Terwijl ik bijna dagelijks al mijn tuintijd besteed aan het trekken van ongewenste planten op ongewenste plekken, zie ik uit mijn ooghoeken dat de groenten het allemaal nog reuze naar hun zin hebben.

 

Schorseneren, prei, courgettes, pompoen, 3e radijs ronde, augurk en artisjok

 

Vergeet ik toch helemaal de bonen en de tomaten!

 

Augurken.....

 

... in mijn enthousiasme dacht ik laat ik er een paar doen, dan heb ik tenminste genoeg cornichons om in het zuur te maken. Ik heb nu 6 augurkenplanten staan en dat is een beetje veel. Als je even niet oplet zijn je cornichons uitgegroeid tot zure bommen.... Elke dag plukken is geen luxe.

 

Gewoner dan gewoon en heel ouderwets sla gegeten: kropsla, tomaatje, komkommer en een eitje. Heerlijk!

Het eitje is van de buurman maar de rest is eigen kweek!

Mijn tomaten zijn een puinhoop, maar dat is mijn eigen schuld. Ik heb teveel niet opgelet en voordat je het dan weet is een dief een heel eigen leven gaan leiden! Ook de uitgroei onder aan de planten is werkelijk ongelooflijk, sommige planten hebben zichzelf gewoon vermenigvuldigd, en dat terwijl ik er zelf nog voor gewaarschuwd heb. Maar ja, als je niet elke dag je groentekweek in de gaten houdt nemen ze een loopje met me. Ik kan niet eens een fatsoenlijke foto maken van de individuele uitwassen, zo'n bende is het in het perk. Maar het hele perk past er nog net wel op.

 

 

Deze onoverzichtelijke bende, is zoals gezegd mijn eigen schuld, maar wellicht helpt het ook dat het tomatenplanten zijn die van een beetje uitsloven houden. Aan een van de planten groeit een tros van 20 (!) tomaten. En ze zijn allemaal zo scheutig met vruchten, dat wordt een heleboel tomatensaus maken vrees ik.

Na de aubergine is het nu tijd voor pompoenfoto's.

 

 

Ik meen dat het Frans was die ons wel eens heeft laten zien wat een juist formaat pot voor een plant doet. Om zijn theorie te bevestigen heb ik wat foto's uit eigen praktijk

 

Mijn pompoenplanten zijn eigen kweek, een tweetal heb ik als fikse kiemplanten samen in een (veel te klein) bedje gezet en een drietal moest nog even in de pot blijven. De laatste drie zijn afgelopen weekend ook uitgeplant maar aan het formaat kun je zien dat meer ruimte ook in dit geval meer groei betekende/betekent. De eerste foto is van de vroeg uitgeplante planten, foto 2 en 3 zijn de planten die langer in de pot hebben gestaan.

 

 

De pompoenen die al vroeg in het bedje mochten groeien echt als kool, en omdat mijn bed veels te klein is moet ik de plant in bochten wringen om 'em enigszins binnen mijn bereik te houden. Dankzij Frans weet ik dat ik de bocht niet te krap moet maken zodat de pompoen die eraan komt alle ruimte krijgt zonder zich aan zichzelf te stoten

 

Zojuist de tweede ronde boontjes oogsten: 1,5 kilo deze keer! En er zit zeker nog zo'n dosis aan. Mijn vollegrond en mijn planten-kunnen-het-best-zelf-instelling doen uitstekend hun werk want als ik het groene boek mag geloven zit ik eigenlijk al aan de maximale opbrengst van 25 struikplanten.

 

Die 25 planten op 1 m2 heb ik eigenlijk aan Jorg te danken. Er was laten we zeg plek voor 9 planten maar ik heb Jorg zijn 'advies' om drie planten bij elkaar te laten staan iets te letterlijk genomen en dus heb ik 9 x 3 zaden gezaaid. En als alles dan vrolijk opkomt staan er ineens 27 bonenplanten heel gezellig bij elkaar.

 

 

Gezellig is het wel, maar ook een beetje onhandig. Oogsten wordt een tijdrovende klus om alle boontjes tussen het blad uit te vissen. Volgend jaar misschien gele, paarse of zwarte bonen planten. Veel makkelijker te spotten!

