weknow

Perliet als toplaagje voor lichtweerkaatsing, hoeft maar heel dun te zijn. Geen probleem, behalve voor heel kleine zaadjes (aardbei bijvoorbeeld) Toevoegen in een mengsel bevordert inderdaad de luchtigheid wat (zand en cocos ook) en het vochtvasthoudend vermogen van perliet is er wel, maar lang niet zo spectaculair als van vermiculiet. Voor sla werkt het ook zonder, als je de aarde niet heel vast aanduwt (blijft ze ook luchtig, vindt sla fijn). Reken wel dat sla, peper en tomaat geregeld verplant worden om lekker door te groeien (steeds iets grotere pot!), waardoor je dit speciale mengsel maar vrij kort gebruikt. Temeer omdat dit mengsel vrij weinig voeding bevat en al na enkele weken uitgeput raakt voor snelgroeiende gewassen. Nogmaals: echt nodig is het niet. Toplaagje is wel zinvol als je op een plek zaait en opkweekt waar licht toch al matig is (zoals vensterbank). Zou je de titel niet beter veranderen?

Een ingewikkeld mengsel, waarvan ik zo even het nut niet zie. Wat is het voordeel t.o.v. 50% zand + 50% potgrond??? (Dat is zo een beetje wat ook in een zak zaai- en stekgrond zit) Paprika,tomaten e.d. daarin opkweken gaat uitstekend. Zou echt niet weten wat jouw mengsel daarin beter kan? Wel op tijd verspenen en naar iets grotere pot overbrengen. Beter een keer meer dan minder, om wortels te stimuleren bij die gewassen. Helderwitte perliet (dat is weer net iets anders dan meer grijs-zandkleurige vermiculiet, met vergelijkbare maar iets andere eigenschappen) bovenop zou misschien wel wat nut kunnen hebben, omdat het veel licht weerkaatst en veel licht elementair is voor een goede groei van capsicums en tomaten..... Vermiculiet is wel handig bij zaden die een voorbehandeling nodig hebben. Het slaat heel veel water op, is heel luchtig en schoon van micro-organismen. Je kunt de zaden dan een - bij andere zaden dan groenten vaak noodzakelijke - koudebehandeling of warmtebehandeling of beide geven (stratificatie) op een heel klein plekje (bijv. een of enkele eetlepels net met vocht verzadigde vermiculiet in een gripzakje of in een klein plastic bakje). Als de zaden dan kiemen, soms na maanden of jaren afhankelijk van de soort en de omstandigheden waarin ze kunnen kiemen, dan zijn ze heel makkelijk uit dit superlichte spul te verspenen. Hier een link naar een site, die duidelijk laat zien hoe je vermiculiet kunt inzetten bij zaaien e.d. Ikzelf gebruik het graag bij wat "moeilijkere" zaden. Maar voor gewone zaden vind ik het overbodig en te duur. http://www.seedsite.eu/zaaien-vermiculiet

Van de website van tuinkabouter voor zowel de framboos als dauwbraam als makkelijke manier: Zaai-instructies: Zaai in herfst en zet buiten. Kiem in voorjaar Plant-instructies: Niet laten uitdrogen. Regelmatig voeden. Volle zon. Andere, meer gecontroleerde, methode is : In beetje vochtig zand of (vrij van schimmels) vermiculiet 6 weken in de koelkast en dan zaaien rond 15 graden. Temperaturen boven 20 graden vermijden. Op beide manieren zouden de zaden uit hun kiem-slaap gehaald worden en dan gaan kiemen. Verwacht onregelmatige opkomst, dus zaaisel mag enkele maanden blijven staan.

@ Zaaizee. Ik hoop dat de doos spoedig bij je komt, maar weet niets zeker op dit moment. Om alle verhalen/excuses hier uit de doeken te doen en te beoordelen of ze waar en terecht zijn, heeft geen nut. Feit is dat Beertjerinke de doos op 17 dec. heeft ontvangen en dat die nu nog steeds niet is aangekomen bij de volgende. Op 5 januari de belofte om de doos alsnog "morgen" dan toch te versturen. Op 14 januari het verhaal dat ze de doos heeft meegegeven aan zwager om ze te posten naar Zaaizee. De belofte om er direct achteraan te gaan en me nog dezelfde dag te laten weten hoe het precies zit, is ze niet meer nagekomen. Wordt vervolgd!

