer uitplanten. Niet vergeten een deel te eten! Er is niks mis mee eind Mei al wat uitjes uit je eigen tuin te eten. Ik eet ze graag op een boterham met kaas, of een beschuit met kaas in dit geval: Wat ook een voordeel is van St Jans, die nu geoogst kan worden, is dat je daar dus wat anders kwijt kan juist in een tijd dat de tuin vol begint te worden.

Ja, ik las net ook zo'n berichtje in de krant, wat er op neer kwam dat we koolmeesjes aan het vergiftigen zijn. Vogelkastjes, pindastrengen, waterbadjes... we doen van alles voor de vogeltjes, maar als we tegelijkertijd met gif blijven strooien... Tja, wat moet je d'r van zeggen?

Rupsjes kunnen ook de boosdoener zijn, maar die zitten dan ook aan het blad. De kleinste struikjes, met maar een paar besjes, die scherm ik niet af, niet de moeite waard. Mijn eerste honingbesje ooit kunnen proeven een paar dagen terug. Zat nog wel vrij vast aan z'n steeltje, maar ik was te nieuwsgierig. De smaak-associatie die ik had was met rabarber. Zoet, maar met een duidelijk zuurtje erin, wat Engelstaligen 'tangy' noemen. Niet bitter. Lekker wat mij betreft, dus geen spijt dat ik een partijtje bes-struiken heb aangeschaft zonder een bes geproefd te hebben.

Zodat niet alléén maar de ervaringen van mensen in het zuiden van het land hier staan, meld ik maar dat hier in het noord-westen dus geen drup valt. Het zal de warmte in het oosten en zuiden van het land zijn waardoor je daar nog wel eens kans maakt op een onweersbui in deze periode. Wij maken daar geen kans op. Tuinbonen maken een penwortel van toch wel een halve meter diep de grond in, maar ook zij hingen er slap bij van de droogte. Water gegeven, ze komen nu weer wat overeind, maar ook op diepte zit dus geen vocht meer bij mij.

Veel ware woorden van Patrijs, ik heb daar niet zo heel veel aan toe te voegen. Ik verwacht dat je rabarber nog verder achteruit zal gaan, want hij zit na een maand met z'n wortels nog niet lekker in je grond, en nu is een lastige tijd voor rabarber met veel zon en droogte. Met een regenachtige zomer zou hij van de herfst er wel weer eens beter uit kunnen gaan zien. Een wat beschaduwde plek was beter geweest voor rabarber, hij kan in de zon ook stand houden, maar is daar kwetsbaarder. Rabarber is sterk in de zin dat hij het niet gauw definitief opgeeft, maar het duurt wel lang voordat hij het naar de zin heeft, en als het dan zover is kan hij je op de ene na de andere bloemknop trakteren, terwijl je natuurlijk op de bladstelen zit te wachten. Rabarber is een plant die je geduld behoorlijk op de proef kan stellen. Als je rabarber lekker vindt en dit is je enige stronk, dan zou je kunnen proberen er nog wat bij te doen. Als een rabarbersteel wat geknakt is dan zie ik daar altijd mieren op af komen, andere insecten ook wel, het zal gewoon voeding voor hen zijn - geen probleem normaal gesproken. Muizen ook niet, ik heb muizen bij de vleet, ik verlies allerhande knolletjes, bolletjes, en ze graven voortdurend naar wortels van planten, maar niet alle planten, en de rabarber wordt met rust gelaten. Een muis zal wel eens een slakje eten wat je dan niet meer op de rabarber tegenkomt, dus muizen en rabarber gaan prima samen.