 

 

Ik heb twee planten verhuisd naar een apart perk, deze wil ik gebruiken om zaad te oogsten. En dan maar eens kijken of er volgend jaar nog zo'n berg bonen uit wil groeien.

 

Na de derde oogstronde houdt ik het met verse boontjes voor gezien. De bonen die er dan nog aanhangen laten ik uitdrogen om ze als 'droogboon' te bewaren. Nog nooit gedaan maar we gaan zien of het werkt en als het werkt, of het smaakt

Mijn gele courgette heb ik gekregen van de agrarische school. Dat ie het goed naar zijn zin heeft in onze tuin heb ik al eens laten zien. Zelf heb ik nog ronde courgettes gekweekt en die beginnen langzaamaan ook hun vruchten te vormen.

 

 

Uit voorzorg zaai ik altijd meer dan ik nodig denk te hebben. Ik ga er van uit dat een groot deel van mijn jonge spul niet doorkomt, maar meestal blijkt dat mee te vallen en dus heb ik ook weer meer courgetteplanten dan ik in mijn moestuin kwijt kan. Dus ook hiervan heb ik er een paar in de border gezet. En sommige bewoners van de tuin zijn mij daar zeer dankbaar voor!

 

Misschien kennen jullie deze nog

 

 

Op 22 mei heb ik ze gefotografeerd. Het leek er toen op of ze eindelijk - na lang wikken en wegen - toch dit nest verkozen boven de vele anderen. In de weken erna heb ik me afgevraagd of het stel wel in de wieg was gelegd om een gezin te stichten.... Soms zagen we ze dagenlang niet, en dan ineens moesten ze weer af en aan vliegen. Er zat ook niet altijd iemand op het nest, dus als er eieren in lagen dan werden die behoorlijk verwaarloosd.

 

Het nest zit te hoog om er goed zicht op te hebben, maar toen ik gisteren toch wel heel veel jong gekwetter hoorde heb ik vandaag maar eens de ladder gepakt om even 'binnen' te kijken. En verdomd, het is die tuthola's toch gelukt om offspring te maken!

Mooie foto`s van die boerenzwaluwtjes! Hebben ze twee kleintjes of zit er ergens nog eentje achter?

 

Er zijn er zeker drie maar misschien zelfs wel vier. Maar ze zitten echt op een k... plek om het allemaal goed te kunnen volgen.

 

En ja die twee koppies vind ik ook geweldig, daarom gewoon nog een keertje

Volgens Frans zit ie een beetje voor zich uit te staren, maar volgens mij zoekt ie zijn vriendjes....

 

Ik heb mijn tuin een beetje opgeruimd, dat wil zeggen flink wat onkruid getrokken zodat de perken weer uitsluitend bewoond worden door de groenten die ik er gepland had. Maar bij dat opruimen van al dat overtollige groen kwam ik heel veel coccinelles tegen. Zaten lekker te schuilen in het hoge gras, tussen de klavers en de brandnetelkiemen. Ik hoop maar dat het groen wat er nog staat genoeg is om ze hier te houden

 

Ik maak ons dagelijks brood zelf, maar baguettes daar begin ik niet aan. Dat kunnen die Fransen veel beter dan ik.

Appelstroop kennen ze echter niet hier, dus wil ik dat eten dan zal ik het zelf moeten maken. Nou heb ik toevallig een paar kilo appels geraapt waar ik best vieze appelmoes van heb gemaakt. Die vroeggevallen appels zijn daar niet echt geschikt voor. Maar van het afval - de schillen en klokhuizen - heb ik werkelijk een heerlijke appelstroop gemaakt.

Hey Leslie, ik heb nog nooit appelstroop gemaakt, en het recept zal hier misschien ergens staan..maar kan je ook de hele valappel daarvoor gebruiken denk je? Na de herfst van de afgelopen 24 uur begint de "appelval" al. Wil je in ieder geval opschrijven hoe je de stroop maakte als het nog nergens staat?

