weknow

Tis al laat Aseel.... Hoop dat je nog wat tegenkomt. Maar het viel me al vaker op: Je noemt een gezaaide plant een stekje.....volgens mij noem je dat een zaailing. Een stekje is een stukje van een bestaande plant dat wortels maakt en zo een zelfstandige plant wordt. Voor mij is dat nogal verwarrend...moet me steeds afvragen..."Wat bedoelt die jongen nou precies?"

Voor zover ik de foto van de appelboom zie, zijn het gewone bladluizen. Wat meer aandacht vraagt het als je veel specifieke luissoorten hebt. Hier beschrijving van verschijnselen en adviezen voor aanpak. Op appelbomen: http://www.houtwal.be/vakartikels/pitfruit/appel_wolligebloedluis.htm Voor pruimenbomen: http://fruitabc.blogspot.nl/2012/07/bladluizenaantasting-en.html De pruimenboom die hier in de vergrote kippenren is komen te staan heeft dit duidelijk. Gevolg waarschijnlijk van de kippenmest...zelfs van maar 4 stuks, de boom staat net waar ze 's ochtends op hun voer wachten. Meer algemeen over luizen op fruitbomen (waaronder kers) nog deze link: http://www.fruitpluktuin.nl/fruit/Insecten/schadelijke-insecten#Bladluizen doorscrollen naar B van bladluizen.

Ik denk pas snoeien als ze de gewenste hoogte heeft bereikt en dan vol laten worden tussen de boompjes in en daarna pas ook in breedte gaan snoeien. Zo bereik je de gewenste vorm.

Laat de kwekerij maar voor die voorsprong (= gewoon groei) zorgen. Nu planten kan wel, maar heeft meer risico's dan wanneer een boom in rust is. Nov/dec. is ideaal omdat de boom dan in winterrust is, zonder blad en groei schijnbaar, maar onder de grond (wortels!) gaat de ontwikkeling wel verder...gevolg een goed aangeslagen boom als ze in april/mei gaat uitlopen. Bij de zaak waar je deze wilt bestellen staat dat ze pas weer in de winter leverbaar is. Vandaar.

Leuk om te proberen, Aseel! Je zult alleen tot de winter moeten wachten voordat ze hem weer hebben. (Is sowieso de betere tijd om te planten )

Hier eten ze - ik denk bij velen - aan aardbeien (vooral de eerste rijpe...daarna wordt het snel minder en zijn aardbeien meestal zonder slakken- en pissebedden-vraat)...daarom doe ik er niet echt iets tegen. Ook op appels of peren, zeker als die al zijn aangepikt of ergens door beschadigt, komen er wel eens enkele voor die er aan eten. Maar eigenlijk is dit niet noemenswaardig..... Van meloenen wist ik het niet...te weinig ervaring mee, maar er dit jaar 5 in de kas staan. Bedankt voor de tip! Ga het in de gaten houden, maar denk dat bij hangende teelt het wel mee zal vallen. Die reclametekst van het middel van Ecostyle stoort me wel. (Jij maakt uiteraard je eigen keuzes of je het wil gebruiken ) omdat er een duur spulletje met nematoden wordt aangeprezen als bijna noodzakelijk....terwijl de schade van pissebedden normaal zeer gering is en het vooral nuttige diertjes zijn. Het speelt toch in op het beeld van dat telen een steriele bezigheid zou moeten zijn, waar je alles wat leeft ver vandaan moet houden...beestjes zijn "bah".....terwijl ik toch denk "Ook beestjes zijn mooi en interessant en ja, sommige zijn wel eens lastig en vervelend" waarbij pissebedden voor mij vooral in de eerste groep horen.

Van hier gezaaide en spontaan bovengekomen perziken zijn de bladeren het eerste jaar altijd erg gaaf en vaak ook het 2e jaar. Hopen mag altijd, maar ik zou het niet zien als een garantie. Krulziekte komt blijkbaar pas daarna...hoewel ik moet zeggen dat de meeste die ik heb opgekweekt (op 3 of 4 na) zaailingen van "perkels" waren, die best wat krulziekte krijgen, maar ook niet heel veel en dan, jouw vraag doet me dat realiseren, inderdaad pas als boom van een jaar of 3 en ouder.

