weknow

Ik zou denken: Ha...Ik heb geluk....kleigrond geeft heel veel mogelijkheden, is enorm vruchtbaar. Niet gaan spitten, (hooguit de eerste keer) veel compost zien te krijgen en daar de grond mee bedekken en dat volhouden. De structuur van de bodem is na een jaar al veel beter en na enkele jaren geweldig. Ook de karton-methode met compost garandeert heel veel verbetering in 1 jaar tijd. Veel goedkoper, minder werk en betere resultaten Niet de stofjes die je toevoegt (zoals basaltmeel), maar het grondleven doet dan het werk en zorgt voor voeding en gezondheid van je bodem.

Wel leuk om te zien, dat intussen ook de latere soorten nu - ondanks de kou - komen bovenpiepen. Even twijfelde ik...in december...dat veldje met 6 rassen was vol open plekken. Intussen zie ik dat zowat alles bovenkomt. Wel tijd om de ruggetjes wat te herstellen, want hier en daar zie ik het bolletje zitten. Ik verwacht een betere oogst dan verleden jaar. Nu hebben ze in ieder geval al een dosis vorst gehad. Ben benieuwd of de roest weer zo terugkomt. Verwacht het niet...verleden jaar was uitzonderlijk...biologisch spuitmiddel staat hier nog niet op het verlanglijstje.

Wat een leuke introductie! Welkom en dik compliment!

Dacht hetzelfde als Erny bij de bovenste foto. Een tuin die door de eigenaar niet meer wordt bijgehouden. Hoe dat komt? Tijdgebrek? Niet weten waar je aan begint? Het niet vol kunnen houden? Niet weten hoe je het kunt doen? Moed in de schoenen? De motivatie (en misschien ook sociale druk) om een tuin aan huis aandacht te geven, zal groter zijn dan met een tuin op afstand. Door er weg te blijven en de andere kant op te kijken, is het probleem ook niet meer zo groot. Ik denk even hardop. Als een tuin een "moeten" wordt, een verplichting, iets dat je niet meer aankunt...dan is de essentie van waarom je tuiniert weg, lijkt me. Overigens griezel ik ook wel van tuinen die koud en steriel, wat zullen de buren wel denken als het niet super-netjes is, worden onderhouden. Alsof het een ziekenhuiskamer is. Niks mag buiten de rijtjes, wat uitgebloeid of niet perfect is moet er meteen uit en elke natuurlijke ontwikkeling moet meteen "aangepakt". Een tuin is in mijn ogen, beheerde natuur. Aandacht en liefde voor wat er groeit en gebeurt is essentieel. Maar het moet wel kunnen groeien, zijn gang gaan. De tweede foto zie ik niet als een rommeltje. Integendeel...als ik er langs zou wandelen, zou ik zeker eens blijven kijken naar de planten en bloemetjes en genieten. Dat er allerlei afgedankte spulletjes staan en gebruikt worden, die anders bij het vuilnis terecht zouden zijn gekomen. Soit... Hebben ze toch nog een doel en niet iedereen heeft het geld op zijn/haar rug groeien...roeien met de riemen die je hebt...hier ook!

Tuurlijk mag je dit wel op het forum bespreken. Maar het eerste wat ik dacht is: Iedereen zal onder rommelig iets anders verstaan. Dus dan krijg je een "gesprek" met allemaal verschillende voorstellingen van wat rommelig is. Gevolg = dat je volledig langs elkaar door praat. Toen ik je eerste post las, vanochtend, dacht ik nog: "Holland, laat eens een paar foto's zien van wat jij rommelig vindt, zodat ik snap wat jij ermee bedoelt". Maar ja, ik zit niet de hele dag achter de PC en op het forum en wil ook niet overal met mijn kwebbel tussen zitten. In de bijna 30 jaar dat we hier wonen, heeft de buurt wel aan onze tuin bij de woning ( is niet mijn huidige moestuin) moeten wennen. We hebben ze bewust heel natuurlijk aangelegd en onderhouden. Permacultuur was toen nog niet uitgevonden (nog niet bedacht als modewoord) maar een bewuste "wildernis", waar goed gekozen begroeiing grotendeels haar gang mocht gaan was hoe wij onze tuin graag wilden.... Er staan planten die anderen als onkruid beschouwen en we hebben allerlei "afval" gebruikt om gevarieerde biotopen te maken. Dat was in een klein dorp raar en totaal anders. Intussen is het geaccepteerd en zien ook anderen de schoonheid en rijkdom van zo een meer natuurlijke tuin. Als we buiten zitten, ongezien voor wie achterlangs over het pad wandelt, vangen we vaak de gesprekken op. In mijn moestuin is het niet heel anders en die ligt zelfs aan 2 paden. Veel buren en voorbijgangers maken een praatje (soms doe ik alsof ik heel druk bezig ben en hen niet zie, anders kom ik aan mijn tuin niet toe ). In het begin werd, wat meewarig, gedacht dat ik maar "wat deed" en kreeg ik allerlei adviezen over mesten, spuiten, wat ik waar zou moeten planten en grondbewerking. Niet spitten, geen lange rijen met hetzelfde gewas, niet voor de helft van de tijd met een spuitinstallatie op mijn rug lopen, geen kunstmest, 6 compostbakken, allerlei planten die ze niet kennen...wat een rare vogel...dat kon toch niet goed gaan.... Intussen, na 3 jaar, is het heel anders. Deel ik plantjes uit en zaden, laat ik van alles proeven, komen ze van alles vragen...is er gewoon een leuk contact en respect over en weer...helpen we elkaar ook....maar ieder doet het op zijn eigen manier. Dus...wanneer is iets een rommeltje?

