Jump to content

Castaneda

Members
  • Posts

    214
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Castaneda

  1. William A. Albrecht (1888-1974) was the foremost authority on the relation of soil fertility to human health and earned four degrees from the University of Illinois. He went on to be emeritus Professor of Soils at the University of Missouri. Dr. Albrecht saw a direct link between soil quality and food quality - a link which necessarily lent itself to human health. His work made clear that health stems from the soil. He drew direct connections between poor quality forage crops, and ill health in livestock. He developed base-level requirements for soil nutrients which are still being used. Throughout his life, Dr. Albrecht looked to nature to guide his research and learn what optimizes soil, plant, animal, and even human health. Fairly early on in his research, Albrecht attributed many common disease conditions found in livestock directly to those animals being fed poor quality feeds. In Albrecht’s mind, that meant forage grown on soils that were deficient in essential elements. Put yet another way, Albrecht insightfully observed that “Food is fabricated soil fertility.”
  2. @weknow Ik zal al je punten proberen te beantwoorden, ik heb alleen zo snel geen wetenschappelijke onderbouwing aan links of andere info bij de hand. Net als koolrabi kan ik beamen dat bokashi zeker niet stinkt, ik vond het zelfs wel lekker ruiken. En de omzetting in de bodem ging wat mij betreft verbluffend snel. Je moet er 2 weken niets op verbouwen omdat het nogal zuur is en wat scherp kan zijn voor tere worteltjes, maar dat is na twee weken geen probleem meer. Als je bokashi ooit gezien hebt, dan zie je dat als de bokashi klaar is, dat alles wat je erin hebt gestopt nog redelijk herkenbaar is, heeft nog enige structuur etc. Je kunt het inderdaad slijkeriger noemen, het wordt inderdaad wat papperiger, maar in mijn ervaring is dat niet vervelend. Zo gaat het proces van omzetting op die manier nu eenmaal. Maar na het begraven in de bodem, op enige diepte, maar lang geen 45 cm, is alles binnen 2 a 3 weken omgezet in prachtige aarde. De duur die je aangeeft van enkele maanden van omzetting van anaerobisch naar aerobisch en het beschikbaar komen van de voedingsstoffen, is in mijn ervaring dan ook veel korter. De omzetting was binnen 2 a 3 weken compleet (het moment van sla plantjes uitplanten in mijn geval), en de verschillen met mijn eerder gekweekte sla op onbewerkte grond waren groot. Wat voor mij een bewijs was van de directe beschikbaarheid/impact van de voeding in bokashi. Het omzettingsproces is er 1 van fermentatie, net als bij zuurkool. Ik heb enkele boeken hierover ooit gelezen en maakte ook ooit zelf mijn kombucha (als je daar mee bekend bent). Fermentatie schijnt het beginproduct door omzetting te veranderen in een makkelijker verteerbaar product, voor mens zowel als plant. En bij/door het proces van fermentatie worden ook meerdere gunstige stoffen aangemaakt, bij kombucha werden bijv. enkele organische zuren aangemaakt en vitamines, die zeer bevoordelijk zijn voor de werking van onze lever. Bij bokashi ontstaan ook dergelijke bijproducten. EM is een bacterie cultuur die vaststaat en sterk wordt gecontroleerd, en ik heb ik er louter goede ervaringen mee. Over andere culturen kan ik geen oordeel doen. EM bevat een mengsel van aerobe en anaerobe bacterien in 1 cultuur. En ik denk dat het voorbarig is om te zeggen dat anaerobe bacterien in de bodem niet werkzaam of gunstig zouden zijn. Ik weet/ken de info die voornamelijk op aerobe bacterien hamert en ze inderdaad scheid in goede (aeroob) en slechte bacterien (anaeroob). Maar dat is natuurlijk erg kort door de bocht. Mijns inziens zijn er van beide soorten (aeroob en anaerobe) bacterien pathogene varianten en gunstige varianten, elk met hun eigen taken. Anders zouden alle omzettings processen die zich diep in de bodem (zonder zuurstof) afspelen, ongunstig zijn voor de bodem. Anaerobische processen zijn net zo belangrijk voor de groei van een plant, als de aerobische processen. Het is mede hierom ook dat spitten slecht is voor de bodem, de hele bacterie gemeenschap wordt precies verkeerd om gedraaid (dit even los van alle andere redenen natuurlijk). Een plant haalt het gros van zijn voedsel uit de aerobische laag, maar veel planten dringen ook de anaerobische laag binnen. Ik kan je niet van concrete onderbouwde info voorzien, maar ik kan me niet voorstellen dat er geen anaerobische bacteriele processen zouden zijn de ook hun bijdrage leveren aan de groei en gezondheid van een plant. In mijn ervaring kan ik wat dat betreft al jou twijfels wegnemen. Maar dat neemt niet weg dat het een commercieel product blijft. En is het zoveel beter als reguliere processen? In mijn optiek niet perse. Een combinatie van compost en compostthee levert wat mij betreft net zulke verbluffende resultaten. Het is 1 van de mogelijkheden en wat mij betreft een zeer goede, ik heb er louter positieve ervaringen mee. Maar dergelijke resulaten kunnen op velerlei manieren worden behaald.
  3. Kijk aan, helemaal super! Vulkamin voor de spoorelementen en silicium. Door het hoge aluminium gehalte, wat ik eerst niet geheel vertrouwde, heb ik ook het idee dat het zeoliet achtig werkt (weet ik nog niet veel van, maar dat heeft volgens mij een hoog bindende waarde, waardoor minder uitspoeling plaatsvind en er voor planten makkelijker voeding te vinden is). En in het voorjaar Edasil, prachtig. Ik weet niet wat ze nog meer geadviseerd hebben, ik ben bekend met ze en al die producten omdat ik zelf ook o.a. EM en aanverwanten gebruik, het enige is dat je zou kunnen meegeven is dat het voor een werkelijke verwerking van alle mineralen door de micro-organismen enz. tot een echt levend netwerk, dat dat meerdere jaren duurt. Maar dat zullen zij ook wel gemeld hebben denk ik. De resultaten zullen dus in de loop van tijd nog wat verbeteren, zo ook de kwaliteit van je gewassen. Wat betreft je grond deel ik je mening, dat lijkt me prima in combi met compost. En heb je het boek van EM toevallig gelezen, daar staat ook een paragraaf in vermeld over slakken, die inderdaad niet van kwalitatief goede gewassen zullen eten. Nu is kwaliteit van meer factoren afhankelijk, maar met je bodem op deze wijze is al meer dan de helft van de factoren getackeld. DNA/afkomst van het zaadje/plantgoed is bijv. een andere factor. Ziekten en plagen zullen dus echt alleen ziek of zwak materiaal aantasten en slakken zullen dus alles laten staan wat werkelijk gezond is (het punt is alleen dat sommige mensen niet begrijpen wat werkelijke gezondheid nu inhoud). Als slakken dus nog wat knabbelen hier en daar is het alleen maar een mooie indicatie dat er nog een beetje werk aan winkel is, waar het ook aan mogen liggen. Dat is voor ons dan weer mooi om uit te zoeken. Eventueel kun je de kwaliteit van je gewassen bij benadering meten via een Refractometer voor Brix waarden (0 -32). Zoek maar eens op brix waarden en je krijgt een lijst met groente en fruit, met daarachter vermeld verschillende waardes die de kwaliteit per soort van slecht tot uitstekend weergeven. Via een druppel van het desbetreffende stuk fruit, groente of andere plant op het refractometer glaasje kun je een suikerwaarde aflezen. En een suikerwaarde in nagenoeg alle gewassen heeft een zeer sterke correlatie met de kwaliteit van het gewas op dat moment. Het blijft dus een indicatie, maar wel een goede. Voor om en nabij 30 Euro kun je ze op ebay, marktplaats of elders krijgen.., mocht je dit interessant vinden. Meer info over de achterliggende theorie is onder andere te vinden via zoeken op Carey Reams, high brix garden etc. Door alles wat je doet/van plan bent, ben je daar al voor 80 % mee bezig. Maar kwaliteit kun je echt tot in het oneindige doorvoeren, dus het is maar net waar je genoegen mee