Is ook goed in Nederland verkrijgbaar...zijn niet echt rassen in. Boom wordt oud en groeit langzaam en (typisch hiervoor) wat knoestig en grillig...dat is best sierlijk. Wordt na vele jaren iets rond de 12 a 15 meter en ook vrij breed. Daarom mooist ergens solitair. Vroeger stond er bij veel boerderijen een moerbei als een van de "standaard-soorten"...niet moeilijk, weinig onderhoud en ziekte en elk jaar wel fruit om te oogsten. Ja...vruchten worden goed rijp, maar niet tegelijk. Lekker om te verwerken (en ook wel zo... zuur/zoet). Maar plukken is toch een onderneming...rijpe vruchten kwetsen meteen en hebben dieprode kleurstof die erg makkelijk vlekt aan vingers en kleren (en moeilijk verwijdert). Vruchten kun je niet bewaren...vers verwerken of consumeren. Bovendien zijn vruchten ongeveer zo groot als een grote framboos...lijken er ook wat op...dus wel wat werk om een behoorlijke portie te plukken. Vogels lusten ze ook erg graag.

Ik keek even op van "Nergi baby kiwi"..... Ik ken kiwibessen, heb er zelf een aantal staan en ben er gek op.....heerlijk en bijzonder en hier in de buurt nergens te koop (nog)....maar wat is die "Nergi"? Blijkbaar is "Nergi" een merknaam waaronder kiwibessen in Frankrijk of een Franstalig land verkocht worden in de winkel. Niet eens een bepaald ras, als ik me niet vergis. Kiwibessen kun je wel zaaien....maar dat raad ik je niet aan! Opkweek is behoorlijk moeilijk (vraagt speciale voorzieningen die niet iedereen in huis heeft), duurt lang voordat je eventueel tot dragende struiken komt en dan is het nog maar afwachten of je een sterke en lekkere kruising hebt. Daarvan zou ik planten van kopen. Je ziet ze steeds meer te koop. Meestal het ras "Issai" en dat is niet eens een slechte keuze, tenzij je volop plaats hebt. Issai geeft na een jaar of 3 a 4 nadat je ze plantte vruchten (ze staan hier nu volop in bloei) aan een struik die klimmend een meter of 3 groot wordt. Goed snoeien op de goede tijd is wel belangrijk. Issai is ook redelijk goed zelfbestuivend...je hebt geen aparte planten, mannetje en vrouwtjes, nodig om vruchten te krijgen. Andere rassen geven grotere en misschien nog betere vruchten, maar worden aanzienlijk groter dan Issai en je hebt een aparte mannelijke plant nodig, die een of meerdere vrouwtjes kan bestuiven. Er zijn op dit forum meerdere topics over kiwibessen of minikiwi's. (Gebruik zoekfunctie!). Dit is een zeer uitvoerig en informatief draadje: https://www.moestuinforum.nl/topic/27442-het-grote-kiwibessen-topic/

Ik probeer het hele verhaal even samen te zetten en daarmee allerlei kleine vragen tussendoor te beantwoorden. Bloemen worden peulen en bij erwten komen daar de erwten in. Zonder bloempjes niets (meer). Peulen, erwten en mangetouts (en sugarsnaps dat soms een ander woord is voor mangetouts, soms voor zoete peulen) is allemaal hetzelfde gewasje, maar op iets andere kenmerken geselecteerd. - Bij "peulen" is het dunne vlies waarin de zaden nog niet ontwikkeld zijn het lekkerst. (De "erwten" die ontstaan als je ze niet jong plukt, zijn niet zo lekker meer....droog en niet zo zoet) - Bij "erwten" gaat het er juist om dat er dikke en zoete zaden in de peulen groeien. Die dop je, de zaden haal je er uit om op te eten en de peul eromheen is dan al stug en draderig, die wordt weggegooid. - Bij een "mangetout" kun je peul (die is wat dikker) met erwtjes er in zich laten ontwikkelen en die blijven samen vrij lang mals en kun je dus samen opeten. Hoger groeiende soorten blijven doorgroeien en bovenaan bloemen en dus peulen/erwten/mangetouts maken als je plukt. De plant wil zich voortplanten door zaden te maken...plukken = zaden wegnemen en dus de planten aanzetten om nog wat verder te bloeien. Als je niet plukt, stopt de plant met bloeien en steekt energie in het rijpen van zaden. Bij lage soorten stopt de bloei sneller...het zit in de genen van de plant dat ie niet groot kan worden. Rond juli stoppen ze allemaal met bloeien en gaat de 1-jarige plant de zaden die er nog zijn laten afrijpen en dan geleidelijk afsterven.

