Marinus Ros

Als eerste bericht al gelijk een recept. Da's mooi. Lamakome...

Tja, de blaadjes en zaadjes smaken naar kers (niet de vrucht kers, maar de groente waterkers) uiteraard. De naam is afgeleid van het engelse cress of voor wie verkiest, het franse cresson. Wat de ouderdom van de zaden beteft; als het zaad rijpt aan de plant (en ze komen overigens meestal in trosjes van drie) dan droogt de schil uit die het zaadbolster beschermt. Zie het een beetje als een peultje rond een erwtje. Oud is hier dus een rekbaar begrip maar voor wie zaden opslaat van OI kers als zaaigoed heeft wellicht al gemerkt dat die makkelijk met een factor drie a vier kunnen krimpen door het verdrogen. Mede daarom begrijp ik die zoutcyclus niet zo best in het hogervermelde recept, zout ontrekt vocht. Waarom zou je dat willen? Ik wil maar zeggen, zaden die al enkele weken op de bodem naast je plant liggen te verdrogen zou ik toch niet als kappertjes gaan opleggen, de kans dat die te hard zijn geworden om lekker te zijn is niet ondenkbaar. Jetje, Rantje en al wie zich geroepen voelt: zaaien dat spul. Gemakkelijksheidsfactor 100 op een schaal van 10.... En mooi toe. Overigens laat OI kers zich makkelijk invriezen, je kan er ook best heel lekkere soep van maken ook. En ook die kan in de diepvries. Mogelijkheden zat voor wie het jaar rond ervan wil genieten. Een van de voor mij mooiste varieteiten blijft de "Indian Empress" met zijn grijsgroen blad en zijn dieprode bloem. Niet dat de andere niet mooi zijn, er bestaan ontieglijk veel varieteiten van klein tot groot, van rankend tot kruipend en noem maar op. Wil je ze indijken, ze kan makkelijk andere planten het licht ontnemen, dan zaai je in een klein plantenpotje wat je ingraaft en dan bllijft de kers vanzelf kleiner. P9 of wat groter is al prima en ze kunnen best tevreden zijn met "magere" bodem. Tegen het begin van de zomer trekken ze wel bladluis aan (en daarom ook worden ze vaak onder rozenstruiken gezet) waarvan ze niet echt lijden hebben. Op het einde van het seizoen heb je vaak wel enkele planten die last krijgen van rupsvraat (is dat ABN?). Maar goed, wellicht vertel ik jullie enkel maar dingen die jullie toch al lang wisten...

Hier hebben we een druifhycant die al een maand staat te bloeien, de sterhyacinten steken ook al enkele cm de kop op en de crocussen en sneeuwklokjes idem ditto... Ondertussen staat er ook nog rozemarijn in bloei en voorspelt men stormweer tot 7 beaufort.... Wat al een maand of zo met vliesdoek afgedekt staat had ook niet gehoeven en wat ik nog moet afdekken ziet meer af van de aanhoudende miezerige regen dan van de vorst.... Hebben jullie dat ook zo van graag een strenge winter en dan een mooie warme zomer?

Geen idee wat er van aan is maar zou het kunnen door stoffen die worden afgescheiden door het wortelgestel? Een beetje in de trend van de absint alsem die de groei hindert van planten in zijn directe omgeving. Of zoals de invloed op de smaak van andere gewassen door de nabijheid van bonenkruid op b.v. bonen en tomaten e.d. Het is maar een gokje, hoor. P.S. Voor wie zich afvraagt wat "comfrey feed" is zoals door Jekka vermeld voor het bemesten van munt, het is compost van de bladeren van de smeerwortel in water. (Stinkt wel als de pest)

Lekker tuig dat overal doorheen groeit zelfs van op de border het grasperk in. Wat dat "verbasteren" betreft, hier las ik dat: http://www.natuurlijkerwijs.com/pepermunt.htm Zie: "Kweken" en ook hier: http://www.jekkasherbfarm.com/HerbMint.asp Zie: "Cultivation" Let ook op de bemerking dat je munt liever niet te dicht bij elkaar zet (waarbij ik me afvraag van wat te dicht is?) omdat ze anders een soorteigen smaak verliezen of wellicht toch voor een deel... Dat heb ik overigens al wel meer gelezen. Eerlijk gezegd, ik ook niet. Heb een keer de stommiteit begaan om munt te planten op een metertje van een mooie origano en enkele maanden later stond de munt al middenin die origano te pronken.... Nu liggen ze allebei op de composthoop. De munt kwam desondanks steeds weer terug opduiken. En ik telkens maar weer de boel opgraven om die laatste stukjes wortel te verwijderen. Hopelijk ben ik er nu van af.... Iemand ervaring met het behandelen of beter nog, het voorkomen van, "roest" bij munt? Heb daar vooral vorig jaar last van gehad, ik heb wel enige vermoedens....

