oscardevos

Intranet bericht Wageningen University & Research van 8 augustus 2017: Stikstofdepositie is naast de uitstoot van broeikasgassen en habitatvernietiging de belangrijkste factor waarmee de mensheid de natuur wereldwijd beïnvloedt. De recente inzichten over bedreigingen voor de biodiversiteit en wegen naar herstel zijn nu gebundeld in een themanummer van het tijdschrift Biological Conservation. Voor het Nederlandse beleid ten aanzien van stikstof alle reden voor bezinning. Met de uitvinding van kunstmest en in mindere mate door industrialisatie en verkeer heeft de mensheid de wereldwijde stikstofstroom enorm versterkt. Naar schatting wordt er via kunstmest twee- tot driemaal zoveel reactieve stikstof in de omgeving gebracht als door natuurlijke binding van stikstof in ecosystemen. De meststof verspreidt zich via de lucht en slaat elders weer neer, ook in natuurgebieden. Dit heeft een ingrijpende invloed op het functioneren en de soortenrijkdom van ecosystemen. De afname van de biodiversiteit is het best bekend van plantengemeenschappen, maar blijkt ook door te werken naar diersoorten. “Bij vlinders nemen soorten uit stikstofrijke omgeving toe ten opzichte van soorten uit stikstofarme milieus,” zegt Michiel Wallis de Vries, buitengewoon hoogleraar bij de leerstoelgroep Plantenecologie en Natuurbeheer aan Wageningen University & Research en redacteur van het themanummer, samen met senior-onderzoeker Roland Bobbink van Onderzoekcentrum B-WARE (Radboud Universiteit Nijmegen). “Dat leidt tot een sterke afname in de soortenrijkdom, omdat maar heel weinig soorten zijn aangepast aan die stikstofovervloed en doorwerkingen ervan in het voedselweb.” In het twaalf artikelen tellende themanummer wordt nader ingegaan op de sturende mechanismen achter deze veranderingen en de wegen naar herstel. Stikstof werkt niet alleen door als meststof op de productie maar ook als verzurende factor in voedselarme bodems. Hoger in de voedselketen kan er een onbalans ontstaan tussen stikstof en andere essentiële voedingsstoffen. Bij het uitvoeren van herstelmaatregelen moet worden voorkomen dat deze onbalans wordt vergroot. Vooral bij plaggen op droge heide blijkt dat een serieus probleem. Voor de fauna en het bodemleven zijn er echter nog veel vragen op te lossen over de doorwerking van stikstofinvloed en effectieve herstelmaatregelen. Reactieve stikstof terugschroeven In Nederland wordt er sinds 2015, de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS), door het Ministerie van Economische Zaken en het Kennisnetwerk OBN aan gewerkt om de negatieve effecten van de stikstofdepositie op de biodiversiteit om te buigen naar herstel. Tegelijkertijd wordt daarbij geprobeerd om de landbouw zoveel mogelijk ruimte voor verdere ontwikkeling te bieden. Het laatste artikel gaat in op de haalbaarheid van deze aanpak en concludeert dat deze ook juridische risico’s met zich meebrengt. “Gezien de grote effecten, lijkt het in Nederland absoluut noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de uitstoot van reactieve stikstof naar de atmosfeer sterker wordt teruggeschroefd dan nu het geval is”, stelt stikstofdeskundige Roland Bobbink. Omdat de ammoniakbelasting de laatste jaren niet verder daalt, lijkt het dus noodzakelijk om sterker in te zetten op vermindering van de stikstofuitstoot door verduurzaming van de landbouw. Publicatie WallisDeVries, M.F., Bobbink, R., Nitrogen deposition impacts on biodiversity in terrestrial ecosystems: Mechanisms and perspectives for restoration, Biological Conservation (2017) Foto: Bij de in Nederland schaarse bruine vuurvlinder is experimenteel bewijs gevonden voor negatieve effecten van stikstofovermaat op de overleving van rups tot vlinder (foto: Chris van Swaay).