neemt en waar je de grens trekt. Je kunt bijv. als je echt voor specifieke kwaliteit wil gaan je gewassen met bepaalde bladvoeding bespuiten, dit zou ideaal gezien een combi van mineralen en micro-organismen zijn (bijv een mineraal mengsel gefermenteerd door EM, of aangelengd bokashi vocht is ook al bevorderend (wel goed aanlengen)). Ook zijn er de mineralen Calcium en Fosfaat die in de EM literatuur niet in zijn geheel bekend zijn, maar bijv. wel bij Carey Reams, William ALbrecht, Arden B. Andersen etc. Calcium is bijv. het meest benodigde mineraal in een plant, en calcium moet geheel worden losgezien van het pH gehalte en puur als voedingselement. Het calcium - pH verhaal is zwaar overdreven en eigenlijk onzin in de zin dat calcium maar een zeer klein aandeel heeft in het bepalen van het pH, wat net zozeer afhankelijk is van magnesium, kalium, bodemvochtigheid en zelfs de maanstand zo is uit onderzoeken in Canada gebleken. En Fosfaat is eigenlijk de grote transporteur in de plant, Reams stelt zelfs dat geen enkel mineraal, behalve stikstof, zonder de hulp van fosfaat de plant binnen kan komen. Dit soort info vind je dan weer niet in de EM sfeer en kan in die zin dus evt. nuttige aanvulling zijn, indien je geinteresseerd bent. En het wordt een lang verhaal, maar ik vind het zelf prachtig en deel het dus graag waar mogelijk: Dat verschil in energetische lading (noem het maar zo) tussen de lucht en bodem is iets waar ik zelf ook nog niet het fijne van weet, maar de begin principes en de voorbeelden zeggen mij veel. Viktor Schauberg zegt bijv. dat plantengroei ontstaat door het verschil in lading (magnetisch, elektrisch) tussen de bodem en de lucht, des te groter het verschil des te sterker de groei van de plant. Zo wordt de lading in de bodem o.a. bepaald door de kwaliteit en hoeveelheid aan bodemleven (micro-organismen etc), maar ook door de mineraalhuishouding. Selim Lemstrom deed veel onderzoeken in en rondom de poolcirkel en ontdekte dat daar gewassen op de 1 of andere manier veel harder groeide en vooral tijdens het maximum van de zoncyclus (elke 11 jaar). Er bleek een verhoogde elektrische lading in de lucht aanwezig te zijn, die deze verbeterde groei, en ook kwaliteit en smaak verbetering, verklaarde. Zelf is hij toen gaan testen buiten het poolgebied met lage voltages stroom door draden of iets dergelijks net boven zijn gewassen, en inderdaad dezelfde verbeteringen, snellere en betere groei. Bij ons is het soms merkbaar na bepaalde regen of onweersbuien (niet alle buien, want er zijn bepaalde dingen nodig) dat planten in ene een groeispurt hebben gekregen. Dit jaar zag ik het mooi in tuinen door alle droogte en toen later in het jaar in ene enkele buien, Viburnums die tot die tijd niet wilde groeien en dor waren, hadden na de buien in ene redelijk wat groen blad en scheuten tot 10 cm. De reden voor deze groei vind je bij Viktor Schauberger die schrijft dat onder bepaalde omstandigheden regendruppels (heeft o.a. met de fijnheid te maken, maar de rest ben ik even kwijt), door het vallen van grote hoogte, een elektrische lading genereren en die zodra ze in contact komen met het blad, de lading aan de plant afgeven. Hoe precies dat de groei bevordert in het interne proces weet ik nog niet, maar dat het werkt weet ik wel. Want een ander voorbeeld was mijn spinazie 4 of 5 jaar geleden, die net buiten de schuifpui, dus heel dicht bij het huis groeide. Die groeide normaal, elke ochtend keek ik ernaar, maar ik kon de groei niet daadwerkelijk met het oog waarnemen, dat ging te geleidelijk. Tot er 's nachts een keer een onweersbui was geweest en 's ochtends keek ik mijn ogen uit, dit had ik nog nooit gezien, een zeer groot significante groei. Ik durf niet te zeggen hoeveel groei, misschien ga ik overdrijven, maar het was zo'n groot verschil (zeker enkele cm), dat ik toen, zonder dat ik er eerder over gelezen had (dat kwam later pas), een connectie maakte met de onweersbui, er was gewoon geen andere verklaring. Dit heeft mij geleerd dat ook al zitten er grote kwaliteits verschillen tussen verschillende soorten water, dat het meest belangrijke eigenlijk misschien wel de lading van het water is. Wij krijgen die fantastische groei nooit voor elkaar door het water dat wij sproeien over de planten, of op de bodem. Het mist namelijk de lading. We hebben het niet in de hand, maar moet dus hopen op een mooi buitje af en toe ; ) Nou ik ga maar eens naar bed, hopelijk vond je het wat ; )
  4. Wat ik wel graag zou zien is dat dit artikel dan bovenaan de beginpagina blijft staan, net als het artikel van Eric over wisselteelten, en niet in de loop van tijd verdwijnt in de vergeten diepere lagen van het forum.
  5. Hallo Koolrabi, Ik heb enige ervaringen met Keuken bokashi, en die waren meer dan positief, zelfs een openbaring. Ik heb het alleen niet lang volgehouden ivm verhuizing en nu een andere situatie in de tuin en huis. Ik hoop het ooit weer op te pakken. Mijn ervaring was, na een klein stukje grond vol te stoppen met bokashi, de lekkerste sla ik die ooit heb gegeten. En er waren veel slakken in en op de sla, maar ze taste de sla op 1 of andere manier niet aan. Nu weet ik waarom. Wat jij beschrijft is wat mij betreft meer dan fantastisch. Ik zou me niet al te druk maken om restanten van wortels, die verteren vanzelf en groenten en fruit gewassen hebben daar naar mijn mening niet veel hinder van. Bokashi is natuurlijk geweldig voor een superlevende bodem, en bevat ook al enig voedsel (koolstoffen etc). Wormen zullen smullen van je compost-bodembedekking, die de bodem ook nog eens langzaam voed, het vocht beter vasthoud etc. etc. Blaadjes tegen de katten zal ook wel helpen denk ik, en is ook nog eens goed als extra bodembedekking. Als je doet wat je beschrijft en dat volhoud in de loop van jaren, dan is dat meer dan een geweldige basis, die al zeer goede resulaten zal opleveren. Het enige wat ik nog zou kunnen bedenken is evt werken aan een mineralen balans. Maar het is maar net hoe ver je ermee wilt gaan en hoeveel geld je eraan wilt besteden... En nog verder zou je kunnen werken aan een groter energetisch potentieel verschil tussen de bodem en de lucht, wat eigenlijk de oorzaak is van plantengroei. Daarom groeien planten ook zo snel na sommige regen en onweersbuien (is iemand dat wel eens op opgevallen?) Dit is ook de reden waarom er in het poolgebied een snellere en kwalitatief betere groei plaatsvind gedurende een korter groeiseizoen, en nee het komt niet door het extra licht, dat is al gebleken uit onderzoek. Selim Lemstrom deed hier praktische onderzoeken naar. Ik zelf heb er geen praktische ervaring mee en zou dus ook niet weten hoe je het voor elkaar kunt krijgen, maar ik weet dat er bepaalde websites zijn die het beschrijven. De oorzaak van plantengroei was ook bekend bij Viktor Schauberger en bij vele volkeren uit de oudheid. Een mooi boek dat hier enige beginselen over uitlegd is: Het verborgen leven van planten - Peter Tompkins en Christopher Bird. Ach ja, er is net zoveel mogelijk als je zelf wil onderzoeken en toepassen, tot in het oneindige... Jou begin lijkt me al fantastisch en in de loop van de tijd zul je vanzelf meer gaan zien, ervaren enz. En daarmee misschien ook de interesse om verder en dieper te gaan studeren, maar dat is voor een ieder persoon weer anders... Succes P.S. ik weet niet met wat voor aarde je je bakken wilt gaan verhogen, maar als je zo goed al bezig bent zou ik je geen bemeste tuinaarde willen aanraden. Ik weet niet of je daarmee bekend bent en met bereidingsproces daarvan? Maar daar worden allerlei verontreinigingen in vermengd net zolang tot alles binnen een door de overheid (willekeurig) besloten norm valt. Het zou met name wat zware metalen bevatten die niet echt bevoordelijk voor je gezondheid zijn, mochten die in je groeten terecht komen. Al zal je er waarschijnlijk bewust niet iets van merken...
