kenbeimer

Gisteren vond het gesprek plaats over ons zonder ons. De "enge uitkomst" die ik verwachtte bleef gelukkig uit en er is eindelijk ook vanuit hun kant gekomen dat onze tuintjes acceptabel zijn, zoals ze zijn. (Maar nog steeds "Kan beter".) Desondanks kwam er nog wel steeds het verzoek dat bloeiende gewassen te verwijderen. Ook bij mijn buren, waarvan de bloeiende peterselie eerst nog gedoogd werd, werd dit dat nu niet meer. Ik wil nu mijn best doen om zo makkelijk mogelijk te doen, maar aangezien het projectplan een zo biologisch mogelijke moestuin is, wil ik toch bij de opvolgende deelnemersbijeenkomst die nu op 2 juli is een laatste verzoek plaatsen om bloeiende gewassen (eventueel onder voorwaarden) te gedogen. Hier wil ik een zo goed mogelijk argumentering bij plaatsen. Argumenten van de tegen-partij: - Als het zaden vormt, waaien deze alle kanten op. - Zaden kun je gewoon in de winkel kopen. - Het is lelijk. Foto van mijn bloeiende wortels:

Gisteren met de schoffel erdoor en ben best tevreden over het resultaat. Ziet er weer strak uit.

Nou de tomaten die ik verwijderd heb, hadden op zich best nog tot bloei kunnen komen. Ik ben benieuwd dat als je de natuur op die manier haar gang laat gaan de tomaten op den duur niet winterproof worden. Klinkt als een leuk experiment waar ik mij aan wil gaan wagen.

Vorig jaar heb ik in mijn moestuin Indigo Rose tomaten gekweekt die bijna helemaal zwart werden. Er kwam ook een kleiner zusje welke ik niet had gezaaid op en die heb ik destijds verwijderd omdat ik dacht dat het Wolfskers was. Diezelfde broertjes en zusjes kwamen ook dit jaar weer op als onkruid, wat betekend dat het zaad de winter heeft overleefd. Echter ben ik erachter gekomen dat het blad van Wolfskers hélemaal niet lijkt op het blad van tomaten. De plantjes zijn verwijderd, dus daar is niets meer aan te doen. Nu vraag ik mij de volgende 2 dingen af. - Is het mogelijk voor tomatenzaad om in een winter als die van afgelopen jaar te overleven? - Bestaat er een (mogelijk gevaarlijke) onkruid variant met bladeren die eruit zien en ruiken als tomatenblad? Ik begin namelijk een beetje angstig te worden om nu nog Indigo rose tomaten te kweken. Straks laat ik een schadelijke plant staan en eet mezelf ziek of dood in de gevaarlijke vruchten die op tomaten lijken. (Ik eet ze niet rauw, maar verpulverd in de pizza)

Zoiets zat ik inderdaad aan te denken. Het blijkt allemaal één grote klink in de kabel geweest te zijn. Zij waren strenger tegen ons, omdat ze ons zat waren. Het was een opeenstapeling van dingen en wederzijds was dit net zo. Gisteren kwam mijn buur in blinde paniek naar mij toe dat ze in mijn tuin zaten te plukken en vervolgens rende ik zonder nadenken die kant op, kwam bijna onder de auto en riep ze uit mijn tuin te gaan, terwijl ze niets deden. Er is dus ook duidelijk bij mijn kant iets goed mis. Voor nu is het denk ik goed alles te laten bezinken. Bovenstaande plan wil ik goed over na gaan denken, hoe en wat. We moeten immers wel met elkaar verder.

Een verrassende uitkomst. Mijn gemaakte huiswerk allemaal voor niets gedaan en ligt nog steeds op tafel zoals ik het had voorbereid. Nog voor ik mijn zegje gedaan had, werd gestemd of de tuin er acceptabel uit zag en het bestuur (waaronder dus ik zelf) heeft unaniem ingestemd dat de deadline bereikt was en geen verdere acties nodig zijn. Punt van aandacht mijn kant op, was de relatie tussen mij en de tuincommissie. Die is door dit alles natuurlijk niet verbeterd. Door die frictie zijn er waarschijnlijk een paar dingen opgeblazen en een hoop misverstanden ontstaan. De tuincommissie was zelf niet aanwezig, dus het zou nog kunnen dat ze bezwaar tekenen op de notulen. Voor nu zou ik zeggen dat het doel bereikt is en de rust kan weder keren.

