Tanja65

Goed om te weten @Mellie, morgen even naar de Lidl.

ik durf het nu bijna niet meer te posten, maar ik doe het toch. Mag ik ook even jubelen? Ben twee hele maanden uitgeschakeld geweest door een toxische leverontsteking. Wat een hel. Maar eindelijk begin ik weer op te knappen en energie terug te krijgen! Je waardeert pas wat je hebt als je het even niet had, dat blijkt maar weer. Gisteren de hele dag in de weer geweest, naar de fysio, stapels zaadjes in de deno dan wel kiemtest gezet (tweede ronde, de eerste had ik verkeerd gedaan), allerlei bakjes nog uitgezocht en schoongemaakt, ‘s avonda nog een banenenbrood gebakken en bananencakejes (zoonlief kwam met 6 overrrijpe bananen aan), en dat alles zonder om te vallen. Yeah! Ben er weer!

@HuubvG ik ben bang dat dat echt te lang geleden is (40 jaar!). Best jammer, ik zou die foto’s nog graag een keertje zien. Net als van mijn lieve parkietje, die vlak daarna onzalig is overleden omdat er een kaarsje te dichtbij de vogelkooi deze liet smelten. Ik hoop maar dat hij bezweken is aan de walmen voor hij zelf in de fik vloog. Mijn enige excuus is dat ik echt te jong en onnozel was om het gevaar te beseffen, en dat ik erfelijk belast ben met het vogelmoord-gen. Mijn moeder vermoorde ooit een ontsnapte kanarie in haar pogingen hem te vangen. Mijn broer was marineman, en daarmee vaak lang van huis. Hij zorgde uiteraard dat zijn parkietjes voldoende eten en drinken hadden voor die periode. Toen hij ooit een keer van een reis thuis kwam, lag een van de vogeltjes languit, op 1 cm van de voerbak, dood in de kooi. Hij was met zijn pootje tussen de spijltjes terecht gekomen en niet meer in staat geweest zichzelf los te krijgen. Wat een dood, sterven van de honger in zicht van het volle voerbakje. En ook mijn oma moest een keer van haar man - houder van kanaries - even een vogeltje even vasthouden tijdens het schoonmaken van de kooi. En opeens zei ze “Hey Jan, wat hangt zijn koppie raar”. Ik ben bang dat het al generaties lang een vloek is. Veuligheidshalve kijk ik tegenwoordig alleen nog maar naar vogels. Daar zijn er nog geen van overleden. Breek me de bek niet los. Als ik eenmaal dit soort verhalen ga vertellen houd ik niet meer op. Zoals van die keer dat ik met mijn billen in de brandnetels landde, of toen mijn broer tegen het schrikdraad pieste.

Zo sta ik er ook in, @driepinter. Dapper dat je dat zo hier durft te zeggen. Het valt niet altijd mee een ander standpunt over iets te hebben.

@Dahli ik kijk of ik morgen even een foto kan maken.

Ik ook niet @Dahli. Mijn eerdere aubergines waren of kant en klaar gekocht, soms als zaailing, en een keer van zaad waar precies één aubergine aan kwam. Ik heb geen aubergine vingers. Maar we gaan het zien.

Nee, mizuna is wat anders. Maar wel interessant om daar ‘mosterd’ van te proberen te maken.

Mosterdpoeder - nieuw voor mij. Helaas geen toko in de buurt. Misschien in de turkse supermarkt in Harderwijk. Mosterdzaad groeit vast ook in Turkije.

Hier staan ze in de aarde op een warm matje, en een enkele in de deno for just in case. Ben heel benieuwd. Hoe lang ongeveer voor de zaadjes normaliter ontkiemen? Ik ben helemáál niet ongeduldig hoor. Sowieso met dat mooie weer. Ik kan de zaadjes wel uit de grond kijken!

Na alle waarschuwingen denk ik er nog even over. Zelf mosterd maken is niet van mijn lijstje geschrapt. Maar misschien kan ik het zaad toch beter gewoon kopen…

Ps ja als je erwten of andere zaden wilt gebruiken laat je ze meestal indrogen aan de stam.

