Beste allemaal, Heb een beetje het gevoel van een eerste schooldag. Jullie allemaal onbekende gezichten, en ik voor de klas, al stamelend proberen een enigzins coherent verhaal in mekaar te bakken. Desalniettemin was het wel de hoogste tijd. Men kan immers niet eeuwig lurkend bljven, zonder ook zelf eens een duit in het zakje te doen. Afijn maar wie ik ben enzo. Dame, eind dertig, altijd een heel harde werker geweest , nu iets rustiger - of althans, dat is het voornemen. Woon samen met vriendlief Juan, oh wacht nee: verloofde heet hij sinds kort. (Wel nog steeds Juan) Sinds 8 mei 2015 zijn we trotse bezitters van een klein huisje, met veul grond (3600 m2) Tot onze stomme verbazing bleek dat dus veul meter zonder ook maar enig eetbare aanplant - tenzij ik de beuk en enkele 'onkruiden' meereken. Dat gaf geen pas natuurlijk. Nu een jaar later hebben we een bessenveld (waar vooral de vogels en later de rupsen ons dankbaar voor waren. #leerschool) met aalbessen (rood en wit), josta en zwartebes en een stel kruisbessen. Oh en een rijtje blauw met cranberry bessen in losse, ingegraven bakken vol tuinturf. Die laatsten lijken het nog het beste naar de zin te hebben. In de voortuin hebben we een paar klein blijvende appelbomen en perenbomen geplant. Allemaal piepjong, dus we hopen op de eerste vruchten zo over een jaar of 2. Verder hebben we van oude dakpannen en enkele omgezaagde elzen verhoogde bakken gemaakt (5 stuks van 2,50 bij 5) en daar het afgelopen jaar voor het eerst voorzichtig op gemoestuinierd. Hierdoor nog vele malen enthousiaster geraakt natuurlijk. En besloten naast een gratis op de kop getikt minikasje van markplaats, een heuse kas te zetten van 3 bij 6. Tel de dagen tot plaatsing. (Voor de kerst is beloofd!) Op het terrein scharrelt daarnaast een heuse blaffer rond, die op gezette tijden 'woef' roept, en de overige tijd liefst besteedt aan muizen (proberen te) vangen en maffen. Oh en de vorige eigenaren hadden twee stokoude geiten die ze niet meer wilden meenemen. En ons liepen ze niet in de weg. Dus zijn we nu geiteneigenaren. En wat eeen eigenwijze tutmutskes hebben we daarmee 'in huis' gehaald zeg. 'Koop een geit en leer vloeken', is een uitdrukking naar het schijnt. Wij kunnen daar inmiddels over meepraten. Hoewel het altijd met een grinnik is trouwens. En we zijn erg blij met hun keutels, die onze composthoop verrijken natuurlijk. Verder op de planning staan 2 varkens voor begin volgend jaar. We bestellen al veldvarkensvlees, maar een olijk stel eigen krulstaarten leek ons wel wat. Is de weg naar de vriezer ook wat korter. Oh en we dromen van ooit nog bijen en kippen. Maar 'stap voor stap' he. We zitten trouwens in de bollenstreek, zo ergens tussen Sassenheim en Noordwijk in. Vanochtend voor het eerst ijs van de ruiten gekrabd, dus waarschijnlijk had ik de laatste sla beter gisteren kunnen oogsten. Zo. De zenuwen hebben blijkbaar een spraakwaterval getriggerd. Hoop dat het entertainend was. Zal de rest bewaren voor een blog ofzo. Oh ja. En ik ga Jorieke even stalken in het kaas-maken topic. Dus dat! Paar fotootjes nog, want 't oog wil ook wat