weknow

@ Geedee & Appelvrouw Het lijkt me fair naar de andere deelnemers om dezelfde regeling te hanteren. Dat je een gelijkwaardige hoeveelheid zaden (wat specialere, want dat proberen we toch met deze doos) terugdoen voor wat je er uit neemt en dit ook geschikt verpakt en voorziet van de nodige informatie. (Zie de "regels" in het 2e artikeltje van dit topic) Wat mij betreft mag je die eigen ruil-zaden ook eventueel in september dan nog opsturen voor in de doos. Als er op de zadentafel geschikte zaden blijven liggen, dan voeg ik die sowieso toe aan de doos. Heb ik in het najaar ook gedaan (hoewel er toen niet veel meer was of onduidelijke zaden , zonder gegevens over ouderdom of ras e.d....dus niet zo geschikt) Sorry als ik wat "streng" ben. Maar als coördinator wordt - naar mijn gevoel - ook van mij verwacht dat ik de spullen van anderen ( de deelnemers) probeer goed en fair te beheren. Wat ik zeker niet wil, is dat de BZD op de Forumdag als een soort grabbelton rondgaat. Maar als jullie er een half uurtje of zo ergens apart mee willen gaan zitten om wat zaden door te nemen...net als andere deelnemers en op dezelfde basis - dan denk ik niet dat daartegen bezwaar is......? (Het vraagteken is omdat ik andere deelnemers ook even de kans wil geven om hierover hun zegje te doen )

Snap wat je bedoelt, Henk maar ben lang beroepsfotograaf geweest en heb toch wel heel wat ervaring met licht meten. Ik zei niet zo maar wat Enkele "vuistregeltjes": Volle zon en bedekte lucht in zomer buiten scheelt al ca. 6 "stops" (= 2 tot de 6e macht verschil) Buiten en binnen vlak voor een groot raam scheelt al gauw 7 a 8 stops. (Binnen dus maar 2% van de lichthoeveelheid buiten). Op 1 meter van een raam is de lichthoeveelheid in een hagelwitte kamer nog maar 1/4 (25%) van als je op de ruit meet. Op 2 meter nog maar 1/16 (6%). Onze ogen passen zich razendsnel aan, aan de enorme lichtverschillen en daarom realiseer je je dit haast niet. B.t.w. wat tricky is, is dat je geneigd bent om naar de lichtbron toe te meten. Dan krijg je totaal foute waarden, veel te gunstig. Via een wit papier waarop het licht reflecteert is al beter, maar ook dan moet je nog flink corrigeren. Je zou eigenlijk het gemiddelde moeten nemen van de hoeveelheid licht die van alle kanten komt.

Al eens geprobeerd om komkommer, courgette, boontjes en andere groenten/fruit dat niet zo maar wegpikt, wat kleiner te maken (snijden, malen, raspen...whatever) als kippenvoer? Gaat er dan een stuk makkelijker in! Ook het aanbod per jaargetijde scheelt erg. Zaden van courgette, pompoen e.d. gaan er altijd wel in. Nu in de winter zijn ze blij met alle groenvoer dat ze krijgen. In volle zomer een stuk kritischer of beetjes van iets...dan is er veel afwisseling. Kiezen dan ook vaak alleen de zonnebloem en mais uit het gemengde graan en meeste tarwe en vooral gerst blijft dan vaak liggen.

Nee, veel groter. Een diafragmastop is steeds de helft. 10 stoppen verschil (en dat is vast minstens zo) betekent 2 tot de 10e macht keer zo weinig. Dat zou dus ruim 2000x zoveel licht buiten zijn als binnen. Dat is een heel reëel getal!!

Maar als zo een sterke, zo veel impact heeft, Frans....dan begin ik me toch zorgen te maken over wat het verder teweegbrengt aan het bodemleven? Dat is iets essentieels! Bovendien: wat is het milieu-effect van een dagje op die manier branden? Hoeveel stroom of gas jaag je er dan doorheen? Toch niets tegen gewoon schoffelen en wieden, lijkt me! En hier heb ik die sinds oktober of zo niet eens meer hoeven gebruiken. Kwestie van bijhouden, dat is geen enorm werk.

