Conny

Hoi Huub, Ik kom dit jaar maar heel langzaam op gang zou je kunnen zeggen. Ik haast geen inspiratie. Maar de werkzaamheden in de tuin zijn in ieder geval al wel gestart. Ik zal van de week of in het weekend mijn moestuin blog weer eens bij gaan werken. Groetjes, Conny.

Ik moet geloof ik toch maar eens gaan zaaien. Want volgens mij loop ik aardig achter op de rest.

Deze foto is gisteren om zeven uur 's avonds gemaakt. Op de tuin.

Maar nog Van Harte Gefeliciteerd Stan. XXX Conny.

Goh Huub, Dat is ook vervelend zeg. Die rib blijft dus echt een zwakke plek. Maar wat leuk dat je ook nog een andere hobby hebt. Lijkt me gaaf om een locomotief op schaal te maken, je hebt er alleen heel veel geduld voor nodig. Ik wens je heel veel sterkte met je gebroken rib en je gipsbeen. Ga je nog een foto-serie maken van die modelbouw locomotief ??? Groetjes, Conny. P.S. Ik hoop dat het gisp er al af is als de Wedstrijd Prei de volle grond in moet.

Deze foto's zijn gemaakt in Oktober 2011. Het is een kleine kijkje in mijn foto-verzameling.

Het inderdaad nogal pijnlijk. Al moet ik zeggen, het begint nu aardig uithoudbaar te worden. En de genezing gaat aan de buitenkant in ieder geval heel snel. De operatie wonden helen heel snel, wat toch wel laat zien, dat stoppen met roken, zijn voordelen heeft. Hij ligt nu voor het eerst sinds het ongeluk lekker in bed te slapen. Voorheen kon het niet, door de vreemde stand van het gips. En vannacht hadden ik de constructie van vandaag nog niet bedacht. Hij lag voorheen op de 3-zitsbank omdat hij met zijn ge-opereerde arm tegen de rugleuning steunde. En dat kon in bed dus niet. Maar vanmiddag kreeg ik ineens een ingeving. Ik heb nu dus een plankje tussen de bedrand en het matras gezet en daar steunt zijn arm nu tegenaan.

Fijne vakantie. Je hoeft met deze planten in ieder geval niet bang te zijn dat ze nu te weinig water krijgen.

Ja Dennislp, het is echt fantastisch hoe ver ze zijn in dat soort dingen. Nou ik vindt hem in ieder geval een bikkel.

Wat leuk joh Bit, dat het stekje is aangeslagen.

Ja Appelvrouw, maar dat komt omdat alles zo héél erg snel groeit. Daar kan een echte moestuin niet tegenop. Maar het nadeel van die spelletjes is dat je er zo heel erg bleek van wordt

Oké oké Ome Bit ik zal mijn best gaan doen zei ze heel onderdanig.

Ik zal eens kijken of ik nog tijd over heb om die spellen te spelen. Er komt dan volgens mij alleen niets meer van mijn echte moestuin terecht.

Hoi Stan, dan klaag ik bij deze over het feit, dat ik niet eens weet wat WOZ is. Dat staat toch niet in "onze afkortingslijst ".

Happy New Year / Gelukkig Nieuwjaar.

Hier zijn 2 foto's van Herman zijn nieuwe hardware. Wat zijn die chirurgen toch eigenlijk een duizendpoten. Ze werken niet alleen maar met vlees en botten. Maar ze moeten ook met metalen overweg kunnen.

Haha Bit, zeg je dat nou omdat ze niet te eten zijn of omdat ze zo moeilijk te kweken zijn ???

Dat ken ik niet, is dat ook zo leuk ???

Ja Stan, dat valt zeker vies tegen. Maar ik hoop dat als hij niet naar huis mag morgen, dat we dan in ieder geval, naar de hoogste verdieping van het ziekenhuis mogen. Dan hebben we in ieder geval een goed uitzicht. Het is alleen vervelend dat ik door het "hoogtepunt" van het vuurwerk moet. Ik heb daar zo'n hekel aan, maar ja dat heb ik er wel voor over. Jij trouwens ook een fijne en veilig uiteinde toegewenst van deze kant.

Hahaha en dan zeggen ze dat tuinieren zo goed is voor je gezondheid. Ze hadden op het zakjes wel een waarschuwing mogen zetten, Pas op Scherp zaad. Amerikanen klagen dan gelijk zo'n fabrikant aan. Edit, ik doe het veiliger, want ik doe aan virtueel moestuinieren. En wel met het Facebookspel, Fantastic Forest. Het gaat lekker snel en ik heb geen problemen met mislukte oogsten. En het houd me nog bezig ook in deze donkere dagen.