Dat was dit jaar al bedoeling Loes. Misschien verschillen we in de inschatting van wat nodig is? Toch denk ik niet dat de stagneringen komen omdat de begintekst met afspraken te lang is..... Alles hangt af van de inzet en gemotiveerdheid van deelnemers, in mijn ogen. De versie en regels van de Nederlandse zadenenveloppen vind ik ook prima. Dat lijkt ook vlot te verlopen. Ik denk: Misschien is de BZD als apart initiatief daardoor intussen wat achterhaald? Ben in ieder geval blij dat de doos goed is "doorgekomen", want ik kon ze met de track-code niet traceren.

Vind ze wat psychedelisch op de foto.

Het is een 2 jarige. Laten overwinteren of enkele mooie, gezonde wortelen in maart/april weer uitplanten. Bloei te verwachten mei/juni.

Geen antwoord voor Pieter. Maar voor iedereen die zich nu even afvraagt...Wat is een alpenbes? http://wilde-planten.nl/alpenbes.htm http://waarneming.nl/soort/info/7315 http://nl.wikibooks.org/wiki/Leer_jezelf_ecologisch_tuinieren/Alpenbes Even voor mezelf samenvattend: Interessant omdat ze in halfschaduw tot schaduw kan groeien. Vrij zeldzaam in het wild in Nederland, dus geschikt voor een bostuin wellicht. Om bessen te krijgen, heb je een mannelijke en vrouwelijke plant bij elkaar nodig. Verwacht geen grote oogst en overheerlijke vruchten.

Minstens 1 meter. Beter richting 1,50 m. Dan kun je nog rondom de struik. Als heggetje kan het wat dichter, maar dan moet je voor en achter voor voldoende ruimte zorgen. Groeiwijze (grootte, breedte) kan per ras wat verschillen.

adviseert GeertLaurent. Waar koop je die (bijvoorbeeld op het Zeeuwse platteland)?? Ben ze nog nooit tegengekomen....... By the way....wie heeft ze al geproefd en zijn ze dan inderdaad erg lekker? Hoe zou je de smaak benoemen?

Ha, Dank je wel Powerlite. Dat helpt. De Invicta kan ik bevestigen als een lekkere en grote. Moet wel volledig rijp zijn voor uit de hand te eten. De rest hou ik in gedachten voor als ik nog struiken bij ga zetten. (Tsja...een mens wil altijd meer, he)

Wat een rijkdom, Bio-fee (Maar wat zoek je nog?)

Powerlite zegt: En dan zit hier een schare moestuinforummers die heel graag van jou ook wil weten: Welke rassen kruisbes raad jij ons wel aan, Powerlite?

Afdekken met worteldoek en bakken op hoogte maken......? Of...beetje grapje, beetje serieus...er een rotstuin aanleggen......? Bij twijfel grondmonster laten nemen. Beton is lastig, maar niet giftig. Maar wat ligt er nog? Ik denk even verder...... Of heb je een schone grond verklaring bij de koop van het huis? Als je het huis ooit verkoopt, zal een koper sowieso een schone-grond-verklaring eisen (Ik in ieder geval ), dus als je die niet hebt misschien idee om het een en ander te combineren?

