Pompoenen 2026

Een rondje pompoenen. Dat is altijd leuk wanneer ze in september al bijna af zijn.

Ver weg, achter de waslijn en ook redelijk uit het zicht door wat andere groenten, ligt de Flat White Boer. De plant groeide hard, maar produceerde slechts één boer. Wel van redelijk formaat, maar ik had na het succes van vorig jaar gehoopt op meer. Misschien toch net te weinig zon daar.

Dan zijn er de joekelorissen, zoals wij die grote lange types noemen. Ze storten nog steeds niet neer, die plant kan blijkbaar behoorlijk wat gewicht dragen. Ik weet nog steeds niet zeker welke van de drie planten de Longue de Nice is en welke de Trompe d'Albenga. Soms lijkt de vorm van een vrucht af te wijken, dan weer zijn het gewoon allemaal idioot lange dingen met een verdikking aan het einde. Hangend groeien ze recht, liggend krom. Jong te eten als courgette, rijp als pompoen.

De oranje pompoenen, even kwijt welke soort dit is, maar ze worden steeds mooier en er liggen er vier te shinen.

Als geel bolletje geplukt, maar alsnog oranje geworden.

De butternut heeft het af laten weten. Veel plant, nul vruchten. Inmiddels gerooid, hij stond ook in de weg.

De patisson zendt elke week een paar ufo's het heelal in.

En dan de gele bolcourgette. Ik dacht dat ie er klaar mee was, maar na een paar weken niks begon hij toch weer te produceren.