  6. Top idee Weknow! Ik ga je met grote interesse volgen... bedankt al voor de eerste link. Aan de hand van je reacties op het onderspitten van groenbemesters laatst, liep ik met het idee om je te vragen of je evt wat interessante info had, maar ik kon het niet concreet krijgen en ben ook met veel andere dingen/info bezig buiten het moestuinen. Het weerhield mij om je te vragen. Maar nu kom je er zelf al mee, leuk! Bij het hoveniersbedrijf waar ik werk zijn we dit jaar begonnen met tuinen afdekken met compost, wanneer de klant dat wil na uitleg van de werking ervan. Vanuit alle info die ik heb gelezen ben ik 100% overtuigd van de voordelen van compost als bodembedekking. Ik mis alleen nog de praktische ervaring van enkele jaren er mee werken, die jij wel hebt, vandaar dat ik je met interesse zal volgen hier. Groeten.
  7. Laat ik voorop stellen dat ik het werkelijke antwoord natuurlijk niet weet, want ik ken niet de precieze innerlijke werking van deze processen. Maar ik denk dat het verdwijnen van voedingswaarde reuze meevalt, want waar zou de voedingswaarde inderdaad naartoe verdwijnen? Als stikstof inderdaad wordt omgezet naar gas en op die manier weer terugkeert naar de lucht, dan is misschien een klein verlies, maar zeker geen belangrijk verlies in mijn visie (zal ik later op terugkomen). Maar welke mineralen en andere stoffen zouden er dan nog meer verdwijnen en waar gaan ze dan heen? In mijn huidige kijk op het proces van afsterven zou ik zeggen dat deze groenbemesters misschien net als bomen gedeeltelijk de voedingswaarde uit het bovengrondse deel transporteren naar de wortels zodra het herfst wordt. Maar veel meer bedoel jij misschien het volgende: het groene skelet sterft af, wordt kleiner, versnottert en daardoor lijkt er minder over te blijven. Maar ik heb niet het idee dat daardoor voedingswaarde verdwijnt, hooguit wordt het geconcentreerd. Mijns inziens bestaat een levende plant voornamelijk uit water en misschien wel lucht, het minerale deel (wat volgens mij de voedingswaarde vormt) is zeer klein, volgens mij minder dan 10% (ik heb 6 % in mijn hoofd, maar ik onthou dingen vaker verkeerd of wissel info door elkaar). Vandaar dat er voor het zicht misschien veel massa/voedingswaarde verdwijnt, want het volume wordt aanzienlijk kleiner, maar of daarmee ook veel voedingswaarde verdwijnt wil ik betwijfelen. Zolang het niet verdampt kan het in mijn (voorlopige) optiek in ieder geval niet verdwijnen. En ook al zou het verdampen, is het dan een groot verlies? Volgens de info die ik lees heeft een levende bodem (bodem vol micro-organismen (o.a. bacterien en schimmels)) de mogelijkheid om bijv. stikstof direct uit de lucht op te nemen en te verwerken. Zolang je bodem dus een goede levende bodem betreft, die daardoor ook voldoende contact met de lucht heeft in de bovenste grond laag, zul je dus voldoende stikstof in de bodem hebben. Ook hun waarde als structuurverbeteraar is misschien wel groter als dat je denkt, het verbaasde mij in ieder geval toen ik voor het eerst foto's of tekeningen zag van de grootte van wortelgestellen van verschillende soorten planten. Soms zijn wortelgestellen veel uitgebreider dan wij denken en kunnen zien. Robert Kourik heeft hier bijv. een mooi boek over: Roots Demystified. En tijdens het leven van de groenbemesters leveren zij ook weer voeding aan de bacterien en schimmels en andere bodemorganismen die rondom hun wortels leven. Tijdens het leven van een plant gaat de voedsel stroom nooit 1 kant op (alleen richting de plant, zoals mensen misschien denken), het is een wisselwerking en de plant staat dus ook voedingstoffen af (o.a. suikers) aan de bodem(leven) zolang het leeft. Of de groenbemesters ondergewerkt, of juist wanneer je ze laat staan, een grotere bijdrage leveren aan de bodemstructuur zal denk ik weinig uitmaken. En ik zou doen wat jij zelf het prettigst vind. Misschien is er nog een voordeel te behalen door een plant zijn natuurlijke cyclus te laten doorlopen, en daarmee dus volledig te laten afsterven, maar daar heb ik tot nu nog nergens over mogen lezen. Even los van bovenstaand verhaal: Stikstof wordt vaak als maatstaf genomen voor een wel of niet voedingsrijke bodem, of als het belangrijkste element voor de groei van een plant. Maar de grote nadruk daarop is totale onzin. Natuurlijk is stikstof belangrijk, zelfs essentieel, geen groei zonder stikstof, maar dit geldt voor meerdere mineralen en elementen. Persoonlijk verdenk ik de grote industrie van het propaganderen van dit soort info, want ik heb het op school ook moeten leren. Maar nu ik zelf veel dieper op de stof in ben gaan lezen, ontdek je langzamerhand dat andere factoren dan stikstof net zo belangrijk zijn, of misschien wel belangrijker. Let bijv. liever op een juiste mineralen balans en een rijke verscheidenheid en aanwezigheid aan spoorelementen. En onmisbaar: een rijk scala aan bodemleven, die er weer voor zorgen dat het voedsel voor de planten opneembaar wordt. Met een goed levende bodem hoef je je nauwelijk meer druk te maken om stikstof, die wordt vanzelf verzorgd.
  8. @Woudenberger: Alles op de bodem laten liggen, net als in de Natuur. En net als in de Natuur zal er dan met de jaren een netwerk van schimmels, bacterien en andere micro-organismen ontstaan, die zelfs de zwaarste bodem kunnen herstructureren. Niet te vergeten een hoop wormen die alles verticaal weer verdelen. De reden waarom wordt aangeraden om niet de tuin te spitten, is dat je daarmee het netwerk van bodemleven vernielt (met name de schimmels en bacterien). Verschillende vormen van micro-organismen leven namelijk in verschillende lagen van de bodem. Gaan we de lagen verstoren of helemaal omdraaien, dan komen al die micro-organismen op een plek waar ze niet kunnen leven (denk bijv. aan aeroob en anaerobe bacterien). Mijns inziens zou er voor werkelijke structuur verbetering eigenlijk nooit gespit mogen worden. Alle mechanische bodembewerking, waaronder bij sommige tuinders hun jaarlijkse spitronde, is eigenlijk slecht voor de structuur van de bodem. Het levert tijdelijk een mooie structuur op, maar het is geen werkelijke blijvende structuur verbetering. Dat laatste kan alleen de Natuur verwezenlijken door het netwerk aan bodemleven. De foto van Jorg is een mooi voorbeeld, en het wordt met de jaren alleen maar beter. Al het bodemleven dat onstaat en groeit, met de jaren dat je de grond ongemoeid laat, zal op hun beurt ook nog eens jouw planten extra goed doen groeien. Want nagenoeg alle planten soorten gaan een symbiose aan met schimmels of bacterien, en elke combinatie daartussen. Zodoende zullen gewassen op een jarenlang, op natuurlijke wijze bedekte, bodem altijd beter en gezonder groeien, dan op een mechanisch bewerkte grond.