Turf zal hoedanook de zuurtegraad negatief beinvloeden. Turf wordt vaak gebruikt voor zaaigoed omdat het zo luchtig is waardoor de plant wortelruimte krijgt. Gaat turf verteren wordt de bodem zuur.... En er is meer mis mee en dat is ook de reden waarom een goede kwekerij niks uitlevert dat in turf staat wat daar niet in hoort op te groeien.

Niks mis met kleigrond en dat zeker niet voor een moestuin. Er zitten uiteraard een aantal nadelen aan vast maar alles hangt af van wat je met die moestuin wil aanvangen. Een toevoeging van grof zand, koemestkorrels en kalk zal de bodem luchtiger maken en minder zuur maar ook ietsje armer. Dat laatste is overigens geen probleem daar zulke grond vaak overrijk is aan meststoffen maar eerder arm aan bodemleven. Het lijkt tegenstrijdig maar zonder gezond bodemleven kan je maar een ding doen: kunstmest toevoegen en blijven toevoegen..... Gezonde bodem levert gezonde planten, zo eenvoudig is het.

Precies. Daar gaat het me om. De borderband geeft meer vrijheid qua toesgestane woekerruimte zeg maar. Een emmer voor een muntplantje lijkt me gewoon te klein om een goede oogst op te leveren. Bovendien zie ik graag de plant in zijn volle "glorie" en niet betutteld door strakke grenzen die de groei te veel indijken. Het lijkt me een goed compromis. Wat dat verbasteren betreft, geen idee,, ik dacht dat ook de bijtjes etc, daar hun rol mee in konden spelen? Wellicht zit ik gewoon fout wat dat betreft dan? Las altijd dat muntjes makkelijk verbasteren en dat je ze liever niet te dicht bij elkaar wil. Verschillende soorten, wel te verstaan. Thx,

Graag had ik ze allemaal in volle grond zodat ze zich maximaal maar toch zonder hinder voor ander plantgoed kunnen ontwikkelen. Zelf had ik gedacht aan een door rubber borderband ingedijkt perkje. Is dat een goed idee? De verbastering hou je in de hand door toppen en vodoende afstand, dacht ik. De borderband wordt tot een diepte van zeg maar 40cm ingewerkt om zo een "kuip" effect na te bootsen. Een bodem is er dan wel niet wat naar mijn inziens de groei ten goede komt? Haalbaar of gewoon dom? Of net cleverish? Had even een droom over een muntborder, weet je wel... Beslist witchful thinking on my part....

Tijm is zo vermeerderd. Je hebt op zijn minst al een plantje dus, scheuren en uitzetten op goed gedraineerde kalkhoudende bodem en voila. Tijm ad infinitum. Een potje tijm dat je aankoopt op de markt of whatever bevat immers een hondertal potentiele plantjes. Elk stengeltje met een eigen wortelsysteem kan dus een autonoom plantje worden. Stekken kan ook en voor je het weet staat de halve tuin vol met dit wonderplantje. Echter wel geen natte voeten en graag af en toe wat kalk toegift, geen extra voeding aub. Alsdat niet eco is?

Er zijn ontieglijk veel munstsoorten, de meesten houden van een vrij vochtige en rijke bodem en hebben de onhebbelijkheid om te woekeren. Zet je enkele soorten te dicht bij elkaar dan verbasteren ze al gauw en ook gaat de eigen smaak van de originele muntsoort vervagen. Bovendien zijn de meeste soorten gevoelig voor "roest" een soort schimmel/paddestoel die zich van stengel tot blad verspreid. Niet wat je wil dus maar hoe houden jullie dit in de hand? Emmers zonder bodem zijn geen oplossing omwille van het feit dat dan bewust de plant zo klein wordt gehouden dat de oogst ook niet langer interessant is. Enige alternatieven?