Succes Claudy. Ter aanvulling: ook de zaden van met Phytophtora geïnfecteerde tomaten kunnen de ziekte niet overdragen naar een volgende generatie. Bron: Tomato and Potato Problems: Late Blight Management for Fall, Winter and Spring, UMass Extension, Center for Agriculture (http://ag.umass.edu/)

De bladeren op foto 4 en 5 zijn door Phytophtora aangetast. Ik ben op dit moment ook heel actief om de bladeren en tomaten van de buitentomaten te screenen op deze plekjes. Dan gaan ze er meteen af, want dit zijn belangrijke infectiebronnen. Phytophtora infestans overleeft uitsluitend in levend plantenweefsel. Dat betekent dat deze bladeren op de composthoop kunnen. Ook aangetaste tomaten kunnen gewoon op de composthoop, omdat deze in de winter zullen verteren. N.B. voor aardappelen is het een ander verhaal. Phytophtora kan hierin overleven, omdat de aardappelen in de grond zitten en afhankelijk van diepte en mate van vorst intact kunnen blijven. Dat je voor aardappelen daarom zeker vruchtwisseling moet toepassen volgt hieruit. Zie maar eens wat er kan gebeuren met een overwinterde geïnfecteerde aardappel die gaat uitlopen in het voorjaaar: Antwoorden op jouw vragen: 1. Je kunt volgend jaar gewoon tomaten kweken in de kas. Phytophtora overleeft niet op dode plantenresten in de grond. Er zijn daarentegen nog andere belagers van de tomaat, die dat wel kunnnen zoals diverse bactieriën en schimmels, zoals de veroorzaker van kurkwortel. Als de planten geen andere ziektes hebben ontwikkelt dit seizoen, kun je gerust volgend jaar opnieuw tomaten telen in de kas. Een afdakje helpt om de tomaten droog te houden, maar ook opspattende regendruppels kunnen een probleem zijn. Plastic warmt in vergelijking met glas minder snel op. Hierdoor blijven de condensatiedruppels door afkoeling in de nacht langer op het plastic zitten. Als je tomatenbladeren hier tegenaan hangen, is dat gunstig voor de kans op Phytophtora ontwikkeling. Ik zorg er zelf altijd voor dat de bladeren/tomaten niet tegen het glas of plastic hangen. Goede ventilatie helpt natuurlijk ook om de boel snel te laten drogen. 2. Je grond is niet besmet, maar in potten kweken geeft ook leuke mogelijkheden. Dit jaar ook gedaan, gaat prima en je kunt de potten buiten zetten bij mooi weer en in kas zetten bij slecht weer. Wel tijdig toppen, anders wordt het heen en weer lopen een probleem. 3. N.v.t je grond is niet besmet met Phytophtora. 4. Ik denk ook aan een uiltjesrups ook gezien de keutels. Vorig jaar heb ik de rups van de groentenuil op bezoek gehad en die vinden tomaten ook lekker.

De Bolster geeft 100% Bio-garantie: "100% biologische zaden ‘Biologisch’ betekent ook dat onze zaden volledig vrij zijn van genetische modificatie (GMO). Bij GMO maken mensen kunstmatige aanpassingen in het DNA van de plant. De Bolster is tegenstander van deze techniek. Wij vinden het belangrijk dat iedereen ter wereld toegang heeft tot gezonde groenterassen die uitsluitend eigenschappen bevatten die in de natuur voorkomen. En omdat onze zaden 100% biologisch zijn, mogen wij het Europese BIO-keurmerk voeren. Met zaden van De Bolster bent u zeker van een 100% biologische start van uw teelt!" Ook van belang: "Wij produceren onze zaden volledig in eigen beheer, op diverse locaties ter wereld. In ons gecertificeerde productieproces houden wij de zaadkwaliteit nauwlettend in de gaten. "

Ik zie op de site van de vlinderstichting dat ze waterdrieblad ook lekker vinden. De rups weer bij de buren weggeplukt - die hebben alleen gras en een lounge set - en bij mijn waterschaal in de buurt van waterdrieblad gezet Nu maar hopen dat de kikkers er vanaf blijven

Ik dacht eerst een naaktslak te zien zo groot. maar kijk 's wat een knoeperd van een rups!