In de beroepslandbouw worden waarschijnlijk bijna uitsluitend F1-rassen geteeld. Dan is de kwaliteit van een nakomeling zelden dezelfde (en waarschijnlijk minder) dan die van de paprika waar je dan zaden van oogst. Bijvoorbeeld veel kleinere vruchten. Ook is de kans groot dat ze niet zo veel opbrengen of pas heel laat rijp worden. Want de rassen die beroepstuinders telen zijn ontwikkeld voor omstandigheden in kassen waar zomer en winter, met kunstlicht en verwarming, gekweekt kan worden. Overigens die beroepstelers kiezen ook andere (F-1) rassen voor de diverse perioden van het jaar. In de meeste gevallen ben je als liefhebber dan beter af met een ras dat is aangepast aan ons Nederlandse buiten/koude kas klimaat. Een paprikasoort die wat minder warmte nodig heeft en zo snel mogelijk vrucht zet en rijpt. (De beroepsteler zal zeggen: Ik heb liefst veel vruchten die allemaal op ongeveer dezelfde tijd rijpen) Zelf zie ik een enorm verschil tussen miniatuurpaprika's, waarvan ik al eind juli kan beginnen oogsten en grote rassen als Californian Wonder of Corno de Torro, waarvan ik pas meer dan een maand later een enkele vrucht begin te oogsten en die aan het einde van het seizoen de helft van de vruchten nog niet rijp heeft. Bovendien maakt het ook nog heel veel uit of het een warme zomer is of niet. Zaaien uit een gekochte paprika is een gok. Leuk om eens te proberen. Gekocht zaad van een goed gekozen ras voor onze omstandigheden geeft je veel meer kans op een goede oogst.

Hier staat 1x Captivator-kruisbes. Inderdaad nauwelijks stekels. Maar vooral de smaak vind ik minder, althans als "dessert-fruit". De smaak van rassen kruisbes wordt vaak ingedeeld in "dessert" en "keuken". Keuken = verwerking als jam, saus of in gebak. "Desert-type" wil dan zeggen voor vers gebruik, direct opeten. Wat betreft de stekels, kun je de grootste lastigheid daarvan ondervangen door goed te snoeien. Zorg dat de scheuten die je laat staan niet uit de grond springen, maar laat een kort stammetje met zijtakken staan. Dan een soort gestelvorm, d.w.z. op het stammetje 4 a 5 stevige takken vrij horizontaal laten groeien met kleine zijscheuten. Hiermee heb je een open struik, waar je overal makkelijk bij kunt en die ook luchtig is, waardoor je ziekten als meeldauw (schimmel) grotendeels vermijdt. Alle nieuwere rassen zijn veel minder vatbaar voor meeldauw. Als je de struiken op een geschikte plaats zet (niet te nat en luchtig) en ze ook door snoei open/luchtig houdt, hoef je daar niet bang voor te zijn, heb je er weinig last van. Hinnomaki's groeien gezond en zijn intussen bijna de enige die nog verkocht worden via tuincentra e.d. Prima soorten, hoor. Vooral de rode is best lekker, maar heel anders dan de klassieke kruisbessen die ik van vroeger ken. Toch wel jammer, dat andere rassen met erg lekkere en soms veel grotere vruchten blijkbaar alleen nog via specialistische kwekers te koop zijn. Want bij kruisbessen is er echt een enorm scala aan smaken en aroma's...erg leuk om daarin wat variatie te hebben. Ook de pluktijd loopt tot 3 maanden als je meerdere opvolgende rassen kiest. Hier wat links naar rasbeschrijvingen: http://www.houtwal.be/vakartikels/kleinfruit_houtig/ribes/kruisbes_planten.htm http://www.fruitbomen.net/kruisbes/ http://www.kruisbes.nl/rassen/

Dan kom je met de fiets Dat is een prestatie waar iedereen "U' tegen zegt.

http://www.arboretumoudenbosch.nl/images/artikel%20aesculus%2041%20Bomen%20en%20stuiken%20vermeerderen(deel1)%20(2).pdf http://home.introweb.nl/m/menkehor/techniek.htm Kijk bij coniferen. En ook hier staat iets: http://www.linfomarkt.com/Nederlandse%20versie/nieuwsbrief%202011%20november.pdf

@ zaaizee. Als je toch nog graag wilt kijken, kan ik je nogmaals net voor mij in de lijst zetten. @ allen. Is het de moeite waard om eventueel de doos nog een tweede ronde te laten maken? Ik kan het niet beoordelen, omdat ik nu niet weet hoeveel er is "geruild"sinds de start.

