Frans

Asbesthoudende plaat brandt niet Susanna. De opmerking over dat vlammetje had te maken met de opmerking dat het weleens multiplex plaat kon zijn. De platen mag je absoluut niet verzagen ! Ze hoeven niet persé in zakken verpakt te worden maar moeten wel dubbel verpakt zijn in dik plasticfolie waarvan de naden zijn dichtgeplakt. De officiele regels zijn dat men geschroefde asbesthoudende plaat onder bepaalde voorwaarden zelf mag verwijderen. De eigenaar van de platen zal misschien wel een sloopmelding moeten doen. Zo'n sloopmelding kun je doen via https://www.omgevingsloket.nl// . Via deze site kun je ook eerst een vergunningcheck uitvoeren om te zien of een sloopmelding verplicht is.

Afgerijpt slazaad zit inderdaad aan 'pluimen met een stokje' en laat daarvan , door bijvoorbeeld even tussen je vingers of handpalmen te wrijven , makkelijk los. Het zaad kun je van pluisjes en andere lichte ongerechtigheden schonen door er voorzichtig over te blazen. Afhankelijk van het ras kan slazaad wit of zwart zijn. Of het nu wit of zwart is , slazaad ziet er uit zoals op de foto .

Ik zie niks 'multi' in dat afgebroken stuk. Een vlammetje er onder en je weet meer.

Hechtgebonden asbestverdacht materiaal kan je ook horen, tik je met een schroevendraaier tegen het materiaal dan hoor je een kenmerkend geluid vergelijkbaar met het tikken op een schoolbord. Bron: http://www.abfbv.nl/nieuws/hoe-herken-ik-asbest/ Als ik naar de wijze van afbreken kijk van dat afgebroken stuk op de bovenste foto dan kan het best eens asbesthoudende plaat zijn.Asbesthoudende plaat ben je verplicht in te leveren bij een milieupark (dubbel verpakt in plastic en dichtgetaped) . Inleveren is kosteloos .

Vandaag de laatste zoete aardappels geoogst. Dit exemplaar is met 33cm weer enkele cm's langer dan het vorige record.

De nachttemperaturen beginnen nu ook in de kas erg laag te worden (afgelopen nacht 7°C) dus heb ik vandaag de enige nog in de kas staande kuip zoete aardappels geoogst. Ik dacht dat ik 3 paarse exemplaren in de kuip had gezet maar ik was vergeten dat ik er ook nog een oranje bij had geplant. Na het wassen en laten drogen bleek de totale opbrengst van de 4 planten 5.95 kilo te zijn. Het meest tevreden ben ik nog over het formaat van de knollen.

De 9 dagen geleden gestarte warmtebehandeling van mijn zoete aardappels is voorbij. Nu nog even uitleggen hoe e.e.a. (in de kas) plaats vond. Door gebruik te maken van allerhande spulletjes die ik toch al had liggen waren er alleen kosten voor electriciteit maar zag het geheel er wel wat amateuristisch uit. Met ruim 17 kilowattuur viel het electriciteitsverbruik reuze mee en dat was voor een groot deel te danken aan het fraaie nazomerweer waardoor er overdag nauwelijks of geen stroom werd gebruikt. Door de automatische raamopeners te ontkoppelen werd maximaal van de ingestraalde warmte geprofiteerd waardoor op de meeste dagen de kratten zelfs buiten de kist gezet konden worden . Bijkomend voordeel hiervan was dat dan ook de lucht rondom de knollen werd ververst .Tijdens zo'n warmtebehandeling verbruiken de knollen namelijk zuurstof en laten kooldioxide vrij. Inwendig werd de kist waarin de kratten met zoete aardappels verwarmd door een electrische 500 watt oliegevulde radiator waarvan de (onnauwkeurige) thermostaat op maximaal stond. Daardoor kon het In- en uitschakelen van de radiator buiten de kist gebeuren d.m.v. een betrouwbare en instelbare electronische thermostaat waarvan de voeler in de kist was geplaatst. De inschakeltemperatuur was ingesteld op 27.5°C , uitschakeltemperatuur op 29°C. Met die instelling varieerde de temperatuur in de kist tussen 27.5°C en ongeveer 31°C (na uitschakelen liep de temperatuur door de dan nog wat warmere radiator nog even op). In de kist lag een hygrometer om de relatieve vochtigheid van de lucht in de gaten te houden. Om die hoog genoeg te houden bleken een paar in de kist geplaatste bakjes water nodig te zijn. Verder was van elke krat de temperatuur van de zoete aardappels ook buiten de kist te volgen. Hiervoor dienden 2 thermometers met externe sensor waarvan er één draadloos functioneerde. Mooi was dat het bereik van de draadloze groot genoeg bleek te zijn om ook binnenshuis de temperatuur te kunnen volgen. Na sorteren op grootte en kwaliteit liggen de zoete aardappels nu in de kelder opgeslagen. De temperatuur is daar momenteel 16.1 °C bij een relatieve vochtigheid van 80%. De temperatuur zou iets lager mogen zijn maar dat gaat de komende tijd wel gebeuren.