Ik ben volledig voorzien van aardappels, Loes. Aan het begin zaten er zakjes in van Thea en ook enkele van mij (kan natuurlijk nog van alles aan veranderd zijn intussen). Best wel leuke soorten. Maar op rottende en stinkende patatjes zit niemand te wachten en die zijn dan toch niet meer bruikbaar. Omdat er na Karins70 en Zaaizee niemand meer de doos wil voor een 2e ronde, zal ze hier blijven logeren tot het late najaar. Het is niet eerlijk.... ...Heb ik een half jaar om wat leuks uit te zoeken, waar de anderen maar enkele dagen de tijd hadden...

Ligt natuurlijk aan waar je brandt of wiedt en met welke ongewenste planten je te maken hebt. In een (moes)tuin met rulle grond en tussen andere beplanting is zo een ding niet echt praktisch/nodig. Tussen bestrating in het groot (gemeente e.d.) zal het sneller gaan en "schoner" ogen. Daar is het zeker een optie aangezien regels voor werken met gif sinds dit jaar behoorlijk strenger zijn. (Round-up e.d. verboden op openbaar terrein). Op zand zal een brander meer effect hebben dan op kleigrond. Planten hebben verschillende bouw en groeiwijze. Eenjarige plantjes en gras gaat makkelijk met een brander of een hak/schoffel. Diep wortelende, meestal meerjarige, planten haal je beter weg door ze met wortel en al uit te steken of zelfs graven (brandnetel, ridderzuring) Elke soort vraagt zo zijn eigen strategie: soms helpt wieden of branden beide niet veel (heermoes, zevenblad) en moet je vooral vaak en consequent volhouden om het in de hand te houden. Als algemene waarheid kan ik dit echt niet onderschrijven.

Kijk ook eens naar deze: http://www.primrose-nederland.nl/lacewing-professional-dubbeldeurs-hobbykas-85m-zilverkleurig-aluminium-frame-p-82099.html?cPath=7530_7532_7537&src=list_img In tegenstelling tot de meesten ben ik een fan van PC-kassen. Verschillende draadjes op dit forum met discussies over voor- en nadelen van glas t.o.v. pc. Bij de goedkopere moet je misschien de platen met een moer o.i.d. met het frame verbinden voor 100% windvastheid bij storm. Ben me momenteel ook weer aan het oriënteren. Die Grape zag ik ook...helaas nergens te bekijken en wat onduidelijke fabrikant....daarom heb ik wat "reserve". Momenteel neig ik naar de Lacewing, vergelijkbaar in prijs, maar met meer informatie (ga naar de Engelse fabrikant, daar vind je veel). Bovendien het merk waarvan ik ca. 15 jaar geleden mijn eerste polycarbonaat kasje kocht. Omdat ik toen nog geen moestuin had en onze gewone tuin te vol werd, hebben we ze een jaar of 5 geleden aan een buurman gegeven. Hij staat nog steeds en mooi bij hem! Nu ik weer een moestuin heb sinds een paar jaar...en het geprobeerd heb met zo een goedkope groene tunnelkas (Die staat nog net na minder dan een jaar, maar het plastic is op...de gaten vallen er spontaan in) denk ik toch weer over een pc-kasje. Nadelen pc: - Hoe zitten de platen vast (misschien moet je iets aanpassen om er uit waaien te voorkomen), - minder mooi want geen helder glas, - opzetten veel werk (reken op een dagje met 2 mensen) Voordelen pc: - Geen UV-verbranding - betere isolatie - licht, onbreekbaar (veiliger) - de prijs (Hoewel ze bij ACD en dergelijke duurder zijn dan die met tuindersglas) - makkelijk te verplaatsen. (Los van de fundering, til je het kasje met 2 of 3 mensen zo op en zet het ergens anders)

Niet dieper planten. Groeipunt van sla mag niet onder de grond. Sla maakt niet echt een stengel (behalve als ze gaat bloeien later) Verder eens met Harm. Jonge slaplantjes groeien al als kleine kropjes. Zo moeten ze er ook uitzien. Blaadjes vanaf waar de wortel ophoudt. Je kunt het nog proberen met deze, maar ik geef je niet veel kans. Trouwens waar wil je in pakweg 4 a 5 weken tijd deze sla tot eetbare kropjes laten opgroeien? Beter opnieuw zaaien, zoals ik in eerdere post beschreef. In een zakje sla-zaad zitten vele honderden en vaak zelfs duizenden zaadjes....daar zal het niet van af hangen, lijkt me. Wat wel zou kunnen als je binnen wilt sla kweken, op een zeer lichte en koele vensterbank, is snijsla die je vrij dicht zaait in een bakje. Na een week of 4 kun je de jonge blaadjes oogsten en eten.