Droogbonen zijn bonen die worden gekweekt om na het rijpen te worden gedroogd en daarna lang houdbaar te zijn. Je haalt ze uit de peul na het drogen, en eet dus de erwten/zaden. De bekendste zijn misschien wel bruine bonen en kapucijners. Als je ze wilt eten, moet je ze eerst een aantal uren weken, zodat ze weer vocht opnemen, en daarna bereiden. Sommige soorten sperzie/slabonen kunnen zowel worden gegeten met schil, als boon dus, als als droogboon. Maar van de meeste droogbonen is de schil niet te eten. Dus je zoekt de soort uit op hoe je ze wilt eten, als peul/slaboon of als droogboon.

Ik heb geen idee over de ruimte die het inneemt. Maar als ik kijk naar bijvoorbeeld radijs, dan krijg je al flink wat zaad van enkele plantjes. Het is toch het proberen waard, al is het maar om in te schatten voor volgend seizoen.

Jammer genoeg kan ik op de een of andere manier de foto’s niet zien. Jammer. Ben wel nieuwsgierig nu.

Ja, same. Ik wil ze ook vroeg. En ik dacht: drie dagen kiemen, een week of 2 à 3 groeien, laatste week afharden. Desnoods een extra weekje met satestokjes en wat voeding aan de praat houden, Als het dan nog steeds vriest: pech, nieuwe lichting maken.

Sort of, @Rookie. Het is vooral een flink verbrede vensterbank. Voor de rest is de kamer op dit moment een opslag/sport/rommelkamer. Maar de fun is er niet minder om.

Wow. Van dit topic! Goed initiatief! ik werd ook blij van mijn plantjestafel vanmorgen. Nog nieuw, dus feestje.

Top, @anne. Laat je de resultaten horen?

Thanks @Lia56! @Rookie een growroom is wel een hele fancy benaming voor een geimproviseerd project. Maar voorlopig alles daar bij elkaar is wel een feestje!

Ik heb deze meneer een tijdje gevolgd. Mij iets te sensationele voorspellingen, die niet zo vaak uitkomen. Maar los daarvan - doperwten en peultjes kunnen wel een stootje hebben. Je moet ze niet zo van 20C plompverloren planten uiteraard, eerst even afharden. Maar ik gok er op dat er over enkele weken wel een paar zachte dagen zullen komen. Het is een winter van niks.

Ha, wat een leuke vraag. Voor zover ik weet, kun je komkommers ook prima inmaken. Volgens mij is het verschil net zoiets als tussen paarden en pony’s - vooral de maat en de soort. Ik denk ook dat augurken minder vocht (zaadlijsten) hebben dan (sommige) komkommers. En de smaak rauw is anders. Maar eenmaal ingemaakt, proef ik weinig verschil. Ik zou gewoon kweken wat je lekker of makkelijk vindt.

