oscardevos

Nightfall, welk aardbeienras kweek je in die bakken? Ik ben zelf ooit begonnen met Elsanta, maar deze blijken niet erg geschikt voor de biologiche teelt. Ik kreeg hier dan ook Verticillium en wortelrot in. Ik heb nu Korona, Polka en Florence en heb deze problemen niet meer.

idsPepper, ik zou je tomatenplantjes gezien de grootte van de plantjes en de grond in de pot iets minder vertroetelen met voeding en epsom. Het lijkt erop dat je potgrond in de pot hebt zitten en dan is extra voeding geven nu nog net aan de orde. Ik denk dat de plekjes op je bladeren zijn veroorzaakt door het epsom zout. Ik zou de zoutoplossing pas gebruiken als je vermoed dat je plant magnesium gebrek heeft. En dan fijn vernevelen zodat er minuscule druppeltjes op de bladeren komen. Als de druppeltjes gaan samenvloeien, geef je al teveel. Vervolgens de druppeltjes laten verdampen voordat je de planten bloot stelt aan hoge lichtintensiteit. Dus ook beter om vroeg of laat op de dag te vernevelen.

Innitje, dit is wat koudeschade, lijkt me. Zeker geen Phytophtora.

Nee, dit is volgens mij geen meeldauw. Ik denk meer aan een insectje. Ik zie van die zwarte puntjes in de foto van het onderste blad, dat zouden best 's uitwerpseltjes kunnen zijn: Is dat niet een klein rupsje?:

Dat moet een rookzwam zijn - Bjerkandera fumosa Wat rookt ie precies? Zware Van Nelle?

Je maakt het er niet eenvoudiger, maar wel completer op Een beetje diepte is wel zo leuk.

Bedankt laen, graag gedaan. Nog een leuk weetje: Het mooie van deze symbiotische relatie is dat de schimmel de plant wel infecteert en ook de wortelcellen binnendringt, maar de plantencellen niet doodt, anders dan bij schimmels die ziekten veroorzaken. In de schematische voorstelling zie je een blauwe endomycorrhizaschimmel die in de lengte van de wortel tussen schorscellen groeit. Buiten een schorscel maakt de schimmeldraad een afsnoering vlakbij de groene celwand. De celwand van de plantencel wordt doorboord. Dan vindt er iets heel bijzonders plaats; de oranje celmembraam gaat enorm toenemen in oppervlak en gaat de zich ontwikkelende blauwe boomstructuur van de schimmel (arbuscule) volledig omgeven. De celmembraan wordt dus niet doorboord. De plantencel blijft leven! De celmembraan zit a.h.w. om de arbusculewand heen geplakt. Hier worden stoffen uitgewisseld tussen schimmel en plant. De arbuscule groeit door tot de grenzen van de plantencel. Al na enkele dagen gaat de volwassen arbuscule degenereren. Nieuwe arbucules worden continu gevormd in jongere worteldelen. De stoffen die vrijkomen bij het afbreken van de arbuscule komen weer ten gunste van de plantencel. Dit proces gaat door zolang de plant fotosynthetisch actief is. Vanaf dat moment worden er geen nieuwe arbuscules meer gevormd en gaat de schimmel sporen produceren (buiten de wortel) om te kunnen overleven in onze moestuingrond, net zolang er weer een nieuwe wortel van een geschikte gastheer komt aangroeien.

Nu al buiten gepoot? Je durft Kan natuurlijk goed gaan hoor, maar ik wacht liever nog even voor het uitplanten in de kas en volle grond. In de kas hou ik 40 cm aan in de rij. Omdat mijn rijen maar uit 3 tomatenplanten bestaan, is de afstand tussen mijn rijen maar 40 cm. Als je meer tomaten in de rij hebt staan en je moet er tussen kunnen komen kun je het best zo'n 60 cm aanhouden. In de volle grond zou je minimaal deze maten moeten aanhouden, zodat de wind vochtige bladeren sneller kan doen drogen.