Spuit je dan maar één keer Bram ? En kan het zijn dat je een te lage concentratie gebruikt ? Voor de bestrijding van krulziekte wordt op de verpakking van mijn uit Frankrijk afkomstige Bp 25 gram per liter vermeld en als je dat vergelijkt met de doses die voor andere bestrijdingen geadviseerd worden is dat nogal veel. Ook worden er 2 bespuitingen aangegeven : 1x bij het vallen van de bladeren en 1x in het voorjaar wanneer de knoppen beginnen te zwellen. Bij mij geeft dit een afdoende bestrijding.

De zoete aardappel komt nog niet in de lijst voor zie ik dus is het makkelijk scoren . Gisteren een zoete aardappel geoogst van 885 gram. Dan ook maar gelijk de langste aanmelden.

Een gedeelte van de zoete aardappels uit de kas was gisteren aan de beurt. Eerst een kuip met planten van een oranje soort waarvan de opbrengst met een totaal gewicht van 2.54 kilo tegen viel . Op een paar kleintjes na zijn het wel mooie grote en vrijwel gladde knollen zodat ze makkelijk te schillen zullen zijn. Verder nog een plastic draagmand waarin ik de moederknol van al mijn paarse planten had gestopt nadat hij , na het oogsten van stekjes , vrijwel was kaalgeplukt. In zijn eentje leverde hij toch nog het mooie gewicht van 3.35 kilo aan zoete aardappels op. Het zwaarste exemplaar woog zelfs 885 gram. Samen met de een dag eerder uit de vollegrond geoogste zoete aardappels krijgen de uit de kas afkomstige knollen momenteel een warmtebehandeling. Die warmtebehandeling , in totaal betreft het 21 kilo aan zoete aardappels , is gisteren gestart. Een volgende keer laat ik wel zien wat ik daarvoor bedacht heb. In een hoek van de kas staat nu nog een speciekuip waarin 3 paarse exemplaren. Deze gaan pas geoogst worden als het ook in de kas te koud wordt.

Ik verkoop nooit spullen die ik zelf geteeld heb Jet . Weggeven doe ik wel . Maar mijn goede opbrengst zal vooral gezocht moeten worden in de zeer gunstige teeltomstandigheden. De planten stonden in een losse en vruchtbare grond in een door een heg beschutte tuin op het zuiden waar ze de hele dag ieder spoortje zon konden meepikken. Ook hebben ze tijdens hun groeiperiode nooit tekort aan vocht gehad. Tijdens droogte kregen ze water uit een in de buurt staande 800 liter ton die ik d.m.v. een pomp vul met regenwater dat ik van mijn kas, carport en berging opvang.

Vandaag heb ik het restant zoeteaardappels afkomstig van de vollegrond gerooid (7 planten). Rechtstreeks in de buurt van een plant een riek in de grond steken bleek te link omdat daardoor teveel knollen beschadigd raakten. Veel knollen zaten mamelijk nogal diep en daarom was eerst een sleuf rondom de planten graven en vanuit de sleuf de riek insteken een betere methode. Na het wassen was de oogst in totaal 17.7 kilo . In de kratten zit 15.2 kilo onbeschadigde knollen van een goed bruikbaar formaat en in de emmer 2.7 kilo kleine en ook beschadigde knollen die het eerst geconsumeerd moeten worden. Gemiddeld was de opbrengst dus ruim 2.5 kilo per plant. De zoete aardappels in de kratten gaan een warmtebehandeling krijgen (hoe leg ik nog wel uit) maar om de kostprijs per kilo te drukken wil ik morgen de kratten eerst nog aanvullen met zoete aardappels uit de kas. Ik ben benieuwd wat de opbrengst daar zal zijn.