Ziektes, mislukte verkopen, afhaalpunten die niet kloppen, dit is de klaagbank in de babbeltuin. Bij de babbeltuin staat expliciet in de beschrijving dat deze gaat over alles wat NIET moestuin gerelateerd is. En in de klaagbank klagen mensen dus over zaken die niet moestuin gerelateerd zijn, of dat nou de puntneus van hun schoonmoeder is (die ze mogelijk overal in steekt) of de honderdachtenzestigste operatie die iemand moet krijgen. Ik vind het ook prima om te lezen over mislukte taarten hier, begrijp me niet verkeerd. Maar om nou te klagen over het feit dat hier wordt geklaagd over niet moestuin gerelateerde onderwerpen, zoals ziektes, terwijl dat specifiek de plek ervoor is, tja, daar vind ik iets van (niet persoonlijk bedoeld). En dat is niet alleen omdat ik zelf klaagde over pigmentvlekken - waar ik me echt mega aan ergerde want ik geniet juist zo van het zonnetje (btw ik erger me overigens ook aan vlekken in de was). Maar gewoon, omdat we met elkaar hebben afgesproken dat dit de plek is waar dat juist kan en mag. Als je dat toch vervelend vindt, dan sla dit topic gewoon over? Waar het over de rest van het forum gaat - tja, misschien heb je gelijk, maar het blijft internet en we blijven mensen. Als je iets mankeert, ben je wellicht des te trotser als je toch iets voor elkaar hebt gekregen. Zo vergaat het mij alvast vaak, en zo te lezen anderen ook. Dus misschien maak ik me ook wel onbedoeld schuldig aan waar jij je aan ergert. Maar dan: waarom zou je dat niet mogen delen? Als elke discussie een medisch discours gaat worden heb je gelijk, en als daar voortdurend de nadruk op komt te liggen ook. Maar ik ervaar dat niet zo, of ik erger me er niet aan, of lees er aan voorbij. Misschien ligt het aan mijn beroepsdeformatie; ik heb diep respect voor mensen die ondanks ziektes en tegenslagen er toch wat van maken. Ik heb er dus geen problemen mee als dat voorbij komt. Maar als de regels strenger worden zal ik er beter op letten daar zelf niets over te posten. Overigens lees ik óók graag over de successen en mislukkingen die wél moestuin gerelateerd zijn. ik houd van mislukkingen, vooral diegene die leiden tot sappige verhalen achteraf. Ooit ontplofte er een blikje tomatenpuree in mijn keukentje van 1 bij 1. Er was werkelijk niets, maar dan ook níets meer, waar géén tomatenpuree op zat. En mijn ingebouwde servieskast, zo’n ouderwetse met ruitjes, stond open… Eerst heb ik tien minuten huilend van het lachen op de grond gezeten. Daarna heb ik foto’s gemaakt. En pas dáárna ben ik gaan opruimen. In datzelfde keuketje landde mijn parkiet niet veel later op mijn afwaskwast waar ik mee aan het afwassen was - die nat en glad was. Als in een vertraagde film gleed hij zo van mijn kwast het afwaswater in. Arm beest. En ik maar lachen. Dus kom maar door met dat soort verhalen. En wellicht is het handig naast de klaagbank een afdeling in te richten voor moestuin klaagverhalen. Al kun je die natuurlijk ook altijd op je eigen stukje op het forum kwijt. enne… mijn schenen kunnen wel een stootje hebben 😜.

Niet echt ‘in’ de moestuin gewerkt vandaag, maar wel ‘aan’ of ‘voor’ de moestuin. Onze zoon is recent verhuisd, zijn kamer staat leeg in afwachting van een grote opknapbeurt, en hij had verreweg de lichtste kamer van het huis. En nu met voor het eerste warmtematjes zie ik aankomen dat ik straks heel veel zaailingen ergens op een lichte plek zal moeten laten. Eén en één is… een tijdelijk verbrede vensterbank aldaar! Dus hebben we vandaag ergens in de buurt (via de weggeefhoek) twee brede, enigszins gehavende houten planken opgehaald (voormalige zijkanten van een kast), deze op maat gezaagd en een geimproviseerde hoge tuintafel op twee poten geconstrueerd, de andere zijde ligt rustend op de vensterbank. Het geheel is redelijk stevig, en zit bovendien (bonus) boven de verwarming. Morgen nog een verstevingskruis aan de poten maken, en e.e.a. aan beide zijdes met lijmklemmen vastzetten, en dan staat hij als een huis. De plantjes staan er al op, met warmtematjes en verlichting. Het begint er zowaar op te lijken! ps bijkomend voordeel van een dergelijke constructie is dat je deze ook net zo makkelijk weer afbreekt en opbergt, zonder dat dat veel moeite kost of veel opslagruimte vraagt (we wonen niet zo groot). Paar schroefjes loshalen en klaar. Dit is denk ik een blijvertje, al dan niet in die kamer - die ik tot werkruimte wil ombouwen. Pech voor mijn klanten volgend jaar, dan moeten ze maar leven met wat extra plantjes. Maar dat zien we dan wel weer! Nu heb ik er alvast veel lol van.

Doperwten tussen nat keukenpapier in de week gelegd. Hopenlijk ergens deze week voldoende ontkiemd om voor te zaaien. Ik doe ze niet meer rechtstreeks, alles wordt opgegeten door muizen en vogels.

Ik word steeds nieuwsgieriger naar die uitzending van de Keuringsdienst voor Waren…