Voor jou of voor je plantjes? In een normale, evenwichtige voeding zitten trouwens voldoende zouten (en andere mineralen) om je dagelijkse behoefte te dekken. Jammer genoeg zijn we deze gezouten voeding nu eenmaal gewend. Het is maar als je extreem gaat sporten dat je extra zouten en ander mineralen (o.a.) zal nodig hebben. Mijn beste jaren toen ik echt nog heel intensief aan sport deed waren toen thuis zoutloos werd gekookt, groenten rechtstreeks uit de tuin, geen koffie, geen alcohol en een zo regelmatig mogelijk leven. 't Is wel al een tijdje geleden, he.... Dezelfde philosophie voor de dieren toen (hond, paarden (ettelijke) en schapen) en zodoende was iedereen happy en zag er gezond en wel uit.... Jokes aside, koffiedrap, samen met brandnetels en symphytum (smeerwortel) maken een uitstekend compost (Ik vergeet er nog eentje,heb ik zo het het gevoel maar soit). Je moet het wel onderwerken als het nog niet helemaal is verteerd, ook als het voor kamerplantjes is zoniet gaat het beschimmelen en dat zijn micro paddestoeltjes. Niet elke plant vindt dat prima, wel integendeel. Dit soort meststof kan je ook op waterbasis composteren zodat niet langer hoeft worden ondergewerkt, het wordt dan gewoon in de sapstroom opgenomen... Persoonlijk hou ik het bij de klein maar sterk (zowel van houding als van smaak) dan groot, slap en smakeloos philosophie... Ieder zijn meug, niet? Tot slot heeft het niet veel zin om organische meststoffen te gaan toevoegen in een omgeving waar geen of nauwelijks bodemleven is.... En tja, die verduvelde buurman van me, laat die nou net zout als onkruidverdelger verbruiken..... Wishes,

Nog drie minuutjes en het is weer zover.... Aftellen? Happy new year iedereen en een goede oogst voor 2012. Bingo: klokslag 00:00 > 2012 is hier.

Deze zit bij ons achter die afsluiting waar bij het plaatje hangt met de melding: "Opgelet, hier waak ik"..... Het is zo'n kruising van een miniatuur pitbull en deense dog, weet je wel....Uit Mexico.... Happy new year everyone,

Xeriscaping in combinatie met een moestuin? misschien als je van cactus-thee houd ofzo... Ik ben benieuwd! Ja, vooral dan waterkers en zo.... Het staat er toch: kruiden en mediterrane planten moet wel lukken maar je kan best enkele basisbeginselen van xeriscaping ook op moestuinen toepassen. Cactussen anderzijds......

Kruiden en mediterrane planten komen inderdaad het meest in aanmerking. Na de feestroes start ik daar wel een nieuwe topic over op.

O.K.....Was even bang dat we je zouden moeten missen hier. Ik weet het, flattery gets you anywhere, right? Hoedanook, hoedje af, meid. Knap wat je doet en dat voor je leeftijd. Ik ben echt wel gecharmeerd door je levenshouding en inzicht. Je charmeert beslist het hele forum met je "begeestering" en dat is echt mooi. Hats off to that, Geef je ouders maar een dikke kus, zij hebben beslist daar hun bijdrage in, niet? Anyhow, ik zou graag het xeriscaping concept voorstellen. Heeft iemand daar voeling mee?

Wat elk jaar steevast wordt uitgezaaid is Oost-indische kers en goudsbloemen. Krijg ik altijd complimentjes voor. Verder wordt er nog wat van het grasperk verwijderd en komen er nog hyssop en bergsteentijm bij alsook nog enkele rozemarijntjes (noblesse oblige) en verscheidene tijmsoorten... Meestal draaien de plannen toch enigszins anders uit, so, we'll see. Dat lijkt me heel geheimzinnig, Rantje....

Welkom op dit leuke forum. Als ze al eens de boel omwoelen dan moet je maar denken dat ze toch ook prima "hofleveranciers" zijn van organische meststoffen... Niet?

Leuk plekkie....Loopt heel veul vlees voorbij.

