weknow

Ookal ben ik bijna kaal....geen haar op mijn hoofd die daar aan zou denken.

Binnenkort.....kan altijd wel, maar voor goed aangaan dit jaar zou ik het z.s.m. doen. Maar wacht even totdat de vorst van nu en komende week uit de grond is. Als je planten al een aantal jaartjes oud zijn, kun je beter nieuwe kopen (of deze gebruiken om in de zomer afleggers van te maken als nieuwe planten). Oudere planten dragen niet meer zo goed.

Kun je hier niet op een of andere manier draineren? Is goedkoop en effectief. Als er binnen een 10 a 20 meter een lager gelegen sloot o.i.d. is dan je landje waar het water naar toe kan , zou ik dat echt adviseren.

Ik had al kort via PB gereageerd, Richard. Nu even wat uitgebreider en inhoudelijker n.a.v. de reactie die je van Charles Dowding kreeg. Na een of twee jaar de methode van Dowding ook te hebben toegepast, werd ik er door publicaties van Velt (o.a. het Handboek voor de moestuin en artikelen in hun tijdschrift Seizoenen) en studiebijeenkomsten voor Velt-lesgevers op geattendeerd dat het heel goed mogelijk is dat je in een ecologische moestuin, waar je consequent met compost de bodem voedt en bemest, een voedingstoestand van de bodem creëert, waarbij je aanzienlijk boven de in Vlaanderen (en waarschijnlijk ook in Nederland) geldende normen in het Mestdecreet (MAP, intussen zijn er 5 versies) uit zou kunnen komen. Professionele landbouwers, wel of niet bio, zijn hier aan gebonden en dienen via metingen, een mestadministratie e.d. aan te tonen dat zij niet te veel stikstof en fosfaten aan de bodem toevoegen, zodat deze niet via vervluchtiging, maar vooral via uitspoeling in het milieu (lucht, grondwater en oppervlaktewater) kunnen terecht komen. (Zie bijvoorbeeld deze links - Vlaanderen http://www.vcm-mestverwerking.be/information/index_nl.phtml?informationtreeid=26 - Nederland http://www.clo.nl/indicatoren/nl0400-wettelijke-normen-meststoffen ) Ik denk dat het terecht is dat de bureaumedewerkers van Velt zich inzetten voor dat ook liefhebbers-tuiniers zich in principe aan deze normen houden...zich bewust zijn van dat je ook als je ecologisch wilt tuinieren, onbedoeld aan milieuschadelijke overbemesting kunt doen....Het gaat om de zaak zelf (tuinieren op een werkelijk ecologische manier) en ook om de geloofwaardigheid van ecologisch tuinieren. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik bepaald nog niet de indruk heb dat deze boodschap, die sinds 2 a 3 jaar in allerlei publicaties naar voren komt, al echt is doorgedrongen/echt opgepikt onder de mensen tot wie Velt zich als vereniging richt. Deels zal dat er aan liggen dat we vaak eigenlijk niet weten hoeveel voedingsstoffen er al in onze bodem zijn opgeslagen via compost e.d. en hoeveel daarvan jaarlijks wordt vrijgegeven. Deels ook omdat we steeds geleerd hebben dat compostgebruik een succesvolle en ecologische manier van werken bij uitstek is, maar pas de laatste decennia beter zijn gaan begrijpen hoe dat dat dan precies werkt....onbekendheid dus...en misschien ook een heilig huisje? (Een opmerking tussendoor: Het Mestdecreet in Vlaanderen en de Mestwetgeving in Nederland zijn sterk gedacht vanuit de gangbare landbouw en de praktijken die daar gemeengoed zijn. Er is ook kritiek op. Vanuit ecologische hoek wordt er bijvoorbeeld gepleit voor een andere regelgeving die kijkt naar alle milieueffecten van een werkwijze. Een belangrijke, maar ook geheel andere discussie...dus ik laat dit verder buiten beschouwing nu.) In de nieuwste versie (2014) van het Handboek Ecologisch Tuinieren van Velt wordt een rekenmodel gepresenteerd en gebruikt om een ecologische verantwoorde bemesting van een moestuin op basis van compost te