In het noorden, waar ik zit, begint het regenseizoen pas begin Juni. Dan regent het door tot het geleidelijk aan in Februari ophoudt. Maart - April - Mei is kurkdroog. In het oosten en zuiden van het land is het warmer en krijg je er wel eens een onweersbui tussendoor. Ik zou zo niet weten waar Alphen aan de Rijn bij hoort. Ik geef niet veel water. Wel altijd als ik net iets verplant heb, maar voor de rest niet veel. Bonen sturen wel wortels direct naar beneden en redden zich wel - ik zag dat je veel tuinbonen hebt, nou die hebben niet snel water nodig. Vaste planten redden zich ook vaak wel in de volle grond. Om dingen in pot te hebben is lastig, want dan kom je er niet omheen om veel water te geven. Zaaien is hier niet mogelijk in het voorjaar. Zelf ga ik voortaan letten op late varieteiten aardbeien en bessen en zo, want als vruchten gevormd moeten worden tijdens het droogseizoen, dat lukt niet zo goed. Bramen gingen uitstekend vorig jaar, die hebben een oogsttijd van Augustus - September, dan heb je voordeel bij de natheid.

Of misschien de knoflook in het vriesvakje gooien tot de herfst?

Ja, ik dacht dat een mol een pure carnivoor was. Muizen graven bij mij rond huis voortdurend naar plantenwortels, knol- of bolgewasjes hoef ik hier niet te plaatsen, ik heb nog geen aardappel hier gepoot, maar dat lijkt me zinloos. Een paar aardappelplanten op de volkstuin - dat is een andere plek - zijn volledig opgepeuzeld door slakken. Sarpo Mira is dan een ideaal ras om de gaten op te vullen: spruit niet voortijdig, is erg laat en heeft maling aan phytophtora. Ik vind het ook een lekkere aardappel; beetje bloemig, niet vettig. Smaken verschillen; zo'n Ratte, waar iedereen dol op is, is niet mijn aardappel; beetje vettig, wat klein, ach, dan neem ik liever wat anders.

Ik zou die aardappeltjes toch gewoon poten, als het op een beschutte plaats is met weinig andere aardappelveldjes in de buurt kan het zijn dat de phytophtora er ook minder snel heen waait. En in Augustus wordt het altijd link, als de dauw vroeger komt en het pas midden op de dag opdroogt, ook op een zonnige plaats. Ja, in emmers kan, maar later in de tijd wordt het sowieso oppassen dus. Z.s.m. de grond in dat spul.

Ze lijken wat eerder te verbranden dan andere rassen. Toen dacht ik wel, je kunt zien dat het Schotten zijn; niet gewend aan de zon!

Ik zou ze gewoon zo laten, het gaat goed. Opbinden is niet gebruikelijk, alleen ik heb een lang, slungelig ras waarbij ik het wel verstandig vind. Aanaarden in het begin hielp ook al een beetje, dat zou jij alsnog kunnen doen, dat komt de oogst ook ten goede. Oogsten kan als de planten aardig beginnen te verleppen. Oppassen dat er geen ziekte in zit, dan moet je de zaak eerder rooien. Zonder ziektes of plagen kun je de aardappels in principe heel lang laten zitten. Ik heb vorige week nog een aardappel van vorig jaar in de grond gevonden waar helemaal niks mis mee was, nog stevig en fris dus die gaat nog op het bord, maar ik zou je niet willen aanraden tot volgend jaar Mei te wachten.

Je hoeft niet naar Friesland te verhuizen, donaldk. Waar in zuidelijker provincies volkstuinen er nog wel eens uitzien als campings, zien ze er hier vaak uit als een stukje bouwgrond. Agrarisch gebied, met bijbehorende regels. Er mag zeer weinig. Dit komt bij de gemeentes vandaan - bescherming van het open landschappelijke karakter. In Friese kleine dorpjes voegen de mensen zich daar makkelijk naar, maar dan hebben we het wel over een beperkte cultuur. Op de volkstuinen van Iens heb ik nog niets meer boven de klei zien uitsteken dan een enkele pluk rabarber. De aardappels zullen wel al in de grond zitten, straks komen daar nog wat boontjes bij, wat gekochte koolplantjes die in zuidelijker streken zijn opgekweekt zullen omstreeks deze tijd ook in de grond worden gestopt, en dan heb je het meeste wel gehad. Het is een beetje jammer dat je hier weinig met warmtebehoevende gewassen kunt, maar ik vind zelf het open landschap, zonder allemaal glazen, metalen en plastic bouwsels wel weer prettig. Wat ik wel jammer vind is dat de regels ook anti-fruitboom zijn, en mensen vaak de regels nóg strenger interpreteren dan ze zijn, waardoor je een kale vlakte overhoud waar totaal geen beschutting of schaduw is, en dus alles vol in de wind moet zien te groeien, en de zon het loof wegschroeit op onbewolkte dagen. Is niet alleen op volkstuinen een probleem: een koe of schaap in een Fries weiland heeft ook vaak niet de optie de schaduw van een boom op te zoeken op een snikhete dag. Mensen hebben op dit gebied een bord voor hun kop, als je het mij vraagt.