Ik heb me idd. een beetje laten gaan Mycorrhiza is ook een leuk onderwerp. Je hebt gelijk. De belangrijke focus op fosfaat is er, maar ook andere nutrienten worden opgenomen. Je kunt de mycorrhiza zien als een uitbreiding van het wortelstelsel, dus ook een verbeterde wateropname voor de plant. Voor de schedevormende ectomycorrhiza had ik het al genoemd, maar ook voor de endomycorrhiza is de remmende werking op m.n. bodemschimmels aanwezig. Een greep hieruit vind je in het review van Gosling uit 2006 over "Arbuscular myccorhizal fungi and organic farming":

Beter om ze opnieuw te zaaien en direct op het balkon te zetten zodra ze zijn gekiemd. Ik heb geen ervaring met voorzaaien van Phacelia (ik zaai direct in de volle grond), maar denk dat ze te warm stonden (slungeligheid) en daarna zijn verbrand door de zonnewarmte. Een groot gevaar lees je hier overal op het forum is het voor eerste maal te lang buiten zetten van binnen opgekweekte planten.

Fieke, als het groeipunt nog intact is, is er nog hoop. Je turfpotjes lijken me veel te droog. Ik zou ze eens flink water laten opzuigen.

Je moet inderdaad wel weten voor welke plantensoort je mycorrhizaschimmels wil gaan toepassen. Er bestaan 2 typen mycorrhiza, de endo- en ectomyccorhiza. Daarnaast nog enkele bijzondere typen. Bij endomycorrhiza ontwikkelt de schimmel zich grotendeels in de wortel van vooral kruidachtige planten (veel moestuingewassen); bij de ectomycorrhiza maakt de schimmel een schede van verdichte hyfen rondom jonge worteltips van houtachtige gewassen (struiken/bomen). Door deze schede zijn de planten beter beschermd tegen aanvallen van ziekteverwekkers en worden ze toleranter tegen pH en zoutextremen, ook resistenter tegen droogte. Endomycorrhiza vind je veel bij planten, die een beperkt grof wortelstelsel hebben. Denk bv. aan Alliumsoorten en andere bolgewassen. Speenkruid was altijd een gewild object bij het vinden van endomycorrhiza in ons practicum. Door de mycorrhiza wordt het wortelstelsel enorm vergroot en dat is m.n. in arme gronden erg nuttig. M.n. fosfaten zijn door hun slechte beweeglijkheid in grondwater (films) vaak de beperkende factor voor de groei omdat ze snel worden gebonden tot onoplosbare zouten. De groei van de wortel gaat niet zo snel. In een fosfaatarme bodem is de zone rondom de wortel al snel uitgeput (bevat geen oplosbaar fosfaat meer). Omdat de mycorrhizaschimmel veel sneller groeit dan de wortel, kan deze veel sneller nieuwe zones vinden, waarin zich fosfaat bevindt. M.n. het voor de plant niet beschikbare onoplosbare fosfaat weet de mycorrhizaschimmel snel aan te spreken. De schimmeldraden zijn zo fijn dat ze makkelijk in de fijnste kiertjes van mineralen kunnen groeien en daar fosfaten kunnen vrijmaken (m.b.v. het enzym fosfatase) en opnemen voor de plant. Endomycorrhiza komen voor in heel veel kruidachtige gewassen bv. in wortel, pastinaak, komkommer, pompoen, familie van de bonen/erwten, lipbloemigen en grassen. Ook in varens, mossen en paardenstaarten. Maar weer niet in Ganzevoetachtigen als Chenopodium, Amaranthus en Beta (vaak wel in spinazie) en ook niet in koolachtigen. Koolachtigen (denk maar aan de scherpe substanties in kersachtigen) produceren in hun wortels allerlei organische zuren (ook het enzym fosfatase) die zelf ook mineralen kunnen oplossen. Eigenlijk hebben koolachtige geen mycorrhiza nodig om m.n. fosfaten te verkrijgen. Voor ons biologische moestuiniers (kunstmest en pesticiden natuurlijk mijdend), met ongetwijfeld veel mycorrhiza in onze grond van belang om het ploeg- en spitwerk te beperken (mycorrhizanetwerk wordt kapot gemaakt), maar ook het mycorrhiza inoculum (leg ik zo uit) in de grond te blijven opbouwen. Het braak laten liggen van je tuin zou je dus eigenlijk niet moeten doen. Maar groenbemesters als mosterd, koolzaad, raapzaad en boekweit zijn voor het opbouwen van je mycorrhiza inoculum minder goed. Zorg ervoor dat je je tuin in de winter bedekt houdt (bv. winterrogge). Winterrogge is een prima gewas voor het instand houden/ verhogen van je myccorhiza inoculum. Daarnaast natuurlijk