jos

Meld me ook weer aan. Maakt mij niet uit wanneer. Wellicht verstandig hem weer per regio te laten rouleren. Scheelt in de verzenkosten en kan ook nog eens gezellig zijn. Gr. Jos

Framboos zaaien ? Lijkt me zinloos geweld. Als je 1 plant hebt staan moet je na enkele jaren al alle zeilen bijzetten om hem binnen de perken te houden. De ondergrondse uitlopers steken letterlijke overal hun koppen op. Voor de liefhebber afsteken met een stukje wortel (liefst in het voorjaar) en je kunt weer iemand blij maken. Even terugkomend op die harde stukjes vrees ik toch dat het aangetaste delen van de framboos zijn. Ik heb verschillende soorten staan. Rond mijn watervat ( als camouflage ) zijn de frambozen vrijwel allemaal aangetast. De vruchtdelen waar de eitjes in zijn gelegd hebben een donkere (dode) kleur. Een eind verderop staan andere rassen die helemaal niet aangetast zijn. Volgend jaar dus vervangen.

Mooie bloemkool Martin. Verleden jaar kon ik daar ook mee pochen. Nu heb ik ze gisteren tot mijn spijt moeten weghalen. In enkele dagen tijd van mooie kleine kooltjes naar een losse bloem. Na enig ge-google kwam ik op een site die stikstoftekort aangaf als mogelijke reden voor de vorming van losse kolen. De volgende series hebben inmiddels wat extra bemesting meegekregen. Is alleen jammer van al het werk. Maar ja al doende leert men.

Een constante temperatuur is wel belangrijk bij het maken van wijn. Met te hoge temperatuur heb ik geen ervaring want wij maakten altijd wijn in het najaar en begin winter. De gisting in buikflessen vond meestal plaats op een (niet gebruikte) slaapkamer dus omstreeks 15 graden. En zoals Danuta aangeeft is er wel enig verschil in gist. Sommige gisten sneuvelen al bij 10 graden anderen kunnen tot 14/15 graden(oa port). Je zou dus even het alcohol gehalte moeten meten. Stoken (ook al is het illegaal) is een logisch vervolg op het maken van wijn. Bij men eerste cursus wijn maken werd ons gevraagd het bezinksel vooral niet weg te gooien maar mee te nemen voor de cursus leider die had een kennis in Belgie etc. Voor een handige klusser is een koperen keteltje met een spiraal (en een beetje ijs in de winter) al snel aanleiding de resten en vooral ook de mislukte wijn om te zetten in iets drinkbaars. Maar pas op, zoals eerder al een keer op het forum besproken, zonder kennis van zaken kan het gevaarlijk voor de gezondheid zijn.

Ik ben het helemaal eens met jouw zienswijze Carsten. Probleem is echter dat de ideale situatie bijna nergens bestaat. Als voorbeeld de aanwas van de sperwer/buizerd/valk en andere roofvogels in de laatste decennia. Aan het werk in de tuin kijk ik met plezier naar deze jagende vogels. Desondanks vreten de hout en/of bosduiven met groot gemak de onbeschermde koolplantjes helemaal kaal. Egeltjes zie ik met regelmaat (rond schemering) bij de volkstuinen rondstruinen en toch vreten de slakken er nog lustig op los. Ik troost me met de gedachte dat zonder bovengenoemde hulp de schade nog veel groter zou zijn. Nog een klein en vooral kostbaar voorbeeld waar zelfs de deskundigen zich hebben verkeken op deze "balans" in de natuur. De herintroductie van de korenwolf in een landbouwgebied binnen 1 kilometer van mijn woonplaats. Volgens krantenberichten in het verleden een miljoenen kostend project. Loopt trouwens nog steeds, de beestjes worden in een beschermde omgeving gefokt en dan in het wild uitgezet. Zodra er een zijn kopje nieuwsgierig boven de grond uitsteekt heeft de vos hem bij zijn kladden. Zegt zo'n slimmerik we moeten jagers de opdracht geven de vossen uit te roeien. Hebben deze geleerden geen idee van hoe het werkt in de natuur. Binnen een mum van tijd neemt een andere vos het territorium van zijn verleden soortgenoot over. Hoe zoo verstoring van de balans.