Mister w, als ik me niet vergis heb je een stukje belangrijke info gemist: voor een goede bevruchting heb je verschillende rassen nodig. Hoe meer verschillende rassen, hoe beter. Dan krijg je vééél meer fruit.

Ik zou het niet doen, de knoflook begint normaal nu toch al de zeilen te strijken, het zou best eens helemaal gebeurd kunnen zijn als je nu nog gaat verplanten. De totale groeitijd van een knoflook is iets van 8 - 9 maanden of zo, bij een poottijd in de herfst. Je hebt later gepoot, maar de oogst valt daardoor niet later, alles blijft eerder wat kleiner. Door de concurrentie van een voeding slurpend gewas er vlak naast blijven je bolletjes ook kleiner. Ik zou accepteren dat het zo is gegaan. Ik raad je aan komend seizoen gewoon weer knoflook te doen, want het is een makkelijk gewas, en als je wat vijven en zessen hebt omdat je de tuin nog moet leren kennen dan kom je met knoflook toch makkelijker aan een voldoende.

De ui geeft zelf wel aan wanneer het tijd is om te rooien. Als ze er nog fris uitzien, laat nog maar even gaan, komt ook geen rot in dan. Als het loof niks meer voorstelt, dan haal je ze er normaal uit. Hier in Nederland beginnen ze nu te vergelen, maar jouw tijdpad zal wat anders uitvallen, verwacht ik. Nog even een fotootje erbij van hoe het er hier nu uitziet - de uitjes staan op de voorgrond, maar ik kon het niet helpen vooral te richten op dat prachtig verwilderde tuintje van de buurman van mij. Die gele kamille links wordt ook mooi, die is nog wel van mij. Er zitten wat bloemknopjes in de St Jans, zou je misschien er uit kunnen halen, maar ik laat het maar z'n gang gaan. Als ik oogst, laat ik ook nog wel wat trosjes zien zoals ze er uit komen. Dat zal wel binnen een maand worden.

Mijn foto was van The Beast. Het zal wel wat van het toeval afhangen welke plant dit het duidelijkst ontwikkelt. Wat ik even was vergeten was dat ook kamperfoelie van die blad- of liever bloemkommetjes maakt. Dit is iets in degenen van Lonicera, dat is duidelijk. Onderstaand fotootje is dus kamperfoelie, familie van de honingbes:

De hooglanders gingen om, dus aan het rijshout gebonden vandaag. Toen vielen mij ook een paar bloemknopjes op:

Ach, bij zoiets als Akelei of Lupine zien je vaak dat de nakomelingen anders van kleur zijn. Ik ben het alleen met bonen op deze manier niet gewend.

