Frank Houweling

Ik denk dat we hier een kleine miscommunicatie hebben. Je geeft eerst aan het niet met mij eens te zijn, maar brengt daarna precies onder woorden wat ik bedoel!

Kleine nuance: je hebt wel de gomziekte. Maar dan is het gommen niet de ziekte zelf, maar inderdaad een manier waarop de aantasting (Pseudomonas mors prunorum) zich kenbaar maakt.

Ook dat is nuttig om te weten, bedankt!

Dat valt toch wel mee? Maitop, Delight Vostorg, Strawberry Sensation, Borealis. De eerste twee vallen nog onder het kwekersrecht / zit patent op, en de andere twee zijn ook nieuw ontwikkelde rassen. We hebben overigens dit jaar wel het assortiment vernieuwd. Dus wat dat betreft is er wel 'wat' veranderd. Je wordt de afgelopen jaren doodgegooid met rassen dus we hebben een selectie gemaakt van 10 rassen waarvan wij vinden dat het de betere rassen zijn, en ook geprobeerd wat variatie aan te brengen (vroeg-midden-laat rijping, verschillende groeivormen, zelfbestuivend of niet etc.) Wat betreft mijn opmerking over dat bittertje. Ik merk dat sommige mensen de verwachting hebben dat de honingbes precies smaakt als een blauwe bes in de supermarkt. En dat is gewoon niet zo, een honingbes is gewoon iets minder zoet dan dat. Zelfs als je het juiste ras hebt en op het juiste moment plukt. Nog steeds smakelijk, maar wel anders dan een blauwe bes. Wat mij betreft is dat gewoon de verkeerde verwachting.

Hallo! Ik ben benieuwd of er iemand hier ervaring heeft met de suikeresdoorn (Acer saccharum), ook wel bekend als de 'sugar maple'. De esdoorn waar je die heerlijke ahornsiroop van maakt. Vooral benieuwd naar groei en verzorging in Nederland, maar vooral ook in het tappen en inkoken van de ahornsiroop. Ik heb begrepen dat dat wat lastiger gaat in NL omdat er minder sapstroom actief is in de winter door de minder grote schommelingen in temperaturen. Is dat ook jullie ervaring?

Opal sluit ik me bij aan. Reine claude moet je er wel rekening mee houden dat het ras altijd pas op latere leeftijd vrucht draagt. Inderdaad wel een heerlijke pruim, maar je moet er geduld bij hebben.

In het geval van Acca sellowiana is er eigenlijk niemand die ze uit zaad opkweekt, want ze laten zich gemakkelijker stekken. Dus als je een plant koopt zonder ras-aanduiding is het waarschijnlijk alsnog een ras, maar gewoon niet zo gelabeld. De gemiddelde tuincentrumbezoeker kent de plant toch al niet, laat staan het ras Natuurlijk wel een loterij welk ras je krijgt!

Solissimo is een Plantipp ras (ik zie dat hij van hun site af is, mogelijk is er nu een andere vertegenwoordiger)? Deze foto gebruikten ze altijd voor het aangeven van de vruchtgrootte: Kiwi Moniek is goed zelfbestuivend, maar vruchten zijn echt klein tot middelgroot. Dat is gewoon een nadeel van het ras. Het ras geeft wel op heel jonge leeftijd al vruchten.

Moniek heeft zeker geen grote vruchten. Ik zie dat dat goed stond in de omschrijving, maar niet in het lijstje eigenschappen verderop, dus daar verduidelijkt. Excuses!

Ik ben bang dat wij die rassen niet kweken, dus ik heb daar zelf ook geen informatie over/ervaring mee. En je mag mij áltijd om informatie vragen :)

Erg vervelend om te horen dat er drie appelbomen door deze ziekte gesneuveld zijn! Vruchtboomkanker heb ik (jammer genoeg) inderdaad aardig wat ervaring mee. Drie zaken die enorm helpen: Resistente rassen. Er zit echt een groot verschil in rassen. Wij kweken bijv. zelf geen Topaz meer op op onze grond. Dat is niet te doen. Kalk toedienen. Door kalk toe te dienen wordt de bodem meer base (hogere Ph). Als je een zure bodem hebt zoals onze veengrond dan vergroot dat de kans op vruchtboomkanker. Door kalk toe te dienen groeien de appelbomen beter en worden ze dus ook minder snel geinfecteerd. Snoeiwonden minimaliseren. Dus netjes afsnoeien, stormschade voorkomen en anders snel herstellen. Controle. Wij lopen elke maand wel even een rondje om te kijken of ik ergens een aantasting door vruchtboomkanker zie. Zo ja dan wordt er direct ingegrepen (tak verwijderen) om verspreiding te voorkomen. Succes!

Schmidt is een siercultivar, dus wel vaak aangeboden. Volgens mij is de Elza de moeilijke om te vinden.

Ribes alpinum 'Schmidt' zie ik wel redelijk vaak aangeboden worden, dus die moet makkelijker te krijgen zijn dan Elza.

Interessant! Ik krijg ze wel eens aangeboden als zaailingen, maar tot dusver niet in het assortiment opgenomen omdat ik juist het tegenovergestelde hoorde (niet de moeite waard).

Ik vermelde dat (edulis) er even bij omdat ik het zo vaak (foutief) op plantenetiketten zie. Komt dus ook veel verwarring vandaan.