Dit kun je m.i. zo niet opleveren. De belangrijkste graadmeter voor mij is de veiligheid. Die is met deze manier van leggen - volgens loes vlijen - zeker niet gewaarborgd. Dat wordt gevaarlijk 's avonds of in de winter. Het is de taak van de stratenmaker om de juiste techniek te gebruiken. Het is te vergelijken met de hand gemaakte wandtegels. Die kun je ook niet lijmen op een vlakke ondergrond, maar moeten stuk voor stuk gezet worden. Deze aanpak is vakwerk en had ook met deze grillig gevormde straatstenen gevolgd moeten worden, Als er een goed zandbed is gemaakt, dan gaat aantrillen de max. verschillen in hoogte van ik schat 1 cm niet opheffen, helaas. Ik vind dat de stenen ook niet altijd goed in lijn liggen en ik mis opsluitbanden.

Je kunt tot eind juli zomerwortels zaaien op de plek van de erwtjes. Voor winterwortels is het te laat.

Living on the edge! Rare wespen, die Galliërs! Toch maar een zacht bedje onder geplaatst, voor het geval dat ...

Hoera, vandaag de eerste 3 tomaatjes geoogst (Gardener's Delight). Hoe ze smaken weet ik niet want mijn zoontjes hadden ze direct opgesnoept. "Erg lekker, papa! Veel lekkerder dan van de supermarkt." Ook de lekkerste komkommers van het land. Die geënte komkommers doen het toch wel erg goed. Twee planten en na vandaag al 36 komkommers geoogst!

Altijd mooi!

Wat er zich niet allemaal in verwelkte courgettebloemdelen afspeelt: Fruitvliegje zuigt sappen van de bloem op, mijt zuigt de sappen van het vliegje

Of willen ze de carrosserie van het nest ook onderhouden?

Waarom knippen ze nu hun draagnetje kapot?

Spitskool, je herkent vast de Protea zaadjes en ze zitten vast niet in een zakje Leuk om te volgen wat de Protea doet bij degeen aan wie je de zaadjes geeft. Het is wel een mooie Lavatera, ben er eigenlijk best blij mee

N.a.v. jullie info, en de bladvorm van de gekregen jonge planten was het voor mij eigenlijk al duidelijk dat de broer van mijn vriendin in Zuid-Afrika genept is met het kopen van het zakje Protea zaden. Want de zaden in het Protea zakje blijken nu allemaal Lavatera planten te zijn En nog niet eens een heel bijzondere

Lijkt op het schadebeeld dat veroorzaakt wordt door de kersenvlieg. De made verlaat in de zomer de vrucht en laat zich op de grond vallen om te verpoppen. Misschien een made die er vroeg bij is? Bron

Het is in elk geval een moerasplant

Owja levendbarend was het in de zomer: (Bron: wikipedia) Bladluizen kunnen zich ’s zomers snel voortplanten, omdat het eistadium dan ontbreekt (levendbarend) en kennen soms 15 tot 20 generaties per jaar. De voortplanting is dan aseksueel (parthenogenetisch) en veel soorten produceren dan ongevleugelde dochters (apteren), maar bij ongunstige omstandigheden ontstaan gevleugelde dochters (alaten), die zich gemakkelijk verspreiden.

Lijkt me een vliegende bladluis, ongetwijfeld op zoek naar een mooi plekje om haar eitjes af te zetten.

Dit zou heel goed mijt kunnen zijn, maar dan moet je ze bij deze graad van aantasting echt wel kunnen spotten, hoor. Kijk maar 's goed onder het blad. Als het mijt is denk ik - zoals BIt al aangeeft - dat ze te weinig zon hebben.

Afgelopen etmaal 15 mm gevallen hier. En dat was nodig, want de zandgrond rondom de aardappelen was keihard.

Zie deze post

Willy, de huisarts direct bellen om uitleg te geven. Hij/zij kan dan direct een spoedscan voor je regelen. Het ziekenhuis houdt altijd wat gaatjes in het schema voor spoedgevallen. Ik zie je posts en denk dat je actie moet ondernemen. Sterkte voor nu.

Vuurwants. Een alleseter. Waarom zitten ze daar met zoveel? Eten ze soms de pissebedden? Edit: gereageerd op oud bericht zie ik.