De 4 resterende poppen zitten nog onveranderd aan hun stokje en lijken het voorjaar af te wachten. Ze zien er nog steeds mooi groen uit.

Zei ik nog geen 2 weken geleden dat ik ervan overtuigd was dat de paarse zoete aardappel die ik gezet heb (ras onbekend , het uitgangsmateriaal is afkomstig uit de supermarkt) niet geschikt was voor de nederlandse bodem , nu ben ik daar niet meer zo zeker van. Heel verrassend gaf de struik die ik vandaag rooide maar liefst 2.3 kilo zoete aardappels van een mooi formaat , al is dat nog geen garantie dat de rest van de planten ook zo goed zal presteren. Op redelijk korte termijn zullen de knollen uit de grond gehaald moeten worden en bij een voldoende hoge opbrengst wil ik ze daarna een warmtebehandeling geven om smaak en houdbaarheid te optimaliseren. De planten in de kas kunnen wel wat langer blijven staan .

Vandaag de enige in de vollegrond staande oranje zoete aardappel gerooid (in de kas staan er , samen in één speciekuip , nog 3 van dit ras ). Met 813 gram was de opbrengst dan wel kleiner dan die van de paarse een week geleden maar deze bevalt me toch een stuk beter. De maar 5 knollen aan de plant hebben een mooie bruikbare maat en er was geen klein grut waar je toch nauwelijks iets aan hebt. Op het eerste gezicht lijken het twee verschillende types knollen te zijn maar ze groeiden toch echt aan dezelfde plant. De 2 iets rodere en meer langwerpige knollen groeiden direct onder het oppervlak en lagen horizontaal , de andere 3 zaten dieper.

De wraak van Bonifatius misschien ? Dat gevalletje in Dokkum zit hem denk ik nog steeds hoog.

Ik heb vandaag weer eens een struik zoete aardappels uit de vollegrond gerooid. De laatste keer op 9 augustus was de oogst minimaal maar ook nu stelt het nog niet veel voor. Ruim 1 kilo aan zoete aardappels aan een toch wel grote plant en dat is weinig vind ik. Ik ben er nu wel van overtuigd dat voor de buitenteelt deze paarse zoete aardappel niet geschikt is voor ons klimaat. @Jet Met grondtemperatuur wordt de temperatuur bedoeld van de grond rondom de zoete aardappel dus eigenlijk de temperatuur van de knol zelf. Lees dit ook eens: http://www.agf.nl/artikel/131820/Biologische-zoete-aardappelen-uit-het-Limburgse-Neer Ik weet in ieder geval nu waar ik geschikt uitgangsmateriaal voor volgend jaar moet gaan kopen.

In tegenstelling tot een gewone aardappel sterft het loof niet af wanneer de zoete aardappel rijp is . Voor ons klimaat lijken mij 'oogstbaar zijn' en 'de grond uit moeten i.v.m. de grondtemperatuur' betere begrippen te zijn dan 'rijp' of 'er klaar mee zijn' zoals jij dat zegt. Maar misschien dat het afsterven van loof wel gebeurt daar waar de zoete aardappel van nature thuis hoort ? Zie verder nog mijn antwoord op jouw vraag in het 'Handleiding zoete aardappel' topic. https://www.moestuinforum.nl/topic/11545-handleiding-zoete-aardappel-bataat/page/7/#findComment-358536

Ik zou er niks meer aan doen jootje. Voor een kwalitatief goede zoete aardappel zul je ze toch uit de grond moeten halen voor de temperatuur van de grond onder de 10°C zakt en dat duurt niet lang meer.