Gelukkig komt de communicatie nu goed! Inderdaad verwarrend!

De slasoorten die voor het voorjaar geschikt zijn, houden best van wat frisse kou. (Daarnaast zijn er soorten voor de zomer, die ook bij wat meer warmte niet zo snel in bloei schieten) Vaak kiemen ze niet eens goed meer boven de 10 a 12 graden. Bovendien groeien ze behoorlijk snel. Tussen zaaien en uitplanten een week of 4 a 5........ En je moet ze van binnen naar buiten ook nog goed afharden, anders overleven ze de overstap meestal niet. Wat ik hiermee wil zeggen, is dat je misschien beter buiten (platte bak, bloembak met een glasplaat erover o.i.d.) sla kunt voorzaaien in maart, dan nu al binnen. Als je het binnen toch graag wil, zet ze op de aller-lichtste plaats en vrij koel (tegen het raam?), grond in de potjes niet te vast aandrukken en licht vochtig houden (nat = rotten). Wat je beschrijft is waarschijnlijk "fileren"...lange slungelige, slappe plantjes vanwege te weinig licht (+ misschien te hoge temperaturen). Een zaadje per potje is een luxe die sla hier niet krijgt. Dun zaaien in een bakje (of later op een plekje in de tuin) en dan na enkele weken plantjes apart verspenen in vrij kleine potjes. Veel plantjes (ook sla) vinden een keertje verspenen wel lekker: gaan ze meer wortels van maken en daarna beter aan de groei.

Alvast een evt. klant voor sneeuwklokjes hier

Zou ik niet doen. Mee composteren is het beste of evt. als kalium-rijke mest gebruiken.

Wat is een goede grond/bodem voor groenten/planten? Daar zitten heel wat kanten aan en is/wordt ook nog heel verschillend over gedacht. Als ik de nieuwste kennis hierover probeer samen te vatten voor een moestuin en alle soorten planten met hun verschillende behoeften even op een hoop gooi, dan is een goede bodem: 1. Vol zeer gevarieerd bodemleven. 2. gevoed en gevormd met een hoog percentage organische (afgebroken) stoffen. 3. bevat een breed (compleet) scala aan mineralen op een vrij evenwichtige manier. 4 Is luchtig en heeft tegelijk een goede waterhuishoudeng (houdt veel vocht vast, zonder kletsnat te worden of dicht te slaan). Dit is de kern van een gezonde tuin, waarin planten in principe alles hebben om gezond en goed te groeien. Valt het je op, dat ik niets zeg over mest? En niets over zuurgraad e.d. Omdat het bijkomstig is en in de 4 voorwaarden die ik beschreef er grotendeels vanzelf in zal worden voorzien. Grondsoort speelt zeker ook een rol, maar om deze goede te laten vormen, is op alle grondsoorten de benadering niet heel anders. Deze goede basis heb je niet in een keer. Die bouw je geleidelijk op. Dan zie je trouwens al heel snel behoorlijk resultaat. Compost of goed verteerde mest (van planten of van planten-etende dieren) aanbrengen in behoorlijke, maar niet extreme hoeveelheden, is de beste en meest effectieve manier om hier aan te werken. Andere aspecten in een later stadium fine-tunen kan helpen om de puntjes helemaal op de "i" te zetten. Over hoe je grond nu precies is kun je vrij exacte informatie krijgen door een grondtest te laten doen op organisch stof gehalte en aanwezigheid van allerlei mineralen. Dat is vrij duur en goed interpreteren is een kunst op zich. In de praktijk is je tuin en bodem leren kennen een manier, waaruit je veel kunt afleiden. Je beschrijft nu dat je planten erg ielig zijn. Dat zou wel eens een aanwijzing kunnen zijn over dat er nogal wat fosfor en stikstof door de vogels is achtergelaten (vogelmest is daar nogal rijk aan. Ik kan er naast zitten, want dat is maar een gegeven.....maar als mijn vermoeden klopt, zou ik je adviseren om op de plaats van die ren komend jaar gewassen te zetten die veel stikstof lusten: Koolsoorten, aardappelen...misschien prei of pompoenen/courgettes. Dan in het najaar een laagje compost aanbrengen (3 a 4 cm.) en het jaar erop gewassen die houden van wat minder goed gevoede grond: bieten, uien, knolselderij e.d. Op grond van je ervaringen en resultaten daarmee krijg je al heel wat meer kennis over dat stukje grond.

