Frans

4 stuks @Tanja65

De eetbare witte lupine staat inmiddels netjes boven de grond. Vorig jaar was ik te laat met zaaien waardoor ze niet meer afrijpten.

De kouseband staat nu ruim 2 weken in de vollegrond en ondanks het frisse weer van de laatste tijd maken ze toch vorderingen al gaat dat maar langzaam. Vanaf dinsdag a.s. wordt het weer een stuk beter en ik verwacht dat het vanaf dan ook een stuk sneller zal gaan. De plant die aan de buitenzijde van de linker houten paal staat is overigens geen kouseband maar een Purple Queen die zich als stokboon gedraagt. Dit jaar alleen planten aan stokken en het klimmen aan die stokken gaat probleemloos. Er is geen hulp bij nodig wat vorig jaar bij de planten aan de houten palen wél nodig was. In de potten staan de reserveplanten die ik voorlopig nog even als zodanig aanhou.

Gisteren de erwten, de eerste serieuze pluk van de tuinbonen was vandaag . Hoelang het nog duurt voor alles geoogst is (uitgezonderd een deel dat als zaad voor volgend jaar blijft staan) , zal ook hier vooral van het weer afhangen.

Door het koele weer van de afgelopen tijd heeft het langer geduurd dan ik dacht voordat de erwten in grotere hoeveelheden t.b.v. de diepvries geoogst konden worden maar gisteren was het zover. Rondom het net opgerold zodat in ieder geval aan de buitenkant gemakkelijk geoogst kon worden. Binnenin was oogsten niet zo simpel. De planten zijn dusdanig breed uitgegroeid dat er moeilijk doorheen te komen was zonder ze teveel te beschadigen. Ook lagen er planten over de grond die door het toenemend gewicht van de peulen hun grip op het gaas hadden verloren. Uiteindelijk is het nog aardig gelukt. De 'ravage' op de foto lijkt erger dan het is en de planten die losgelaten hebben kunnen nog steeds hun peulen laten groeien zolang hun wortels maar netjes in de grond staan. Gisteren dus geoogst en morgen zullen er weer genoeg oogstrijpe peulen hangen voor de volgende pluk. Hoelang het nog duurt voor alles weg is is moeilijk te zeggen maar wat ik wél al kan zeggen is dat de oogst van dit jaar een groot succes wordt.

Het stelt nog niet veel voor maar vandaag heb ik de eerste nieuwe aardappeltjes geoogst. Verder nog wat doperwtjes en aardbeien. Dat wordt een 100% biologisch verantwoorde maaltijd vanavond alleen voor het visje dat erbij hoort kan ik natuurlijk niet instaan.

Ze komen wél van dezelfde firma vandaan @Petrasmoestuin (in dit geval 123zaden) maar de oorsprong en samenstelling van de zaden kan heel divers zijn. 123zaden meldt op zijn site: Sinds 2010 is 123zaden ook geregistreerd als herpakker van zaden. Als geregistreerd leverancier verkoopt 123zaden alleen zaden die professioneel gekweekt zijn onder toezicht van en gekeurd door een instantie zoals NAKT tuinbouw in Nederland. Wat is een herpakker van zaden ? Een herpakker van zaden is een bedrijf of persoon die grote bulksverpakkingen zaden (bijvoorbeeld van een groothandel of kweker) opkoopt en deze vervolgens splitst in kleinere porties voor de consumentenmarkt. Ze herverpakken de zaden in handzamere zakjes of doosjes voor bijvoorbeeld tuincentra of webshops. Een beetje 'creatief' herpakken kan dus een mix opleveren van zaden van weliswaar hetzelfde ras maar ze kunnen afkomstig zijn van verschillende kwekers en uit verschillende (recente en oudere en misschien wel té oude ) oogstjaren. Of dat ook met de wedstrijdzaden gebeurd is laat ik even in het midden.

Bij mij geen paarse randjes. Op de eerste foto de zuiver groene bladeren van mijn laagblijvende boon. Foto nr2 een blad van mijn Purple Queen in de 'stokboon versie'. Ook daar geen paars randje ( alhoewel met veel fantasie misschien iets paars aan de onderzijde ? ) 16 Duidelijk in de kop aanwezig een paars groeipunt waar denk ik een bloemknop in zit.

Net als vorig jaar minder planten dan de jaren ervoor. Dat bevalt goed want op deze manier blijft het meer een delicatesse.

Het werd hoog tijd de tuinbonen een kopje kleiner te maken. Verder groeien heeft geen zin meer en de energie kan beter gebruikt worden om de peulen te laten groeien. Mooi haagje toch ? Ik verwacht dat ongeveer komend weekend de eerste bonen oogstrijp zullen zijn. Dat geldt ook voor de doperwten. Aan de buitenzijde is het oogsten geen probleem want daartoe maak ik rondom het net aan de grond los en rol het op. Binnenin wordt het wat moeilijker omdat de planten zo breed uitgegroeid zijn. Het wordt voorzichtig werken om de planten niet of zo weinig mogelijk te beschadigen want dat kan ten koste gaan van de nog in ontwikkeling zijnde peulen.

