Groen op de camping

Op onze seizoensplek van de camping waar we al heel wat jaartjes komen, creëren wij ook altijd wat groen om ons heen. Ik schreef ergens al eerder, we staan er inmiddels bekend om bij de medewerkers. Zo ook dit jaar. Maar dit jaar is het wel heel erg, bijna een echte moestuin. De aanleiding was dat achter de caravan van de buren het sluippaadje naar de vuilnisbakken door de medewerkers onder handen was genomen, waardoor we er weer doorheen kunnen lopen. Wel fijn, maar al snel hadden de kinderen met fietsjes dat ook ontdekt, en die scheurden dus aan het begin van het seizoen de hele dag rakelings langs waar wij zaten. Niet echt prettig. En dus besloten we van de nood een deugd te maken. We plaatsten meerdere grote tuinvuilzakken op een kleine afstand van elkaar als scheiding tussen onze caravan en die van de buren, en vulden die met aarde. Aangezien het idee was om een soort visuele barriere te maken, plaatste ik er hoge stokken met klimmers in, maar dan weer niet klimmers waar kinderen van zouden willen plukken, en die ook niet teveel zorg zouden vragen. Het werden peulen (wat doorschiet mag blijven hangen) en zoete aardappelen (die duren sowieso tot einde seizoen). In elke zak plaatste ik bovendien een olla, omdat we vaak erg onregelmatig water kunnen geven want we zijn er niet altijd, om indien nodig de ergste droogte op te vangen. Het werkt fantastisch. Sinds de zakken met stokken er staan heeft er geen kind meer gefietst, ook niet aan de kant van de buren. En de plantjes groeien als een tierelier (wat is dat eigenlijk? 😁).

Verder hebben we gebruikelijke mini-moestuin aan de voorkant van de tent.

Aan de ene kant, in de schaduw, staat een bak met diverse kruiden.

In het midden staat een bak met eetbare bloemen, een pot-aubergine, en een grote zonnebloem.

Op de andere hoek staat een grote zak met twee tomaten en twee potpaprika’s (die niet willen groeien), daarvoor een bak met diverse soorten munt (voor lekker verse muntthee), ernaast een bak met kruiden, daarachter op hoogte een bak met aardbeien, en daarachter een Action bak met pluksla. Die laatste staat nu nog op het warmere deel, omdat het nog kleine plantjes waren die niet ontkiemden in de schaduw, maar die verplaatsen we deze week alsnog naar een plekje in de schaduw.

De tomaten en peulen hebben wel geweldig te lijden gehad van de storm! Helaas was ik er nog niet aan toe gekomen ze vast te zetten en op te binden. Beide tomatenplanten waren na de storm volledig geknakt, en heb ik moeten halveren, gelukkig hadden ze stevige dieven gemaakt in de twee weken die we er niet waren - daar laat ik dan maar een nieuwe plant van uitgroeien. We hebben nog tijd.

De peulen (geen foto, sorry) had ik overvloedig gezaaid, dus daarvan kijk ik even aan wat het redt. Er blijft allicht iets over. En anders hebben ze in elk geval het gewenste effect van niet-hier-doorheen-fietsen gehad. Daar heb ik wel een zakje erwtjes voor over.

Ook de eetbare bloemen hadden het moeilijk na de storm, maar die veren wel weer terug.

En ja die prachtige poes die als verstekeling op de overzichtsfoto is terecht gekomen hoort ook bij ons. Dit was de eerste keer dat ze mee was en het ging geweldig. Voor herhaling vatbaar.