Ik hoop dat je veel interessants vindt, Loes Met de voorspelde koude oostenwind, leuker binnen ermee pre-tuinieren dan buiten moeten werken. Neem je alvast PB-contact met Karin70 op als ze aankomt.

Voor zomerprei en herfstprei zijn dezelfde rassen bruikbaar. Voor zomeroogst vroeger zaaien en uitplanten. Voor oogst in zomer tot oktober zaai je bijvoorbeeld een keer eind februari (binnen, in kasje of koude bak) en nog een keer eind april/mei...dan kan het zelfs op een beschutte plek buiten. Hou er rekening mee dat zeer vroeg gezaaide prei sneller kan gaan doorschieten. Als je dat ziet, meteen oogsten.....dan is ze nog niet echt stug. Laat je de stengel verder opkomen, dan wordt het grootste deel van de plant onsmakelijk stug. Veel zaadbedrijven hebben niet eens een "echte" zomerprei in hun assortiment. "Hilari" wordt het meeste verkocht voor een soort die (ook) echt voor de zomer is. De kleur is heldergroen en ze groeit relatief snel (na een zeer slome start). De smaak van zomerprei is wat verfijnder, maar de stelen blijven ook wat dunner (en vaak langer) dan prei die je tot het begin van de winter laat staan. Echte winterprei heeft een meer blauwgroene kleur en kan wat meer vorst verdragen. In mei/juni is verse prei bijna niet te krijgen en erg duur. De overgebleven winterprei is dan in bloei, voor zover niet opgegeten en het is nog te vroeg voor jonge zomerprei. Als je dan verse preismaak wilt, kun je overwegen om wat knolletjes oerprei te planten in augustus/september. Die is in mei op zijn mooist, zal daarna achteruitgaan om nieuwe broedbolletjes te gaan aanmaken.

Prima. + Voor klein zaad, eventueel grove stukken uit potgrond zeven/halen.

Vernieuwend en interessant dat je het precies allemaal laat zien! Nog een vraagje: Waar bewaar je de 4 zakjes? (Ik neem aan dat donker en liefst wat koel -bijv. kelder - het beste is?!) En nu maar duimen dat ze goed blijven en er t.z.t. weer lekker uitkomen!

Zet maar op je CV: "Creatief en met organisatorische kwaliteiten"

Ja...daar hoopte ik al op, Angela, maar ik wilde er niet om vragen. Was alleen vergeten dat ik er om zou komen Bespraken net vanochtend aan tafel om misschien over enkele weken weer eens naar Den Bosch te gaan. Staan ze in de grond of in potten of zo? Op zich is het vroege voorjaar een prima tijd om ze over te zetten. Uitlopen begint niet echt voor 2e heft april, mei. Moeten dus maar eens even overleggen...!

Tijm in volle grond. Munt hier altijd in - vrij grote - potten of bakken. Zijn onbescheiden woekeraars.

