Tanja65

Niet álle stambonen zijn dun. Ik zoek zelf altijd de dunne (haricot vert) rassen uit, omdat ik van die dunnere boontjes houd. Maar die heb ik in stokboonversie nog niet gevonden. En ja natuurlijk kun je ze klein plukken. Maar mijn stokbonen worden ook klein al vrij dik. Ik ben heel benieuwd hoe de purple queen gaat groeien!

Er zijn ontzettend veel redenen waarom komkommers bitter kunnen worden. Het zijn nogal prinsesjes op de erwt. Onregelmatig water geven, te weinig water geven, plukken in warmte, verkeerde plek. Het bijzondere is dat er bij mij twee snacktypes naast elkaar staan in de foliekas, op dezelfde plek dus, en precies dezelfde behandeling krijgen qua water en voeding en plukken etc., en toch de ene fantastisch gaat en de andere waardeloos. Niet qua groei maar qua smaak. Wie het weer mag het zeggen. Ik gok op verkeerd bestoven zaad waar de plant uit is gegroeid. Wat bedoel je hier precies mee, @acpronk ? De bloemen moeten toch juist bestoven worden om komkommers te kunnen worden? En een enkele verkeerd bestoven komkommer, alla, misschien kwam de bij of hommel net van een courgette. Maar dit waren er minstens zes achter elkaar, geplukt op verschillende momenten.

Ja, dat dacht ik ook. Wij hebben er ook zo een. Een komkommer dragons egg zou ook nog kunnen. Merk je direct bij het aansnijden. Ik gok op een courgette.

Helaas kan ik Joost steeds maar niet vinden. Aan het water ligt het niet, want de Diva en de Monika staan naast elkaar in de kas, en genieten beide van het water van strategisch ertussen geplaatste Olla’s. Ze krijgen echt precies hetzelfde, zelde plek, zelfde omstandigheden, wie het weet mag het zeggen. Misschien heb ik een zaadjes gehad dat met iets anders was bevrucht of zo.

Absoluut, @Arja . Maar ik ben ao gek op die dunnen boontjes, en dan zijn stambonen toch een beter keuze.

Vannacht koelde het bij ons al af tot 15.

Ik hoor al een een paar keer opmerkingen over een eventuele terugkeer van heel warm weer. Waar baseren jullie dat op? Ik zie in de voorspellingen voor de komende weken een lekkere zomertemperatuur, tussen de 22 en 25 graden, één dagje 26. Lijkt mij eigenlijk heerlijk, ook voor de tomaten.

Oh! Dat wist ik niet, van die zaadjes. Ik dacht ik heb gewoon pech met de genen. Ik ga het uitproberen, tnx @appelvrouw!

😂😂😂

Kurkuma en koriander zijn hier ook niet populair. Eerlijk: ik ben al lang blij dat de oudste heeft geleerd aardappelen, groentes en vlees te eten. Hij is autistisch en alle sterke prikkels waren toen hij klein was te veel (ook de minder sterke). Voor eten betekende dat dat alles wat maar enigszins knapperig of hard was een probleem was, alles wat kruidig of scherp smaakte eveneens, en sterke geuren waren ook een probleem. Tot zijn zevende was de enige manier om eten er in krijgen malen met een staafmixer tot een onduidelijke, olvarit-achtige kledder met flauwe smaak. Dat at hij. En boterham met smeerworst of hagelslag (maar vooral geen pitjes op of in het brood). Dan word je vanzelf creatief met de inhoud van die gemalen kledder, kan ik je zeggen. Pas na de borsteltherapie kwam er meer ruimte om ‘gewoon’ te eten - maar vooral zo simpel en saai mogelijk. Inmiddels is hij volwassen en kookt zelf, nog steeds met weinig ‘extra’. Maar hij kookt en eet gezond, ik ben blij. Onze dochter, nog thuiswonend, is veel minder moeilijk met eten. Maar ze lust gewoon geen kurkuma en koriander. En peulvruchten. Dat kan. Sinds de oudste op zichzelf is, is er wel meer ruimte om allerlei andere dingen te eten (hartige taart bijvoorbeeld!). Maar curry’s slaat ze dus over, evenals bonenschotels. Gelukkig kunnen wij nu meer ‘voor onszelf’ koken. De curry’s staan hoog op mijn verlanglijst. Bonen eten we vaak op de camping, lekker makkelijk een chili con of sans carne. Nu de curry’s nog. Wij lusten wél kerrie! Al vind ik koriander ook naar zeep smaken. Schijnt genetisch te zijn,

Oh wauw

Tnx @appelvrouw , klinkt heerlijk. Dat ga ik ook proberen. Wij zijn hier ook niet zo van zakjes en potjes - liever zelfgemaakt. Betere smaak en minder meuk. Ik laat het je weten als we het hebben uitgeprobeerd.

Ik geef het op. Exit komkommer Monika. Gisteren ging ik augurken en komkommers inmaken. De komkommers haal ik dan de zaadlijsten uit, en die eet ik direct op. Allemaal bitter, op eentje na. De rest van de komkommers (andere soorten) en de augurken geen probleem. Maar de Monika’s verdwenen allemaal het groenbakje in. Ik heb waarschijnlijk eerdere inmaak ook verpest. Want toen proefde ik niet. Iemand enig idee van de oorzaak? Ik pluk de komkommers niet in zon of warmte. De plant er letterlijk naast (de Diva) heeft nergens last van. Kan de oorzaak zijn dat ik - tip ergens gelezen - de komkommers in een bak met water bewaarde? Maar daar lag de rest ook in. Ik snap er niets van. Hoe dan ook, dat was eens maar nooit meer.