  9. @ Rita: een reactie op het paddenstoelen gedeelte: Daar is eigenlijk niets aan te doen, omdat het een natuurlijk proces is. Hout en schimmels (en daarmee dus ook paddenstoelen, wanneer het de juiste tijd in het jaar is) zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden, zowel in leven als in dood. Zodra houtachtige gewassen het leven laten, in dit geval gehakselde resten, dan worden zij opgegeten/verteerd door schimmels. Tenzij ze vroegtijdig gedroogd worden en bijv. als meubelhout worden gebruikt. Maar buiten zal hout altijd worden verteerd door schimmels, en dat is zeer gezond voor alles in de Natuur. En doordat de schimmels op een gegeven moment zich hebben gevestigd (en misschien genoeg voedsel tot hun beschikking hebben), kan het voorkomen dat zij als het ware gaan bloeien en er dus paddenstoelen verschijnen. Dit is volledig natuurlijk en zeer gezond voor de bodem (als er geen worteldoek onder de snipper laag ligt tenminste), omdat schimmels op hun beurt ook weer al het levende hout (alle levende bomen en struiken in de tuin) helpen voeden. Des te meer schimmels en paddenstoelen in de tuin, des te beter. Wil je geen paddenstoelen dan zal je voor ander materiaal moeten kiezen.
  10. @ Loes Ik begrijp je bedenkingen, maar toch is het zo, ook al kan ik jou daar waarschijnlijk niet van overtuigen, dat zal ik ook niet proberen met een heel betoog hier. Om overtuigd te raken zal je het zelf moeten ervaren / erover lezen, of niet, je moet het willen natuurlijk . Maar ook al zou de hele wereld, elke plant onder de luis zitten, en bij jou op jou moestuintje zouden de enige gezonde planten ter wereld staan, dan zouden de luizen niet op jou planten komen. Dat is gewoon de Natuur, luizen zijn opruimers, dat is hun programmering, hun taak, zij tasten gezond materiaal niet aan (en dit geldt voor nagenoeg alle ziekten en plagen). Alles wat dus wel aangetast wordt is dus niet zo gezond of zwakker materiaal. Het is alleen heel moeilijk voor mensen om dit te begrijpen/ervaren, omdat er op de hele wereld weinig echte Natuur meer is, waar je dit zou kunnen aanschouwen. Mensen denken hierdoor dat ziekte en zwakte normaal is, ook bij de mens. Maar dat dit heden ten dage de norm is, wil natuurlijk niet zeggen dat dit ook zo hoort, of Natuurlijk is, wat het inderdaad niet is.
  11. @Balkontuinder Op een balkon zal het inderdaad nog veel lastiger zijn, daar moet je het hele natuursysteem zo goed mogelijk proberen na te bootsen en dat is niet makkelijk. Introduceer je bacterien en schimmels in je bodem? En wormen? Doe je aan bodembedekking? (dat is voor jou wel makkelijker er is weinig oppervlakte die je hoeft te bedekken ; )). Ik heb je seizoen even bekeken, ziet er mooi uit allemaal, succes!
  12. @ Iedereen: Luizen wijzen altijd op een onbalans in de plant (zeker als het probleem zo groot is als door sommige hierboven beschreven), wat verscheidene redenen kan hebben. 1 mogelijkheid is bijv. te veel stikstof, of de verkeerde vorm van stikstof, of een slechte omzetting van stikstof in de plant (naar aminozuren en eiwitten), waardoor er teveel "slappe" groei is. Dit betekent dat de cellen die de plant aanmaakt te groot worden (lijkt alsof planten veel en gezond groeien, maar niets is minder waar, langgerekt gras bijv.) of dat de cellen / celwanden te slap zijn, doordat ze niet op de correcte wijze kunnen worden gebouwd. De plant is hierdoor niet zo gezond, zwakker, en lokt ziekten en plagen uit om zich goed te doen aan deze zwakte. Het probleem kan dus bijv. zitten in een overbemesting aan stikstof (wat in een gezond systeem nauwelijks hoeft te worden toegevoegd aan de bodem), of de verkeerde vorm van stikstof, of door een tekort aan bodemleven die de verschillende andere mineralen voor de plant opneembaar maakt, maar het kan ook een tekort aan bladgroen zijn waardoor de fotosynthese niet optimaal verloopt. Heel veel verschillende redenen dus, en dit was alleen stikstof. De onbalans zou ook in andere dingen kunnen zitten. Teveel verkeerde compost (commerciële compost) kan bijv. veel een overschot aan Natrium in de grond brengen, waardoor andere mineralen niet meer, of tekort kunnen worden opgenomen door de plant. Silicium is bijv ook een belangrijk element in de opbouw van de cellen van de plant, net als calcium, een onbalans van deze elementen in relatie met bijv. magenesium, fosfor, kalium etc., kan zorgen voor zieke of zwakke planten. Een tekort aan het juiste bodemleven (bacterien en schimmels met name) ook. Als je je hier stukje bij beetje in verdiept zul je zien dat het mogelijk is om gewassen te kweken die zo gezond zijn, dat ze nooit last zullen hebben van ziekten of plagen, geen luizen, geen slakken, geen meeldauw, niets... Je moet alleen niet verwachten dat je dit 1,2,3 hebt gerealiseerd in je eigen tuintje. Eerst zul je de kennis moeten opdoen en dan met enkele jaren werken, in balans brengen, juiste bodembedekking etc., moeten resultaten mogelijk zijn. En je gekweekte groenten en fruit zullen ook nog eens veel gezonder voor jezelf zijn, en veel beter smaken dan ze nu al doen. Op onderstaande website staan enkele pdf's wat betreft uitingen van gebreken per mineraal en andere interessante info http://www.novacropcontrol.nl/nl/downloads Ik zou zeggen, leer van de problemen die je nu hebt, behandel je luizen nu met wat nodig is, maar realiseer je dat er een dieper probleem aan ten grondslag ligt en dat wanneer je dit probleem stukje bij beetje kunt verbeteren, je na enkele jaren veel minder of zelfs geen luizen meer op je planten hebt.
  13. Hoi Darren, Ik denk dat bodembedekking het aller belangrijkste is, specifiekere toevoegingen kunnen altijd later. Kijk inderdaad naar een bos, daar is de bodem altijd bedekt met organisch materiaal. Door de organische bodem bedekking (des te eerder des te beter) kan het leven in de bodem zich voeden en vermeerderen (bacterien, schimmels, wormen, pissebedden en andere organismen). Voor een permacultuur bos is het prettig als de bodembedekking ook redelijk wat houtig afval bevat (als je er aan kunt komen), dat is weer voedsel voor de schimmels die een symbiose aangaan met bijna alle gewassen, maar voornamelijk gunstig zijn voor je fruitbomen en bessenstruiken (houtige gewassen). Eventueel kun je later nog extra mineralen en bodemleven toevoegen, al naar gelang je wensen en je portemonnee . 30 m2: als je de gehele oppervlakte kan bedekken met enkele cm aan compost (kwaliteit van de compost is natuurlijk altijd een vraag, maar prima om mee te beginnen) (liefst deels houtig als dat ergens te krijgen is), dan is dat natuurlijk fantastisch voor de bodem. Met enkele jaren wordt je bodem dan redelijk, nog veel langer duurt het als je echt het optimum wilt (ook natuurlijk afhankelijk van hoeveel toevoegingen jij er aan doet, de mens kan het proces behoorlijk versnellen). Maar dat is natuurlijk altijd relatief kijken: de ene persoon vindt zijn bodem al fantastisch gezond als er planten willen groeien, de ander wanneer zijn planten er vrij van ziekten en plagen kunnen groeien en weer een ander pas als alles vrij is van ziekten en plagen en nog eens zeer goede brix waardes scoren, en meer dan uitmuntend smaken (dat je echt zegt van: zoiets heb ik nog nooit gegeten/geproefd). Alles is mogelijk.