Enkele links voor het bestellen van vaste planten en kruiden in Belgie: http://www.arborix.be/planten/kruiden Zeer uitgebreid assortiment. Nog geen ervaring mee maar de prijzen zien er goed uit voor wie eentje van dit of dat wil. http://www.vasteplant.be/index.cfm Kwekerij van de familie Spruyt, hofleverancier en uitstekende kwaliteit en service. Planten worden afgehard dus als je wat laat in het voorjaar bestelt kan het even duren. Planten zijn gegarandeerd raszuiver. Voor de vergeten groenten: http://www.sanguisorba.be/ http://www.vergetengroenten.be/ (Informatief) Voor tuinmaterialen en meer: http://www.tuinadvies.be/ Een kruidenspecialist die op een wip van ons vandaan woont (voor allerlei interessante weetjes): http://www.kruidjes.be/kruiden/

Niet zo verwonderlijk...Ik heb je het verkeerde adres meegegeven. http://www.tuinadvies.be/vleesetende_planten_soorten.htm Sorry, hoor. Het zijn vaak plantjes die op turfgronden groeien, dus idd, zuurminnend. Ik heb geen idee hoe lang ze normaal gezien leven maar ze zijn echt niet makkelijk om houden. Een uit de hand gelopen hobby: http://www.vleesetendeplanten.be/cultuurtips..html

In plaats van te denken door de bril van een vijftigjaar oude cursus van een kafkaiaanse tijdsgeest kan je net zo goed even vooruit denken en proberen in te schatten wat die aard van telen voor impact heeft op lange termijn voor ons allemaal? Enfin, als het niet te veel gevraagd is van een simpele "gieter" tenminste? Al bij al, is het diezelfde kortzichtige politiek van de heren politici die ons nu ook in deze benarde schoentjes heeft gebracht, toch? Voor sommige onder ons geldt, liever goud dan zilver. Moet ik dat naar tuinierders praktijken vertalen of volstaat het zo? Doe zo voort, Ik lees wel Dante ondertussen,

O.K. Ik zie wat het is. Een venusheuveltje (beslist door een man bedacht die naam maar wel zo mooi toepasselijk ) Kijk even voor advies op annetanne.be onder vleesetende plantjes. Ik zal je ook gelijk meegeven, da's niet zo'n makkerd om in huis te hebben.

Dit noem je nu o zo toepasselijk: "Afgaan als een gieter" In tijden waar de leefbaarheid van onze planeet in op het springen staat, de bevolkingsexplosie steeds meer de aardbol belast komen aandraven met bekrompen ideeen die op winstbejag zijn gestaafd vind ik echt wel echt "goor". Enkele honderden kwadraat meters om wat, twee mensen of laten we nog aannemen twee families, van voedsel te onderhouden is al obsceen veel grond. Ga eens met mij in de maand mei in Knokke zwemmen richting Nederland. Ik wed je een miljoen Eurie dat je het water uitstapt in Zeebrugge. Kijk maar even op de landkaart en schrik niet. De kracht van de natuur onderschat je liever niet....Respecteer ze en ze zal ook jou respecteren, get it? Als je het anders afgeschilderd wil: ex-zakenman uit Brussel zat 8 jaar tussen vier muren zijn leven te vergooien in afwachting van fortuin door druk van zijn ouders. Hoe naief kan je zijn, he? Toen zijn zaak op de fles ging en hij door toeval in de prachtige natuur belandde van het belgische limburg, weer noodgedwongen leerde wandelingen te maken ging hij al snel beseffen wat ie al die tijd had gemist en dat het " gouden kalf" waar hij zo op zoek naar was geweest een waanvoorstelling was.... Ook kan ik je het verhaal opdissen van de eenzame zeiler in zijn bootje zonder zwaard op de middellandse zee, zich terug een weg naar huis zoekend tegen alle elementen in. Je voelt je echt wel piepklein. Of een ooggetuigenis van hoe de middelandse zee van prachtige fauna en flora tot hopeloze vuilbak is veranderd in een mum van tijd:? Wat moeder natuur betreft: We are a sitting duck (schotklaar wild zeg maar) en de natuur wreekt zich hoedanook altijd, zo envoudig zit het in elkaar. Iedereen heeft het "godgegeven" recht om fouten te maken maar ook de plicht om uit die fouten te leren. De marge om te leren wordt jammer genoeg met de dag kleiner... De speeltuin is een puinhoop geworden en moeder natuur wordt stilaan een monster zonder weerga. Dat, en niks anders is wat je nalaat aan je kleinkinderen en da's verdomd angstaanjagend... Doemprofeet? Komen aankloppen met bewust schadeberokkenend tuinieren waar het echt niet nodig is? Sorry, maar dan zeg ik: " No pasaran" Al bij al schokkend dat sommigen nog vastklampen aan egotistische navelstaarderij anno 2011... Sorry voor de "rant",