schreef Johmir. Komkommers vragen redelijk veel voeding van de bodem, maar willen voor stevigheid en vruchtvorming vooral wat meer kalium in die voeding dan te veel stikstof.....te veel stikstof geeft veel blad en kwetsbare planten. Peulvruchten kunnen met weinig voeding toe omdat ze zelf stikstof uit de lucht kunnen vangen met behulp van bacteriën in de wortels. Wat compost is niet slecht, want ook daarin vinden ze kalium voor bloei en vruchtvorming en stevigheid. Echte bemesting is niet nodig, ze hebben normaal genoeg aan wat er nog over is van een voorafgaande teelt, en kan zelfs schadelijk zijn voor deze planten. Maar wat de precieze oorzaak is van slechte groei bij 2 heel verschillende gewassen bij 2 verschillende mensen met ieder hun eigen tuin die ze op hun eigen manier beheren....dat is moeilijk in een topic te vangen.

Misschien een bezoekje aan de moestuinforumdag.......

Die leuke naam ga ik onthouden, Angela (Jammer dat ze zo snel uitgeblust, ik bedoel: uitgebloeid) zijn.

Ja is een uitstekend idee, mits het goede compost is. Voor komkommers e.d. kan zelfs niet uitgerijpte compost nog. Maar zal op zichzelf te weinig zijn aan voeding, tenzij je gedurende meerdere jaren met behoorlijke hoeveelheden compost een voedzame bodem opbouwt. Gebruik nu wat snelwerkende organische mest met een vrij hoog gehalte aan kalium (de K in NPK) want de planten moeten stevig door kunnen groeien voor succes. (Bijv. DCM groentenmest) Waren de wortels goed ontwikkeld? De wat lage temperaturen buiten remmen de doorgroei nu ook wel. p.s. Ik geef zelf sterk de voorkeur aan compost niet inwerken, maar er een bovenlaag van maken...en dat al veel vroeger in het jaar omdat compost langzaam werkt. Als je het in de grond brengt, hooguit lichtjes inwerken in de bovenlaag....dieper heeft het vrij weinig nut.

Het beste krijg of koop je stekken. Voor zover ik weet is lambada uit zaad niet soortecht. Bovendien is nu nog zaaien waarschijnlijk pas in 2018 kunnen oogsten. Als je het jaar er op van aardbeienzaad al echt dragende planten wilt, moet je einde winter zaaien. Vanaf zaad kan wel, maar dat zijn heel andere rassen (ook goede bij!) maar is niet zo heel gemakkelijk om van een zakje minuscule kleine zaadjes pakweg een 20 a 30 goed ontwikkelde en gezonde plantjes op te kweken zonder speciale kweekvoorzieningen.

Pissebedden zijn niet echt schadelijk en ook goede opruimers. Kunnen wat vreten aan vruchten, maar eigenlijk hoef je er niet veel van aan te trekken. Ze eten vooral verterende bladeren en van stukjes dood hout en zijn dus vooral afbrekers van organisch materiaal. Veel kans dat er ook spinnen en dergelijke zitten, die best wel een pissebedje lusten.

De kromme zijn de zaden. Rest waarschijnlijk iets van zaadomhulsel....

Hier (15 km. van de kust) overwinteren late zaailingen normaal vrij goed en bloeien dan vanaf april. Als je uitgebloeide bloemen niet weghaalt, worden planten snel lelijk...zaaien zich makkelijk verder uit....2 a 3 generaties in een jaar is goed mogelijk. Als je bloemen weghaalt als uitgebloeid, dan staan ze 2 a 3 maanden mooi.

@ Annelies.... Als ik naar de foto's kijk, vraag ik me af of dit wel het jonge vruchthout is. Zowel frambozen als wijnbes bloeit vooral (meestal alleen maar) op de nieuwe takken en de oudere takken sterven meestal geleidelijk af (en worden door allerlei aantastingen ook nog versneld opgeruimd). Wijnbes en zomerframboos krijgt vruchten op nieuwe scheuten die het jaar ervoor begonnen te groeien uit de grond. Een herfstframboos op de nieuwe scheuten die hetzelfde voorjaar worden gemaakt. De rest kun je wegsnoeien, want is verder nutteloos. Als dit foto's zijn van geschikt vruchthout (dus wat nog niet eerder gedragen heeft) dan heb ik niets gezegd. Anders zou ik daar de verklaring zoeken.