Dat is een prima opmerking Willy. Ik heb eigenlijk ook weinig problemen met mollen. Soms zijn teveel molshopen natuurlijk niet leuk. Maar het verlossen van engerlingen en andere beestjes , naast het "luchten" van de grond is een reden ze te waarderen. In tegenstelling tot de groen vretende, gangen gravende woelratten/muizen die verleden jaar de helft van mijn aardappels en mijn gehele winterprei veld hebben leeggeroofd. Dit voorjaar hebben ze al een heel pak ( belgisch ) woelratten gif geroofd, gna, gna dat zal ze leren.

Een kwartier geleden nog lekker in het zonnetje door te tuin gelopen, genieten van de oplopende temperatuur. Nu in een mum van tijd een pak hagel, niet te filmen. Ik ben blij dat ik de tomaten nog niet in de tuin heb gezet, waarschijnlijk zouden ze flinke schade hebben opgelopen. Zal dus voor na het week-end worden als de "deskundigen" goed met de weergoden hebben overlegd tenminste.

Moestuinniers zijn per definitie ongeduldig. Alleen de natuur wil niet altijd meewerken aan onze "zekerheden" zoals de ijsheiligen. Ik heb het zelf al een drietal keren mogen ervaren in de afgelopen jaren. Twee jaar geleden nog nachtvorst aan de grond op 19 mei. En heel wat van mijn liefdevol opgetrokken tomaten plantjes hebben toen het loodje gelegd dan wel een heftige groeiachterstand gekregen. Ook nu weer heb ik de kous op de kop gekregen. Mijn moeizaam in de kas voor- gekweekte peulen en erwten zijn in mijn tuin nu net zo groot als die van mijn buurman tuinnier. Het verschil is dat de mijne er al een week of 5 staan en de zijne een dag of 10 ter plaatse (onder plastic) zijn gezaaid. De mijne hebben door het koude weer gewoon een flinke groeistop gekregen. Maar afharden is natuurlijk een must nu anders heb je straks letterlijk van die zwakke lange planten. Mijn tomaten staan sinds een week dag en nacht buiten (beschut onder een afdak)

Mijn eerste gedachte was ook kijken naar super kleine spinnetjes. De bladverkleuring lijkt op aantasting door spint. Die dingen zijn zo klein dat je ze haast met een vergrootglas moet zoeken. (op de onderkant van de bladen) In mijn ervaring is het wel al een erg vroege aantasting. Ik heb het meestal laat in het seizoen. Ik zou de onderkant van alle bladeren (niet alleen de aangetaste) goed nat spuiten met een spuitmiddel tegen spint.

Aan je beschrijving (vooral compact en gedrongen) hang ik de voorzichtige conclusie dat je een struiktomaat te pakken hebt die gekweekt is vooral voor potten. In de loop van het groeiproces zal het wellicht duidelijk worden. Deze rassen blijven echt compact en zullen snel een stuk kleiner blijven dan je andere tomaten. Ik heb er enkele jaren geleden zelf een paar gehad maar de ras namen heb ik zo niet ter beschikking. Het is een gok want er zijn behoorlijk wat verschillen tussen de rassen wat groeisnelheid betreft. Laat je maar verrassen.

Niet zo'n beste foto. Maar deze mini Paashaas was ik vergeten. Gisteren nog gemaakt, alvast een idee voor volgend jaar. Ziet er best guitig uit. Ook namens hem veel geluk met eieren zoeken morgen.

Fijne Paasdagen. Ook namens de Paashazen die ik de afgelopen dagen weer met veel plezier heb gemaakt. Als het tuinweer was geweest was het er niet van gekomen dus elk nadeel heeft zijn voordeel. Groetjes Jos en Ine

Ik werd wakker van Guus met Het kan hier zo mooi zijn op 100% Nl. En dat was het inderdaad toen ik naar buiten keek: Heel mooi. En nu rond 8 uur is het echt niet verbeterd, het pak sneeuw groeit met de minuut. Plaatselijk enkele centimeters tot opgewaaide sneeuw van wel 20 cm. Jammer maar helaas want als ik de buienradar bekijk gaat het nog wel even door hier in het zuiden. Voor de mensen uit het noorden die hier geen last van hebben veel plezier. Maar het zal voor mij voorbijgaan.

