jasmin

Die krijgen maar 1x per jaar te eten, zullen wel erg mager ogen....

Het is toch Babbeltuin: een goed sokken-recept zou best welkom zijn. Ik wil best leren sokken breien...

Boekjes geschreven over sokken breien, of wat moet ik me daarbij voorstellen??

Ziet er helder uit, die uitleg. Komt het volgende probleem: dat je jezelf gaat verplichten tot monoculturen. Heeft ook een paar nadelen. De meeste producenten zijn gespecialiseerd in 1 of 2 producten. Gaat er iets fout: droogte, te veel water, ziekte, of zelfs overvloedige oogst (want dan heeft de concurrentie ook overvloed: dalen de prijzen), dan ga je plat op je gat. Dat je als beginneling gewoon gaat sukkelen door ziektes of gebreken te laat te onderkennen, laat ik aan anderen over. Ik bezie de afzet. Want met een mooie oogst ben je er niet. Het is niet zo dat de afnemers dan maar gelijk in de rij staan. Vage afspraken zijn ook fnuikend.. die worden met een schouderophalen weer teniet gedaan. Nieuwelingen op de markt reizen vaak met bestelbussen stad en land af op zoek naar afzet. Gaat veel tijd in zitten. Is een compleet zelfstandige afdeling van je toekomstige bedrijf. En het is een ijzeren discipline om te leveren, verzuim je een keer, ben je je klant kwijt. Ik kan me een keer herinneren dat er een beginner op de markt naar me toe kwam. Hij wilde oa amsoi gaan kweken, en of ik interesse had. Uit principe zeg ik altijd ja. Moet je beseffen dat mensen altijd toezeggen, maar dat het niks garandeert Toen wou hij weten hoeveel kisten van tien kilo ik per week ging bestellen over een aantal maanden... Ik kan me die vraag wel voorstellen, maar vanuit mijn positie een absoluut debiele vraag. Prijs kon hij nog niet bepalen op voorhand, en de kwaliteit kon ik ook niet zien, want het moest nog ingezaaid worden. Ik gaf een indicatie van de hoeveelheid die ik per week ongeveer verkocht, maar gaf verder geen garantie. Toen kwam hij op een dag terug om de bestelling op te nemen in zijn naïviteit. Ik had gewoon al mijn eigen leveranciers, en het is alleen interessant als hij ver onder de prijs kan leveren, en als ik ter plekke kan zien wat de kwaliteit is. Anders blijf ik bij de vertrouwde adressen, want daar mag je altijd een partij terugsturen als die je niet aanstaat. Gebeurt best veel. Groentes fluctueren soms heel sterk in een seizoen qua prijs. En het is gewoon waar dat sommige kwetsbare groentes twee, drie keer over de kop gaan als ze verkocht worden. Dat betekent dat de consument bv. 3,50 per kilo betaald, terwijl de inkoopsprijs (ex btw) 1,25 is. Dat moet wel, want er kan zo een partij bederven waar je bij staat. Voor taugé betaal je wel 10, 20 keer de inkoopsprijs in de supermarkt.