Vroeger, toen was alles beter Toen had een vrouw van de wereld slechts 1 boek nodig om een beetje fatsoenlijk de dag door te komen: het Margriet Kookboek! (Okay, misschien ook nog 'Hoe hoort het eigenlijk' van Amy Groskamp-ten Have )

 

Met dat ene boek kon de vrouw des huizes alles klaren: van tafeldekken tot inmaken, van indische gerechten tot snoepgoed, van hutspot-met-klapstuk tot layer cake. Tabellen voor baktijden, voedingswaarden en meten en wegen. Een groente en fruitkalender en zelfs (!) recepten voor in de Wonderbakpan!!! Die laatste hoop ik nog steeds een keer tegen te komen op een vide grenier Eigenlijk is het Margriet Kookboek het equivalent van het grote groene boek voor de tuin, maar dan voor in de keuken. Lekker weinig foto's ook zodat er veel ruimte is voor praktische en handige informatie. Bijvoorbeeld over het maken van appelstroop van 'afval'.

 

Het is denk ik het eenvoudigste dat je ooit gaat maken, maar het vraagt wel wat tijd. Maar ja dat hadden de vrouwen vroeger in overvloed, net als zuinigheid gewoon een deugd was en niet iets armoedigs.

 

Men neme zoveel schillen en klokhuizen als je kunt vinden, die doe je in zoveel kokend water dat ze net onder staan. Dit alles laat je een uur of 5 pruttelen. (Gezellig naast het pruttelende stoofvlees, kun je daarna gelijk je appelstroop daarbij doen). Dan de hele bende in een doek in een vergiet doen en zoveel mogelijk sap eruit drukken. Het sap vervolgens met suiker en citroenzuur op hoog vuur laten inkoken. Net zolang laten inkoken totdat de stroop trekkend van een lepeltje valt. Dan vuur uit en de stroop heet in schone potten, afsluiten en klaar.

 

Ik had 2,5 liter sap, 800 gram suiker en 25 gram citroenzuur. Dat heb ik denk ik nog driekwartier moeten inkoken en toen vond ik het genoeg. Ik heb uiteindelijk in totaal bijna 900 gram stroop over.

 

Het kan ook met valappels maar volgens Margriet heb je dan 8 tot 12 kilo appelen nodig voor 1 potje stroop: appels wassen en koken tot ze gaar zijn; het sap eruit persen en dat sap inkoken tot het trekkend van een lepeltje valt. Klaar, niets toevoegen, geen water en geen suiker.

 

Overigens zijn de gedroogde appeltjes van de foto ook heerlijk!

 

Mag ik je wel verzoeken de ongetwijfeld geanimeerde discussie die naar aanleiding van het recept zal ontstaan in een ander draadje te voeren. Dit topic is net zo lekker opgeruimd

8 augustus 201114 j aangepast door Gast

Alhoewel moeders (of vaders) het maar niets vindt, wij op die ladder, moest ik nog een keer kijken hoeveel beestjes er nou in dat nest zaten. Ze maken zoveel kabaal dat kunnen er geen drie zijn dacht ik. En inderdaad, voorlopig tel ik er vijf! Wordt nog druk straks als ze groter zijn

De augurken doen het al weken als een dolle, maar inmiddels zijn ook de eerste aubergines gespot! Pepers worden rood en courgettebloemen - zowel man als vrouw - in overvloed!

Eigenlijk moet ik mijn tijd aan de tuin besteden maar ze zijn werkelijk onweerstaanbaar de nieuwe huisbewoners. Als de avond valt kruipt een van de ouders bij de jongen in het nest, al is er niet echt plek voor. Oogjes dicht en snaveltjes toe.

 

Nou vooruit nog een keer de vogeltjes en dan gaan we weer de tuin in!

 

Ze worden er niet mooier op moet ik zeggen, van kleuter naar puber maar ze hebben zo te zien nog steeds enorme trek

Vandaag was het warm en bewolkt. Ideaal weer om eens flink te ruimen in de tuin. Allereerst een van de 'struik' tomaten; dit is eigenlijk een door mij afgekeurd tomatenkiemplantje. Het bleek weken geleden niet levensvatbaar genoeg om een plek in het tomatenveldje waard te zijn, en dus kreeg ie een plek in een van mijn eclectische groentenperken. En als je het spul maar genoeg negeert dan gaat het blijkbaar juist zijn best doen.....