  14. @Ceailloig: ik dacht op eerste gezicht aan Rudbeckia laciniata, mochten de bloemen geel gekleurd wezen (als dit jou bekend is). Maar ik heb die plant nog niet al te vaak in het echt mogen aanschouwen, dus ben niet zeker. Als ik plaatjes van de bladeren op google met jouw foto's vergelijk worden mijn twijfels zelfs nog iets sterker. Maar ik kan zo snel geen ander bloeiende plant van 1,70m, met soortgelijke bladeren bedenken..., misschien is het hem. Ik zie nu net de reactie van Bit tussendoor komen, ik heb monnikskappen carmichaelii hier thuis staan, maar die schreef ik eigenlijk direct af. Ben toch naar buiten gelopen en het blad lijkt er inderdaad wel erg op Bit , alleen de bladstand en de groeiwijze van het gewas lijkt wat anders.... Nu ben ik helemaal in twijfel.
  15. @Anna 3: Linaria purpurea, is hier in de tuin aan komen waaien, zaait zich uit, maar niet vervelend en is een mooi plantje
  16. Ik neem aan dat je de salamandertjes nog wil kunnen zien? Dan sowieso geen waterlelie Zitten er al zuurstofplanten in het vijvertje? (Als er al salamanders in het water leven, is er misschien al iets van een evenwicht) En is er iets van een moerasgedeelte? De belangrijkste planten zijn de zuurstofplanten (brengen evenwicht in stilstaand water: zuurstof, enz, houden het water helder). Bij mij thuis eten de salamanders daar ook van. Ik heb de zuurstofplant dan ook nooit hoeven snoeien en alles is mooi helder en ruimtelijk genoeg om te goed te kijken naar al het mooie leven in het water. Mocht je goed willen kunnen blijven zien wat er in je vijvertje gebeurt, dan zou ik alleen wat zuurstofplanten erin gooien, als die er nog niet zijn. Ik heb aarvederkruid thuis, maar je kan ook hoornblad, waterpest (kan zich soms snel uitdijen), fonteinkruid, of anders nemen. Mocht je een speciaal moeras gedeelte hebben, dan zou je er eventueel wat mooie bloeiende waterplanten in kunnen zetten, of siergrasje, of varen, maar je moet oppassen voor woekeraars. Houttuynia cordata bijv., of Equisetum heyemale (al heb ik deze thuis wel en een afgebakend stukje daarvoor, zodat ie in toom blijft), munt ben ik ook geen fan van, die rietsoorten uit tuincentra zijn ook niet geweldig (phalaris enz). Scirpus blijft wel in bedwang, caltha palustris ook (wordt wel wat groter), irissen, lythrum is mooi, maar wordt heel hoog en zaait zich uit. Er is natuurlijk nog veel meer, maar dan moet je even googlen, of misschien komen hier nog wat reacties...
  17. Ik heb ze hier ook staan en een jaar laten gaan voor zoveel mogelijk bloemen, stond dus heel dicht op elkaar, en het meeste was inderdaad kleine knollen van het voorjaar. Ik heb toen de hele boel gerooid en een paar terug geplant (alleen grote exemplaren) en er een stok, per aardpeer, bij gezet. Maar ik zie nu al weer dat je met aardperen nooit alles in 1 keer voor elkaar krijgt, ik moet nog een keer rooien. Voor grote knollen moeten ze dus wel de ruimte hebben.
  18. Wat een geweldig filmpje!! Zouden we dit toepassen dan zal alles inderdaad een stuk relaxter en makkelijker worden. Het duurt wel een aantal jaar, zoals hij aangeeft, maar dan heb je ook wel wat: een bodem die telkens maar rijker wordt, nagenoeg zonder bemesting van buitenaf, geen pH onzin meer, op een gegeven moment weinig tot geen ziekten en plagen meer, geweldig. Hij heeft het wel telkens over God, wat sommige mensen misschien vervelend kunnen vinden, maar dat doet niets af aan de info die hij geeft.
  19. Voor directe resultaten zou ik inderdaad de genoemde oplossingen proberen. Tegelijkertijd zou ik ook proberen om de bodem gezonder te maken, zodat de appelboom gezonder wordt en daarmee met de jaren meer innerlijke weerstand krijgt tegen de luizen. De luizen zitten met een reden op de boom en met enkele jaren bodemverbetering moet het mogelijk zijn ze van je boom af te houden (omdat de boom dan gezond is). Dit is natuurlijk wel afhankelijk van allerlei factoren (dna van de boom zelf, beschikbaarheid van mineralen, hoeveelheid en variatie aan bodemorganismen etc.), maar elk beetje grondverbetering helpt en geeft je ook gezondere vruchten. Een redelijk gezond stuk fruit rot niet, maar droogt alleen uit, dat is nog een test (mocht je ze zo lang laten liggen ). Ik zou zeggen probeer, binnen je mogelijkheden, zoveel mogelijk variatie aan bodemleven in je grond te krijgen (compost, compostthee, bokashi, bosgrond, of wat dan ook) en een zo groot mogelijke variatie aan mineralen en spoorelementen, meer gericht op Calcium (kalk met zo min mogelijk magnesium, of je moet hele losse zandgrond hebben (magnesium verdicht de bodem, calcium opent de bodem, verhouding calcium:magnesium in de bodem liefst licht boven of rond 5:1)) en Fosfaat (beendermeel, natuurfosfaat) , dan op stikstof. Als de bodem op een gegeven moment (enkele jaren verbetering) voldoende levend is, worden stikstof giften nagenoeg overbodig omdat deze dan vanuit de lucht wordt vastgelegd in de bodem door micro-organismen. Begrijp me niet verkeerd, stikstof giften hoeven niet verkeerd te zijn, alleen de nadruk in de huidige landbouw en misschien ook in de moestuinen op N (Npk) en de eventueel (te) ruime giften daarvan, zorgt voor een daling in de kwaliteit van de verbouwde gewassen. Alles lijkt lekker mooi en hard te groeien, het ziet er van buiten mooi en gezond uit, maar innerlijk is alles uit zijn verband gerukt. En het is precies dit, dat ziekten en plagen uitnodigt om zich te storten op die 'gejaagde gewassen'. Kortom: - Korte termijn (moestuin seizoen): symptoombestrijding: pak de luizen aan - Lange termijn (meerdere jaren): pak de oorzaak aan: gezonde bodem, gezonde plant Zolang de oorzaak niet wordt aangepakt, blijf je, seizoen in seizoen uit, verwikkelt in een strijd tegen symptomen. En daarbij wordt de kwaliteit van de geteelde gewassen niet verbetert en dat is toch wat iedereen wel wil (?). Voorbeeld: in de landbouw wereldwijd is dit Nederlands bedrijfje actief: http://www.rockinsoils.com , er staan een paar artikelen in het Nederlands geschreven.
  20. @Samantha: Ik heb geen ervaring met het zelf maken van bokashi emmers, wel met de originele emmers, die inderdaad wel pittig aan de prijs zijn. Mijn ervaringen met de resultaten van de bokashi zijn louter positief, de emmers zou ik alleen liever veel groter hebben (maar die schijn je nu ook te kunnen krijgen). De emmers zijn te snel vol. Maar jou idee om de bokashi over te doen in een gewone emmer met deksel zou dan misschien wel uitkomst kunnen bieden. Ik weet alleen niet of je problemen krijgt met het vocht, dat in de loop van de 2 weken fermentatie wordt geproduceerd, en zich onder in de emmer zal verzamelen (ik denk het eigenlijk niet, alleen zal de onderste laag wel erg nat zijn). Of inderdaad proberen weg te zetten in een dubbele emmer, 1 met gaatjes... zolang ie goed lucht dicht is, zal het werken. Ook de starter mix is op een gegeven moment misschien wat prijzig, je zou je afval ook kunnen besproeien met EM-a, dat is misschien goedkoper.
