Moin medemoestuiniers,

Tussen de Drentse heide, hunebedden en de nuchtere aardappelteelt door, heb ik een project in de steigers staan waar de gemiddelde tropische plantenexpert waarschijnlijk spontaan van gaat hyperventileren. Ik ga namelijk proberen een stukje West-Afrikaanse jungle te temmen, hier in de huiskamer op Drentse bodem!

Het begon anderhalf jaar geleden met een simpele mango uit de Jumbo. Een vezelige, Senegalese vrucht waarvan de pit blijkbaar dacht: "Drenthe? Prima, ik doe het ervoor."

Inmiddels staat er een prachtige, vitale zaailing te pronken. Maar ja, we weten allemaal hoe dat gaat met supermarkt-zaailingen: na jaren bloed, zweet en tranen krijg je vaak vruchten die smaken naar niks. Tijd voor het illegale... eh, specialistische werk: enten!

In december ontvlucht ik de Drentse winter voor een vakantie naar Gambia. Mijn geheime missie daar? Het opsporen van een tak van de legendarische Jurr mango – een lokale variëteit die zo lekker is dat de Jumbo-mango er spontaan rillingen van krijgt. Op 5 januari snijd ik daar een mooie, verse enttak af. En ja, die gaat (uiteraard gecamoufleerd in vochtig wc-papier, luchtdicht in een ziplock én diep weggestopt tussen mijn vuile was) stiekem mee in de handbagage. Rechtstreeks van Banjul naar de hunebedden.

Op 6 januari land ik, en dan moet de chirurgische ingreep direct plaatsvinden. Omdat koning winter dan waarschijnlijk over de Drentse es waait, krijgt mijn Jumbo-onderstam een koninklijke VIP-behandeling in de woonkamer om de sapstroom kunstmatig wakker te schudden.

Het masterplan:

• De mango verhuist naar een kweektent (40x40x160cm) midden in de kamer (veilig weg van de tochtige ramen en de loeiende radiator).Een warmtemat houdt de wortels non-stop op een tropische 25 °C (warmer dan mijn eigen voeten in de winter).Een thermostaatgestuurd kacheltje en een clip-ventilator zorgen dat het binnenklimaat niet keldert naar de 15 °C die mijn huiskamerthermostaat 's nachts aangeeft (we blijven wel zuinige Drenten hè, de kachel gaat uit!).Een 50 tot 100W groeilamp mag de zon uithangen op een strak 12/12 lichtregime.

De exacte 'sweet spot' op de stam – precies op de millimeter nauwkeurig bepaald op de grens van bruin en groen hout – staat al gemarkeerd. Zodra de Gambiaanse asielzoeker arriveert, krijgt hij een plastic zakje over zijn hoofd voor het ultieme broeikaseffect en mag het grote bidden beginnen.

Ik ben heel benieuwd of er hier meer gekken zijn die midden in de winter tropisch fruit proberen te temmen op zandgrond, of mensen die nog ultieme 'smokkeltips' hebben om zo'n tak in het vliegtuig sappig te houden!

Ik houd jullie op de hoogte. Als het lukt, drinken we volgend jaar eikeltjeskoffie met Gambiaanse mango-vlaai! 🤞

Word vervolgd!!!!

Hier wil ik begin volgend jaar de Gambiaanse Jurr ent plaatsen.

Geniet van de fotos!

Klinkt als een gaaf plan! Succes!

Ik ben zelf geen enter, maar niet een ideetje om meerdere takken te enten zodat de kans groter is dat je er iets positiefs aan over houdt?