bepalen. Mede omdat ik al enkele jaren bezig was met de "Dowding-methode" (kort gezegd: Breng jaarlijks een 5 cm. compost - of geheel verteerde dierlijke mest, beschouwt Dowding ook als compost - bovenop je tuin en laat de grond verder met rust) heb ik een herberekening/schatting gemaakt voor wat dit in de praktijk betekent. Het resultaat, wat een verantwoorde hoeveelheid is en binnen de normen blijft, vind je kort op bladzijde 1 van dit topic...het 3e bericht. De reactie die Charles Dowding geeft op de vraag van Richard is precies wat hij overal zegt. 2 inch per jaar voor een moestuin. Zonder twijfel krijg je daarmee al na 1 jaar een behoorlijke groei en oogst in een nieuwe moestuin en na 3 a 4 jaar kun je ook voor veeleisende gewassen geweldige oogsten verwachten. Je krijgt dan een luchtige, voedzame en gezonde bodem vol met het gewenste bodemleven. Maar volgens het rekenmodel van Velt zul je na 3..misschien 4...jaar ook aan een nitraat en fosfaatniveau gaan komen dat boven de normen komt. Het probleem van het Velt Handboek is dat het rekenmodel dat ze uitwerken behoorlijk moeilijk is. Om het te begrijpen en te hanteren moet je echt een studie doen en je er echt heel goed in verdiepen. Hoe goed en terecht ook dat ze dit ecologisch aspect van de moestuin naar voren brengen, ik vrees dat het nog lang duurt voordat het echt breed bekend en gebruikt wordt door al die mensen die ecologisch willen werken. Het is zeker mogelijk om ook met de Velt-maat een gezonde en vruchtbare moestuin te maken., maar vraagt ook behoorlijk wat kennis en aanvullende maatregelen, zeker voor veeleisende gewassen. Met name het voorzien in de benodigde stikstof om bijv. kolen of prei goed te laten groeien, zo geven ze zelf ook toe en geven een aantal adviezen hiervoor, zal soms moeilijk zijn. (Eigenlijk zeggen ze daarvan tussen de regels doordat we met iets kleinere, maar gezonde, planten en oogst genoegen moeten nemen). Andere ecologische "goeroes" als Charles Dowding doen hun best om te laten zien hoe op een ecologische manier een super-vruchtbare moestuin mogelijk is. Maar met het door Velt naar voren gebrachte probleem van dat ze zo eigenlijk een voor het milieu situatie van overbemesting zijn ze geheel niet bekend. (Ik heb wel eens overwogen om dit aan Dowding voor te leggen...maar om een goed onderbouwd verhaal in het Engels te maken waarvoor ook het Velt Handboek 70 bladzijden nodig heeft.....dat gaat boven mijn vermogen...nog los van dat ik niet weet of hij er oor naar zal hebben?) Er zijn op het internet best een hele reeks andere websites e.d. te vinden van mensen die op een soortgelijke manier werken en er hun ding van hebben gemaakt om de wereld hiervan te overtuigen. De filmpjes van One Yard Revolution zijn daar ook een leuk voorbeeld van. Ik vind dat interessant en vaak leerzaam. Maar toen ik het filmpje in onderstaande link zag, waarin o.a. de resultaten van een bodemonderzoek naar hun vele jaren met organisch materiaal gevoede en niet gespitte grond werden gepresenteerd...realiseerde ik mij dat hun trotse resultaten over de meer dan goede vruchtbaarheid van hun grond tegelijk betekenen dat deze grond ook zeer overbemest zal zijn.

Voor zover ik weet zijn rozen winterhard. Is zoveel gedoe wel nodig?

Je vergeet nog tuinkabouter. http://www.freewebs.com/belevenissen-van-een-tuinkabouter/zadenwinkel.htm

Hoi Ciska, Ik heb nog voor je een behoorlijk grote en een kleine rabarberplant (verschillende rassen, grote is red champagne, kleinere is zaailing van verleden jaar)...van de najaars MTFD toen ik er niet was. Wil je die nog? Van longkruid kan ik je enkele stukjes uitsteken. Variëteit weet ik niet.....ik denk de meest gewone.