Leuke reactie, Jaydot Ik weet ook niet of en welke dan conclusies te trekken zijn uit je waarneming....nieuwe waarnemingen verbreden onze kennis, nietwaar Nu kan ik van alles gaan bedenken om te proberen aan te tonen dat daar toch (compactie, uitmergeling) bodemomstandigheden zouden kunnen zijn die veel voorkomen van deze slechte-omstandigheden-pionier zouden kunnen verklaren, maar dat lijkt me wat geforceerd en zinloos. Als je een zakje gesteentemeel hebt liggen, kun je inderdaad misschien eens een testje doen of het effect heeft als je dat daar strooit. Ha, ha...maar je hebt ook je hond mee.....als je die daar geregeld laat plassen, verrijk je ook daar de bodem al met allerlei mineralen. (Moest hier aan denken omdat ik tijdens het lezen van het handboek van Martin Crawford over het aanleggen van een voedselbos telkens ook een berekening aantrof van het aantal plassen dat je jaarlijks bij een producerende fruitboom zou moeten doen als bijdrage aan de voedingsbehoefte....ongeveer 40x zou moeten volstaan voor een halfstam-appel ) Bovendien zie ik ook dat er ook heermoes voorkomt op allerlei plaatsen in de natuur en cultuurplaatsen die we als mensen beheren en die strikt genomen in een andere fase van onze gematigde klimaatzone vegetatie-opvolging zijn, en vaak is dat niet hinderlijk of minstens "best mee te leven". (Tenzij iemand het ideaalbeeld heeft van dat in een tuin of bouwland alleen maar precies die planten mogen voorkomen die hij/zij daar gedacht heeft en al het andere is dan storend en dus te bestrijden onkruid). Ik ga nu even wat off-topic, maar je reactie riep bij mij nog een andere gedachte op. We spreken - vanuit moestuinperspectief - over mineralentekort. We bedoelen dan al de tientallen voedingsstoffen die onze planten in de moestuin veel of heel weinig nodig hebben om goed te kunnen groeien gemiddeld. Maar in de natuur kun je daar denk ik niet over spreken (tenzij je van "de natuur" een soort paradijs-ideaalbeeld hebt dat er overal zou moeten/kunnen zijn) en is het veel objectiever of nuchterder: de samenstelling of de kenmerken van die bodem. Te veel of te weinig van iets heeft die bodem pas als we er iets mee willen (en een voorstelling van hebben wat er gewenst of nodig is om dat te kunnen realiseren). Een gecompacteerde of verschraalde bodem is natuurlijk gezien gewoon een soort bodem (waar ook bepaalde planten en andere organismen beter voor toegerust zijn), maar als gevolg van een manier van landbouw bedrijven of tuinieren (ook door de grote schaal waarop dit gebeurt) vervelend omdat op korte termijn en zeker op langere termijn precies datgene wat we met die bodem willen, onze voedselproductie, kwalitatief en kwantitatief in gevaar komt. En nu weer on-topic..... Inderdaad Patrijs....tromgeroffel voor een wekelijkse rondje met de schoffel