Bij een bestuursvergadering kan dit helaas niet. Daar gaat de tuincommissie nooit akkoord mee. We hebben wel het e.a. voorbereid, zoals de statuten en het projectplan geprint die haaks tegen de visie van het bestuur in gaat. Ook al kom ik er vandaag niet uit, volgende week is de deelnemersbijeenkomst en ik heb zelfs een plan C (welke een beetje drastisch is). We komen er wel, ik laat het er niet meer bij zitten.

Vanavond de bestuursvergadering. Gevraagd of saamhorigheid / missie op de agenda kon en geen reactie gekregen. Kwam de voorzitter toevallig tegen in de supermarkt en hem mondeling de vraag gesteld. Hij vroeg me het niet te behandelen, want het was net zo rustig. Ik gaf aan het toch te doen en ik moest me voorbereiden op veel wind van voren. Geen al te best start teken, maar ik zet door om dit project weer succesvol te maken.

Ik win al jaren zaad uit tomaten en las dat meer mensen het deden. Ik leef nog steeds.

Ik snap dat de meeste stemmen gelden, maar aan de andere kant kan ben ik ervan overtuigd dat minstens de helft die voor zaterdag en niet voor zondag stemde, ook wel op zondag had gekund mits ze een beetje flexibel zijn. Ik vind een moestuinforumdag erg leuk, maar heb meerdere verplichtingen op de zaterdag. Dat geregel is eigenlijk geen doen voor mij. Ik las al dat ik niet de enige was. Daarom highlight ik toch nog een keer graag het voorstel om standaard een MTFD op zaterdag te doen en eentje op zondag. We hebben er immers toch 2 per jaar en op die manier kan iedereen worden betrokken. (Behalve natuurlijk degene die op beide dagen niet kunnen)

Zucht... het lijkt weer een zaterdag te gaan worden. Ik begin het heel erg te missen de moestuindagen. Er zijn heel erg veel mensen die geen vrij kunnen krijgen op de zaterdag en waarschijnlijk stemt het merendeel niet op zondag omdat ze het als rustdag zien. Kan er niet besloten worden om te rouleren met dagen? Doordat het nu iedere keer een zaterdag is, zijn er veel mensen die collectief buiten de boot vallen en dat is gewoon erg jammer.

Ik moet de moestuinmensen eens meenemen naar Zelhem geloof ik. Kunnen ze leuke tips krijgen.

Bij onze moestuin is er een discussie ontstaan over het zelf winnen van zaad. Ik heb enkele winterwortelen van vorig jaar aan het bloeien. Echter blijft dat mijn discussie met de moestuiniers daar. Toch vind ik het leuk en interessant om deze discussie opnieuw leven in te blazen, want zelf zaden winnen kan bij sommige gewassen enorm lonen. Vooral tomaat heb ik heel veel succes bij en teel nu al voor het derde jaar Indigo Rose tomaten, terwijl ik ooit één klein zakje kocht. Hete pepers doe ik dit jaar voor de 2e keer. Vorig jaar betrof het een supermarkt peper en dit jaar zit het jonkie ervan in de grond. Wortelen zijn ook leuk, alleen worden ze witter en iets taaier, maar niet minder lekker. Broccoli heb ik ook kiemkrachtige zaden van gewonnen en de test loopt op het moment of er wat lekkers uit komt. Maar het grootste succes is toch wel peterselie. Als dat eenmaal bloeit komt het overal op als "onkruid" en ik vind het geen vervelend kruid om overal te hebben. Dat zal ik de moestuin dan ook niet aan doen.

Zelf zaad winnen uit tomaten doe ik al jaren vol tevredenheid met tomaten en heb al succes gehad met wortelen, pepers en broccoli (al werden de wortelen wit, maar niet minder lekker) Paprika en pastinaak viel me wel tegen. Maar het hoort dus niet thuis in de moestuin begrijp ik?

Gisteren heerlijk onbezorgd gewerkt in de moestuin met mijn buurman, maar stom genoeg vergeten het materiaalhok dicht te doen. Beetje ongelukkig getimed. Vanochtend stond de whatsapp weer roodgloeiend, dat kan wel eens een klink in de kabel vormen donderdag met de bestuursvergadering. Er blijven ook problemen ontstaan over zaden winnen. Daar durf ik zo geen antwoord op te geven. Zelf zaden winnen, hoort dat bij de moestuin of toch niet?

Voorzitter was het eens dat er een gulden middenweg moet zijn en erkende het lastig te vinden dat de tuincommissie denkt alles te kunnen maken, terwijl het bestuur verantwoordelijk is. Aankomende donderdag hebben we bestuursvergadering en gaan we kijken hoe of we hier verder mee kunnen.

1,2,3,4 hoedje van hoedje van.

