Groeizaam weer én storm

We zijn dit weekeind opnieuw op de camping. Alles is met die warmte als een malle gegroeid! De zonnebloem staat al bijna tot het dak van de luifel, en de tomaten groeien ondanks de eerdere stormschade en enkele afgeknakte stengels gewoon door. Opeens vroeg ik me af waarom ik op de moestuin mijn tomaten langs touwen laat groeien, en hier loop te hannessen met stokken. Dus flink wat touwen gespannen en e.e.a. er zo goed mogelijk langs geleid. Staat wel stoer. Ze moeten wel nog even voegen.

En de zonnebloem:

Verder heeft de storm gisteren hier opnieuw goed huisgehouden. Bij de buren was de complete parasolhouder verbogen en met parasol en al omgewaaid. Gelukkig niet op hun voortent of bij ons of de buren. Hier moesten vooral de peulen in de kweekzakken het ontgelden in de storm; veel toppen zijn vannacht geknakt. Maar peulen zijn robuuster dan ze lijken. Ik heb ze gewoon weer omhoog gebonden en ik zie wel wat het nog wel of niet verder doet. Ze staan met veel dus een paar minder is geen probleem. De zoete aardappel begint nu ook flink te groeien in deze warmte, en die heb ik nu ook opgebonden.

Het experiment met de kweekzakken leert me trouwens veel over de groeikracht van de diverse planten. Ik had in de verschillende zakken diverse soorten groentes gezaaid als extraatje, en de verschillen zijn groot. In de twee zaken waar de stengeluitjes in staan, gaat alles prima. Ze groeien goed en hun groei bijt niet met de peulen en zoete aardappelen (die in elke zak staan). In een van de andere zakken had ik radijs erbij gezaaid en die neemt de hele zak over. Hoewel de peulen in die zak wel nog groeien, hebben ze duidelijk meer voedingstekort dan de peulen in de buurzakken, en de zoete aardappel groeit in die zak ook nauwelijks. De radijzen gaan er dus morgen uit, dan maar alleen radijsblad (ook lekker). In de zak waarin ik sla had gezaaid, is daarvan helemaal niets opgekomen. Dat kan blijkbaar niet tegen peulen en zoete aardappel op qua groeikracht. Best leerzaam allemaal. Beter nog dan uit een boekje, dit vergeet ik niet meer.

Verder was de slabak, die vorige week nog zo zieligjes was, nu opeens behoorlijk gevuld. We eten er al flink van. Morgen gaat die naar een schaduwplek (waren we vergeten, oeps). En als het zo doorgroeit gaan er binnenkort wat plantjes helemaal uit. Heerlijk zo bij de hand.

En kijk! Het eerste begin van een auberginebloesem!