 

 

Maar omdat ik dagelijks achter de feiten aanhol in de tuin en omdat ik meer dan genoeg andere tomatenplanten heb die het uitstekend doen, besloot ik om een van mijn struiken te ruimen en de - natuurlijk - nog groene tomaten ervan in een chutney te verwerken.

 

 

Vervolgens heb ik mijn bonenveld geruimd. Alle planten heb ik eruit gehaald, er blijven er dus geen staan voor het droge-bonen-experiment. Er bleek nog een ruim 2 kilo bonen - schoon aan de haak - aan de planten te zitten. Dat maakt het totaal van 1 m2 bonen: ruim 3,5 kilo! Best een aardige oogst Op de plek van de bonen ga ik nu wel een groenbemester zaaien: Phacelia.

28 juli 201114 j aangepast door Gast

En omdat ik toch zo lekker bezig was heb ik wat worteltjes geoogst. Ik was reuzebenieuwd hoe dat ging in die emmer. Een kwart van de wortels leken mij stevig genoeg om te oogsten, en tesaam bleek dat 4 ons schone wortelen. Genoeg dus om een wortel-courgettebrood van te maken en om nog iets over te houden om zo weg te knagen. Het brood smaakte heerlijk bij de wortelsoep (van vorig jaar).

 

[

Er zijn mensen die vrezen dat hun tomaten in de volle grond zullen barsten met of door de regen. Ik ben daar niet bang voor en terecht blijkt, want alhoewel wij misschien niet zoveel regen hebben gehad als in NL hebben tuin en planten hier meer water gehad dan ze perse nodig hadden de afgelopen dagen. Maar de tomaten laten zich allerminst kisten.

Sommige planten in de tuin groeien mij letterlijk boven het hoofd; de zonnebloemen zijn inmiddels bijna 2 meter hoog!

Tot op heden is Dennis - van de leden van dit forum - de enige die het begrijpt. Mijn tuinpersoneel zorgt mede voor al die welig groeiende gewassen Alhoewel ie niet overal met z'n neus op staat is zijn alom voelbare aanwezigheid vaak genoeg om de gewassen tot grote hoogten te stuwen

 

Zie bijvoorbeeld de artisjok - voor het eerst in mijn tuin; de eerste foto is van een maand geleden. De overigen zijn van gisteren. Naast de weelderige groei en de eerste bloem tel ik er nog vier blommen in het groen. Dat wordt smullen straks

Wat kan mij het ook schelen, ik zet hier gewoon nog meer foto's van de aubergine neer. Wat een geweldige - en fotogenieke - plant!

 

De bloem, enigszins aangetast door het straffe weer maar nog steeds adembenemend mooi om te zien. En dan die vruchten, uit de meest wanstaltige kelkbladeren komt een van de meest mysterieus gekleurde vruchten tevoorschijn die ik in de tuin ooit heb gezien. Ik heb geen moestuin achter het huis, ik heb een kunstwerk! Wie geen aubergine in zijn tuin heeft doet zichzelf - in mijn ogen - zwaar tekort

6 augustus 201114 j aangepast door Gast

Gisteren op de ouderwetse manier de eerste Mirabellen geoogst bij vrienden: groot laken onder de boom en schudden maar. Na de eerste schud konden wij vier kilo inladen. Leek mij wel weer even genoeg, ook omdat er alweer vele courgettes, tomaten en nog veel meer augurken van de plant moesten. En een dag heeft ook maar zoveel uur om al die bende te kunnen verwerken...

 

Affijn, de Mirabellen heb ik deels verwerkt tot jam. En die jam heb ik verrijkt met dahliablaadjessap met dank aan Jasmin!

 

De overige Mirabellen worden morgen gewekt om dan van de winter in een of andere taart te verdwijnen, en ik heb nog een literpot vol met mirabellen, pitten en alcohol. Die pot mag drie maanden gaan 'rijpen' en daarna maak ik er een of ander likeurtje van

 

De augurken zitten in het franse zuur maar ik heb ook twee enorme potten (2liter) met (zoet) zure bommen gemaakt

 

De tomaten en courgettes zijn tot soep en saus gemaakt en die gaan ook in de weckketel. Hieronder de weckoogst plus het hele stampie in de ketel.