We zijn intussen een tijdje verder en vooral het tuintje van mijn buurman ziet er een stuk anders uit. Van de week (misschien vanavond al) komt er Koolrabi bij. Mijn tuintje heeft nog een hoop mest nodig, want vooral de tomaatjes doen nog niet erg veel. Vanmiddag om 3 uur is het gesprek, hopende dat we er een stuk verder mee komen. Best een beetje nerveus. Dank jullie wel allemaal voor alle tips.

Dat buddy systeem, om "huurders" te koppelen aan cliënten is al voorgesteld, maar bleek weinig draagvlak te hebben voor zowel de huurders als cliënten. Naar het gesprek morgen gaan zowel een begeleider van het wonen mee, als mijn jobcoach. Ik ben goed vertegenwoordigd. Hier klink ik misschien erg bescheiden, maar ik ben best mondig als het erop aankomt. Bij de laatste buurtmoestuin bijeenkomst waren er maar 3 telkens aan het woord, namelijk de voorzitter, 1 van de tuincommissie en ik. Dat is trouwens ook niet juist, daarom ga ik bij de volgende bestuursvergadering voorstellen om om de beurt mensen de beurt te geven. Nu jullie weten dat ik een beperking hebben, hoeven jullie me niet te beschermen voor andere forumleden hoor. Ik kan me prima redden en ik vind dat niemand tot nu toe onredelijk tegen mij is geweest. Ik snap dat mensen moeite hebben een mening te geven op een half verhaal. Voordat ik "uit de kast getrokken werd" heb ik genoeg tips gekregen. Ik weet nu bijvoorbeeld dat de toestand van mijn tuin een reëele storingsfactor heeft, maar ook dat het wel voldoende moet zijn voor een aanzicht. (Tenzij ik dit verkeerd begrepen heb) Ik ga in ieder geval bezig met die doelen en dit uiteraard meenemen, eveneens als het feit dat we misschien een bemiddelaar nodig hebben (Tip van iemand uit de buurt). In ieder geval ben ik erachter dat de huidige stand van zaken in strijd is met de statuten en dat moet een eye opener zijn. Mocht ik er nu echt niet uit komen, heb ik nog het plan om een afspraak met de wethoudster te maken en samen met haar een goed plan te maken alles goed te laten verlopen, zodat er niemand verliest.

Dat ze klaagden over het onkruid mopper ik ook niet over. Dat was gewoon terecht. Het punt is dat ze nadien bleven klagen dat het niet goed was en nu heeft het met waterpas en leeg te maken. Mijn begeleider gaat heel enkel mee. Ondanks het feit ik in een begeleid wonen traject zit, ben ik best zelfstandig. Zo nu en dan vraag ik om hulp in de moestuin, maar als ik plotseling een moment vrij heb, ga ik niet wachten tot ze kunnen. Dan ga ik gewoon lekker zelf. Het hele moestuin gebeuren was inderdaad mijn project. Samen met de voorzitter is de moestuin opgezet. Ik heb nog steeds een bestuurlijke rol, maar zie mijn invloed afnemen. Ze hebben mij ook al gevraagd of het misschien niet beter zou zijn om uit het bestuur te stappen. Mijn antwoord was uiteraard nee.

Achja, ik snap de voorzitter ook wel. Hij is heel blij met de hardwerkende tuincommissie en het zijn ook harde werkers. Beide een drukke baan, veel verstand van de zaak en toch veel uren vrij maken voor de randzaken rondom de moestuin. Ook bereikbaar als je om hulp vraagt. Een van de twee heeft al meerdere keren gezegd het gezeur kwijt te zijn en de commissie te willen verlaten. De spanning is dus best hoog. Het is vrij lastig om een oplossing te vinden, die voor de sociale kant van de moestuin werkt, zonder dat de praktische kant een enorme opdonder krijgt. Het belangrijkste is eerst dat zij overtuigd worden van de sociale belangen en dat dit niet via deze weg kan. Een hele uitdaging nog. Hopelijk komen er nog een paar handige tips binnen. Ik heb eigenlijk nu meer benoemd over de hele zaak dan ik aanvankelijk wilde, maar dat is dan ook mijn vaste struikelpunt.