Een rijtje tuinbonen wat ik heb staan heeft wat plantjes er tussen waarvan de bloemkleur sterk afwijkt. Ze zijn van vorig jaar gekochte tuinbonen. De teelt ging zo slecht toen dat ik alle geoogste bonen bewaard heb om dit jaar opnieuw in de grond te stoppen. Tot nog toe zit er betere groei in dan vorig jaar, het gaat wel goed komen denk ik. Maar ik ben verrast door sommige bloemkleuren. Ik lees op een Engelstalige website dat het normaal is dat bij tuinbonen een percentage paarsbloeiend is, een percentage lichtpaars, en een gedeelte 'normaal' gekleurd is. Oké, dat zou hierop van toepassing kunnen zijn, maar waarom zie ik dat dan nu pas voor het eerst? Dit had ik andere jaren niet, en ook bij andere mensen zag ik dit niet. Lichte verschillen misschien, ook in de bonen zelf; soms een witte navel, soms een zwarte, tuinbonen kruisen makkelijk, dus dat snap ik en heb ik vaker gezien, Maar het kleurverschil wat ik nu zie komt voor mij uit de lucht vallen. Volgens mij heeft ook niemand in de buurt blauw bloeiende tuinbonen op de tuin gehad. Het kan natuurlijk wel, maar de oude mannetjes op klompen hier hebben eigenlijk nooit iets aparts op de tuin staan. Dit ras heet 'Adrie', dat hebben wel meer mensen hier staan.

Heermoes lijkt me een pioniersplant op zware klei. Kan daar goed doorheen komen en met diepgravende wortelkanalen aan mineralen en voedingsstoffen komen waar andere planten lastig bij kunnen. Ik denk dat wat bedoeld wordt met heermoes als bemesting is dat je die voedingsstoffen die de heermoes heeft opgediept aan je plantjes geeft, waarschijnlijk door er gier van te maken of gewoon de uitgetrokken heermoes rond je planten neer te leggen. Zeker als je het op de aarde legt is heermoes zo weg. Zelf doe ik daar niet zoveel mee, ik bedoel met heermoes als meststof. Klei is meestal niet voedingsarm, dat van mij lijkt me dat niet in elk geval, en ik beschouw heermoes gewoon als een onkruid. Ik verander graag de samenstelling van mijn grond zodat het voor de meeste planten leuker wordt en voor de heermoes minder leuk. Als ik de klei minder compact maak vindt de heermoes het minder leuk, want die houdt van compacte klei. Als je een beetje grote tuin hebt en de heermoes zit overal, dan is uittrekken onbegonnen werk. Zelf maak ik terpbedden en dan ben ik vrijwel in één klap van de heermoes af. Er komen dan geheid nog wel stukjes boven, maar weinig en verzwakt, dan nog een keertje trekken en weg. Terpbedden maken betekent dat ik heel veel organisch materiaal in de grond werk, beginnend met half-vergane houtstammen. Is een grote klus, maar lost wel veel problemen op. De heermoes was niet de reden om zo te werk te gaan, maar het is meer dan een bijkomstig voordeel dat ik er zo vanaf raak. Ik kan me wel vinden in jouw ervaringen zoals je die hebt genoemd. Met spitten verander je eigenlijk niets; de grond is nog net zo geschikt voor heermoes als daarvoor, en die wortels van waaruit ze teruggroeien, die zitten zo diep, daar kom je met gewoon spitten niet aan. Ik weet niet hoe diep ze zitten, maar volgens mij kom ik ze op een halve meter diep nog wel tegen en gaan ze nog veel dieper.

En de winnaar in de teeltwedstrijd Roest 2017 - 2018 is, in een herhaling van het jaar daarvoor: ROEIER! Die titel, daar ben ik mee getrouwd, roest moet van kou en droogte houden. Niet alles zit zo dik onder de roest. De Pskem staat er nog opvallend fris bij. Als ik dat nou vergelijk met de Wonha, die kwam pas boven de grond in Maart, en toen dacht ik, die gaat de rest nog verslaan, maar die is nu alweer aan het vergelen. De Pskem, die het eerste uit de startblokken was, blijkt ook de langste adem te hebben, heeft de hele tijd onverstoorbaar en gestaag doorgegroeid. Leuk aan de Pskem in z'n groeivorm is ook dat hij zo bewust z'n bladen vanaf het begin de zijkanten opstuurt.

Ah, dank je! Dat klinkt als iets vrij gewoons. Gek dat ik hier zo weinig zie, terwijl iedere tuin vergeven lijkt van de Hortensia's.