Dit blijft een valkuil. Ik heb in die handel gezeten. Inkoopsprijzen en verkoopsprijzen slaan vaak als een tang op een varken. Je moet niet door AH lopen en concluderen dat je die prijzen gaat vangen als producent. Bv. bosuien. In het zomerseizoen kosten die geen drol, inkoop, maar AH vraagt nog steeds 1,49 per bos, van drie stengels of zo. Het AH-publiek heeft geen flauwe notie... Wat in het voordeel pleit van AH is dat hij in de winter ook vergelijkbaar aanbiedt, dus zullen ze die prijzen middelen over het jaar heen, en mogelijk op sommige momenten verlies draaien. De manier die ik vroeger vaak deed was producten die vaak in combinatie werden gekocht: de een rond inkoopsprijs (reclame) en de ander vet verdienen, dat was een ter plekke middelen. Maar als een afnemer: winkel, horeca gaat inkopen, dan zijn dat dus totaal andere, veel lagere prijzen. Zeker in bulk of per pallet ingekocht. Daar kan je gewoon niet tegenop als kleine producent. Ik heb ook aan de horeca geleverd: de lastigste klanten, waar je totaal niet op kunt bouwen. En ook nog eens slecht betalen, als ze het al deden. De koks zijn net verwende wijven, en de managers rekenen alleen in centen. Als ik eerlijk ben zie ik meer beren op de weg dan rozegeur en maneschijn. Als je product er niet tiptop uitziet, raak je het niet kwijt, of tegen zwaar verlies. Bederf gaat ook razendsnel. Om een beetje te reguleren heb je toch echt grote koelcellen nodig. En koele loodsen ter opslagruimte. Verpakkingstechnieken ed. Je wilt niet weten wat er allemaal nog bij komt kijken. Met de genoemde grote investeringen ga je het ook niet redden met een kraampje aan de weg. Concurrentie is trouwens stevig in die business, je moet ook niet denken dat je zonder slag of stoot een plekje in de markt krijgt. Welzijnswerk is echt wat anders dan de handel. En als nieuweling wordt je genaaid aan alle kanten. Totdat ze weten dat het niet meer kan.

Ik moet steeds denken aan die familie in de VS, met hun urban farm. Kleinschalig. Die gokken niet op wortel of ui, want dat loont commercieel gezien niet op kleine schaal. Die zaten met exclusiever aanbod: sla soorten voor de horeca enzo. Als ik zoiets van plan was, zou ik ook mikken op exclusiever aanbod. Niet te vreemd, maar niet op de alledaagse groenten. Je zou ook nog kunnen overwegen om een deel van je ruimte te besteden aan het kweken van plantgoed. Mooie peperplanten doen het goed op de markt.

O wat een heerlijkheid!! Zo jammer dat ik pas in september weer in de "buurt" ben. Ik ga hier eens even goed rondvragen, ik ken wel mensen met een bio-boerderij die een veld hebben afgeperkt met bramen. maar zij plukken eerst, en dan de kinderen..als het een goed jaar is bellen ze me daarna Hebben jullie geen bramen, joh? Dat is toch onkruid zowat...

Lui volk krijgt zeep aan de buik....

Bij mij werd het echt donkergeel: gewoon steeltjes, blad en bloempjes gehakt en gestampt. Kort verwarmd, niet koken. Nacht laten afkoelen, volgende dag opwarmen, zeven... klaar... Te simpel voor woorden. De olie komt in mini-flesjes en is best duur: heel geconcentreerd. Etherische olie. Maar je doet er erg lang mee. Jaren.

Een landbouwer/tuinder verdient nooit veel aan zijn producten. Een kilo uien levert misschien 20 cent op voor de producent, en in de winkel ligt het voor 1,09 in de schappen, bij wijze van spreken. Dat schrille contrast geldt voor de meeste landbouwproducten. In grote bulken gaat de verkoop dan. En de prijzen zijn ook sterk internationaal gerelateerd. Als er in Polen of Duitsland een misoogst is van het een of ander: kopen ze bij ons de voorraden op, en schiet de prijs schijnbaar onverklaarbaar omhoog. Alleen op dat soort momenten kan je profiteren als kleinere ondernemer. Als je via eigen kanalen wilt gaan verkopen, ben je heel erg afhankelijk van goodwill. En als beginner is die er nog niet. De afnemers hebben nog geen jarenlange ervaring met de kwaliteit van jouw producten. Ze zullen je heus wel willen proberen, maar met bijproducten. En dan denk ik eigenlijk met name aan horeca, en die branche is niet erg betrouwbaar als afnemer. Die bekijken per moment wat ze nodig hebben. En zijn ook superkritisch op kwaliteit. En ze laten je weer net zo hard vallen als het ergens anders beter is. Misschien bio-winkels, maar daar is hetzelfde probleem: ze kennen jou en je kwaliteit niet. Met alleen verkoop aan particulieren: ga je gek worden...