De witte eetbare lupine begint boven de grond te komen. Goede kiemkracht want ondanks al ouder zaad (2022) laten de meeste zich nu na een week al zien. Wél had ik de zaden een nacht voorgeweekt wat ik normaal met peulvruchten niet doe. Ze worden voorlopig nog even afgeschermd tegen nieuwsgierige kauwtjes die ze dan wel niet vreten maar wel uit de grond kunnen trekken.

Dat is het mooie van zoete aardappel. Op een gegeven moment hoef je niet meer te schoffelen of te wieden want zelfs onkruid komt er niet meer doorheen.

Een op hol geslagen Purple Queen ? Of een verbastering met een staakboon ? Hoe dan ook, één van de twee bonen die bij mij uit de kiemtest kwamen groeit als idioot al is het dan met een bijzonder iele stengel. Ik had hem eerst willen dumpen maar mijn nieuwsgierigheid naar wat er van terecht zou komen heeft hem gered. Het rare blad is overigens ontstaan door slordig water geven in de volle zon waardoor het verbrandde. Ik heb hem vanmiddag samen met zijn rasgenoot (als dat tenminste nog klopt) in de vollegrond gezet. Ze staan naast de kouseband dus misschien kan die lange slungel nog iets leren van hoe de kunst van het klimmen in zijn werk gaat.

Top jij ze niet, om bladluis te voorkomen? @Frans Ze worden wel getopt maar niet met het doel om bladluis te voorkoen.

De constructie is aangepast. Tussen de palen zijn 5 stokken geplaatst. De vierkante hoekpalen worden zoals gezegd niet meer als klimpaal gebruikt. Alvorens de plantjes in de grond te zetten heb ik eerst nog een paar kruiwagens grond tussen de palen vervangen door een mix van compost en grond van elders uit de tuin. Aan iedere paal staan nu 4 plantjes na uit ieder potje één plantje verwijderd te hebben door dat vlak boven de grond af te knippen.

Al een paar dagen 's morgens veel slijmsporen op de composthoop. Daarom gisteravond gewapend met zaklamp en camera maar eens gaan kijken. Het barst er van de slakken en het is bijna allemaal klein grut van de naaktslak. Nou ja ... zolang ze maar op de composthoop blijven. Zoekplaatje.

Nu niet meer Hoogte is nu ongeveer 95 cm maar de rij tuinbonen langs het pad is wat lager. Voor tuinbonen heeft het weer de laatste tijd dan ook behoorlijk meegezeten. Wél ontdekte ik gisteren de eerste zwarte bonenluizen (komt ieder jaar wel weer terug) en die heb ik vandaag selectief bespoten met een mengsel van water, groene zeep en spiritus. Indien nodig morgen of overmorgen weer herhalen. De planten mogen nog een paar dagen groeien en dan worden ze teruggesnoeid naar de huidige hoogte of iets lager. De energie die ze nu nog in de groei steken kan beter worden gebruikt om de peulen te laten groeien. Bovendien komt er van die hoge bloei meestal toch niet veel terecht.

Vraatschade waardoor @Tanja65 Vogels en/of insecten ? Als ik mijn erwten niet zou afschermen met netten zou het niet veel worden vanwege de vele mussen en redelijk wat houtduiven. Alleen de bladrandkever plaagt me wel eens maar die schade is tot nu toe laag gebleven (even afkloppen) zodat de plantjes er makkelijk doorheen groeien.

Nee @Rookie . De grond is nog vochtig genoeg na de vele regen van de afgelopen week en hun verdamping kunnen ze nu nog makkelijk aan. Buiten dat , en dat zou toch wel eens snel nodig kunnen zijn met het huidige weerbeeld, heb ik gelukkig nog een grondwaterpomp en sectorsproeiers ter beschikking. Naast de kas de beste investering die ik ooit voor de tuin gedaan heb.

Klaar om in de vollegrond gezet te worden maar eerst moet nog de vorig jaar gebruikte constructie aangepast worden. De vierkante palen aan de uiteinden voldeden niet als "klimpaal" en worden daarom niet meer als zodanig gebruikt. Dit jaar wordt tussen die palen 5 plantenstokken gezet van hetzelfde formaat als vorig jaar. Op de foto 8 potjes met plantjes waarvan 5 potjes gebruikt gaan worden en de rest nog even als reserve blijft staan.

De erwten komen steeds meer in bloei. Zien er supergezond en stevig uit. Het belooft een goed erwtenjaar te worden.