Gewoon doen, geen enkel probleem!

Voor wie stekken wil en in de buurt van de gemeente Sluis woont heb ik ook stekken beschikbaar. De bonte soort heb ik intussen weggedaan.....is misschien wel mooier, maar de lichtgroene niet-bonte is malser en wat beter van smaak.....dus die wilde ik houden...heb helaas maar beperkt plaats en moet keuzes maken.

We komen vast wel tot een deal tzt hoop ik....ben zelf nog niet aan het maken van een lijst toe. Heb evt. belangstelling voor de metselkuip....

Een Tulameentje zou ik wel willen, Henk. Maar misschien bedenk je je nog......is een prima ras, maar op zware klei zonder gerichte grondaanpak zal ie waarschijnlijk sukkelen en tegenvallen...?

Als Jorg ook gaat en we samen kunnen rijden, zal ik ook graag van de partij zijn. Leuk om me op te verheugen

Ik hou het ook kort, permanatuurtuin. Globaal weet ik de dingen die je vertelt ook. Het is niet de kunstmest op zichzelf dus die schimmels doodt, maar de hoge dosis aan (snel vrijkomende) voedingstoffen. Als je bijvoorbeeld een flinke portie organisch bloedmeel (hoog gehalte aan snel beschikbare stikstof) en/of beendermeel (hoog gehalte aan fosfor) bij die kwetsbare, micorhiza-afhankelijke, planten gooit gaan ze even hard dood. Elke duidelijke verandering in bodemsamenstelling (en dus ook voedingstoffen) heeft direct gevolgen voor het bodemleven - welke soorten er goed kunnen leven - en heeft invloed op welke planten er kunnen groeien. De meeste soorten planten zijn vrij tolerant, maar die jij terecht noemt zijn zeer gevoelig voor dergelijke veranderingen omdat ze in een heel kwetsbare symbiose tussen plant en bodem staan. Een groot deel van de voedingstoffen die planten weinig of veel nodig hebben zijn overigens zouten, ongeacht of ze van organische oorsprong zijn of chemisch gemaakt in een fabriek. Het bodemleven maakt het niet zo veel uit op zichzelf, micro-organismen lijken zelfs de makkelijkst beschikbare te nemen.

Ik denk dat dit onjuist is. Wordt veel beweerd. Ik vind kunstmest onnodig en bijna altijd ongewenst om vele redenen, maar dat het schimmels doodt, klopt gewoonweg niet. Nog nooit heeft iemand me met een onderbouwd verhaal kunnen uitleggen hoe dit dan zou gebeuren....... Ik corrigeer je omdat ik (zeer overtuigd van zo ecologisch mogelijk tuinieren) denk dat juiste informatie het ecologische verhaal alleen maar sterker kan maken.

Verkocht (Als ik eerst ben) vakantieliteratuur

Zoekfunctie rechtsboven even gebruiken en "knolselderij" intypen.........krijg je een hele lijst met tips, ervaringen en wetenswaardigheden

Ik zie de plekken op de bladeren en het zwart op het peertje......aantastingen, die verschillende oorzaken kunnen hebben. Zijn/waren er ook zwarte en duidelijk verdorde plekken op de takken en de stam te zien, Simone? In dat geval zou je misschien moeten denken aan bacterievuur (perenvuur)...en zou je het ook kunnen zien op bijvoorbeeld meidoorn, vuurdoorn of een aantal andere verwante bomen/struiken die in de buurt staan.

schreef Aseel Waarschijnlijk omdat je binnenin vermolmd, met schimmeldraden doorgroeid, hout zult aantreffen.......