Het verhaal in dit artikel is wat "beperkt" in mijn ogen, omdat de diagnose niet helemaal klopt. In grote lijnen klopt het wel wat er voor de rest over heermoes wordt verteld. Heermoes groeit makkelijk op gecompacteerde grond...dat is net iets anders dan "een signaalplant voor mineraalarme grond", maar het ligt dicht bij elkaar en de aanpak om het te beheersen (kwijtraken is misschien een stap te ver, maar het erg beperken zodat je er in de moestuin niet te veel last van houdt is wel heel goed te doen) is wat vergelijkbaar en meer een kwestie van onderhouden, dan van heel hard bestrijden. Probleem van een gecompacteerde grond is dat er geen lucht in kan en planten kunnen er niet goed groeien. Door de combinatie van vooral kunstmest-gebruik (enkele snelwerkende voedingstoffen worden jaar na jaar in hoge doses opgebracht, maar in feite worden alle andere noodzakelijke mineralen opgebruikt) verschraalt de bodem en zware machines die alleen een mechanische bodembewerking doen (ploegen, freezen of eggen; in de moestuin: spitten en freezen) en bovendien alle andere "werkzaamheden" ontstaat een uitgemergelde dode bodem en daar zal heermoes explosief voorkomen, want dat is precies de plant die deze bodems ontgint. De boer onderdrukt het door spuiten en freezen en eggen (weer compactie-effect). In gecompacteerde en uitgemergelde grond zal er weinig bodemleven kunnen zijn dat de planten voedt....heermoes kan daar wel floreren en heeft bovendien weinig concurrentie... Een moestuin die steeds zo is aangepakt kan sterk door heermoes gekoloniseerd zijn. De aanpak die de bodem vruchtbaarder en gezonder maakt en ook heermoes geleidelijk terugdringt is verhoging van organische materialen (compost, organische bemesting) en daarnaast geregeld schoffelen voor het direct verwijderen ...liefst enkele centimeters onder het oppervlakte en tussen maart en juli als de groeikracht en ook evt. "bloei" van heermoes dat zich via sporen ook blijft vermeerderen, het grootste is. In een natuurlijke situatie is heermoes een plant die in de eerste stadiums (kolonisatie, grasland) thuishoort en in de mate waarin dit zich verder ontwikkelt tot een struweel met vaste planten en struiken zal verdwijnen. In een moestuin is er een kunstmatig in stand gehouden pioniersfase en eerste begroeiingsfase van de tuin en daar gaat heermoes vrij goede natuurlijke groeiomstandigheden vinden als dit op gecompacteerde en koolstof-arme grond is (vaste compacte vochtige bodem) tenzij de bodem verbetert, dat sowieso voor je moestuin een goede zaak is. Mijn kritiek op het artikel "Blog natuurlijke moestuin" is dat de redenering precies weer de gangbare chemische is..."Welke (chemische!) voedingsstoffen "helpen" tegen heermoes? En hun antwoord is: voedingsstofjes die in de grootschalige landbouw te weinig aandacht krijgen en die zitten deels wel in lavameel. Juist in een natuurlijke moestuin zou ik verwachten dat er aandacht is voor de noodzaak om vooral ook biologisch een gezond uitgangspunt te krijgen....bodemgezondheid door een gezond en rijk bodemleven. Het toevoegen van lavameel (met mineralen die soms mager meer aanwezig zijn) kan soms nuttig zijn als ondersteuning daarvan, maar is niet het (chemische) wondermiddel. Dat lavameel ook in heel lichte mate wat kan bijdragen aan verbetering van de bodemstructuur (weer via chemische weg) is m.i. zo weinig dat het in de praktijk verwaarloosbaar is. (Recent onderzoek naar allerlei bodemtoevoegingen die hiervoor verkocht worden bevestigt dit). Door systematisch je bodem te verbeteren door stimulering van het bodemleven dat zich voedt met vooral de koolstof uit organisch materiaal dat er rijkelijk in voorkomt zal de structuur van de bodem verbeteren (en mineralen ook vanzelf worden aangevuld) en er veel minder een bodem ontstaan waarop heermoes nu bijna het monopolie heeft, waardoor andere planten veel beter groeien en het heermoes grotendeels zullen wegconcurreren.

Ja, 2 peren van een boom van 2 jaar is al best een goede oogst.

Ja...bij temperaturen boven pakweg 15 a 18 graden zo veel mogelijk luchten en ventileren in de kas. Ook om schimmels e.d. te voorkomen, doordat het droger is en alles 's ochtends snel opdroogt (tomaten houden niet van een vochtig milieu) Bij mij (aan de Zeeuwse kust) staat de serre standaard altijd open, behalve bij storm. Bevruchten gebeurt vooral door wind, minder door insecten bij tomaten. De meeldraden en stamper zitten heel kort bij elkaar bij een tomatenbloem en maar gedurende enkele uren per dag komt er stuifmeel vrij. Bijna altijd bevrucht een bloem zichzelf. Beweging is nodig om bevruchting tot stand te laten komen. Als je een stokje o.i.d. bij de ingang van je kas legt en iedere keer als je in de kas komt (vooral einde ochtend en in de middag) tegen elke plant een tikje geeft zal dit de bevruchtingskans heel erg bevorderen. Buiten zorgt de wind daar vanzelf voor.

Toevallig ook vandaag mijn maisplanten uitgezet...succes ermee Kibas!

Als je op grond teelt waar nog niet vaak aardappels zijn geteeld, zou het best kunnen meevallen. De meeste ziekten zijn aan bodem gekoppeld en worden echt lastig nadat er vaker aardappels e.d. stonden. Eerder uit de grond halen heeft weinig zin, want dan heb je met binten vrij weinig oogst. Ik zou zeggen: Op hoop van zegen en oogst uitstellen totdat het evt. echt te gek ongezond gaat uitzien. En volgende keer een beter en gezonder ras kiezen....Bintje is echt wel de laatste die ik nog zou kiezen.