Om al je vragen te beantwoorden, vraagt een hele studie. Mensen hebben misschien niet zo veel energie/tijd? Bovendien zeg je (in mijn ogen) een aantal dingen en maak je plannen die dwars ingaan tegen wat als verstandig wordt beschouwd, terwijl je eerder wel goed bezig was. Wisselteelt is de enige manier om in de loop der jaren een moestuin gezond te houden. Vaste bedden gaat misschien enkele jaren goed en dan heb je een hoop ellende: voedselgebrek, bodemziekten. Door elk jaar te wisselen, voorkom je dus grote problemen. Of je op een bed 2x kunt oogsten ligt aan het soort groente en de groeitijd die ze nodig hebben tot de oogst. Leer de verschillende gewassen kennen en dan wijst zich vanzelf uit wat kan. Als je spitten nodig vindt (ik niet) dan versjouw je toch niet alles door je hele tuin? Ik snap niet dat je, terwijl je goed bezig was, nu zo maar los laat? Dat je alles gaandeweg moet leren, is helemaal niet erg. Maar misschien toch een goed idee om eens een soort handboek te gebruiken voor een (beginnende) moestuinier en dan een werkwijze aan te houden. Ook een website als die van Diana's Mooie Moestuin kan je veel helpen. Succes!

Neen. Dat ligt wat aan de omstandigheden/voorkeur. Het kan ook zonder ophogen. Bij vrij natte grond, kan het helpen omdat op iets hoger niveau de zaden niet gaan "zwemmen" en het water wordt afgevoerd, terwijl het wel vochtig blijft. Sommige mensen kiezen ook voor verhoogde bedden, omdat ze dan minder hoeven bukken. Ook een duidelijke grens tussen pad en plantbed vinden sommige mensen fijn. Ik heb zelf geen verhoogde bedden. Mijn tuin is niet meer te nat. Ik zaai dus meestal in geultjes. Wel fijn om te zien waar je precies gezaaid hebt, totdat de plantjes kiemen. Uien en aardappels zal ik meestal wel ietsje hoger zetten. Uien e.d. houden van wat droger. Aardappelen geef ik zo wat ruimte boven de grond om knollen te vormen. De voordelen en nadelen hebben dus veel te maken met hoe de omstandigheden in je tuin zijn en wat je prettig vindt of mooi vindt.

Heb even gekeken omdat ik wel benieuwd was. Bij Bol in ieder geval 6 product-recensies. http://www.bol.com/nl/p/berthoud-green-power-elektrische-onkruidbestrijder/9200000026073540/ Mijn indruk (zonder zelf enige ervaring ermee): vooral geschikt en handig tussen tegels, stenen en langs randen en op paden. Niet als een alternatief voor het gewone schoffel/hakwerk in de (moes-)tuin. Flink verlengsnoer nodig en voorzichtig dat je dat niet per ongeluk mee brandt. Mijn uitgebreide ervaring met bestrijding van onkruid = "planten die spontaan opkomen die je ergens liever niet hebt" is dat het vaak met de hand veel efficiënter en doeltreffender gaat als je de groeiwijze van een plant kent en het ook in de goede periode doet. Spuiten is veel meer werk en vraagt meer tijd dan handmatig, nog los van alle milieu- en gezondheidsaspecten. Bijvoorbeeld brandnetels, ridderzuring, zevenblad, kweekgras, heermoes of (het mooie, maar als het 15 jaar zijn gang is gegaan en alles overgroeit: fluitenkruid) e.d. vind ik ook vanuit efficiëntie geen enkele optie om met gif aan te pakken.

Zou het lukken met die foto...?

Perliet als toplaagje voor lichtweerkaatsing, hoeft maar heel dun te zijn. Geen probleem, behalve voor heel kleine zaadjes (aardbei bijvoorbeeld) Toevoegen in een mengsel bevordert inderdaad de luchtigheid wat (zand en cocos ook) en het vochtvasthoudend vermogen van perliet is er wel, maar lang niet zo spectaculair als van vermiculiet. Voor sla werkt het ook zonder, als je de aarde niet heel vast aanduwt (blijft ze ook luchtig, vindt sla fijn). Reken wel dat sla, peper en tomaat geregeld verplant worden om lekker door te groeien (steeds iets grotere pot!), waardoor je dit speciale mengsel maar vrij kort gebruikt. Temeer omdat dit mengsel vrij weinig voeding bevat en al na enkele weken uitgeput raakt voor snelgroeiende gewassen. Nogmaals: echt nodig is het niet. Toplaagje is wel zinvol als je op een plek zaait en opkweekt waar licht toch al matig is (zoals vensterbank). Zou je de titel niet beter veranderen?