Ik hoor tot de "absoluut geen Vreeken meer"-aanhangers. Juist vanwege de kwaliteit van de zaden (los van allerlei andere ergernissen). Er is een topic met vele adressen, maar als ik er uit het vuistje enkele mag noemen waar je ook voor wat apartere dingen goed terecht kunt en waarmee ik zelf goede ervaringen heb en er weer zal kopen: - Van der Wal - Boerengoed.nu - Levenvanhetland - De Bolster en 2 Engelse met een groot en heel ander assortiment en hun eigen specialiteiten: - Chiltern seeds - Premier-seeds-direct (gaat via Ebay) Verder misschien interessant om naar een van de beurzen te gaan van "Reclaim the seeds" binnenkort in Sint Niklaas (B) of Nijmegen waar vele aanbieders (ook veel particulieren) zijn en waar bijvoorbeeld ook de zadenwerkgroep van Velt met heel veel keuze aanwezig is.

Als een boom gezond is, is het risico van overslaan niet zo groot. De boom is dan sterk genoeg om weerstand te bieden. Schimmelsporen zitten sowieso in de lucht en de bodem en als ze ergens terecht komen waar ze het naar hun zin hebben* zal de schimmel groeien en de zwakke/zieke boom langzaam doden. Bij bomen zijn de meeste schimmels die in het hout groeien (op ziek hout leven) gevaarlijk, maar allerlei andere schimmels zijn eerder gunstig dan slecht. Die lelijke breukwonde zal zeker meegespeeld hebben bij deze infectie. In ieder geval is jouw paddenstoel zo te zien geen honingzwam, want die kan zich echt in de wortels en de bodem vestigen...dan nog is er mee te leven, maar echt weg krijg je hem niet.....denk hier eerder aan een zadelzwam of tonderzwam..of nog een andere. Ook fruitbomen hebben geen eeuwig leven...voor of na zullen ze toch wel door iets geveld worden...zo te zien is deze toch al een 20 jaar of meer oud...... * Wat je zoal kunt doen om de boom gezond te houden = - bodem goed verzorgen (organisch materiaal, luchtig en humusrijk) en blad + valfruit en mummies opruimen in najaar(composteren!) + zorgen dat de boom niet met voortdurend natte voeten staat (afwatering in de bodem) - goed snoeien (pruim zeer matig snoeien, maar boom wel luchtig houden en zeker niet tussen oktober en april snoeien) - zorgen voor een geschikte plek (voldoende licht en ventilatie) In principe zou het geen kwaad moeten kunnen om daar weer een pruim te planten. Maar kies dan voor een van nature gezond/weinig ziektegevoelig ras. Zelf zou ik indien mogelijk een paar meter opschuiven en in ieder geval nu al beginnen om de bodem wat voor te bereiden en dan komend najaar pas gaan planten.

Voor een moestuin van 180 m2 denk ik gemiddeld tussen 40 a 60 Euro per jaar aan zaadgoed/pootgoed en soms wat plantjes. Als je je zaad goed bewaart en koopt bij goede zaadhandels met echt nieuwe oogst zaad, kun je met wat zorg (luchtdicht, droog, niet te warm) met de meeste soorten 2 tot 4 jaar doen. Bij de goede zaadhandels is de inhoud van een zakje zaad meestal behoorlijk groot, dus ook samen-inkopen en verdelen of uitwisselen kan slim zijn. Als ik zo een groot budget had als jij zou ik sparen voor allerlei leuke extra dingen zoals materiaal voor een platte bak of een kasje o.i.d.

Boom is ten dode opgeschreven hoogstwaarschijnlijk, maar definitieve einde kan nog 1, 2 of zelfs nog meer jaar duren en tot die tijd kan ze ook nog dragen. Direct rooien is dus niet nodig...maar als je alvast een vervanger wilt zetten is dat wijs. Verder zie ik op foto 3 en 4 grote beschadigingen....is de kruin er ooit uitgewaaid? De paddenstoelen zitten echt door de hele boom...meestal is het beeld minder duidelijk. Zo een schimmel in het nog levende hout neemt de boom over en eet de boom a.h.w. langzaam op van binnenuit....dat proces is vast al wat jaartjes onzichtbaar aan de gang.