Hier vooral de Vlaamse Radio 1. Goede muziek en geen voortdurende djingles en piepjes en trommeltjes als achtergrond, zelfs achter het nieuws. Wie bedenkt dat we voortdurend allerlei onder-geluiden nodig hebben om wat er door de dj's en nieuwslezers gekletst wordt interessant te maken? Mij maakt het opgefokt en zenuwachtig...alsof we tegenwoordig opgejaagd moeten worden om erbij te horen... (Mopper, mopper....ik zou het in de klaagbank moeten zetten... )

Klinkt goed als dat algemeen gebruik is. Maar....geen compost...???

Stro is geen compost! Is dit wel het goede topic voor deze vraag? Mogelijk antwoord: nat houden en aandrukken...?

In de wijk Boschveld in Den Bosch, loop ik af en toe over een voormalig industrieterrein, waar een soort samentuin-project is. De eetbare planten staan er in enorme fruitkisten van ca. 1 m3 en met stenen of omranding van gevlochten wilgen zijn er verhoogde bakken gebouwd, die ook deze vormen hebben. Er staan ook wat bomen en struiken en sierplanten direct in de grond geplant. Mijn "uitleg" hiervan is dat de grond vervuild zou kunnen zijn en dat dit gedaan wordt om geen vervuiling in de eetbare gewassen te krijgen. In de vormgeving is blijkbaar ook rekening gehouden met efficiënt omgaan met beperkt water (dat moet van elders worden aangevoerd) en het maken van microklimaatjes in zo een bakken. Wat ook een rol zou kunnen spelen, is dat de plantbakken zo vrij eenvoudig te verhuizen zijn. In de wijk zijn volop grondige renovaties en grootschalige veranderingen aan de gang, dus deze tuin zal waarschijnlijk een tijdelijke status hebben......

Doet wel pijn aan je stroomrekening en geeft veel warmte? Kijk dit topic eens door voor alternatieven.... https://www.moestuinforum.nl/topic/11424-tl-groeilamp-voor-je-zaailingen-simpel-en-goedkoop/

Die wordt als zaad aangeboden, Deborah. Maar lijkt me een uitzondering. Die precies gekweekt is om bijna geen uitlopers te maken. Inderdaad een kleine aardbei. Maar ook een bosaardbei of meer een cultuur-ras? Maar het kan natuurlijk best, dat er in de aardbeienfamilie wilde vormen zijn die zich niet via uitlopers vermeerderen en dat uit die ouders het ras Baron van Solemacher is verder gekweekt. Ze wordt gerekend tot de doordragers. Wie weet meer?

Toch vraag ik me even af, of dit een goede indicatie is. Tuinkers kweek ik op keukenpapier of watten met water...verder niks (dus als kiemgroente). Met andere woorden met wat vocht en licht, kiemt en groeit die al. Je opmerking doet me realiseren, dat ik geen harde gegevens heb over en moeilijk kan omschrijven hoe ik weet dat mijn compost rijp is. Zonder heel duidelijke analyse, "zie" ik het er wel aan. Ik zie dat compost rijp is aan de structuur (kruimelig, egaal) en als de ingrediënten er niet meer in terug te vinden zijn. Ook trekken de meeste compostwormen, zeg maar de grote aantallen want er blijven er nog best wel wat achter, dan weg uit het compostvat. Eigenlijk verandert hij dan ook al een aantal weken niet meer. Leuk om eens van anderen te vernemen, hoe zij dat nou beoordelen? Dit is wat ik (theoretisch) over geleerd heb uit de boekjes. Rijp (ofwel "stabiel") is compost als de stoffen er in zijn omgevormd naar vrij vaste chemische verbindingen. De typische composteer-organismen zijn dan klaar met hun werk en andere organismen en processen kunnen - in de bodem - ermee aan het werk gaan.

Ze zijn kleiner, maken nog meer uitlopers, verwacht geen enorme opbrengsten. Eerder klein en fijn. Een tumtum-snoepje...niet zo zoet, maar veel aroma. Net als "gewone" aardbeien (die zijn uit bosaardbeien veredeld) houden ze van humusrijke, wat losse, vochtige maar niet natte bodem. Voedingsbehoefte is wat minder hoog en ze kunnen eventueel ook in de halfschaduw. Ik laat ze half verwilderen in een bosachtig gebied. Ze (mogen) woekeren. Binnen grenzen. Enkele planten verspreiden zich binnen 2 jaar tussen de bomen over een groot gebied. Af en toe pluk ik een handjevol vruchtjes. De meeste worden door de vogels gegeten. Meer gecultiveerd kun je wat meer opbrengst krijgen, maar voor een vergiet vol enkele keren in een seizoen moet je er toch heel wat planten zetten en erg je best doen.