Paprika's = "Zoete" pepers horen niet in ons klimaat thuis. Met wat aanpassingen in de teelt (m.n. warm voorzaaien) is het mogelijk om ze toch met enig succes te telen. Ik snap de overwegingen prima: Je wilt al vroeg beginnen...liefst al vlug wat zien gebeuren en zo vroeg en lang mogelijk kunnen oogsten. Neem toch in overweging dat je er weinig mee wint en dat je er misschien wijzer aan doet om zoveel als mogelijk bij wat op natuurlijke wijze mogelijk is aan te sluiten. Extreem vroeg zaaien, allerlei warmte en lichtbronnen inzetten...het kan misschien wel (net) en is misschien zo leuk om te proberen. en mee te experimenteren..... Maar het is ook uitzonderlijk, een evenwichtsoefening, gedoe...en ik zou het zeker niet als de "standaardmethode" willen aanbevelen. Voor een "normale" teelt buiten of beschermd buiten (koude kas e.d.) is zaaien eind februari/maart de beste procedure en dan geleidelijk afharden en uitplanten 2e helft mei (beschermd) of zelfs begin juni in de volle grond (ook liefst zo warm en beschut mogelijk). Zo sluit je zo veel mogelijk aan op de natuurlijke seizoenen, lichthoeveelheden, temperaturen en de beste kansen op gezond groeiende planten en een redelijke opbrengst van dit gewas.

Plantje citroentijm en evt. appelmunt....mag dat?

Hoi Jet, Wat variatie in pompoenen is toch wel heel leuk. Dus een paar zaden van die Sweet meat, mag ik die bij je reserveren? En wat boerenkoolzaden alvast? Misschien wil je een potje frambozenjam ruilen tegen een Reine claude/perkel-jam? (Ik heb daar maar enkele potjes van)...of een andere uit de grote pruimen-met jam collectie van verleden jaar?

@ Persica. Mijn gedachten hierover ruil ik graag voor betere. Mijn uitspraak is gebaseerd op adviezen en ervaringen. - Deze boom is spontaan op deze plek gegroeid (staat eerder ergens in dit topic beschreven) in een aangelegd zandstuk, waarin we vijvertjes op verschillende hoogte gelegd hadden. Voor de rest is het hier zware klei. De moederboom, een scheut van een boom die in een tuin in Aardenburg stond, stond een meter hiervandaan in de klei en was een jaar eerder doodgegaan. Had het eigenlijk nooit heel goed gedaan. Deze pit moet nog in de grond gezeten hebben en heeft in het zeer magere zand zijn spontane goede plek gevonden. Ik denk dat deze boom nu rond de 15 jaar oud is. - Ooit heb ik een aantal spontaan opgekomen zaailingen, van 2 a 3 jaar oud, weggegeven. Onder andere ook enkele aan een zoon van een appelteler die in zijn eigen tuin een grote boomgaard aanlegde. Mijn zaailingen hebben het daar niet gered, hebben na 1 of 2 jaar allemaal het loodje gelegd, terwijl de appels, peren en kersen in die boomgaard er prachtig op stonden. - Een derde bevestiging heb ik uit een lang gesprek over o.a. perziken met een oude Brabantse boer op het bankje van het bejaardenhuis, waar hij verbleef. Hij beklemtoonde diverse keren dat perziken, die hij zelf blijkbaar ook volop gehad had, arme grond moeten hebben om te floreren. Mesten was volgens hem echt uit den bozen. - Kijk ik waar en hoe de perkels die ik nog elders heb weten te staan, groeiden (onder andere in de tuin van mijn schoonmoeder en ook bij haar buren) dan was dat in een verloren hoekje...die kregen geen mest, werden aan hun lot overgelaten en droegen toch heel goed. Ik denk dat dit de belangrijkste aanwijzingen voor mij geweest zijn. De perkel op de foto's hebben we in diezelfde stijl laten gaan. Je ziet dat ook aan de vorm: Het is meer een struik dan een echte boom. Weinig snoei....hooguit wat takken die in de weg groeiden of waar er erg veel zaten wegknippen. Bemesting nauwelijks of niet: gevallen blad uit de tuin, planten uit de vijvers die we op de grond rondom lieten verteren, af en toe eens wat kalk en misschien 1 of 2 keer in die jaren een paar handjes koemestkorrels. Sinds enkele jaren - nu ik wat meer tijd heb en me er ook veel meer in verdiep - gooi ik af en toe wat compost rondom de boom en verleden jaar een paar handen basaltmeel. Meer heeft ie nooit gehad. Je ziet aan de voorjaarsfoto hiervoor dat de boom in het najaar 2013 wel wat meer gesnoeid is geweest. Binnenkort ga ik ze nog wat uitdunnen, en in het najaar 2015 zal het wel weer nodig zijn sterker te snoeien, omdat anders de paden moeilijk toegankelijk worden.