  21. Bovenstaand is het antwoord. Waarom zitten er luizen op je plant? Dat is een goede vraag om vanuit te gaan. En wil je dan de symptomen bestrijden of de oorzaak aanpakken? Alles heeft een oorzaak, het is soms alleen lastig die te achterhalen. Maar in het geval van planten is het in essentie niet zo moeilijk. Als er geen rare giftige dingen of dergelijks in jou bodem aanwezig zijn, dan geldt voor elke plant hetzelfde: kwalitatief goede planten halen het voedsel dat ze vanuit de bodem binnenkrijgen binnen via tussenkomst van bacterien en schimmels. Dan zijn er dus maar 2 mogelijkheden: of je hebt een gebrek aan de juiste mineralen (denk niet alleen aan NPK, maar vooral ook aan Ca en al het andere), of je hebt een gebrek aan bacterien en schimmels die het beschikbaar maken voor de plant. Het is in 'normale' omstandigheden altijd een combinatie van die 2 aspecten in meer of mindere mate. Pak de oorzaak aan en laat de luizen je vertellen of je het goed doet of niet. Zodra zij vanzelf verdwijnen ben je op het goede pad, en je kan relatief snel resultaat boeken mocht je dat willen. P.s. ik vergeet misschien wel 1 aspect: het zaadje zelf. Zeker nu met alle genetisch gemanipuleerde rotzooi, moet je er rekening mee houden dat de Natuur er alles aan doet om dat soort afwijkingen op te ruimen. Ik weet niet of wij al GMO zaden kunnen kopen als particulier, daar heb ik me niet in verdiept, maar mocht dit zo zijn, dan kan je nog zo je best doen met je bodem, maar dat zal in het geval van genetisch gemuteerde plantjes niet al te veel helpen wat betreft hun weerstand tegen ziekte en plagen. En dat moeten we ook niet willen ook.
  22. @Pammy: Gooi er maar bij hoor, zeker als het nog een maand de tijd heeft. Ik heb destijds mijn 6 of 8 kroppen sla op 1 volle bokashi emmer geplant (wel ingegraven en 2 weken gewacht natuurlijk) en het was de beste sla die ik ooit had gegeten. En de slakken zaten in de sla, maar aten er niet van. De oppervlakte van die paar sla plantjes was niet meer dan 0,5m2 zou ik nu zeggen, dus moet het waarschijnlijk geen kwaad kunnen op 1m2. En de voeding van de plant gebeurt op deze wijze (door toevoeging van bokashi) door de tussenkomst van bacterien en schimmels, en ik heb er wel vertrouwen in dat een plant een soort communicatie systeem heeft met deze wezentjes en dus zelf bepaald hoeveel hij binnen krijgt en wat precies. In dat geval zou overbemesting aan de hand van dit soort spul niet zo snel plaatsvinden, misschien... ; ) Of dit werkelijk zo is weet ik niet, maar dit is mijn redenatie nu even. Gebruik je bemeste tuinaarde uit zakken? Ik wil je niet bang maken of iets, maar dat spul schijnt niet best te zijn. Volgens mijn lerares op de Hoveniersopleiding is dat een soort slinkse wijze om van bepaalde soorten afval af te komen, en dit soort afval heb je liever niet in je grond zitten. Veel zware metalen die dan zogenaamd binnen een norm vallen door ze te mixen met teelaarde of wat er ook in zit. Ik heb het nooit ergens zwart op wit ergens zien staan, dus zeker ben ik er niet van. Maar ik weet van meerdere afvalindustrien dat de producten daarvan gewoon in consumenten goederen belanden, denk bijv. aan fluoride uit de Aluminium industrie dat zogenaamd goed is voor je tanden. Als je je daarin verdiept wordt je niet vrolijk ; ) Het zo me daarom ook niets verbazen als het verhaal van mijn lerares klopt. De kwaliteit van je bokashi is natuurlijk wel gelijk aan de kwaliteit van de spullen die je erin stopt, dus hou er rekening mee dat daar heel veel verschil in kan zitten, ook dus qua groei resultaten van de planten die je er eventueel op kweekt. Succes En de wormen eten inderdaad ook van de bokashi, maar de werkelijke verwerkers van organisch materiaal in de bodem zijn toch wel de bacterien en schimmels, de wormen spelen daarin een relatief kleine rol (natuurlijk wel heel belangrijk).
  23. Hoi Jory, Als je Diana’s moestuin hebt gelezen, heb je al een hoop opgestoken over de bodem. Misschien heb je de hoofdstukken compost en bemesting ook al gelezen? Dat is een zeer goede basis. Zoals je waarschijnlijk al hebt gelezen is een kleigrond inderdaad een heel goede basis, omdat klei bestaat uit zeer fijne/kleine deeltjes die veel mineralen bevatten, die voeding zijn voor jou planten (ook veel verschillende soorten, wat ook heel belangrijk is). Die fijne deeltjes zorgen er ook voor dat de mineralen en andere voedingstoffen heel goed worden vastgehouden, wat een goede eigenschap is. Maar zware klei heeft als nadeel dat het niet veel organische stof bevat ((gecomposteerde bladeren, takjes, hout) dierlijke/menselijk mest). Daarom is klei zo zwaar en stevig. Om de klei te ‘verdunnen’ zou je dus organische stof kunnen toevoegen aan je bodem. Dan zal in de loop van vele jaren de structuur van je grond losser en beter worden (ik wil je niet ontmoedigen, maar het kan heel lang duren, afhankelijk van jou kleigrond en hoe goed de organische stof door de klei mengt, wat soms heel moeilijk kan zijn in kleigrond). De deeltjes in de organische stof die niet verteerd worden in de bodem, of die er heel lang over doen (vooral houtige deeltjes), zorgen ervoor dat er dan heel langzaam ‘humus’ ontstaat. Wat weer zorgt voor een ‘blijvende’ structuur verbetering in jou kleigrond. De humus zorgt er voor dat er meer ruimte komt tussen de kleideeltjes, waardoor er meer lucht in de bodem komt en het water er beter doorheen kan. Door de structuur verbetering kunnen er meer soorten planten makkelijker op jou grond groeien. En ook zullen deze planten langzamerhand beter van kwaliteit worden (lekkerder gaan smaken en gezonder worden), omdat door de opbouw van humus steeds meer bacteriën en schimmels in je bodem gaan leven (in soorten en aantallen), en deze zorgen ervoor dat de planten beter/gemakkelijker en meer voedingstoffen uit de bodem kunnen opnemen. Laat je niet ontmoedigen als het heel lang duurt voordat je kleigrond echt losser wordt, want elk beetje wat jij doet maakt de grond weer een stuk beter. En in kleigrond groeien veel soorten groente en fruit ook heel goed, dus kun je gewoon lekker beginnen met groeien wat jij lekker vindt en langzaam elk najaar/winter proberen wat organische stoffen toe te voegen. Dit is precies wat de natuur ook doet. En de natuur doet er nog veel langer over. Elk jaar laten bomen hun blad vallen en die bladeren bevatten veel voedsel voor planten, maar die moeten eerst nog verwerkt worden door bacteriën en schimmels. In het bos zie je dit prachtig, de bovenste laag blad is vers en los, daaronder zijn de bladeren aan elkaar geplakt en daaronder wordt het steeds donkerder en zijn bladeren in een soort grond verandert. Dan vallen er af en toe ook wat bomen om en die worden ook verteerd, voornamelijk door schimmels (paddenstoelen), wat ook weer zorgt voor voeding voor de bodem. Bladeren verteren snel, bomen en struiken verteren langzamer, maar in de natuur gaan ook wel eens dieren dood en het verteren daarvan duurt nog langer. Maar ook de dode dieren worden in de natuur dus weer voedsel voor planten. Voor het stukje wat jij als moestuin wilt gebruiken zou je dus heel veel bladeren kunnen verzamelen, uit jou tuin of ergens anders. Deze kun je in het najaar dan op jou