Jorg jongen, ik verdenk je er bijna van dat je met rode viltstift hebt zitten inkleuren.... subtiel weliswaar...

Had je alleen de bloem erin? Ik had ook stengels en blad...

Het is niet alleen het geurtje. De eigenschappen van lavendel tellen mee in het smeersel... (maar als het niet lekker had geroken, had ik het niet gedaan... dat dan weer wel)

Ik heb het Jetje al eens laten weten dat ik hieperdepiep was van haar blog en recepten. Schaar mij in de fanclub. Heb ook dingen gemaakt: het zoetzure inmaken, 2 recepten... Is inmiddels alweer op, dus ik ga maar weer eens opnieuw aan de slag...

Rauw niet eetbaar, gekookt in jam wel, of gedroogd. Je kan er ook azijn mee maken, brandewijn of likeur. edit: http://www.kruidjes.be/kruidenartikels/kruidenartikels.php?recipeid=225 http://wildplukker.blogspot.com/2008/09/lijsterbesjam-met-sinaasappel.html

Leslie, je link van de kitchen-aid kan ik niet inzien, van de Ba-mix wel. Metalen onderpoot is wel prettig. Maar ook het aantal watt. Ik zou gaan voor een ding met meer vermogen, eventueel een turbo knop. Keukenmachines liggen overal her en der in losse onderdelen (zolder, kelder, diepe kast) maar de turbo-staaf wordt wel voortdurend gebruikt. Smoothies maken, mayonaise maken, pureren van sauzen, soepen,

Volgens de lijst is Hansm nu aan de beurt....

Leuk Jootje!! Goeie ontwikkelingen.

Geen idee. In mei nog contact met haar gehad. Maar over zaadjes, niet over wereldreizen.

Toch nog in Amerika??

wat zou het voordeel zijn van zalf en crème boven de olie? De smeerbaarheid? Ik las wel ergens dat je lekker in bad kan gaan met de bloeiende topjes van de plant..Huidversterkend. En ben je met al dat internet gesnuffel toevallig ook tinctuur van St.Janskruid tegengekomen? Ja, een of ander appelvrouwtje maakte dat toch tegen insectenbeten? Of vergis ik me nou.... Het voordeel van een zalf is de dunnere smeerbaarheid, vind ik zelf. Olie gaat bij mij te snel te dik op de huid, morst makkelijk, druppelt, kortom ik ben een knoeierd daarmee. Een zalf met bijenwas kan je heel dun opbrengen. Mijn man heeft de laatste tijd droge en kapotte plekken in zijn gezicht. Ik wil het daarvoor gebruiken. Als je olie direct smeert, glim je de pan uit... hij dan in dit geval... Een creme maken leek me een volgende stap, maar ik ben een beetje beduusd van al die emulgatoren die ik niet goed ken. Ik wil zo basic mogelijk werken. Voordeel van een crème is dat het minder vettig is, en dus eigenlijk nog beter om te smeren in een gezicht. Bovendien: dan is de overstap naar een anti-rimpelcreme voor Jasmin zelf de eerstvolgende logische (vind ze zelf) stap...

Nou ja, dat het gewoon wel wordt aangeboden in de handel. Als zalf en als creme... maar makkelijk zelf te doen natuurlijk...

Als ik in mijn tuin een bed had staan... kwam ik niet meer thuis...

Je moet hem wel 'onder water' houden, net als een draaiende handmixer... Stukjes er onder ken ik niet, maar als er 1 versleten is (ja echt) koop ik daarna weer de sterkste die ik kan krijgen. Ben niet rijk, maar op een staafmixer bezuinig ik niet (stofzuiger ook niet)...

Ja, ongetwijfeld... zo had ik het nog niet bekeken....