We zijn een 3-koppig bestuur, met daarnaast een 2-koppige tuincommissie (met nadruk op koppig). Het bestuur (of eigenlijk de voorzitter) houdt erg vast op de wensen van deze tuincommissie, omdat het zeer harde werkers zijn en zonder een hoop praktische voorzieningen niet te realiseren vallen. De penningmeester is zeer sociaal, maar kiest liever geen partij. Deze persoon doet dan ook wat van hem gevraagd wordt. Mijn bestuurlijke taak is penningmeester en op dit moment ben ik de enige in het bestuur die gas terug geeft. Het nadeel van dit alles is, dat ik niet serieus genomen wordt. Dit kan mede te maken hebben met het feit dat ook ik een beperking heb en woonachtig ben bij de woonstichting die deelneemt. (Nu vul ik dit wel zo in, maar het kan net zo goed een andere reden hebben) Ik heb de statuten opgezocht en heb een screenshot hiervan genomen. Deze neem ik donderdag mee met het gesprek met de voorzitter en begeleiding, hopende iets verder te komen.

Wat ik voornamelijk wilde weten, was of het onacceptabel is zoals onze tuintjes erbij stonden. De eis op het moment is dat de tuincommissie het geheel gelijk mag harken, zodat wij vervolgens opnieuw mogen beginnen. Ik wou dat mijn eigen belang hierin niet duidelijk was, zodat ik transparante antwoorden kreeg. Ik las wisselde antwoorden, waardoor ik eigenlijk met dezelfde vraag blijf "wat is netjes?". De tip om sociaal en huur te gaan scheiden vind ik een TOP IDEE! Die ga ik er zeker ingooien!

Er stond nog heel veel binnen, waarvan het 1 en ander intussen geplant is. Ook vandaag ga ik er nieuwe dingen inzetten. Mijn buurman werkt intussen weer halve dagen en ik neem hem binnenkort mee naar het tuincentrum en dan halen we nog extra plantjes. De reden dat ik dit zo transparant mogelijk wilde houden, was omdat ik donderdag een gesprek met de voorzitter heb en begeleiders van de woonstichting. Ik wil met goede argumenten komen om hun belangen te beschermen en de lat in het algemeen wat lager te leggen. Op dit moment is het bestuur en de tuincommissie heel en heel erg moeilijk te overtuigen.

Het gaat inderdaad om mijn tuintje en dat van een buurman. Door omstandigheden, waarvan het bestuur en de verantwoordelijke tuincommissie op de hoogte waren heb ik een paar weken niet in de tuin bezig gekund. Mijn buurman heeft naast de beperking hartproblemen en heeft onlangs nog een andere operatie achter de rug gehad, welke niet in verband staat met zijn hart. Desondanks hebben we samen tijd gemaakt alles onkruid vrij te maken. Enkele dagen voor het geplaatste filmpje, heb ik dan ook 5 uur staan plukken. Over de manier van communiceren ga ik weinig woorden vuil maken, behalve dat het vrij crue gebeurd. (Met nadruk op dat ik als bestuur een voorbeeldfunctie heb) Dit is overigens bevestigd door een merendeel van de buurtbewoners, maar dat is nu even niet belangrijk. Waar het nu om gaat is dat mijn tuin onvoldoende is, vanwege het scheef inplanten en het niet volledig vlak hebben van het land. Ik tuinier op een eigen manier, die vervolgens wordt omschreven als de "foute manier". Wij kregen een vrij korte deadline om de tuin in orde te maken. Het moestuinproject krijgt sponsoring van diverse partijen, omdat het een sociaal integratieproject is. Cliënten van een begeleid wonen stichting nemen actief deel in de moestuin en krijgen hier zo nu en dan begeleiding in. Veel mensen zijn bij het project gekomen, omdat ze graag een sociaal initiatief ondersteunden, terwijl andere gewoon liever een gratis tuintje wilden. (Want er zijn dus geen kosten aan verbonden) Nu is het helaas zo, dat de mensen uit de sociale tak, minder in de tuin zitten en de mensen die iets minder sociaal zijn vooral klagen over de toestanden van de tuin. Er is veel verdeeldheid en juist door mijn bestuurlijke rol vind ik juist de sociale aspecten erg belangrijk. In dit geval betreft het o.a. mijn tuintje, maar ik zou het ook opnemen voor anderen. Er zijn namelijk nog 2 tuintjes die onvoldoende zijn en beide tuinen hebben een zeer goede persoonlijke reden, waar rekening mee zou moeten worden gehouden. Kort samengevat, het is geen moestuin vereniging, maar een sociaal integratieproject onder het motto moestuinieren. Op dit moment zijn "we" nog strenger dan de moestuinvereniging in Oldenzaal. (hier zit mijn moeder bij, dus ik kan het vergelijken) Mijn belang is, dat we straks niet ons doel voorbij gaan en sponsoring of misschien zelfs bestaansrecht op het spel zetten. Ook vind ik het gewoon gemeen richting de betrokken mensen.