moestuintje leggen, zodat wormen ze de grond in trekken en bacteriën beginnen met het verteren ervan. In het voorjaar kun je het blad dat de wormen niet de grond in hebben getrokken en nog niet verteerd is door de bacteriën eventueel op composthoop leggen, als je daar de ruimte voor hebt. Als er een bos bij jou in de buurt is, zou je ook eventueel af en toe een tas met verteerde bladeren (dat bruine/zwarte grond net onder het herfstbladerdek) mee kunnen nemen en door je moestuin heen spitten. In dat verteerde blad zitten dan ook gelijke veel bacteriën en schimmels, die goed zijn voor je bodem en planten. Daarbij zou in combinatie ook een gat kunnen graven waar je moestuin komt en dit vol gooien met takken, boomstammen, bladafval, als je dit hebt, of als je dit ergens kunt vinden. Dan gooi je daarna de uitgegraven klei weer terug over de takken/stammen/bladafval. Zo creëer je een ‘hugulcultuur’ (informatie hierover op bijvoorbeeld: http://marankespoor.nl/hugelkultur/ ), die je zo groot en hoog kan maken als je wilt. Ik heb mijn hugulkultur heel vlak, het valt niet eens op dat het er is, maar je kunt ook een heuveltje maken zoals op het internet te vinden is. Zo’n Hugulkultur verbetert jou grond vanzelf, je hoeft het maar 1 keer te doen en daarna hoef je alleen de toplaag nog maar te bewerken als je daar de structuur wilt verbeteren en misschien af en toe wat bemesting toe te voegen. Als je wilt weten wat je aan bemesting zou moeten toevoegen aan je bodem, zou je kunnen kijken naar de onkruiden die in je tuin groeien. Wat wij onkruiden noemen zijn namelijk planten die in de natuur als eerste kunnen groeien op gronden die niet zo goed zijn. Onkruiden kunnen groeien onder moeilijke omstandigheden, bijvoorbeeld heel droog, of juist heel nat, en voornamelijk waar nog weinig voedsel in de bodem is, of waar juist teveel voeding is van een bepaald soort. Onkruiden maken door hun groei de grond beter, omdat ze met hun wortels bijv. de grond openbreken, of met hun diepe wortels mineralen heel diep uit de bodem halen en door hun ‘dood’ dit boven in de grond achterlaten. Als bepaalde soorten onkruid veel in jou tuin voorkomen dan vertellen ze wat over jou grond. Paardenbloemen halen met hun diepe penwortel bijvoorbeeld voornamelijk calcium naar boven en geven dus een tekort aan calcium in de bodem aan. Als er bepaalde onkruiden veel in jou tuin groeien zou je dit kunnen onderzoeken op het internet, wat het zegt over jou bodem. Op een gegeven moment kun je misschien ook zien dat het steeds beter met je bodem gaat, want dan zal je steeds minder last krijgen van beestjes en ziektes die je planten aantasten. Wanneer de slakken en luizen jou planten niet meer opeten en aantasten, dan is je grond van helemaal goed, en zit er heel veel leven (bacteriën, schimmels, wormen enz.) en voedsel (mineralen en vitamines) in. Maar dit kan heel lang duren, maar dat geeft niet, het is nu ook al lekker en goed, gewoon elk jaar weer proberen de grond te verbeteren.
  24. Beste tds, Er zijn vele manieren om je tuin te voorzien van mineralen. En elke bron van mineralen zal weer zijn eigen specifieke samenstelling/verhouding van mineralen hebben. Het is dus eigenlijk zaak om erachter te komen wat er nu in je grond zit, of juist niet, en aan de hand daarvan kun je mineralen (Compost, hout as, of wat dan ook) toevoegen, of juist niet. Het constateren van tekortkomingen (ziektebeelden, of aantastingen door plagen (slakken, luizen etc)) geeft je inderdaad de indicatie dat er iets mis is met je bodem. Dat is een stap. Maar ook ogenschijnlijke ‘gezonde’ planten hoeven nog niet perse werkelijk gezond te zijn, want wanneer komen de ziektebeelden tot uiting? Bij de mens blijkt het zo te zijn dat je pas verschijnselen van ziekte gaat vertonen bij een gezondheid onder de 30%. Pin je niet vast op de 30%, maar je kunt begrijpen dat er een verschil is tussen ‘gezondheid’ en Gezondheid. Gezondheid is een zeer relatief begrip, waarin zeer veel gradaties en niveaus zijn te onderscheiden. Net boven de grens van ziekte ben je ogenschijnlijk gezond, want je mankeert niets, maar je bent dan nog verre weg van je optimale gezondheid (wat dat ook mag zijn). Op welk niveau je ook mag verkeren, er is altijd wel een stapje hoger waar je nog gezonder leeft. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de plant. De vraag is dus: hoe ‘gezond’ wil je je planten hebben? Lukraak dingen aan de bodem toevoegen zal in het begin misschien nog wel zeer positieve invloeden hebben op je gewassen, aangezien je met een ‘dode’ bodem begon. Maar wil je op een gegeven moment ‘fine tunen’, dan moet je toch eigenlijk wel weten wat er in jou bodem beschikbaar is aan mineralen en micro-organismen. Let op dat een reguliere bodemanalyse vaak veel sterkere zuren gebruikt om te kijken wat er in jou bodem aanwezig is, dan dat planten doen. Planten gebruiken zwakke zuren en een reguliere bodemanalyse vertelt daarom nagenoeg niets over wat er aan mineralen beschikbaar is voor je planten. Er zijn bodemtests die hier wel rekening mee houden, en die kunnen op verzoek ook kijken hoe het met het bodemleven is. Het bodemleven (bacterien en schimmels, met name) zorgt er inmiddels voor dat de mineralen beter opneembaar worden en zelfs, in het geval van symbiose (een mogelijkheid die nagenoeg alle planten hebben), direct opgenomen kunnen worden. Je hebt het over het toevoegen van Compost, hout-as en magnesium. Laat ik voorop stellen dat ik niet voor of tegen het toevoegen van deze dingen ben. Je bent waarschijnlijk bekend met de voordelen van het toevoegen van deze substanties, maar misschien minder met de eventuele nadelen, die kunnen ontstaan als ze misschien overdadig gebruikt worden. Nogmaals, het is alleen werkelijk te controleren door te testen, zonder cijfers blijft het natuurlijk giswerk. Dus de komende opmerkingen slaan op de mogelijkheid dat compost, hout-as, magnesium of wat dan ook, overdadig worden. Compost is natuurlijk een geweldige vorm van Koolstof, wat een geweldig voedsel is voor bacterien en schimmels in de bodem. Ook bevat het vele mineralen, natuurlijk afhankelijk van de samenstelling en de kwaliteit van de oorspronkelijke materialen waaruit de compost is ontstaan. De inhoud kan dus zeer verschillen, zeker ook gezien de mogelijkheden van de manieren waarop het ontstaat: koud proces (fermentatie), warm proces, met daarbinnen nog weer verschillende vormen. Maar compost kan op een gegeven moment ook nadelig werken, doordat er bijv. relatief veel Kalium i.t.t. Fosfaat in zit. Waardoor Kalium op een gegeven moment de overhand krijgt, wat zorgt voor problemen in de groei en gezondheid van je planten. (Zie info over fosfaat-kalium ratio bij o.a. Dr. William A Albrecht, Arden B. Andersen, Carey Reams) Ik zeg dus niet het is slecht of goed, ik geef alleen de mogelijkheden aan waar je zelf misschien niet aan gedacht had. Hetzelfde geldt voor hout-as. Het is een fantastische bron van koolstof en andere mineralen, goed voor het bodemleven en de verscheidenheid aan voedingstoffen voor je planten. Maar ook hout-as kan op een gegeven moment misschien overdadig worden, of verhoudingen in mineralen verstoren, zal misschien lang duren, maar misschien ook niet. Dat