Zomerrassen worden algemeen beschouwd als veel lekkerder....als echt FRAMBOZEN Herfstrassen leveren niet echt een oogst (= in korte tijd een behoorlijke opbrengst) maar geven gedurende veel langere tijd steeds een paar rijpe vruchtjes.... Herfstrassen vragen minder zorg (niet zo vatbaar voor allerlei infecties) en blijven meestal lager en maken ook niet zo veel hardgroeiende uitlopers. Ook de snoei is anders. Het misverstand in gesprekken over frambozen onder liefhebbers (en ook onder de weinige professionele kwekers) is vaak dat kenners herfstsoorten niet zo interessant vinden en het daar dan ook niet over hebben.

Hier enkele keren meegemaakt met wortel en snijbiet in onze - vrij "wilde" - siertuin. Zaden zaten waarschijnlijk in strooivoer voor vogels en kwamen spontaan op ergens...wat over het hoofd gezien en aan het einde van het seizoen reuzenwortel of enorm grote en dik-stelige snijbiet kunnen oogsten. In de reguliere moestuin worden ze echt niet zo mooi en groot Verklaring (inwisselbaar voor een betere) is dat die siertuin al 30 jaar "gevoed" is (bodem opgebouwd, weinig bewerkt) door compost, gevallen bladeren, hakselhout op de paden en een breed scala aan voedingstoffen en ook ruimschoots kalium en fosfor geeft daardoor.

Dank voor deze myco-achtergronden Oscar. Maar met je conclusie/advies ben ik het niet zo eens: Als je zorgt voor een bodem met volop koolstofrijk ("bruin") verteerd organisch materiaal of compost die vooral op schimmelontwikkeling is afgestemd (meer bruin verwerken erin) zal apart bemesten van blauwe bes nauwelijks (ik denk eigenlijk geheel NIET!) nodig zijn...hooguit eventueel iets op erg schrale zandgrond en alleen in geval van slechte groei. Sowieso is de voedingsbehoefte zeer laag. Deze familie wil erg graag voedselarme grond.....voeden is gauw te en vertaalt zich in veel groei en weinig vruchten. Daarom geen stikstof (bloedmeel werkt bovendien te snel) geven. Als al extra stikstof nodig zou zijn geweest (niet dus!) zou ik hier altijd opteren voor een langzame vorm: gedroogde koemest, hoornmeel of een product op plantaardige basis (mout of zo) Beendermeel voor fosfor is overbodig en ongewenst, juist omdat de mycorhiza zeer efficiënt hierin zullen voorzien. Fosfor toevoegen, ook in organische vorm, verhindert de groei en ontwikkeling van de gewenste bodemschimmels (de plant maak je verslaafd a.h.w. aan de fastfood die je toevoegt). Zuurgraad is erg relatief en wordt overbenadrukt. Sowieso heeft blauwe bes lang niet zo een extreme zuurgraad nodig (rond 5.5 voldoet prima), is ze zeer tolerant in afwijkende waarden. Het schimmelrijke bodemleven, dat op zichzelf niet een erg zure PH-meting geeft en de grond niet zuur maakt, zal voldoende zuren afscheiden waarin deze planten zich goed voelen. Op deze manier is het prima mogelijk om deze soort te telen op een niet-zure bodem, zelfs op de klei hier met PH 7+. is mijn ervaring, zonder turf o.i.d. toe te voegen. Het is nuttiger om je te richten op gewenste bodemeigenschappen dan op zuurgraad als gegeven op zich. Veel wat daar over gezegd wordt zie ik als "mythe". Per ras moet dit verhaal misschien wat genuanceerd worden, daar heb ik te weinig kennis over. Toch heb ik hier op de zware, jonge zeeklei maar enkele blauwe bessen...die het best goed doen.....omdat ik liever mijn plantkeuze wat afstem op wat van nature op mijn grondsoort thuishoort. Mijn klei is vooral te vruchtbaar voor deze liefhebber van voedselarme grond...op armere grondsoorten (die vaak van nature ook wat zuurder zijn) zal deze plant zich nog meer in zijn element voelen.