gewasrotatie toepassen, omdat niet alle moestuingewassen endomycorrhiza vormen. Uit een onderzoek in 1991 naar de mycorrhizatie van winterrogge (traditioneel gangbaar vs. biologisch dynamisch) bleek een groot verschil tussen de mycorrhizatie in gangbare grond (11%) en biologisch dynamische grond (77%) te zijn. Inoculum in grond bestaat uit sporen van de endomycorrhiza, maar ook uit stukjes met endomycorrhiza gekoloniseerde wortel. Hiervan uit kan de schimmel groeien en weer nieuwe wortels infecteren en koloniseren. Voor de beeldvorming: een spore van een mycorrhiza gaat pas kiemen als er een geschikte wortel in de buurt komt groeien. We hebben het dan over enkele tienden van een mm afstand tot een geschikt worteloppervlak. De spore wordt tot kiemen getriggerd door exudaten (suikers) die door m.n. de jonge worteltips worden uitgescheiden. Ectomyccorhiza komen o.a. voor bij de berken-, beuken-, zonneroosjes-, heide-, mirte-, wilgen- en dennenfamilie. Ook bij de lijsterbes (rozenfamilie). Over de vragen in dit topic: Het heeft geen zin om een commercieel mycorrhizaprodukt toe te dienen aan een grond met voldoende voeding. Omdat de plant dan al is voorzien van alle nutrienten is dat simpelweg overbodig. Omdat de kieming van sporen van endomycorrhiza wordt geremd al bij een lage oplosbare fosfaatconcentratie in de grond, zullen de sporen ook niet gaan kiemen. Ook – omdat de plant alle voedingsstoffen al heeft – zal de mycorrhiza hieraan niets kunnen bijdragen. Omdat de mycorrhizaschimmel dan wel suikers van de plant zal betrekken, zal dit geen symbiotische relatie maar een parasitaire relatie zijn. Als je commerciele produkten wil gebruiken, omdat je ziet dat het werkt, dan moet je dat vooral blijven doen. Toch, om de consument tot kopen aan te zetten, worden gespecialiseerde marketing bedrijven ingezet, die dit koopgedrag bij de consument via mooie claims proberen te bereiken. Mijn mening is dat je deze produkten niet snel nodig zult hebben. Zoals al eerder aangegeven: als je je grond goed managed, dan komen ze er vanzelf in. Voor ecto-mycorrhiza weet ik dat op mijnlocaties goede resultaten zijn/worden behaald met het transplanteren van bomen. Deze bomen hebben dan al een symbiotische relatie met een of meerdere ectomycorrhizaschimmels. Na het plaatsen daarvan, groeit de schimmel vanuit de schedes weer de grond in. Dat is dus anders dan een volledige nieuwe relatie opbouwen vanuit een commercieel produkt. Er is ook onderzoek geweest naar produkten. Ik zal er eentje bespreken: T.J. Barbell & R.E Koske (2007), Evaluation of commercial arbuscular mycorrhizal inocula in a sand/peat medium, Mycorrhiza, 18: 51-56. Toetsen van 8 commerciele produkten; Gebruik van een standaard toets waarbij mais in potten (met toevoeging van het produkt) gedurende 6 weken wordt gegroeid. Dosis: 1x, 5x en 10x de aanbevolen dosering volgens producent. Ter controle op de juiste condities voor infectie werd ook een inheems bodeminoculum meegenomen in de toets. Resultaten: Bij 3 van de 8 commerciele produkten werden bij de dosis 1x mycorrhiza gevormd, en de mate van kolonisatie varieerde van 0.4% tot 8%. Verhoging van de dosering leverde kolonisatie op van 8.6% tot 73% bij de hoogste dosering. De gemiddelde kolonisatie bij het inheemse inoculum was 60%. 1 produkt werkte pas bij een dosering van 10x (kolonisatie 8.6%). Een ander produkt produceerde geen mycorrhiza, ook bij dosis 10x. Vijf van de acht produkten werkten dus niet bij de aanbevolen dosering. Achtergrond: Mais wordt als plant voor de vermeerdering van endomycorrhiza t.b.v. latere experimenten veel gebruikt. In potten betekent het, dat de kans op infectie van de mycorrhizaschimmel groot wordt. Als de mycorrhizaschimmel infecteert, dan gaat de groei in de lengte van de wortel verder. In de schorscellen van de wortel worden dan arbuscules (dat zijn de blauwe bolletjes in onderstaande foto) gevormd. Dit zijn boomvormig vertakte structuren waar de uitwisseling van stoffen met de wortel plaatsvindt. Het onderste deel bevat jonge arbuscules, het bovenste deel zijn wat volwassener.