Wat een slimmerd!

Toch even een nabrander: ik doe het zelf (qua bloeddruk) beter op andere zouten dan gewoon keukenzout. Anyway ieder zijn eigen ding.

Een van mijn twee komkommers Monika blijkt toch echt een heuse augurk te zijn. Duidelijk anders (hardere stekels en schil) dan de Monika die in de kas komkommers produceert. Nu heb ik dus drie augurkenplanten staan. Oepsie. Mega augurkenoogst dit jaar.

Griesmeelpudding - brrrrrr. Het doet me teveel denken aan griesmeelpap, wat ik ook brrrr vind. Ik kijk altijd met bewondering naar manlief die gek is op griesmeel. Niets voor mij.

Zijn die zaden dan bruikbaar? Ik dacht dat alleen werkte als je de vrucht helemal door hebt laten rijpen? Of misschien begrijp ik je verkeerd 🫡

Ik droog ook al een tijdje. En ik keek naar een weckpan/ketel, om toch meer mogelijkheden te hebben, al weck ik nu soms ook gewoon in de soeppan. En ja, @woldistel, ik kwam ook uit bij de Klarstein pannen. Maar die weckketels zijn ook niet echt goedkoop. En geweckte groentes zijn vaak een beetje meh, en moeten dan ook nog eens extra gekookt weer. Ik heb eerder naar een pressure canner gekeken, maar de onverkrijgbaarheid in Europa en de hoge bijkomende kosten uit de USA, plus de benodigde aanpassingen hielden me tegen. Plus een hele heldere jeugdherinnering: dat het gewichtje van mijn moeder’s pressure cooker van de pan schoot en de hele keuken werd besproeid met liters tomatensoep. Toch maar niet. Maar door dit topic ga ik weer twijfelen. Een Nederlandse pressure canner is een stuk aantrekkelijker dan een Amerikaanse. Ook als er iets met je pan is. En dat er een kleine maat bestaat vind ik ook een pro, want zo’n grote kan ik niet tillen. Kunnen jullie me uit ervaring iets vertellen over de smaak van gecande groentes? @Rookie ? Vergelijkbaar met geweckt?

Ook geen keltisch zeezout en/of himalayazout? Dat heeft veel minder (nauwelijks) effect op je bloeddruk, vanwege de vele mineralen die er ook in zitten en het bloeddruk verhogende effect uitmiddelen. Of is het uit smaakoverwegingen?

Dat is een leuke om een apart topic van te maken! Misschien in de babbeltuin?

Courgette curry! Deel je het recept, @appelvrouw ? Ik bedenk nu dat we dat eindelijk zelf kunnen eten. Zoonlief en dochterlief lusten beide geen kerrie (en dus ook geen curry), dus wij maakten het zelden. Maar zoonlief woont inmiddels op zichzelf en dochterlief eet momenteel apart ivm dieet. Bovendien is ze 3 à 4 dagen per week bij haar vriend. Curry! Mjam mjam mjam.

Als dit over de uiensoepboom gaat, graag

Ja klopt @appelvrouw , suiker maakt alles lekker. Maar zo slecht. Een beetje afwisselen dan maar.

Ik weet niet precies wat ik gisteren had. Maar het was erg. Eerst liet ik het wafelijzer uit mijn handen vallen, bovenop de vieze vaat die stond te wachten tot de vaatwasser was uitgeruimd. Schade: een kopje en een glas, beide vrij nieuw. Naar, maar had erger gekund. Opgeveegd. Daarna trok ik een lade iets te hard er uit, zodat deze met alles ondersteboven op de grond belandde, geen breekschade maar wel veel onnodig extra werk. Ondertussen plakte een van mijn slippers en ontdekte ik een bloederige plakmassa aan mijn voet - oeps, blijkbaar toch in de scherven gestaan. Voeten en slippers gewassen. Niet veel later sleepte ik met mijn kleren per ongeluk langs een setje glazen bollen, die te pletter sloegen op de grond. Weer vegen. Ik durfde bijna niet meer te bewegen en koos voor een ‘veiliger’ klusje en ging zittend op de bank gedroogde laurier en citroenmelisse van hun takjes ritsen. Om daarna in een onoplettend moment bovenop het bakje met citroenmelisse te gaan zitten, zodat ik alles plette en de citroenmelisse overal zat, vooral op de grond en tussen de kussens van de bank. Zucht. Naar de moestuin om water te geven dan, een veilig klusje. Lekker op blote voeten. Eenmaal thuis kijk ik naar mijn vieze voeten, oeps, weer bloed, nu aan de andere kant. Van de glasbollen blijkbaar. Zucht. Dan maar met mijn voeten in een badje met detox want met een snee in je voet op vies zand is misschien niet zo handig. Wat ik niet eens omgooide. En tenslotte ontdekte ik, of eigenlijk Cor, dat de schade van de val van het wafelijzer helemaal niet was meegevallen, want dat er ook een hoek van de inductie kookplaat mee was afgebroken. Ik kon wel huilen. Ik denk niet dat ik eerder in mijn leven zoveel onhandigheid heb vertoond op één dag. En er was niet eens een speciale aanleiding voor of zo. Enfin. Vandaag gaat in elk geval tot nu toe goed. Fingers crossed.