Het zijn vretertjes Compost voedt heel geleidelijk.

Je kunt natuurlijk ook zelf een topic beginnen met zo een vraag. Dan krijg je ook meer gerichte antwoorden, waarschijnlijk. Maar voor mij is het antwoord eenvoudig: Natuurlijk, gewoon mee composteren. Desnoods wat kleiner knippen met een snoeischaar o.i.d., als het heel grof is. Er zijn mensen die angstvallig door ziekte aangetast materiaal van hun compost weghouden. Zelfs daarin ben ik niet al te precies en acht ik het (bijna altijd) zonder risico's, ook omdat ik veel aandacht aan een goede compostering besteed. De enige uitzondering zou zijn alliums (uien, prei, knoflook) die zijn geveld door schimmelziekten, aangezien ik daarvan positief weet dat ze via de compost een besmetting kunnen blijven vormen en tomaten/aardappels die duidelijk aangetast zijn door phytophtora, hoewel serieuze bronnen dit eigenlijk geen probleem vinden en ik daar ook niet al te krampachtig in doe. Maar jouw, blijkbaar niet serieus zieke, witte kool lijkt me zeer welkom op de composthoop. Edit....ah, ja...knolvoet. Ja, ook die kan een infectiebron zijn. Maar daar heb ik gelukkig nooit last van gehad.

Dat is normaal hoor. (Tenzij hij in het water staat) Hoewel ik in andere tuinen in de buurt, die een hele rijd rabarber hebben staan, hier en daar al een nieuwe knop zie. Die van mij staat nu 2e jaar en laat nog niets zien, maar daarover maak ik me geen zorgen. Hij stond er in het najaar goed op. Bemesten? Hier krijgt hij een liter of 50 compost...verleden jaar en nu weer. That's all.

Compost van GFT-afval wordt niet als biologisch erkend. Compost van groenafval wordt wel als biologisch/ecologisch verantwoord beschouwd en gebruikt. Met andere woorden: Ga even na waar de compost in jouw gemeente wordt gemaakt en waarvan, dan weet je waar je aan toe bent wat betreft biologisch verantwoord.

Toch intussen wat meer bekend over de compost van de milieustraat, althans hier in Zeeland. Maar ik vermoed dat andere grootschalige composteerbedrijven niet heel anders werken. Deze wordt anders gemaakt dan je zelf met een composthoop of vat doet. Namelijk zonder zuurstof, waardoor de omzetting vooral door gisten gebeurt. Andere schimmels en bacteriën (namelijk anaerobe in plaats van aerobe) doen dan het werk. Dat verklaart ook waarom deze compost aanvankelijk wat onaangenaam (mest-achtig of chloorachtig) kan ruiken. Tijdens het proces worden temperaturen van 80 graden en meer bereikt, waardoor kiemen en zeker onkruidzaden erin niet inzitten. Je mag er van uit gaan dat deze compost biologisch gezien nagenoeg "dood" is, als je ze in de tuin gebruikt. Maar het organisch materiaal er in draagt bij aan de structuur van de bodem en zal na verloop van tijd ongeveer hetzelfde effect hebben dan eigen gemaakte compost, met zuurstof. Er vindt ook contole plaats op kwaliteit, waaronder onkruidzaden en of er zware metalen in zitten. Want de belangrijkste gebruikers zijn agrariërs op het land. Toch is deze compost (in tegenstelling dus tot eigen gemaakte) minder geschikt om bijvoorbeeld in te zaaien of direct planten in op te kweken, vooral omdat er vrij veel zouten inzitten. Dat hangt samen met het procedé. Ook de voedzaamheid is minder dan van eigengemaakte compost, zeker als daarin ook wat mest gebruikt wordt. Om je bodemstructuur te verbeteren of organisch materiaal in je bodem te krijgen is ze prima. Wat restjes plastic, glas of steentjes kunnen er tussen zitten, de ene keer wat meer dan de andere. Net als wat grovere stukken hout, die na 1 of 2 jaar ver verteerd zijn. Ik zelf heb deze veel gebruikt en er intussen veel over gelezen en denk dat ze nuttig is, zeker als je zelf niet voldoende of geen compost hebt. Als aanvulling...want waar er tegenwoordig veel geschreven wordt over het gebruik van compost als (op den duur de voornaamste) vorm van bemesting in een moestuin, vanwege de humusvorming die ermee plaatsvindt, denk ik dat deze compost daarvoor minder geschikt is. Zelfgemaakte compost geeft de mogelijkheid om samenstelling en omzetting en dus de humusvormende eigenschappen beter in de hand te hebben. Compost werk je best niet of weinig onder in de bodem, aangezien onder de grond weinig zuurstof is en de gunstige effecten veel minder zullen zijn. In de bovenste 15 a 25 cm. van de bodem heeft ze het meeste effect: activering van bodemleven + voedende waarde voor je planten hierdoor + ziekteverlagende eigenschappen, betere waterhuishouding en bodemstructuur.