Muurleeuwebek, oeps te laat zie ik nu

Aan het antwoord van Patrijs valt niet veel meer toe te voegen. Misschien nog wel dat je je zaaitechniek kunt verbeteren Neem voor het zaaien in de vollegrond op regels, een klein deel van het inhoud van het zakje in de palm van je linker hand (als je rechtshandig bent) en neem tussen duim en wijsvinger van je rechterhand wat van de ronde zaadjes. Draai de zaadjes tussen duim en wijsvinger rond, waarbij je vlak boven de regel de regel volgt. Door het draaien verlies je geleidelijk de zaadjes. Je kunt ook speciale zaaihulpjes kopen, maar zelf doen is veel spannender

Die zeskantige boutjes op je 2e foto, passen bij mij prima in de kasprofielen. Ze rollen dan makkelijk weg, maar als je er een oog met schroefdraad in draait, draai je het setje moervast en heb je een stevige verbinding. Het boutje kan nl. niet ronddraaien in het profiel. Ik heb zo tussen de kopse kanten van mijn kas meerdere ijzerdraden gespannen, waar vanaf de touwdraden naar beneden vallen. Beetje als onderstaan schema: Kasprofiel in doorsnede is blauw, boutje oranje.

Zie site, helemaal naar onder scrollen. Behandeling lijkt niet zinvol, de aantasting zit over een flinke lengte van de stam. Wordt veroorzaakt door een schimmel t.g.v. zwakte van de boom lees ik.

Ik heb ook Carolus en Alouette, daarnaast nog Solist. Ik heb - zoals elk jaar- de vensterbank van mijn zoon gekaapt. Lekker licht en koel. Maar ik laat ze nog even wat langer kiemen

Poten van deze Frieslanders in de Swifterbant klei lijkt me een uitdaging . Een ondiepe geul maken van zo'n 5 cm en vanaf beide zijden van de poter grond opwerpen tot een rug is vast geen optie met de natte klei?

Vredespalm (Cycas revoluta)

Dat zijn springstaarten zie ook draadje Leven o.a. va schimmeldraden dus vandaar de compostbak.

Zoezie (juli 2017) vreet alle bloemen in vaas en pot aan. Vandaar een foto van haar voor een lege vensterbank

Toch een te te lichte constructie met die polycarbonaat platen

Mijn collega heeft een polycarbonaatkas aangeschaft van Tectake. Zien er fraai uit, voor een prima prijs. De grootste (3.75 * 1.85 m) kost 293 euro incl BTW. Zie site

Doet me denken aan daslook (vorm en glans van de bladeren) , die komen bij mij nu ook zo op. Maar voor nu natuurlijk erg moeilijk inschatten

Overdaad schaadt. Vorming van stikstofbindende wortelknolletjes bij Vlinderbloemigen wordt geremd door nitraat. Doe het een beetje rustig aan met de voeding