Hallo Allemaal, Hier een update over hoe het met Herman gaat. Hij is vanmiddag goed uit de operatie gekomen. Het is alleen wel een tegenvaller dat hij waarschijnlijk pas 1 Januari 2014 naar huis toe komt. De dokter zei dat hij dit jaar nog niet zo'n lelijke polsbreuk had gezien. En dat zegt hij dan op de 1 na laatste dag van het jaar, ik bedoel maar. Herman zijn onderarm zit in een externe fixatie, die zorgt ervoor dat de delen van zijn spaakbeen op de goede plaats blijven zitten. Als ik het goed heb blijft die externe fixatie minimaal een week aan zijn arm zitten. Daarna gaan ze hem voorzichtig steeds wat losser zette. Als dat er eenmaal eraf is dan gaat hij nog een hele lange revalidatie-weg tegemoet. Ik zal hierbij ook nog foto's bijsluiten, dan kunnen jullie zien hoe het er uit heeft gezien en hoe het er nu uit ziet. Groetjes, Conny. P.S. Ik ben met Oud en Nieuw, in het ziekenhuis bij Herman . Tenzij hij toch noch eerder naar huis mag. Dit is zijn pols voor het gips. Dit is zijn pols met het gisp, plus nog een latere uitbreiding naar zijn bovenarm. En dit hoe zijn pols er nu uit ziet. Vandaag voelde hij hem gelukkig nog niet, het is nu dus afwachten hoe het morgen gaat.

Dank je wel Zonnetje, daar gaan we voor.

Zo Appelvrouw, dat heeft alles bij elkaar dus meer dan 10 uur geduurd. Wat vervelend is dat zeg, als je op afstand moet afwachten hoe het gaat lopen. Hoe hebben je kleinkinders het ervaren, dat lange wachten ??? Ja Piroska, het einde van het jaar is niet zoals wij het verwacht hadden. Maar het kan nu alleen nog maar beter worden toch ???

@ RobO - Dat van die koplamp zal ik hier eens in de groep gooien. Al zullen we de komende tijd niet zo heel snel meer over die onverlichtte landweggetjes rijden. @ Bit - Nee Herman had niet gedronken. En pastoor of dominee het is voor mij één pot nat. Al waren dit wel hele lieve mensen. @ Bio-fee - Ja Herman is een hele stoere vent. Hij wilde ons zo snel als mogelijk was in de bewoonde wereld hebben. @ Huub - Het ligt niet aan jouw hoor Huub, maar gewoon aan mij. Ik reageer soms te snel en zonder na te denken en dan gebeuren dit soort dingen. In het ziekenhuis hebben ze me niet na gekeken, omdat ik er niet om gevraagd heb. Ik zelf had en heb het idee dat als het erg zou zijn, dat ik het wel gemerkt zou hebben. Ik heb in het verleden mijn ribben zwaar gekneusd door het hoesten. En dan kan je gewoon niet op of om zonder pijn. Toen kon ik niet op die kant liggen, wat ik nu wel kan. En diep ademhalen deed inderdaad ook heel veel pijn, want ik nu niet heb. Ik ben waarschijnlijk op Herman geland, die heeft daardoor mijn val gebroken. @ Loes - Ik doe zo rustig mogelijk. Naar geleide van de pijn, als die er is. Ik ga niets forceren. @ Jet - JA het was echt in the middle of nowhere. Ach die feesten worden nog wel eens over gedaan. @ Erny - We gaan er gewoon vanuit dat tegen de tijd dat het seizoen weer losbarst, we samen lekker aan de slag kunnen op de tuin. En dat van dat ademen, weet ik nog van de vorige keer. Ook al doet het zeer, gewoon blijven doorademen, want een longontsteking is ook niet alles. Zo Huub dat was dan een geluk die jassen, anders hadden we je niet eens gekent. En hadden we nu ook geen Reuzenpreiwedstrijd gehad. @ Heleen - We doen het zeker rustig aan. Als het niet gaat dan meld ik me wel ziek. Ik kan het nu niet riskeren dat ik ook nog geblesseerd raak. Dan kan ik Herman niet bij staan. @ Greetje - Ja het was zeker een pech jaar dit jaar. Maar ik ga het proberen om te buigen dat ongeluk. 2014- Het jaar dat ik 30 jaar getrouwd ben, Herman 50 jaar en onze zoon 30 jaar wordt. We gaan ervoor. Ik wil jullie allemaal hartelijk bedanken voor die lieve reacties, ook namens Herman. Een waanzinnig Uiteinde en een Gezond en Liefdevol 2014 toegewenst. Groetjes, Conny en Herman.

@ Jootje - Met mijn ribben gaat het wel redelijk, de pijn valt mee. @ Willy - Ik ook graag wat ander nieuws gehad, maar het is effe niet anders.