Prachtige foto Geedee. Doet me denken aan de winters van vroeger (ouwe hap wa). Als kinderen maakten we hele gangen in de sneeuw van die dichtgewaaide holle weggetjes. Jaren lang hebben we gedacht (en is ons wijsgemaakt ihkv de global warming) dat zulke winters alleen maar vroeger voorkwamen. Niet dus. Maar ik heb makkelijk praten, we hebben 6 weken winter gemist omdat we toen zaten te puffen in Australie.

Eigenlijk is het heel simpel. Het gas ( acetyleen) ontstaat nadat het blokje carbid vochtig wordt gemaakt. Het geeft zo'n penetrante geur af dat ik goed kan begrijpen dat onze woelbeesten het hazenpad kiezen. Persoonlijk denk ik niet dat ze er aan doodgaan, ze pakken gewoon hun biezen. Ik weet dat tuinders het gebruikten (want daar heb ik het van gekregen) om de beesten uit hun jonge fruitbomen aanplant te weren. Een groot nadeel is natuurlijk dat je wel de uitgangen moet zien te blokkeren, anders is het effect gauw weg.(het gas ontsnapt te snel) Gevaar (ontploffing) ontstaat als het gas in een gesloten ruimte (melkbus of vroeger het bekende maggi-blikje) zit en je houdt er een lucifer aan. In de open lucht kan het weinig kwaad, je gaat er natuurlijk niet met je neus boven hangen. Het is en blijft gas. Ik heb weleens gezien dat een tuinder de slang van een gasfles in een run stopte, een end wegliep en er toen met een lange stok vuur bij hield, uiteraard krijg je dan wel een schokeffect. Dit lijkt mij niet iets voor de amateur.

Als je geen sloot met water voorhanden hebt dan zul je dus toch naar alternatieven moeten zoeken. En dan bedoel ik niet direct de dodelijke. Jaren geleden heb ik mijn positieve ervaring met carbid tegen woelratten op het forum gezet. Ik geef je enkele seconden met je neus boven een stukje carbid me een beetje water bevochtigd Thea. Ik garandeer je dat je net zo hard vlucht als een woelrat. Het probleem is alleen dat het gas geleidelijk oplost. Als de gangen beperkt (hoeveelheid en lengte) en de uitgangen gedicht zijn dan wil de woelrat wel weg hoor. Ik stopte een brokje (beetje vocht erop) in een potje in een gang. Door het vocht in de gang bleef de gasvorming nog uren aanhouden. En, Thea ik ben geen chemicus maar uitgewerkt carbid bestaat inderdaad uit los wit poeder. Beetje gas uit de fles wil ook wel helpen. (uitkijken met vuur, maar een donderslag is voor hen ook oorverdovend) En de bekende uitlaatgassen van brommer(grasmaaier of aggregaat) vinden ze ook niet leuk. Succes.

Helaas is deze mutant niet meer voorhanden. Mijn schoonzus die hem ontdekte tussen de tomaten van de super heeft er een foto van gemaakt en aan de beesten gevoederd.

Een schrale troost is dat je ook halve aardappels kunt poten.

Heerlijk zoveel ongeduld. Door schade en schande wijs geworden in de loop der jaren staan mijn tuinbonen nog te kiemen in de garage. En kunnen dus nog lekker van warmte en licht genieten voor ze deze o zo wrede elementen moeten trotseren. Ik kom namelijk net op de fiets van bij men moeder vandaan en moest heftig uitkijken om me niet in zo'n opgewaaide sneeuwberg vast te rijden. Als ik mijn tuinbonen,peulen en erwtjes afgelopen vrijdag, ( 15 graden plus en bloedje warm bij het spitten) al buiten had kunnen zetten vanwege de lentekriebels had ik het wellicht ook gedaan. Maar nu ben ik blij dat ik ze wat later heb opgepot. Want ook onder vliesdoek zal het voor de plantjes ook geen pretje zijn met zo'n pak sneeuw erop.