Zo lang mogelijk in de vollegrond laten staan. Lieftst tot de eerste peulen gaan barsten en open gaan staan al lukt dat meestal niet meer zo laat in het jaar. Het zo lang mogelijk aan de plant afrijpen komt de kiemkracht van de zaden ten goede. Weet je zeker dat er in de (wijde) omgeving geen bloeiende koolplanten staan ? Kool verbastert snel.

Het zijn inderdaad planten met een enorme groeikracht. Dat hij zo snel kan groeien komt o.a. omdat hij geen echte stam hoeft te maken maar een schijnstam heeft die uit de schachten van oude bladeren bestaat. Zo'n schacht heeft een soort honingraat structuur waardoor hij toch erg stevig is . Het ras op de foto ken ik niet maar wintervast is hij zeker niet. Zelf had ik tot voor enkele jaren een paar Musa Basho's ,een japanse banaan die oorspronkelijk voor zijn vezels gekweekt werd en lage temperaturen kan verdragen . Maar ook dan moet je zo'n plant , na het afsnijden van de bladeren tot aan de schijnstam , 's winters goed inpakken. De stam voor de winter een stuk boven de grond afzagen en inpakken kan ook. De groeikracht van bananen is zo enorm dat ze na weer uitlopen in het voorjaar in een paar maanden tijd weer enkele meters hoog kunnen worden.

Met blijdschap geven wij kennis ... De pop die 23 augustus gevormd werd begon een paar dagen geleden een grauw kleurtje te krijgen. Een schimmelaantasting dacht ik, dus des te groter was de verrassing toen er vanmiddag een heuse koninginnepage in de gaaskorf fladderde. Verkleuring van de pop is blijkbaar een teken dat de metamorfose naar vlinder op zijn einde loopt. De vlinder gevlogen. Een echte beauty (ondanks het gemis van een miniem vleugeltipje aan de achterzijde) en een makkelijk beestje om op een hand te zitten. Als hij al weg vloog was een vinger voor zijn kopje houden genoeg om hem er weer op te laten klimmen. Momenteel is het weer nog goed voor vlinders. Volgens weeronline gaan de temperaturen hier in het zuiden overdag weer naar de 20 graden en blijft het droog. Ik heb daarom niet willen wachten tot zijn maatjes tevoorschijn komen en hem na het maken van wat foto's de vrijheid gegeven. De bedoeling was nog meer foto's te maken maar daar had vlinder geen zin in. I.p.v. even op een bloem te gaan zitten , keuze genoeg in mijn tuin , fladderde hij rechtstreeks richting schutting de tuin van de buren in. Bij de buren groeit er naast gazongras alleen onkruid dus hij krijgt er nog spijt van. Als ik binnenkort op mijn dahlia's of zonnebloemen een koninginnepage zie zitten zal ik naar zijn linker vleugeltipje kijken. Mist hij dat ... dan weet ik dat het 'mijn' vlinder is.

Ook ik heb nog een tip. Je zegt dat je vanaf het voorjaar continue zout water geeft Esther maar omdat de concentratie zout in de potjes inmiddels wel (erg) hoog geworden zal zijn zou ik vanaf nu alleen nog maar zuiver kraanwater of regenwater geven. De plantjes zelf nemen niet veel zout op en doorgaan met zout water geven zal het zoutgehalte van de grond nog verder toe doen nemen. Water verdampt immers en het daarin opgeloste zout blijft achter. Zelfs voor zeekraaltjes kan het op een gegeven moment te zout worden waardoor ze het minder goed gaan doen.

Voor de liefhebbers : http://www.plantenziektekunde.nl/recept/ Maar lees ook even de laatste 2 regels aan het eind !

Van de 11 maiskolven die ik vandaag oogstte hadden er 2 dit wel erg vreemde verschijnsel. Na zoeken via Google bleek de aantasting builenbrand te heten en veroorzaakt te worden door een schimmel met de naam Ustilago maydis . Het doet een maiskorrel uitdijen tot een absurde omvang want losgemaakt van de kolf blijkt ieder 'gezwel' te zijn ontstaan uit een enkele maiskorrel (zie tweede foto). Onder dat vreemde oppervlak van de kolf was het merendeel van de maiskorrels gewoon intact en hoewel men in Mexico volgens Wikipedia door Ustilago maydis aangetaste kolven als delicatesse eet zal ik dat zeker niet gaan doen.