is allemaal afhankelijk van jou bodem op dit moment en hoeveel je eventueel toe wilt voegen. Magnesium is helemaal apart, aangezien het al heel snel overdadig kan worden en dan ook een zeer slechte invloed heeft op bodem en plant. Magnesium is natuurlijk heel belangrijk in het leven van een plant, onder andere bij de aanmaak van bladgroen (chlorofyl). Het is dus een essentieel element, dat niet mag ontbreken. Maar onder redelijke omstandigheden in de bodem, met een wisselwerking tussen micro-organismen en planten, krijgt de plant al het magnesium dat het nodig heeft. Dus echt alleen toevoegen als je zeker weet dat er een tekort heerst. Want magnesium reageert met stikstof, waardoor deze uit de bodem verdwijnt. Met elke hoeveelheid toegevoegde magnesium verdwijnt een even groot deel aan stikstof uit de bodem. Ook is het voor planten groei ideaal als magnesium in een bepaalde verhouding met calcium in de bodem zit. Liefst 1 deel magnesium op 7 delen calcium. Calcium is namelijk het meest benodigde mineraal voor de plant wat uit de bodem komt. (Ik begrijp dat een plant voornamelijk uit waterstof, zuurstof en koolstof bestaat) Calcium heeft een voorname rol bij de cel opbouw. Krijgt magnesium dus relatief gezien een te groot aandeel in de bodem, dan heeft dit nadelige gevolgen voor de calcium opname en een gezonde cel opbouw. Ook schijnt magnesium in overschot een verdichting van de bodem te veroorzaken, net als natrium en chloor. Zeker op een klei bodem is dit niet wenselijk. En op een klei bodem heb je hoogstwaarschijnlijk al meer dan genoeg magnesium en is toevoegen dus overbodig. Ogenschijnlijke gebreken aan magnesium zoals in reguliere informatie vaak weer wordt gegeven, hoeft dan ook niet perse een gebrek aan magnesium in de bodem te betekenen. Alles ligt veel gecompliceerder. Het toevoegen van magnesium aan de bodem bij een gebrek aan magnesium in de plant, hoeft niet perse het magnesium gebrek in de plant op te heffen. Maar misschien dat het toevoegen van calcium wel het magnesium gebrek opheft, begrijp je? Ik zeg niet dat het zo werkt, maar alleen dat het anders werkt dan dat menigeen denkt. Je zult dit vanzelf ontdekken als je onderzoek gaat doen. Wil je dus werkelijk gezonde planten, dan zou ik je aanraden je in te lezen in de werking van de bodem, mineralen en micro-organismen. Doe je het alleen voor de hobby en ben je al blij dat er iets groeit, dan kun je doen wat je wilt, want de omstandigheden moeten wel heel slecht zijn wil er niets behoorlijk groeien. Mocht je je willen inlezen dan zou ik je willen meegeven, mocht je dat niet al weten, dat het overgrote deel van de info over groeiomstandigheden, benodigde mineralen etc., afkomstig of beïnvloed is door de NPK/kunstmest industrie (Bayer en al dat soort concerns). De reguliere informatie, ook die ik op school heb geleerd bijv., is dus maar gedeeltelijk bruikbaar en geenszins het hele verhaal. Wil je tot de essentie komen dan is onafhankelijk onderzoek onontbeerlijk (Albrecht, Schauberger, MacCaman (Why Weeds Grow) enz). Je kan de kwaliteit van je planten enigszins vaststellen door het meten van de Brix waarde, met een refractometer. Dit vertelt je al een klein beetje over de kwaliteit van je grond. Maar verder is een goede bodemanalyse, mocht je echt iets willen weten, essentieel. Succes!
  25. Het hangt er helemaal van af wat je wil: groentes vol vitaminen en mineralen, of groene karkassen? Ik begrijp geheel dat de gemelde meststoffen inderdaad de plant doen groeien, bloeien etc, maar verwacht je van deze meststoffen ook dat ze op 1 of andere wijze groentes vol mineralen produceren? (IJzer, molybdeen, borium, koper, zink, calcium, zwavel en nog veel meer) In de volle grond kan dit nog enigszins, maar alleen omdat de Natuur deze mineralen daar door verwering en andere processen heeft achter gelaten. Stoppen wij met het aanvullen van deze, soms in zeer kleine hoeveelheden benodigd, maar toch zeer noodzakelijke mineralen, dan zullen onze gewassen steeds "leger" worden. Dit blijkt ook uit vele vergelijkende onderzoeken tussen groenten en fruit van nu en tientallen jaren geleden, ik neem aan dat jullie ook een aantal van deze resultaten hebben gelezen (appel bevat 30% minder voeding als 30 jaar terug, ik noem maar even wat). Zolang wij vasthouden aan het voeden van gewassen volgens het NPK systeem, met enkele zeer beperkte aanvullingen (Mg enz), dan kan het niet anders dan dat de kwaliteit van de door ons gekweekte producten achteruit holt. Dus zeker als jij in bakken wilt kweken (waar de verscheidenheid aan mineralen, bacterien, schimmels, vitaminen enz, erg beperkt is, naar grote waarschijnlijkheid) dan zal je best groentes kunnen oogsten en ze kunnen er ook nog eens mooi en groot uit zien, maar je kunt niet verwachten dat ze ook Werkelijk voedzaam zijn. Nu komt het overgrote deel van de voeding van de plant uit de lucht, dus er komt wel meer in je plant dan NPK en Mg. Maar ik neem aan dat je kunt begrijpen dat dit alsnog maar zeer beperkt is. Voedingswaarde ontstaat niet vanzelf, het moet qua verscheidenheid voornamelijk uit de bodem komen. NPK + enkele toevoegingen is voor Kwaliteitsgroente als je het mij vraagt dus niet genoeg. Ik zelf zou geen van beide producten nemen. Groei die voornamelijk wordt voorzien door N levert sowieso eigenlijk slechte kwaliteit groente en fruit op. Begrijp me niet verkeerd, N is hard nodig en een essentieel mineraal, maar niet in de mate die hedendaags wordt aangeraden. N zorgt namelijk wel voor groei, maar trekt weinig mineralen met zich mee. Ca (Calcium) daarentegen behoort eigenlijk de grootste voorziener van groei-energie te zijn, want dat zorgt er wel voor dat allerlei andere mineralen de plant in komen. Ca zorgt voor kwaliteitsgroei, N in principe "alleen" groei. De groei-energie van planten behoort in ideale omstandigheden voornamelijk uit Ca te bestaan, daarna Kalium en dan pas Stikstof (essentieel voor opbouw van eiwitten en nog vele andere dingen, maar niet in grote mate) (verhouding 10 : 1 : 0,25 (Ca, K, N)) De reproductieve energie (o.a. bloei en alles wat daar kwalitatief mee te maken heeft) dient voornamelijk te worden voorzien door P (fosfaat) en daarna alle andere mineralen en spoorelementen (zoveel als mogelijk). Het toevoegen van al deze mineralen is nog maar de helft van de benodigdheden voor Kwaliteit, want veel van deze mineralen hebben de tussenkomst van bacteriën en/of schimmels nodig, om beschikbaar te worden voor de plant. Het is dus zaak, mocht je inderdaad goed voedsel willen kweken, dat je een bodem vol bodemleven krijgt. De mineralen kun je o.a. verkrijgen uit zeewierkalk (zo min mogelijk magnesium), zeewier, zee-mineralen, gesteentemelen (lava, basalt etc), compost, bat guano (P). De benodigde bacterien en schimmels kun je verkrijgen uit EM, Compostthee, bokashi, Eco style Terra Fertiel, en andere soortgelijke producten. Het kost even wat meer, dat zeker, maar de meeste producten blijven jarenlang goed en het levert ook werkelijk wat op voor je gezondheid natuurlijk. Is het te omslachtig en wil je gewoon groente die er als zodanig uitzien, snel en simpel, dan voldoen allerlei NPK producten zoals door andere forumleden beschreven.
×
×
  • Create New...