Als experiment is het best leuk wat tomatenplantjes vroeg te zaaien. Maar het is al zo vaak besproken op het forum. Regel en uitgangspunt voor de buitenteelt is 15 mei. Voor die datum kans op nachtvorst. Dus gaan we ervan uit dat je pas na die datum met je planten naar buiten kunt. Een tomaat heeft 6 tot 8 weken (afhankelijk van de soort) nodig van zaad tot plant. Dat wil zeggen pas zaaien op of na 15 maart. Doe je dit eerder dan is je plant (vanwege het tekort aan licht zoals Jorg zegt) maar ook vanwege de warmte binnen te vroeg te lang "getrokken". Verstandig dus voor je gewone buitenplanten 15 maart aan te houden.

Jet, stap dan even uit in Maastricht en kom gezellig een kopje koffie drinken in Margraten. Vrijdag was het heerlijk, heb gelukkig 1 tuin grotendeels omgespit. Vandaag is het hier ook knudde. Groetjes, Jos (en Ine)

Ik gebruik al enkele jaren enkele een soort bouwhekken, heb ik van mijn schoonbroer overgenomen. Zag er toevallig vanmiddag bij BVA auctions. Maar misschien ken je wel iemand die er aan kan komen. Onverwoestbaar. Gaan dus jaren mee alleen voor stokbonen moet je ze wellicht iets verhogen.

Rijshout ziet er best leuk uit in de tuin, ik nam meestal hazelnoten snoei hout. Dat is stevig en rot niet zo gauw. Kippengaas met palen ertussen als versteviging is wel wat degelijker. Je kunt de planten met draad vastmaken, je kunt er wat makkelijker bij met plukken (is niet zo'n warboel). Echter zorg wel voor de juiste maat, lang stro soorten kunnen best hoog worden. Het gaas van 1 meter was verleden jaar dus een halve meter te kort en alles kieperde naar beneden. Voor elk systeem is iets te zeggen. Gewoon uitproberen. Enne, niet onbelangrijk rijshout is over het algemeen kosteloos.

Het is inderdaad nog lang nagenieten met de foto's. Het was de eerste keer met de Canon met telelens, dus best wel experimenteren. Gezien de enorme afstanden zou het logisch zijn met een camper rond te trekken, maar dat doen we al het jaar door in Europa. We hadden daar de beschikking over een auto en hebben dan ook veel kilometers gemaakt. Teven was een van de neven zo vriendelijk zijn caravan aan het surf strand Yalling Up voor ons te zetten. (heeft daarvoor zo'n 1200 kilometer heen en weer gereden, peace of cake ) In 6 weken kun je in zo'n land geen grote delen bekijken, de afstanden zijn immens. Daarnaast gaat het economisch uitstekend en is dus alles naar onze verhoudingen duur. Ook de binnenlandse vluchten. De neef die daar een makelaarskantoor heeft had net een nieuwe administratief medewerkster medewerkster aangenomen minimum loon 1250 australische dollars per week. Toch hebben we de zuidpunt nog wel gehaald, were two oceans meet. We willen nog wel een keer terug, maar dan enkele maanden eerder. De bloemen bloeien daar echt in het voorjaar en niet in het midden van de zomer. De temperatuur is dan wellicht ook wat aangenamer.

Ja Jorieke zou goed kunnen was midden in het John Forrester National Park, waar veel dieren letterlijk een graantje kwamen meepikken. En ja alle deskundigen waarschuwden dat de hitte niet erg bevorderlijk zouden zijn voor iemand met hart/long en artrose problemen. Maar ik denk dat ik er net zoveel last van had dan ieder ander. Je raakt er enigermate aan gewend en past je aan. 'S-avonds 8 uur donker om negen/half tien naar bed en 's-morgens vijf/halfzes aan de wandel. Voor de rest airco. Enkele andere frequent visitors van betreffende restaurant: Hij zit dus niet achter tralies, hij kruipt er gewoon achter en kan zo alles goed observeren. Net als deze jongens die even lunchen als de eigenaren de leuke kangaroos aaien. En dit was gewoon een lucky shot, meer dan een maand hoorden we het lachen van de australische icoon de Kookabarra. Zij zat er net lang genoeg om een viertal foto's te maken. (met telelens uiteraard)