Een gewone naam, zeg maar in de volksmond, ken ik niet. Onder botanici (plantenwetenschappers) zal elk onderdeel van een plant vast een Latijnse term hebben. Dat puntje is het overblijfsel van de bloem, van waaruit na bevruchting de banaan-vrucht is gegroeid. Bij andere vruchten zit er soms nog een restje van de bloem: (appel, peer, kruisbes) of zit er ook een hard puntje (citrusvruchten, kiwi, aalbessen). Bij een soort sinaasappels, kan er het begin van een nieuw vruchtje ontstaan...dan heet het een navel. Dat zou misschien een woord in de goede richting zijn: navel of navelrestje.....

Hmm Ik vind raapjes en bietjes toch duidelijk heel anders smaken. Ook de teelt is anders. Raapjes zijn een koolsoort. Eigenlijk is de vorm het enige waarin ze op elkaar lijken. Raapjes zijn ook niet zo geschikt om ingevroren te bewaren. Zijn dan niet meer lekker, bitterig, slap. Smaken vers meer richting radijs. Bietjes zijn zoeter. Je kunt ze (zoetzuur, met appel en ui eventueel, klaargemaakt) erg goed ingevroren bewaren en weer eten.

De dikte/stugheid van de schil als aardappels wat ouder worden, is ook wat ras-afhankelijk. Al doende leer je welke je langer met schil kunt gebruiken en die kun je voor jou dan vooral kiezen. Dat eigen -onbespoten- aardappels met schil gegeten kunnen worden, vind ik een lekker voordeel, inderdaad. Je kunt er -met schil, vroeger in het seizoen - bewaren in de vriezer als je ze half-gaar stoomt/kookt. (Bij stomen blijft de smaak van de aardappel meer behouden) Omdat je geen massa's hebt en allerlei soortjes, misschien een idee om er langer van te genieten...? Wat ik zelf erg leuk vind is om voor gasten een schaal met 4 of 5 verschillende rassen (kleuren/vormen) te presenteren, met wat sausjes, kruiden en bijgerechten. Ziet er erg mooi uit en is voor veel mensen leuk om verschillende vormen en smaken aardappel te leren kennen. Er zijn ook rassen die van binnen gekleurd zijn. Niet alleen wit of geel, maar ook rose, dieprood of zelfs geaderd. Voor dit jaar heb ik ook zaden van aardappels (van sarpo mira- ouders en van vroege soorten) en dan is het helemaal een verrassing wat voor een nakomelingen daarvan gaan komen. Vind het erg leuk om dat eens te zien!

Als je dit kunt lezen, Angela, is er nog hoop en gaat het allicht al wat beter. (Weet je zeker dat er geen cavia's aan de kabeltjes kunnen knabbelen?)

Als kiemen en jong oogsten (korte teelt): rucola, tuinkers, mosterd. Op een hele lichte plaats basilicum. Voor een snelle oogst, totdat planten gaan bloeien. knip-bieslook, peterselie, kervel, koriander, munt en nog wel meer. Binnen houden heeft alleen zin/kans op succes als je ze 's zomers heel licht en niet te heet kunt houden. Buiten is beter!

Niet de interessantste keuze voor een pot in mijn ogen. Maakt veel wortel en heeft veel voeding nodig en staat lang. Pot zou al gauw minstens een liter of 25 moeten zijn voor goede ontwikkeling. Weegt opbrengst op tegen werk en kosten? Omdat oogst normaal vanaf ca. november plaatsvindt, kan ik niet inschatten wat een stevige vorst voor een effect zou hebben op de plant. In de volle grond kunnen ze veel vorst hebben, maar een plant in een pot is veel kwetsbaarder.

Tijd dus voor nog even contact met Beertjerinke. Al is het maar om de track-code te krijgen.

Op je vrienden moet je zuinig zijn