Kiemtest wedstrijdbonen. Mijn bevindingen. Om te beginnen heb ik op 9 mei, na wat zoekwerk op het internet, een testje uitgevoerd hoe je oude bonen van 'nieuwe' zou kunnen onderscheiden. Oude bonen zouden in water blijven drijven en al snel gaan rimpelen terwijl verse bonen zinken. Hoe dan ook, waar of niet waar, 4 bonen zakten naar de bodem en 2 stuks bleven drijven. Bovendien bleken de drijvende bonen al binnen een half uur te rimpelen terwijl de rest nog in een strak velletje stak. De bonen zijn na dat half uur gelijk in potjes gelegd. De gerimpelde bonen per stuk in een bruin potje, de rest per stuk in een zwarte. Groeimedium was standaard potgrond gemengd met wat brekerzand. Na 8 dagen kwamen in zwarte potjes de eerste 2 bonen boven de grond. Acht dagen is een normale kiemduur die ik ook gewend ben van mijn sperziebonen van het ras Fesca dat ik al jaren teel. Die bonen zijn altijd afkomstig van eigen geteeld zaadgoed uit het voorgaande jaar of van het jaar ervoor. Na de opkomst van de 2 bonen kiemde er niks meer. Gisteren 23 mei, 6 dagen na de opkomst van de eerste 2 plantjes en 14 dagen na het leggen van de zaden, ben ik eens gaan kijken hoe de rest er aan toe was. Van de gelegde bonen in de resterende zwarte potjes was alleen nog wat vuilwitte prut over. Verrotte bonen waarvan de resten op de foto te zien zijn bij de tandenstokers. Vervolgens de bruine potjes omgekiept. In het eerste potje vond ik ook na lang zoeken niks. Boon 'opgelost' in de potgrond. Waarschijnlijk is hij direct na het in de grond plaatsen al gaan rotten. Uit het laatste potje kwam zowaar onverwacht een nog harde boon tevoorschijn. Vies en verder intact maar bij het afspoelen in water viel hij in twee helften uiteen. Hieronder foto's van die helften. Eentje van de buitenkant van de lobben, de ander van de binnenzijde. Inwendig zijn de lobben geheel vlak en voelen ook zo aan. Met het blote oog viel het niet op en pas op de foto zag ik dat er waarschijnlijk toch een kiempje aanwezig is en dat zou dan dat frutseltje kunnen zijn dat je linksboven in de rechter zaadlob ziet. Ter vergelijking hier beneden een foto van het inwendige van een gezonde boon. Een droge boon welke rechtstreeks afkomstig is uit mijn eigen voorraadje zaadbonen (Fesca) die ik, door er voorzichtig in de lengterichting met een tangetje in te knijpen, kon splitsen. Te zien is een mooie gezonde kiem die als het ware ligt te wachten tot hij 'wakker gemaakt wordt'. Weliswaar een beetje beschadigd omdat een klein stukje 'blad' afbrak en tegen de rechter lob zit geplakt maar dat doet er niet toe. Zo'n kiem is een levend ding met een stofwisseling en ook al is die stofwisseling maar klein, het is essentieel . Na verloop van tijd neemt die steeds verder af en kiemt de boon slechter of helemaal niet meer omdat de kwaliteit van de kiem te ver achteruit is gegaan en uiteindelijk afsterft. (Omdat de grootte van de stofwisseling van zaden ook temperatuurafhankelijk is is dat ook de reden dat je zaden liefst zo koel mogelijk moet bewaren.) Ook al was het aantal bonen dat getest kon worden maar beperkt, toch denk ik het volgende te kunnen concluderen : De wedstrijdbonen bestaan gedeeltelijk uit bonen die netjes normaal kiemen en bonen die daar ver van afwijken of zelfs geheel waardeloos zijn en direct wegrotten. Dat betekent dat de voor de wedstrijd geleverde bonen niet uit dezelfde batch afkomstig kunnen zijn. Naar mijn mening is het een mix van bonen van een kwaliteit zoals die door een zaadleverancier geleverd behoort te worden, en oude 'troep'.

De druiven beginnen in bloei te komen. Een onooglijke en puur functionele bloei. Logisch want waarom zou je tijdens je miljoenen jaren durende evolutie mooie bloemen gaan ontwikkelen om insecten te lokken als die niet nodig zijn omdat de wind de bestuiving verzorgt ?

Wordt het dan niet eens tijd om over te stappen naar een dergelijk ras i.p.v. door te blijven sukkelen ? Maar ook Suprifin moet zonder ondersteuning in een bak te gebruiken zijn mits je ze zodanig zaait dat de planten elkaar onderling kunnen ondersteunen en ze voldoende diep kunnen wortelen.

@Petrasmoestuin Het ras is Suprifin. Een productieve bruinkokende tuinboon met een compacte groei die niet veel hoger wordt dan 1 meter met stevige stengels (mits je geen stikstofhoudende meststoffen geeft) . Voor het zaaien wordt compost in de grond gewerkt en ze krijgen later als toegevoegde meststof alleen nog maar patentkali. Hoeft niet opgebonden te worden. Prima geschikt voor de diepvries.